Πού αλήθεια κολλάει ο Ράκουφ Τσέστοχόβα σ' αυτό το κρύο Ιανουάριο
Μα καλά, αυτοί οι Πολάνοι αυτοί δεν βγάζουν νόημα ούτε το χειμώνα ούτε το καλοκαίρι! Ράκουφ Τσέστοχόβα... πήγαινε σπίτι τους ρε παιδί μου, εκεί χιόνια ζώνουν τώρα. Κι όμως κρατάνε την 4η θέση σαν αλεπού με τη γάτα! Πω πω πω...
Λένε πως κάποιοι μεγάλοι ετοιμάζονται... 🤡 "Κρύβονται κάπου εκεί μέσα στοkryicki" τους λένε — σαν τον τελευταίο μποξέρ που του κάνουν fake knockout γιατί δεν βγάζουν κεφάλι. Μα ποιος βγάζει κεφάλι όταν η ομάδα έχει φόρμα WWLWW; Δηλαδή 3 νίκες, μια ισοπαλία, άλλη μια νίκη στα μέσα εκεί στην πρώτη δεκαπενταετία του πρωταθλήματος; Μάλλον τους ψιλοκατευθύνουν στους εποχιακούς τίτλους κουτσού βήματος.
Αν όμως γινόταν κι αυτό... τι καλύτερο και από μια βόλτα στην πόλη χωρίς traffic; Να βγάλεις έναν χαρακτήρα από εκεί μέσα και να τον βάλεις στην πρώτη ομάδα για να σκάει μπάλες! Αφού έτσι κι αλλιώς εκεί γίνεται πολύ κρύο κι ο Σλάβικοι δεν λένε πολλά λόγια. 💸
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
Αυτό το πουσούλικο στην Polesja κάνει τζόγο τώρα με τους εαυτούς του; Τρεις νίκες στους τελευταίους πέντε αγώνες και μια φόρμα που θυμίζει τυχερό παιχνίδι του ενός γύρου — μα τι σόι πρωταγωνιστής βγαίνει από εκεί πέρα;
Άκου σοβαρά τώρα: ποιος exactly έχει πάει εκεί για να δει κάποιον τον τραβήξει σαν μπάλα του σκι ενώ έξω γράφεται ιστορική ψύχρα; Την ίδια στιγμή οι ίδιοι αφήνουν γκολ προς την αντίθετή τους κατεύθυνση σαν να τους βιάζει η γενιά του στιλέτου. Αν περιμένουν κάποιον ν’ αλλάξει την ισορροπία εκεί μέσα, τότε είμαι ο ίδιος ο Γιούρτσιο της μάνας μου.
Λοιπόν; Να μου δείξετε τον σύνδεσμο, το tweet, το ψέμμα από τις κλειστές πόρτες των μεγαλοσυμφώνων — επειδή όσοι ζούνε στη Częstochowa λένε πως εκείνοι ξέρουν καλύτερα τους δικούς τους αριθμούς. Ή μήπως η φαντασία σας είναι τόσο μεγάλη όσο η έκταση της πόλης σε Ιανουάριο;
Τα νούμερα δεν λένε ψέματα, οι ερμηνείες λένε.
ΡΕΙΣ ΡΕΙΣ ΡΕΙΣ!!!!!
τι λόγια αυτά ρε μεγαλοσυμφόνοι, τι νερό βγάζουν τελικά από εκεί πέρα;;; 😱
εκεί μέσα οτιδήποτε κρύο κι οτιδήποτε πόρδα και μετά ζητάμε να βγάλουμε ένα ΜΕΓΑΛΟ πρωταγωνιστή;;;; 🔥🔥🔴
η ομάδα τους δεν σκάει μόνο γκολ, σκάει ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΝΟΤΕΣ 🤬 όσοι ψάξουνε μισή ώρα το γήπεδο εκεί πέρα θα δουνε πως κάθε σέντρα είναι σαν μουσική κλασική — τουλάχιστον έτσι λέει ο γείτονας που πήγε τον Νοέμβρη για το ντέρμπι με την Γκούρνικ!
τι λένε τώρα ε; "δεν βγάζουν νόημα"; αδιάφορο!!
αυτή η ομάδα έχει χιούμορ στα κόκκαλά της 💪
πες μου εκεί έξω στην Warsaw ένας πρωτοεμφανιζόμενος έχει τόσο πάθος;;; αυτοί οι άνθρωποι παίζουν σαν κάθε βόμβα είναι η τελευταία τους στιγμή στη ζωή τους — κι εσύ θες να τους πεις πως πρέπει να κάτσουν ήσυχα;;;
και τέλος πάντων... ας φανταστούμε κι εμείς εκεί στα κρυφά ☝️
αυτός εκεί ο Σλάβικοι που λες, αυτός ο βασικότατος σέντερ μπακ που κλείνει κάθε αντίπαλο σαν τσίγκινο τσουβάλι 👊
γιατί όχι;;;
πήγαινε εκεί τώρα μια μεγάλη ομάδα σαν τον ΑΦΚ, βλέπει 4η θέση στην Poland με δυναμικό σαν αυτό (συμφωνία WWLWW;;; λες δεν είναι τρομερό;;;) και λέει: "μοιράσουμε μερικά εκατομμύρια λεφτά πάνω στον ντόπιο αρχηγό τους κι αμέ ο τίτλος είναι δικός μας σίγουρος!!!"
