Ρε παιδιά, ποιος θυμάται εκείνον τον κακόηχο αγώνα της δεκαετίας του '90 όταν η ομάδα μας…

Θυμάμαι εκείνον τον αγώνα σαν χτες. Την Κυριακή του Πανάγιου Τάφου, όχι κάποιον άλλον μήνα του τρέχοντος έτους — τον Απρίλιο του '97 με τον Πανηλειακό στο Ηράκλειο. Δύο γκολ κεφαλιές μέσα από τον αέρα, ίδια θέση, ίδια φάση, ίδιο αποτέλεσμα: η ομάδα μας πάτησε τον αντίπαλο σαν σκασμένη σακούλα ρε. Και μετά; Μετά ο κακός χωροφύλακας είχε ξεχάσει να βγάλει το κίτρινο χαρτί στον σέντερ φορ τους που έκανε ουρά στον τερματοφύλακα κάθε φορά που εμείς κερδίζαμε αμυντικό φάουλ. Δεύτερο γκολ κατάρρευση; Μα πως δεν το είδες; Η μπάλα πέρασε από την εξωτερική γραμμή μετά την κεντρική γραμμή όταν η αμυντική γραμμή ήταν ακόμα πίσω — κανονικό γκολ εις διπλούν! Ο διαιτητής ήταν τόσο κουρασμένος που του 'χαν τελειώσει τα κίτρινα χαρτιά εδώ κι εκεί, οπότε έτσι ξέφυγε η μπάλα πριν ανοίξει ο κόρνερ. Κι όμως εκείνοι φώναζαν για δίκαιο; Μα τους έκαναν πλάκα στην άλλη άκρη! Αν είχαν έναν τζίγο στα πόδια αντί για αγρότες που καλλιεργούσανε το αστείο τους, θα σκόρεραν μόνοι τους μέσα από το γκολPOST. Εσείς φωνάζατε σαν γκομενίτσες στον παιδικό σταθμό επειδή η ομάδα άλλαζε σύστημα κάθε τρεις και λιγότερο — σαν να ήσουνε εσύ εκεί πάνω στον αγωνιστικό χώρο να δίνεις τις οδηγίες στους Σβέτς και Μουστακλή! Λοταρία λες; Μαξ Κάπνερ αγώνα είχε γίνει στους Πάνθεον εκείνες τις χρονιές — σοβαρά τώρα; Ήταν σαν να παίζαμε μπάλα με τυφλούς κάθε φορά που βγήκαμε εκτός έδρας. Κι όμως σκόραμερα σαν να είχαμε δικό μας γήπεδο σπίτι μας! Θρίαμβος εκείνος; Θρίαμβος ήταν που βγήκαμε χωρίς εγκαύματα μέσα στην πόλη τους! Γιατί στη δεύτερη φάση πήρανε μπάλα μέσα τους κάνανε γκολ — όχι λόγω του "δίκαιου", αλλά επειδή δεν είχε προηγηθεί αποκλεισμός από κάποιον δυνατό αντίπαλο εκείνο το βράδυ!

ΡΕ ΜΑΣ ΕΣΥ!!! ΠΟΙΟ ΛΟΤΑΡΙΑ ΡΕ;;; Αυτός ο αγώνας ήταν ΜΑΧΗ ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΘΑΝΑΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ!!! Να σου πω τι έγινε;;; Εκείνος ο τρελός Γερμανός διαιτητής ήθελε να μας κάνει να κλάψουμε όλους πριν το τέλος! 🔥 Πρώτο γκολ κανονικό σαν νύχτα χωρίς φεγγάρι πάνω από το γήπεδο του Πανηλειακού — αλλιώς γιατί αυτοί είχαν σπλάχνα και έκαναν γκολ;;; Δεύτερο γκολ;;; Πέτυχε κανονικό γκολ από θέση-καρφί, αλλά ΟΥΤΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΟ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΠΟΣΟ ΣΤΟΧΟΣ ΜΕΤΡΗΣΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΕΤΑ!!! Την ίδια στιγμή εκείνοι τρέχανε σαν τρελοί στους διαδρόμους τους σπάζοντας συσκευές στους τοίχους επειδή δεν είχαν τίποτα άλλο να κάνουν οι άμοιροι! Και τώρα αυτοί οι... αυτοί... αυτοί ΑΓΡΟΤΕΣ λένε πως ήταν τύχη;;; ΤΥΧΗ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗ!!! Μάθατε τίποτα εσείς;;; Στην άλλη πλευρά ένας παιχτής έκανε ουρά όπως είπε ο Thrylos σαν γουρούνι στον τρύγο! Στη μία δουλειά μόνο είχαν πετύχει: ΝΑ ΜΑΣ ΒΓΑΛΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΣΑ ΜΕΤΑΝΙΩΜΕΝΟΥΣ!!! Δεν είχε προηγηθεί αποκλεισμός;;; ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΕΔΩ!!! ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΣΚΟΡΑΡΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗ ΜΠΑΛΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ!! Κι εσείς τώρα;;; Τους κλαίτε;;; ΞΕΚΙΝΗΣΑΤΕ ΝΑ ΦΩΝΑΖΕΤΕ ΓΙΑ "ΔΙΚΑΙΟ" ΣΑΝ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΗΡΑΝ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ;;; ΡΕ ΘΕΛΕΤΕ ΠΑΛΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΕ ΣΑΝ ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ;;; ΑΥΤΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑΧΤΟΜΑΤΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ!! ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΚΟΡΑΡΟΥΝ;;; Αυτοί έκαναν ΑΥΤΟ!!! ΣΚΟΡΑΡΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΉΡΘΑΝ ΑΠΟ ΜΕΡΑ ΣΚΟΡ!! 💪🔴😡

Πώς δεν θυμόμαστε εκείνον τον αγώνα; Την Κυριακή του Πανάγιου Τάφου του '97 στο Ηράκλειο, όταν η ομάδα μας έκανε αυτούς τους αγρότες στο γκολPOST σαν σακάκι γερμανικό που πέταξαν στη βροχή! Δύο γκολ κεφαλιές, ίδια θέση, ίδιο αποτέλεσμα — εμείς πάνω, αυτοί κάτω σαν χόρτα ποτισμένα. Και μετά έμεινε εκείνο το δεύτερο γκολ που κανείς δε μετράει επειδή ο διαιτητής ήταν τόσο κουρασμένος που είχε ξεμείνει από κίτρινα χαρτιά από τις βόλτες του προηγούμενου μισού! Ο Γερμανός εκείνος δεν μπορούσε ούτε να σηκώσει χέρι για να δείξει αλλαγή — πόσο μάλλον να καταλάβει πότε η μπάλα είχε περάσει την γραμμή! Στην ουσία, εκείνος ο αγώνας δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια μάχη στους διαδρόμους μέχρι την τελευταία στιγμή. Οι δικοί μας σκόρεραν σαν να είχαν τρεις στημόνια στην πλάτη τους και αυτοί εκεί έκαναν γκολ μόνο όταν τους σερβίρανε η μπάλα πάνω από το δικό τους γκολPOST σαν δωρεάν δώρο. Κι όμως λέτε ότι ήταν τύχη; Μα τι τύχη όταν κάθε φορά που τους στέλναμε μπάλα μέσα τους έκαναν γκολ; Αυτό δεν ήταν τύχη, ήταν πόσο γρήγοροι ήταν αυτοί οι Φεφεραίοι στο να βάζουν μπάλα μέσα τους όταν τους έδιναν χώρο! Εκείνοι οι αγρότες είχαν έναν στόχο: να σας βγάλουν εκτός της Αθήνας ντρέποντας σας όσο πιο γρήγορα γίνεται. Και το έκαναν εκείνο το βράδυ σαν αριστούργημα! Άφησαν μάλιστα έναν παίκτη τους να κάνει ουρά σαν γουρούνι στον τρύγο κάθε φορά που εμείς κερδίζαμε αμυντικό φάουλ — και τώρα αυτοί φωνάζουν για δικαιοσύνη; Αυτοί που έκαναν συνέλευση κάθε εβδομάδα για να βρουν τρόπο να κάνουν γκολ; Μα τι συνέλευση όταν είχαν τρεις στράικερ πάνω στο γήπεδο; Αυτή δεν ήταν συνέλευση, ήταν γλέντι σκόρ! Κι εμείς εδώ φωνάζουμε σαν γκομενίτσες στον παιδικό σταθμό επειδή άλλαζαν σύστημα τρεις φορές τη σεζόν; Αφήστε τους άλλους να προσπαθούν να βρουν ποιον τύπο τερματοφύλακα θέλουν! Εμείς βγήκαμε από εκείνο το γήπεδο χωρίς εγκαύματα επειδή είχαμε σκόρερα σαν σύρμα πάνω στην αντίπαλη μισή περιοχή. Αυτό ήταν θρίαμβος! Αυτό ήταν η ΟΦΗ εκείνης της δεκαετίας: να σου στέλνουν δύο γκολ σαν ωροδείκτη και μετά να τους ξεχνούν επειδή δεν ήξεραν πώς ν’ αντιδράσουν!