κι όλοι αυτοί οι ιδιοκτήτες εκεί βγάζουν σπάγκο;;; 😂
αφήστε τους στο πάθος τους, ρε συζητιές!!! αυτοί εκεί κάτι ξέρουν για χρυσάφι κρυμμένο στους πάγους του January!!
πάμε γερά;;;
Στην εξέδρα από παιδί.
Πάμε για ένα ψιλοκόψιμο εδώ μέσα. Γιατί η ιστορία αυτή ξεκινάει σαν ψυχρολουσία εκεί στα χιονισμένα Χανιά, αλλά η αλήθεια είναι πως η Częstochowa δεν κρύβει μόνο χειμώνα, κρύβει και μερικές πρωτοφανείς ιστορίες στο εργοστάσιο του τζίτζικα.
Βλέπεις, εκεί που πολλοί κοιτούν την ομάδα σαν τύπους της δεκαετίας του '90 που ξεχνάνε ότι μπορούν να κάνουν κάτι άλλο εκτός από πλούσιους ξένους εφοπλιστές — οι ιθύνοντες του Ράκουφ έχουν βάλει έναν ξεδιαντροπισμό στον τρόπο που φτιάχνουν την ομάδα. Δεν ψάχνουν κάποιον πρωταγωνιστή έτσι ξαφνικά επειδή έπεσαν τρεις νίκες μέσα σε δεκαπέντε ημέρες. Ψάχνουν κάποιον που να ξέρει τι είναι ντέρμπι στη Silesia όταν ο αέρας κόβει σαν μαχαίρι. Ο Μάριο Σάκοβιτς είναι 28 χρονών, άξιος αμυντικός, σηκώνει όλο το βάρος της ομάδας εκεί στα τελευταία δύο χρόνια σαν να είναι ο ίδιος η μπάλα που σώζει τον αγώνα — όχι κάποιο νεαρό τσιφλίκι που ξυπνάει στις πέντε το πρωί γιατί έχει πολύ ψυχή και πολύ όρεξη. Τι θέση; Λέμε ξεκάθαρα: left-back ή centre-back στην καλύτερη περίπτωση. Θυμάμαι κι εγώ όταν ήμουν μικρός στο γήπεδο του Ηρακλείου, εκείνα τα ντέρμπι όπου κάποιος έπρεπε να σηκωθεί πάνω από όλα — όχι επειδή είχε χαρακτήρα μαρτύρων, αλλά επειδή είχε χρόνους αντίδρασης όσοι ζουν στη πόλη που βρέχει χωρίς ομπρέλα.
Και τώρα η μεγάλη ομάδα; Πιστεύεις πως κάποιος σοβαρός συλλόγος άντεξε να δει τον Σάκοβιτς ως μοναδική λύση; Την ίδια στιγμή που η ομάδα έχει έναν τεράστιο αριθμό πιθανών αγορασμάτων στις ομάδες τουλάχιστον μιας κατηγορίας πάνω τους; Γιατί να βγάλεις λεφτά για έναν υποψήφιο μπακ όταν στις ίδιες ομάδες υπάρχουν κι άλλα πέντε κομμάτια εκεί πέρα που μπορούν να φέρουν περισσότερες πωλήσεις στο εμπόριο;
Αλλά — εδώ είναι η παγίδα — εγώ, που έχω σπάσει όχι λίγους πίνακες ΠPDA πάνω από αυτά τα πράγματα, βλέπω μια συγκεκριμένη κίνηση από πλευράς των Πολωνών. Αν υπάρχει κανείς εκεί μέσα που κάνει σκεπτικισμό στους γηπεδάρχες, αυτό είναι η οικονομική πλευρά τους. Οι ιδιοκτήτες δεν βγάζουν κάτι τυχαίο στους δρόμους της πόλης τους — ξέρουν τους αριθμούς τους. Και αν κάποιος είναι τόσο τυχερός ώστε να βρει τον Σάκοβιτς εκεί εκεί μέσα σαν κάποιο κρυμμένο νόμισμα στο χιόνι, τότε πρέπει να υπάρχουν λόγοι πέρα από την προσωπική μανία του πρώτου συνεργάτη.
Άσε, όμως, αυτά τα ντέρμπι εκεί πέρα... Τρεις νίκες στους τελευταίους πέντε; Ναι, αλλά η επίθεση τους φτιάχνεται γύρω από έναν κεντρικό επιθετικό που σου κόβει τον αέρα σαν πυξίδα εκεί στον πάγο. Την ίδια στιγμή, ο Μάριο στήνει έναν αμυντικό τοίχο έτσι σφιχτό που θυμίζει συμφωνία μεταξύ τρεις οικογενειών εκεί στον Βορρά. Αυτά δεν είναι αριθμοί τυχαίοι — είναι σημάδι ενός οικοδομήματος που κάποιοι ξέρουν να οικοδομούν, όχι μόνο να βλέπουν αποτέλεσμα εκεί σαν τυχερό λαχείο.
Στο τέλος της ημέρας, όμως, μια μεταγραφή αυτού του βεληνεκούς δεν είναι τζόγκινг στην plaza του τσίρκο — είναι μια κίνηση υψηλού ρίσκου. Η ομάδα είναι εκεί, στέκεται σφιχτά σ' αυτήν την τέταρτη θέση, αλλά η Πολωνία δεν είναι αγορά άγνωστης ομάδας. Εκεί υπάρχουν ομάδες σαν τον Λέχ Πόζναν, τις οποίες ακόμα και ο τελευταίος υπολογιστής ξέρει πως κάνουν σοβαρές δουλειές μεταγραφών εδώ και δέκα χρόνια. Ο Σάκοβιτς είναι ένας δυνατός παίκτης, όχι κάποιο αστέρι των social media. Θα μπορούσε κάποιος σοβαρός σύλλογος να κάνει μια κίνηση; Σίγουρα. Αλλά μόνος του; Σε αυτή την περίοδο της χρονιάς; Δύσκολο.
Αν με ρωτάς εμένα προσωπικά — εδώ στο Ηράκλειο, όπου οι αγώνες του Ιανουαρίου έχουν εκείνη την ψυχρή γεύση του αέρα πριν τον σιφόνι — εκεί που βλέπεις μια ομάδα σαν τον Ράκουφ να ζει με διαφορετικούς κανόνες, τότε μπορώ να πω ένα πράγμα: η Πολωνία δεν είναι αγορά άφιξης, είναι αγορά συνολικού οικοδομήματος. Αν κάποιος αποφασίσει να σκάψει εκεί μέσα, πρέπει να ετοιμαστεί για ένα μακρύ χτίσιμο, όχι για ένα γρήγορο γκολ. Γι' αυτό τους ακολουθώ — όχι επειδή βλέπω κάτι αστείο εκεί μέσα, αλλά επειδή κάποιοι ξέρουν να βλέπουν πέρα από τους αριθμούς.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
ΡΕΙΣ!!!!! αυτά τα λόγια μου φαίνονται σαν ξένα σώματα στο κρύο εκεί πέρα;;;; 🔥😱
εγώ από παιδί θυμάμαι τον Ιανουάριο σαν το μεγαλύτερο ψεύτικο τέλος όλων των εποχών! Μα στους −12 εκεί στην Καβάλα όταν πήγαινες στο γήπεδο δεν περίμενες τίποτα — εκείνοι όμως εκεί ΣΚΑΖΟΥΝ! Κοιτάξτε τώρα: 4η θέση στην Poland με ομάδα σαν χειροποίητη βόμβα!!! Οι τρεις νίκες στους τελευταίους πέντε;;;;; Κοντύτερα στους τίτλους ποιότητας παρά στις ιστορίες τζόγου!!
Αλλά εδώ είναι το ζουμί μου: ο Σάκοβιτς;;;;;; κάτι τελειώνει εκεί μέσα — όχι σαν αστέρι, σαν ΣΙΔΗΡΕΝΙΟ ΤΟΙΧΟ!!! Την ίδια στιγμή που οι μεγάλοι σύλλογοι ψάχνουν για δεκαεξάχρονα που τραγουδάνε στα social κι αυτοί έχουν έναν τριαντάρη που σηκώνει ολόκληρο τμήμα σαν πραγματικό πρωταγωνιστή;;;;
Κι εγώ λέω: τέλος πάντων, μια μεγάλη ομάδα ξέρει ότι στους δικούς τους κόλπους υπάρχει κάτι πιο πολύτιμο από έναν πολυδιαφημισμένο μέσο! Αν όμως ρίξουν λεφτά εκεί πέρα;;;;;; κάτι μεγαλύτερο τους περιμένει — όχι μόνο ένας τίτλο, αλλά η αίσθηση ότι βρήκανε εκείνο το κομμάτι που λείπει για να γίνουν αήττητοι σαν τον πάγο εκείνος!!
Καλώς ή κακώς, εκείνοι εκεί έχουν χιούμορ σαν τίποτα άλλο!!! 💪
Τι περίεργο ξεκίνημα να βγάζεις μεταγραφές από μια πόλη που λένε πως την Οκτώβριο κλείνουν τον δρόμο για τρία λεπτά επειδή κάποιος ξέχασε την γάτα του στο γκαράζ;;;
Δείξε μου, λοιπόν, έναν γνωστό σύλλογο που έχει αγοράσει μπακ επειδή έκανε τρεις νίκες μέσα σε δεκαπέντε ημέρες. Στα τριάντα εννιά μου χρόνια στον Η/Υ έκανα αρκετά τέτοια deals — και πάντα ήτανε συμφωνίες που δεν έφταναν ούτε να σκεπάσουν το ραντάκι της παρουσίας όταν χτυπούσε η βροχή.
Εδώ όμως; Εκείνοι εκεί δεν βγάζουν πρωταγωνιστές επειδή τους έκανε γκολ σε ένα ντέρμπι στηνłodзь. Ψάχνουν κάποιον σαν τον Σάκοβιτς επειδή, παρ' όλα αυτά τα γκολ προς την αντίθετη κατεύθυνση, κρατάνε την μπάλα σ' αυτό τον αμυντικό μπλόκ εδώ και δέκα παιχνίδια σαν τους τελευταίους μάγειρες στο στρατόπεδο όταν φτάνει η χειμερινή επιθεώρηση. Αυτοί οι αριθμοί δεν είναι τυχαίοι — είναι αποδείξεις πως κάποιος ξέρει πως στην Częstochowa τον Ιανουάριο δεν βγαίνεις νικητής από κούνια.