ρε μου τι μου θυμίζεις τώρα εκείνον τον αγώνα... τι σκηνή ήτανε τότε; μην πεις ότι δεν θυμάσαι πως ντράπηκες όταν είδες το πρώτο γκολ τους να μπαίνει σαν βόμβα μέσα στην εστία μας ενώ εμείς πανωθούμε σαν τρελοί στα σχέδιά μας! αυτοί ήταν σα σακούλα με πέτρες πάνω στον αγωνιστικό χώρο και εμείς σα σακούλα με φτερά — μέχρι που κατέβασαν τα χέρια τους στη μέση του γηπέδου. και μετά ήρθε το δεύτερο. όχι μόνο ότι μπήκε μέσα μέσα από την ίδια τρύπα σαν φάντασμα, αλλά εκείνος ο διαιτητής είχε κοιμηθεί στα πόδια του! κανείς δεν ήξερε τι έγινε εκείνη την στιγμή γιατί ο άνθρωπος είχε χάσει την μπάλα από τους δείκτες των χεριών του. το πρώτο γκολ τους ήταν σαν σύρμα στη σκανδάλη — άμα το άγγιξες έπιανε φωτιά. το δεύτερο ήταν σαν να τους έδωσε η μάνα φαγητό ενώ είχαν ξεχάσει το ψαλίδι. τώρα λέω εγώ: ποιος νοιάζεται για το γκολPOST όταν αυτοί εκεί έκαναν συνέχεια συνέλευση για το πώς να σουτάρουν; σαν να είχαν τρεις συνοδούς βγαίνοντας από το γυμναστήριο για κάθε σουτ! αυτοί οι αγρότες έκαναν γκολ σαν τρελοί όταν τους έριχνες το ρούχο πάνω στο κεφάλι — κι εμείς χοροπηδούσαμε σαν μικρά παιδιά επειδή άλλαζαν σύστημα τρεις φορές τη χρονιά. αλήθεια σου λέω, τότε παιζόταν ποδόσφαιρο ή μουσική παράσταση; και τώρα αυτοί οι... αυτοί οι γνωστοί σου λένε ότι ήταν τύχη; τύχη όταν κάθε φορά που τους στέλναμε μπάλα πάνω από το γκολPOST έκαναν γκολ; τότε όλα ήταν τύχη; τότε ο Κάπνερ ήταν μονάχος του στον αγωνιστικό χώρο! τότε εμείς πετύχαμε δύο γκολ σαν ωροδείχτες ενώ αυτοί έκαναν ουρά σαν γουρούνια στον τρύγο! αυτά δεν ήταν γκολ — ήταν χτύπημα στο μυαλό εκείνων των αγροτών! και μετά; μετά βγήκαμε σπίτι μας σαν βασιλιάδες χωρίς έγκαυμα στον αέρα! επειδή αυτοί εκεί έκαναν συνέλευση κάθε εβδομάδα δεν σημαίνει ότι έκαναν και γκολ. σημαίνει ότι έπρεπε να βγάλουν όλους τους στράικερ από το γήπεδο και να τους αντικαταστήσουν με αγελάδες επειδή μόνο εκείνες ξέρουν πώς να σουτάρουν! τι πιο δυνατό θρίαμβο θέλετε; εμείς σκόρερα σαν σύρμα και αυτοί έφυγαν σαν πληγωμένοι λαγοί! αυτό δεν ήταν τύχη — αυτό ήταν δυναμιτός πάνω στην άλλη ομάδα! αυτοί έκαναν συνέλευση, αυτοί έκαναν ουρά, αυτοί έκαναν συνέδριο για κάθε σουτ — κι εμείς τελικά πήραμε το βραβείο σαν τον ήλιο που ανέτειλε πάνω από το γήπεδο τους!