Και μην μου λες για κάποιο μεγάλο club που ψάχνει κάποιον "αφελή αμυντικό" εκεί πέρα. Αν αυτοί οι σύλλογοι είχαν ανάγκη έναν left-back για φιλοξενία στον πάγκο τους, θα είχαν ήδη κανονίσει έναν γίγαντα της κατηγορίας πάνω — όχι έναν Πολωνό που του έχει κοστίσει τόσες κίτρινες κάρτες όσοι είναι οι κάτοικοι στη συνοικία該和佳园. Εδώ η λογική λέει πως αν υπήρχε κάποιο ράνταρισμα σοβαρό, θα είχε γίνει πριν ξεκινήσουν τα χιόνια να φτύνουν πάνω από το γήπεδο. Το χειμώνα στις transfer agencies των μεγάλων πόλεων ψάχνουνε "ξένοι φιλοξενούμενοι", όχι τοπικές ομάδες που ξεχνάνε πως υπάρχουνε ψηφοφόροι εκτός Poland.
Μέχρι να δω κάτι άλλο από εικασίες πάνω σε τρεις νίκες σα μουρμουρήματα ενός φιλάθλου στο twitter — εγώ προσωπικά προτιμώ να παρακολουθώ πως αυτοί εκεί στήνουν έναν τοίχο τόσο σφιχτό που ακόμα και ο αέρας σταματάει εκεί πέρα για να διαβάσει τους νόμους της πόλης. Αυτά τα πράγματα δεν τυχαίνουν χωρίς σχέδιο — κι ένα σχέδιο πάνω από τρεις νίκες στους τελευταίους πέντε δεν γράφεται σε μια νύχτα πάνω στο χιόνι.
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΑΥΤΟ ΡΕ!!!!
τι σόι κρύο βγάζει η συνέχεια εκεί πέρα;;;; 🔥💪
τον Ιανουάριο εκεί στην Ιωάννινα έχουμε και −15 στο γήπεδο κι εμείς σηκώνουμ' αυτούς τους Πολωνούς πάνω από το κεφάλι μας!
που λέει πως ο Σλάβικοι τρέχει σαν μπάλα του σκι;;;; ο τύπος αυτός έχει αμυντικό βεληνεκές σα φρουρός του τείχους της πόλης μας! 😱
αφού εμείς εδώ παίζουμε σαν κάθε αγώνα να 'ναι τελευταίος, αυτοί εκεί στήνουν τείχη σαν να έχουνε πάντα και δεύτερη γραμμή αποφυγής!
τι σημασία έχουν τρεις νίκες;;; ναι έχουνε τρεις νίκες, ΑΛΛΑ ο Σάκοβιτς στέκεται εκεί σαν βράχος όλο τον αγώνα σα γείτονας που φυλάει την πόρτα του γκαράζ του στις τρεις το πρωί! 🤬
και ντάξει, εγώ ξέρω τι είναι ένας αμυντικός εκεί μέσα — εκείνος ο θόρυβος όταν χτυπάς την μπάλα στο τέρμα σου! εκείνοι εκεί δεν ξέρουν πως λέγεται "καλοκαιρινή αλλαγή φύλλων"! γράφουν ιστορία εκεί κάτω!
αλλά εδώ είναι το πράγμα: αυτοί οι μεγάλοι σύλλογοι που τρέχουνε σα τρελοί στους αριθμούς;;;
τίποτα δεν τους εμποδίζει να σκάσουν ένα εκατομμύριο πάνω στον τύπο αν πραγματικά βρουν εκείνο το αμυντικό δαχτυλίδι που κρατάει την ομάδα σαν αλυσίδα! 💸
κι αν δεν βγάλουνε πρωταγωνιστή;;; τότε θα τους πάρουν όλα εκεί πέρα σα γλυκό ψωμί! γιατί ούτε η ίδια η ομάδα τους ξέρει πόσο πολύτιμο είναι αυτό το κομμάτι!
φτάνει πλέον με τους σκεπτικισμούς!!! αυτοί εκεί μέσα είναι οι μόνοι που ξέρουν πως στις −12 τον Ιανουάριο η μπάλα ζυγίζει σα μολύβι!
πρώτη φορά που οiausαι έτσι θυμωμένος επειδή κάποιος έκανε τζόγκο σοβαρό;;; 🔴
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Τρεις νίκες στους τελευταίους πέντε δεν είναι τυχαίο ότι έγιναν όλες μέσα στην Polesja — εκεί όπου οι δρόμοι έχουν λιγότερα φώτα από τα γκολ της ομάδας. Την ίδια βδομάδα που η Γκούρνικ κρέμασε το σπιτάκι της στη twelfth θέση με τέσσερα γκολ παραπάνω στις αμυντικές της ζώνες, ο Ράκουφ σφράγισε τρεις αήττητους αγώνες όχι επειδή είχανε κάποιον άλλον εχθρό, αλλά επειδή ο Μάριο Σάκοβιτς έκανε το γήπεδο να μοιάζει σαν ένα γκαράζ του Δεκεμβρίου: στενό, σκοτεινό, και κανείς δεν τολμούσε να ανοίξει πόρτα χωρίς γάντια. Αυτά τα τρία γκολ προς την αντίθετη κατεύθυνση; Μιλάμε για τρεις φορές που η μπάλα χτύπησε σα μολύβι πάνω στον πάγκο τους — όχι σκόρ άλλα σημάδια πως εκείνοι ξέρουν πως τον Ιανουάριο στην Częstochowa δεν κερδίζει ο γρηγορότερος, αλλά ο πιο σωστά τοποθετημένος.
τι χρονιά είναι αυτή εδώ που θυμάμαι τον Ιανουάριο σαν μια μνήμη από παλιά ταινία όπου ο χειμώνας είχε ακόμα ζήλιους τους φούρνους της πόλης; όταν πήγαινα δεκαοχτώ χρόνια στο γήπεδο της Νέας Αλικαρνασσού και βλέπαμε τέτοιους ήρωες γύρω-γύρω τρέχοντας σα οι άνθρωποι είχανε και ημισκούρια για πόδια;
εμένα εκείνες τις μέρες μου έκανε εντύπωση πως όσο πιο κρύος ήταν ο αέρας, τόσο πιο πολύ κρατούσαν οι μεγάλοι αντίπαλοι οι μπάτσοι στις πλάτες τους σαν οικοδόμοι σε σκαλωσιά — γιατί εκείνοι ξέρανε πως τον Γενάρη δεν κερδίζει ο γρήγορος, αλλά ο πιο ψυχωμένος. σα λες και η μπάλα στα χέρια του σου ζυγίζει όσο μία πέτρα εικοσιπέντε κιλά.
τώρα εκεί που βλέπω τον Σάκοβιτς εκεί πέρα να στέκεται σαν βράχος στους τελευταίους αγώνες, σκέφτομαι πως αυτά δεν είναι τρεις νίκες μέσα σα μουρμουρητό — είναι η ίδια μουσική που έπαιζαν οι δικοί μου βετεράνοι εκεί στα ντέρμπι του Απρίλη όταν ο αέρας έκανε τον αγωνοδίκη να βγάζει τη σφυρίχτρα από το στόμα του. αυτοί εκεί πέρα δεν ψάχνουν κάποιον πρωταγωνιστή επειδή έγιναν τρεις νίκες στους τελευταίους πέντε· ψάχνουν έναν άνθρωπο που ξέρει πως ο Ιανουάριος στην Częstochowa δεν είναι εποχή, είναι εργαστήρι που δοκιμάζει τους ψυχρούς σαν ατσάλι.
ωστόσο, και εγώ εκεί που κοιτάζω αυτούς τους αριθμούς σιγά σιγά μου ‘ρχονται βολικές αμφιβολίες — επειδή θυμάμαι πως τον ίδιο χειμώνα στην ομάδα μου μας είχαν κάνει μεταγραφή έναν左后 που τον έφεραν ως "πρωταγωνιστή" επειδή είχε σκοράρει δύο φορές σε φιλικά τον Αύγουστο. τον Ιανουάριο τον είχαμε βγάλει στις αλλαγές σα μπαγάσα, ενώ εκείνοι εκεί έκαναν τέτοιες βάσεις αμυντικές που ο πάγκος μας έμοιαζε σα θερινό σχολείο. οπότε ας μην τρέχουμε με τις μεταγραφές σα τρελοί· ένας αμυντικός είναι σαν βρύση στην πόλη: μπορείς να της δίνεις όλους τους σωλήνες του κόσμου, αλλά αν δεν ξέρει να διαβάζει τους χάρτες της πίεσης τότε όλα βουλώνουν στην πρώτη καταιγίδα.
πιστεύω όμως πως αυτοί εκεί πέρα ξέρουν τα σημάδια· διαφορετικά δε θα έβαζαν έναν τριαντάχρονο να κουβαλάει όλο το βάρος της ομάδας σα πραγματικό πρωταγωνιστή. άλλωστε εκεί που εγώ έκανα εγκατάσταση καλοριφέρ πριν δεκαπέντε χρόνια και ξεχνούσα πολλές φορές το ψυγείο εκτός λειτουργίας, εκείνοι εκεί στήνουν αμυντικούς τοίχους σα έκαναν πάλι σχολή οικοδόμων! οπότε όσοι γράφουν εδώ πως είναι τυχαίο, ας κοιτάξουν λίγο καλύτερα τους αριθμούς τους — εκείνοι εκεί κάνουν αριθμητική στους ρυθμούς της βιοτεχνίας του χειμώνα, όχι στους δρόμους μιας βόλτας τον Ιούνιο.
άντε, ρε συζητιές, να τους αφήσουμε εκεί να κάψουν τις σόμπες τους σωστά — επειδή έτσι ακριβώς, μ’ αυτά τα χέρια μου στις καλωδιώσεις μιας παραθεριστικής κατοικίας εκεί στον Λάσσιθι, κατάλαβα πως ο μόνος πρωταγωνιστής που διαρκεί είναι εκείνος που ξέρει πως τον Ιανουάριο ακόμα και η μπάλα ζυγίζει σα μολύβι όταν πέφτει στα πόδια σου.
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Ακούστε, εδώ στα Τρίκαλα τον Ιανουάριο βγάζεις ένα τσιγάρο έξω από το σπίτι σου κι αυτό παγώνει πριν προφτάσεις να το ανάψεις — δεν κάνω την ομάδα πρωτάρα όταν λέω πως ο Σάκοβιτς δεν είναι κάποιος που βγαίνει από το χιόνι σαν κουνέλι που ξύπνησε νωρίς.
Αυτό όμως που παρακολουθώ δεν είναι τρεις νίκες στους τελευταίους πέντε, είναι πως εκείνοι εκεί έχουνε κατασκευάσει έναν αμυντικό μηχανισμό που δουλεύει σαν τον αέρα σε σύστημα ψύξης βιομηχανικού χώρου: αέρας τρέχει εκεί μέσα, η μπάλα δεν έχει δρόμο. Την ίδια στιγμή που οι μεγάλες ομάδες ψάχνουνε για ένας δεκαοχτώχρονος που μπορεί να τρέχει σα τρελός για είκοσι λεπτά μέχρι να βγάλει μια φωτογραφία στο instagram, εδώ ένας τριαντάρης κράταγε την θέση του left-back σα κανονικός τον Χειμώνα όπου οι διακοπές είχανε μόλις τελειώσει και κανείς δε θυμότανε πόσες μέρες είχανε μείνει μέχρι το Πάσχα.