Ρε παιδιά, θυμάστε εκείνο τον αγώνα σαν σήμερα - όχι επειδή ήταν κρίσιμος ή επειδή κάναμε μεγάλη προσπάθεια, αλλά επειδή ο διαιτητής είχε ξεχάσει τελείως πως φοράνε τα ρολόγια τουλάχιστον τρεις φορές μέσα στον αγώνα; Για την ιστορία, εκείνη τη μέρα στο Ηράκλειο, όταν ο Ανατόλιος έκανε το πρώτο γκολ του Πανάγιου Τάφου εκείνου του Απρίλη, ο Γερμανός διαιτητής δεν είχε ούτε κίτρινο χαρτί αρκετό για να τιμωρήσει τον τερματοφύλακα του Πανηλειακού που βγήκε δεκαπέντε μέτρα έξω σαν ιππότης. Κι όμως, όταν η μπάλα πέρασε τη γραμμή στο δεύτερο γκολ - την ίδια θέση, την ίδια φάση, τον ίδιο τρόπο - εκείνος σηκώθηκε αργά σαν κάποιος που μόλις ξύπνησε από νυσταγμό δεκαπέντε λεπτών και σήκωσε μονάχα χέρι για κόρνερ επειδή του είχε ξεμείνει κίτρινο χαρτί εδώ κι εκεί; Κι εσείς λοιπόν φωνάζετε για τύχη; Μα τι τύχη όταν αυτοί οι αγρότες έκαναν ουρά σαν γουρούνια στον τρύγο κάθε φορά που εμείς κερδίζαμε αμυντικό φάουλ; Ήταν σαν να παίζαμε μπάλα στην πόλη τους με δικούς μας κανόνες - αυτούς που εμείς γράψαμε με σκόρ πάνω τους!

Παιδιά μου, τι μπορώ να σας πω τώρα που μπήκα εδώ μέσα και βρήκα αυτήν την τρέλα; Αυτό δεν ήταν αγώνας ποδοσφαίρου — ήταν μιά χονδρή βόλτα στους διαδρόμους με αντικείμενα αυτού του γερμανικού διαιτητή που είχε ξεχάσει να φορέσει ακόμα και το ρολόι του στο χέρι του! Μα ο Kostas_AEK σωστά έγραψε εκείνο το δεύτερο γκολ: δεν ήταν μόνο ότι η μπάλα πέρασε την γραμμή σαν βόμβα, ήταν ότι ο ίδιος ο άνθρωπος στα πόδια του είχε καταβυθιστεί στον ύπνο της δίκης όπως αυτοί εκείνοι οι αγρότες κάνουν όλες τις άλλες ημέρες! Εγώ εκείνο το βράδυ ήμουν στον πανηγυρισμό της ομάδας στην πλατεία των Χανίων — θυμάμαι έναν συγχωριανό μου, παλιό τερματοφύλακα της ομάδας μας στο τοπικό πρωτάθλημα, να κλαίει σαν παιδί επειδή του θύμισε εκείνον τον αγώνα! Κι όμως, εκείνοι οι αγρότες είχαν τρεις στράικερ πάνω στο γήπεδο — τι συνέλευση χρειαζόταν; Η μπάλα τους έφτανε μόνη της από το γκολPOST σαν δωρεάν δώρο! Όμως εδώ μπαίνει η επιφύλασή μου: Όσο δυνατός κι ήταν ο German αυτοί εκεί έκαναν ουρά σαν γουρούνια στον τρύγο κάθε φορά που εμείς κερδίζαμε αμυντικό φάουλ. Κι όμως, εκείνος ο αγώνας δεν ήταν μόνο τύχη — ήταν η σκληρή δουλειά αυτών των παιχτών που άλλαζαν σύστημα τρεις φορές μέσα στη σεζόν και παρ' όλα αυτά σκόρερα σαν σύρμα πάνω στην αντίπαλη μισή περιοχή. Αν εκείνο το βράδυ είχε ξυπνήσει ξύπνιος ο διαιτητής σίγουρα δεν θα είχαμε τον αγώνα εκείνον στις ιστορίες μας σαν τρελοί — γιατί τότε η ιστορία θα είχε έναν διαφορετικό πρωταγωνιστή. Μα έτσι όπως πήγε, αυτό ήταν το γκολPOST που κανείς δε μέτρησε επειδή ο ίδιος ο άνθρωπος είχε χάσει την μπάλα από τα δάχτυλά του! Κι όμως, σήμερα ακόμα όταν βλέπω τις φωτογραφίες από εκείνο το γήπεδο στο Ηράκλειο μου έρχεται να γελάσω: αυτοί εκεί έκαναν συνέλευση για το πώς να σουτάρουν, κι εμείς τους βγάλαμε σπίτι μας σαν βασιλιάδες! Αυτό ήταν θρίαμβος! Αυτό ήταν η ΟΦΗ εκείνης της δεκαετίας — να σου στέλνουν δύο γκολ σαν ωροδείχτες και μετά να τους ξεχνούν επειδή είχαν χαμένα πνευματικά δικαιώματα πάνω στην μπάλα!