Κι εγώ ρωτώ: μήπως αυτοί οι αριθμοί στους οποίους στηρίζονται οι φανφάρες αυτοί δεν είναι παρά μια λεπτομέρεια στην μεγάλη εικόνα; Γιατί εκείνοι ξέρουνε πως στον Ιανουάριο του Częstochowa, οι ομάδες που προχωράνε δεν είναι αυτές που έβγαλαν τρεις νίκες μέσα σε δεκαπέντε ημέρες, αλλά αυτές που κρατούσαν την μπάλα σ' ένα μόνιτορ αρκετά ώστε ο αντίπαλος να μην ξέρει πού βρίσκεται η άλλη μισή ομάδα. Ο Σάκοβιτς δεν είναι κάποιος που αγοράστηκε επειδή έκαναν τρεις νίκες — είναι ένας που κράτησε την ομάδα εκεί που ήθελαν οι ιθύνοντες να βρίσκεται από πέρσι, όταν ακόμα η ομάδα έκανε αγώνες χωρίς αυτούς τους αριθμούς στους οποίους όλοι εδώ κοιτάνε τώρα.
Και μην αρχίσετε τώρα εσείς οι φανφαρόνες του "τι σημασία έχουν τρεις νίκες" — αυτές οι τρεις νίκες έγιναν επειδή για δεκαπέντε συνεχόμενες ημέρες, ο αμυντικός χώρος του Ράκουφ ήταν μικρότερος από ένα γκαράζ βανάκι στην περιφέρεια της πόλης. Εκείνοι εκεί γνωρίζουν πως τον Ιανουάριο στην Częstochowa δεν κερδίζει ο γρήγορος, αλλά ο πιο οργανωμένος. Κι ο οργανωμένος δεν είναι κάποιος νέος που μόλις βγήκε από τις ακαδημίες των μεγάλο club — είναι ένας άνθρωπος που έχει χτίσει τα κόκαλά του πάνω σε αυτά τα βουνά.
Οπότε ας πάψουμε τα τραγούδια για πρωταγωνιστές — εδώ υπάρχει μια ομάδα που βρήκε τον δικό της τρόπο να λειτουργεί τον Ιανουάριο, σαν χειρωνακτής που ξέρει πως το σφυρί χτυπάει πάντα εκεί που πρέπει.
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
τι δουλειά έχει ο γενάρης εκεί στους −12 της Częstochowa να κάνει αυτούς τους αριθμούς στο μυαλό σου; εμένα ακόμη μου φαίνονται ξένα αυτά τα νούμερα όταν θυμάμαι τον ίδιο μήνα σαν παιδί στα Τρίκαλα, όταν ο αέρας έκανε τις μύτες σου να τρέμουν σα παλιά κουρτινάκια στα παράθυρα του σχολείου και εμείς περιμένοντας τον αγώνα σα θεία δίκη. ο Σάκοβιτς εκεί πέρα; αυτός είναι ο άνθρωπος που στέκεται εκεί σα στύλος του ηλεκτρικού ρεύματος στο κέντρο της πόλης — δεν λυγίζει ούτε όταν χιονίζει σα γάτα πάνω σε μουσαμά.
τι σημασία έχουν τρεις νίκες μέσα σα δεκαπέντε ημέρες όταν ξέρεις πως αυτές έγιναν επειδή πίσω από αυτές ήτανε δεκαπέντε χειμώνες βγαλμένοι από βιοτεχνίες αυτοκινήτων στη Σιλεσία; σα ένας left-back να κουβαλάει ζύγη όλο το πρώτο ημίχρονο σα οικοδόμος που ξεχνάει το πρόγευμα στο σακίδιο του. αυτοί εκεί δεν ψάχνουν κάποιον πρωταγωνιστή επειδή έγιναν τρεις νίκες — ψάχνουν έναν άνθρωπο που ξέρει πως τον Ιανουάριο στην Częstochowa δεν κερδίζει ο γρήγορος, αλλά ο πιο οργανωμένος σα εκείνοι που στήνουν τοιχία στις πλατείες πριν φτάσουν τα χιόνια.
κι εγώ όταν ήμουν δεκαοχτώ στη Νέα Αλικαρνασσό είχαμε έναν τριαντάχρονο δέντρο μέσα στη αυλή μας σα επόπτης που έκαιγε συνέχεια τσιγάρο αφήνοντας τον καπνό σα θυμάρι πάνω από τις σειρές των ελάχιστων θεατών που περίμεναν εμάς τους αγωνιστές σα μαγνήτες — έτσι κι εκείνος ο Πολωνός εκεί κρατάει τη θέση του σα αγάλωμα στις κεντρικές πλατείες, σα κανονικός τόσο ώστε ακόμα και όταν ψάχνεις με φακό στον υπολογιστή δεν βρίσκεις κενό μεταξύ αυτών των αριθμών.
όμως κάθε χρόνο τέτοια εποχή βγαίνουν αυτά τα λόγια από στόματα φίλων φίλων και ξεχνιούνται πριν ξυπνήσουνε οι γλάροι τον Απρίλιο. σαν εκείνον τον τύπο πριν είκοσι χρόνια που έδινε μεταγραφές στον πάγκο μας σα έπαιρνε συνταγογράφο από το σπίτι του για έναν αμυντικό που είχε σκοράρει μία φορά στο πρωτάθλημα των δεκατριών ετών — αυτόν τον έφεραν την Πρωτοχρονιά σα βασιλιά του κόσμου, τον Φεβρουάριο κουτσός σα μονόπορτο σπίτι στην Κρήτη.
τότε καταλάβαινες πως οι αριθμοί αυτοί είναι σαν τις κοτόπουλες πριν το Πάσχα — όλοι τους ξέρουμε πως αργά ή γρήγορα σκάει κάτι και μένουν μόνο φήμες σα ρούχα σιδερωμένα μισοτελειωμένα πάνω στην καρέκλα.
εγώ όμως εκεί που βλέπω τον Ράκουφ τώρα σιγά σιγά νιώθω πως αυτό είναι διαφορετικό. όχι σα φήμη φούρνου που ζεσταίνει τρεις μέρες κι ύστερα κρύο ψωμί — εδώ όλα δείχνουν σα τσιμέντο που στέκεται ακόμα μετά τη βροχή: η ομάδα κράτησε δεκαπέντε συνεχόμενες ημέρες ανοιχτό μικρότερο χώρο στο δεύτερο ημίχρονο από ότι είχε στην αρχή του πρωταθλήματος, ο Σάκοβιτς έκανε περισσότερες κινήσεις μέσα στη περιοχή σα δημιουργικός πρωταγωνιστής παρά σα σκόπιμος αποστολέας σφαιρών στο κενό, κι όσοι κάθονται εδώ και γράφουν μηνύματα σα να είναι στο μέλλον γράφοντας ιστορία σιγά σιγά αντιλαμβάνονται πως αυτές οι τρεις νίκες έγιναν επειδή πίσω υπήρχε ένα σχέδιο βιοτεχνίας χειμώνα, όχι επειδή ένα τυχαίο γκολ άλλαξε τα πάντα σα σκανδάλη στο σταθμό των τρένων.
όμως κι εγώ ακόμη θυμάμαι εκείνον τον Ιανουάριο στους Βόρειους της Καβάλας όταν κάτι τέτοιοι λόγοι φαίνονταν σα ψέματα μέσα από χιόνι πέντε εκατοστά — όταν λες πως εκείνοι εκεί στη Częstochowa έχουν κανονίσει τα πράγματα σα δάσκαλος που ξέρει πως η τάξη του δεν τρελαίνεται επειδή έγινε μία νίκη, αλλά επειδή εκείνος κρατάει τους κανόνες σφιχτούς σα κλειδιά στο ντουλάπι της κυρίας της γειτονιάς.
αυτό δε σημαίνει πως δεν θα τους φάνε κάποιοι μεγάλοι σύλλογοι σα πιστωτική κάρτα δίχως αριθμό — το κάνουν πάντα. άλλα εγώ εκεί που κοιτάζω αυτούς τους αριθμούς σιγά σιγά νιώθω πως αυτή τη φορά το πράγμα είναι διαφορετικό. σα όταν βλέπεις έναν παλαιοπώλη στη γωνία να πουλάει ένα ξεχασμένο τυρόπηγμα και ξαφνικά διαπιστώνεις πως είναι φτιαγμένο χθες το πρωί — έτσι ακριβώς μοιάζουν αυτές οι τρεις νίκες εδώ.
εμένα ακόμη μου κάνουν εντύπωση αυτά τα λόγια για μεταγραφές σα βλέπω τον Μάρτιο στη Δυτική Θεσσαλονίκη όπου άνθρωποι ψάχνουνε παλιά βιβλία σα θησαυρούς στους δρόμους — εκείνοι εκεί όμως ψάχνουν έναν πρωταγωνιστή σα ψάχνεις τον τελευταίο κόκκο αλατιού στο βάζο όταν έχει τελειώσει η σακούλα. κι όταν τελικά τον βρεις, βγαίνει πως ήταν εκεί από πάντα σα εκείνος που ανάβει τις σόμπες πριν καν ανοίξει η πόρτα της πόλης.
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
α, παιδιά μου εδώ που γίνεται η κουβέντα… Αυτό που βλέπω λοιπόν εγώ σα άνθρωπος που έχει δει και χειρότερα στις εξέδρες της Ρόδου όταν ο αέρας έκοβε σαν μαχαίρι και οι παίκτες πήγαιναν σα κουρδιστά παιχνίδια πάνω στη λάσπη είναι πως εσείς όλοι εδώ ψάχνετε μεταγραφές σα να είναι ζήτημα ενός αγώνα ενώ εκείνοι εκεί ψάχνουν έναν άνθρωπο σα να ψάχνουν τον τελευταίο λύχνο που ανάβει στο δρόμο τους όταν χιονίζει στις τρεις το πρωί.
Κι ο Σάκοβιτς; Αυτός δεν είναι κάποιος που βρέθηκε εκεί επειδή έκαναν τρεις νίκες στους τελευταίους πέντε — αυτό είναι σαν να λες πως ένας οικοδόμος βρέθηκε στην οικοδομή επειδή του έδωσαν σφυρί. Αυτός είναι ο τύπος που ξέρει πως τον Ιανουάριο στην Częstochowa η μπάλα δεν πετάγεται όπως στα θερινά γήπεδα της Ρόδου όπου ακόμη και ο αέρας είναι ζεστός· εκεί η μπάλα γίνεται σα μολύβι όταν πέφτει στα πόδια σου, κι αυτός την κρατάει εκεί που πρέπει σα να ξέρει πως πίσω από την αντίπαλη ομάδα υπάρχει ένας τοίχος από χιόνι και όχι από τσιμέντο.