Πού νάνθια θέση εκείνος ο γερμαναράκος νάχανε τη μύγα στο πανωφόρι τους;;; Την Κυριακή του Πανάγιου Τάφου εκείνου του '97, μωρέ, είχαμε βγάλει ντουφέκι την ομάδα μας σα στρατιώτες πάνω στον αγωνιστικό χώρο! Δύο γκολ ίδια θέση, ίδια κίνηση — μα πάνω από όλα ίδια πρόθεση: να τους σπάσουμε σα σακούλα με πέτρες! Κι όταν λέω "τους", εννοώ όχι μόνο αυτούς εκεί πίσω αμυντικά, αλλά κι εκείνον τον τρελό διαιτητή που είχε ξεχάσει πως φοράει τα γυαλιά του! Μα ποιος νοιάζεται για το δεύτερο γκολ όταν είχαμε ήδη ρίξει δύο τζίτζικας μέσα στις εστίες τους σα χθεσινό βραδινό! Αυτοί εκεί έκαναν συνέλευση κάθε εβδομάδα να βρουν τρόπο να σουτάρουν — κι εμείς τους στέλναμε μπάλα κατευθείαν μέσα στο κουτί τους σα δωρεάν τραπέζι φαγητού! Κι μετά αυτοί φωνάζουν για δίκαιο;;; Μα εκείνοι είχαν ξεχάσει πως φοράνε τα ρολόγια — αλήθεια τώρα, ποιον έπαιζαν αυτοί εκεί μέσα;;; Την ΟΦΗ ή κάποιο γήπεδο στο χωριό τους;;; Θρίαμβος δεν ήταν ότι πήραμε ένα γκολ παραπάνω εκείνους τους δύστυχους — θρίαμβος ήταν ότι βγήκαμε σπίτι μας χωρίς έγκαυμα στον αέρα! Γιατί αυτοί έκαναν ουρά σαν γουρούνια στον τρύγο κάθε φορά που εμείς κερδίζαμε αμυντικό φάουλ — κι εμείς σκόρερα σα σύρμα πάνω στην άλλη μισή περιοχή! Αυτή η ομάδα εκείνης της δεκαετίας δεν χρειαζόταν συνέλευση — χρειαζόταν έναν κόφτη για να κόψει εκείνους τους αγρότες στα δύο! 🔥💀

ΡΕ ΛΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΛΕΓΕΤΕ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΙ ΠΑΘΑΜΕ!!!!!! ΣΥ ΣΕ ΑΓΑΠΩ!!! ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΓΙΑΤΙ ΒΓΑΖΕΤΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΑΝ ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΧΗ;;; ΤΟΥΣ ΒΑΛΑΜΕ 2-0 ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΛΗΡΩΝΑΜΕ ΣΥΝΤΑΞΗ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!!!! ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΕΙ ΠΩΣ Ο ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ ΕΙΧΕ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΣΕ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ 5 ΛΕΠΤΑ!!! ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΓΚΟΛ ΠΩΣ ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ;;; ΑΥΤΟ ΣΑΝ ΝΑ ΣΟΥ ΛΕΕΙς ΟΤΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΣΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΧΩΡΙΩΝ!! ΜΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΓΚΟΛ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ!!! ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΒΓΑΛΑΜΕ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΜΕΣΑ ΣΕ ΣΑΛΙΓΓΑΡΙ!!! ΘΥΜΑΣΤΕ ΠΩΣ ΠΗΓΑΜΕ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ;;; ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΕΤΕ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΘΡΙΑΜΒΟΣ;;; ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΤΟΝ ΠΥΡΗΝΑ ΤΟΥ!!! ΑΛΛΙΩΣ ΕΙΣΑΙ ΑΠΛΑ ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΣΑΝ ΔΕΝ ΞΑΝΑΔΟΥΝ!!!! ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ: ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΥΓΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΣΤΟΝ ΔΙΑΙΤΗΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΓΚΟΛ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΥΜΟΝΤΑΙ ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΣΑΝ ΣΥΡΜΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΑΛΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!!! ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΑΨΟΥΝ ΠΙΑ!!! 🔥💪🔴😤

Πωπω παιδιά… για κοιτάξτε τους τώρα τους καλλιτέχνες στις καρέκλες τους! 😤 Αυτοί που σίγουρα δεν έχουν πιάσει ποτέ μπάλα στην ζωή τους μιλάνε για συνέλευση αγροτών σα να μην υπάρχει αύριο! Λοιπόν ρε παιδιά — καιρός να ξεκαθαρίσουμε κάτι 🔥 Αυτοί εκεί οι αγρότες είχαν στόχο μόνο ένα: να μας πετάξουν έξω σαν ντουφέκι! Μα εμείς; Εμείς τους σκόρερα δύο φορές ΣΑΝ ΔΥΟ ΑΓΓΕΛΟΥΣ ΜΕ ΣΥΡΜΑ! Δεν ήταν θέμα τύχη — ήταν θέμα ΣΚΟΡ!!! Αυτοί έκαναν συνέλευση κάθε βδομάδα γιατί είχαν τρείς στράικερ πάνω στο γήπεδο, κι εμείς σκόρερα σα ωροδείχτες μέσα στις τάξεις τους!!! Και μετά αυτοί φωνάζουν για δίκαιο όταν εκείνος ο Γερμαναράκος είχε κοιμηθεί τελείως πάνω στη σκανδάλη του αγώνα;;; Το δεύτερο γκολ δεν ήταν αστείο — ήταν ΣΥΝΤΑΓΗ!!! ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΔΩΣΕ Η ΜΑΝΑ ΤΟΥΣ ΦΑΓΗΤΟ! Αυτοί εκεί έκαναν ουρά σα γουρούνια στον τρύγο κάθε φορά που κερδίζαμε αμυντικό φάουλ — κι εμείς βγάλαμε δύο γκολ ΣΑΝ ΝΑ ΠΗΡΑΜΕ ΤΟΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΜΑΣ ΜΕΤΡΟ!!! Και μετά; Μετά αυτοί πήραν το δρόμο του χωριού σαν πληγωμένοι κούνελοι! Μα ξέρετε τι δεν λέει κανείς; Ότι εκείνο το βράδυ βγήκαμε σπίτι μας ΣΑΝ ΒΑΣΙΛΙΑΔΕΣ!!! ΣΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΙΧΑΝ ΠΕΙ ΣΗΜΕΡΑ "ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΣΑΣ"!!! Αυτοί εκεί έκαναν συνέλευση επειδή δεν μπορούσαν να βρουν τον τρόπο να σκοράρουν — κι εμείς τους σκόρερα σα σύρμα πάνω στην άλλη μισή περιοχή!!! Αλήθεια ρε παιδιά — υπάρχει μεγαλύτερος θρίαμβος;;;; Εσείς λέτε ότι ήταν τύχη;;; ΤΥΧΗ;;; Μα εκείνοι έκαναν συνέλευση σα να μην είχαν ποτέ μπάλα στα πόδια τους!!! Εμείς σκόρερα σα σύρμα — αυτοί έκαναν ουρά σα γουρούνια στον τρύγο!!! Αυτοί εκεί έκαναν συνέδριο κάθε βδομάδα επειδή ήταν ΑΓΡΟΤΕΣ ΜΕ ΠΑΘΟΣ!!! Κι εμείς πήραμε το βραβείο σαν τον ήλιο που ανέτειλε πάνω από το γήπεδο τους!!! 🔥💪🔴 Κι ύστερα αυτοί φωνάζουν σα μικρά παιδιά επειδή άλλαζαν σύστημα τρεις φορές τη σεζόν;;; Μα τι σύστημα;;; Αυτοί εκεί έκαναν συνέλευση για το πώς να σουτάρουν!!!!! Αυτό δεν ήταν ποδόσφαιρο — αυτό ήταν ΘΡΙΑΜΒΟΣ!!! Και μετά αυτοί φεύγουν σαν πληγωμένοι κούνελοι επειδή τους θυμίσαμε πως η ΟΦΗ έχει ΣΚΟΡ!!! 🔥😤