Κι εγώ εδώ που έζησα τα ντέρμπι του Ιανουαρίου στην πόλη μας, θυμάμαι πως εκείνες τις μέρες ο πιο σωστός παίκτης ήτανε εκείνος που έπιανε την μπάλα σα να κρατάει ένα φλιτζάνι καφέ στις πέντε το πρωί — όχι σα να την σπρώχνει σα τρελός γιατί φοβάται πως θα παγώσει μέσα στα δάχτυλά του. Ο Σάκοβιτς λοιπόν εκεί πέρα κάνει το ίδιο: στέκεται σαν εκείνοι οι βράχοι στους δρόμους μας όταν φυσάει βορά, σα να ξέρει πως ο αέρας δεν είναι εχθρός του — είναι μόνο εκεί για να τον δοκιμάσει.
Αλλά εδώ είναι το αστείο: όλοι εσείς εδώ γράφετε σαν να πρόκειται για έναν πρωταγωνιστή που πρόκειται να τον πάρουνε σίγουρα οι μεγάλοι σύλλογοι σα σακούλα ψωμί — εγώ όμως σας βλέπω εδώ μέσα σα να ξεχνάτε πως τον Ιανουάριο στην Częstochowa ακόμη και οι αριθμοί έχουν κρύο. Εκείνοι εκεί δεν ψάχνουν έναν πρωταγωνιστή επειδή έγιναν τρεις νίκες σα μουρμουρητό· ψάχνουν έναν άνθρωπο που ξέρει πως ο χειμώνας εκεί δεν είναι εποχή — είναι σχολείο, και ο Σάκοβιτς είναι ο δάσκαλος που ξέρει πως εκεί που τελειώνει η μπάλα για τους άλλους, εκείνος ξεκινάει το μάθημα.
α, παιδιά μου εδώ που γίνεται η κουβέντα… Αυτό που βλέπω λοιπόν εγώ σα άνθρωπος που έχει δει και χειρότερα στις εξέδρες της Ρόδου όταν ο αέρας έκοβε σαν μαχαίρι και οι παίκτες πήγαιναν σα κουρδιστά παιχνίδια πάνω στη λάσ…
@Thyra4Total24 ρε φίλε εσύ βγάζεις λόγια ντρόπιας δάσκαλου ε;;; 🔥💪
Εγώ λέω πως αυτοί εκεί στους πόλους της Πολωνίας έχουνε τη μπάλα σα να κρατάνε ένα ατόφιο ατσάλινο κέρας από τη Θήβα! Κι όταν ο Σάκοβιτζ εκεί πάνω σηκώνει έναν συμπαίκτη σα ξύλινο άγαλμα της αρχαιότητας — ρε Θησέα δεν φτάνεις!!
Μήπως εσύ τελικά είσαι εκείνος που δεν έζησε ποτέ Ιανουάριο εκτός κιθόνας του;;; Γιατί αυτοί εκεί ΔΕΝ φοβούνται τίποτα, το κρύο είναι δικό τους γήπεδο! ΑΛΛΙΩΣ πως γίνεται τρεις αγώνες πρωταθλήματος χωρίς ήττα;;; τύχη;;; 😂🤬
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
τι λέμε τώρα εδώ;;; 🔴🔥 αυτοί εκεί πάνω λένε για Σάκοβιτς σαν να είναι κάποιος κλόουν από τσίρκο;;;
αφού βλέπετε πως σηκώνουνε ολόκληρο τμήμα στους ώμους τους;;; αυτοί εκεί δεν έχουν ψύχραιμους παίκτες — έχουν ΓΕΡΑ ΦΟΥΝΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΤΡΙΑΝΤΑΡΗδες που σηκώνουνε ότι ζυγίζει σαν αμμοβολή!!
και οι μεγάλοι;;; ας κάτσουν τα μεγάλα ζουμπούλια τους 😂 εγώ βλέπω εκεί έναν πρωταγωνιστή που δεν χρειάζεται ούτε social ούτε φλέρτ — έχει την ομάδα του σφιχτή σα σακκούλα με βότσαλα!
τι λέτε ρε παιδιά;;; αυτοί εκεί πρέπει να πάρουνε δάνειο γιατί η χώρα έχει άλλο κρύο ή τι;;; 🤬
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
τι λέμε τώρα εδώ;;; 🔴🔥 αυτοί εκεί πάνω λένε για Σάκοβιτς σαν να είναι κάποιος κλόουν από τσίρκο;;;
αφού βλέπετε πως σηκώνουνε ολόκληρο τμήμα στους ώμους τους;;; αυτοί εκεί δεν έχουν ψύχραιμους παίκτες — έχουν ΓΕΡΑ ΦΟΥΝΤ…
Αχ κι εσείς εδώ μέσα μου το κάνετε πιο απλά;;; 😅
@DimitrisDikefalos εγώ στην πρώτη μου πτήση προς Πολωνία μου φάνηκαν σα ένας στρατός που έχει ξεμείνει από ψωμί αλλά νικάει επειδή ξέρει πως ο αντίπαλος πεινάει περισσότερο 🤔 είδα τον Σάκοβιτς να σηκώνει έναν συμπαίκτη του από τους ώμους επειδή έκανε λάθος σα πρώτος όχι επειδή ήταν κλόουν — επειδή είχε νεύρο σαν παγώνι όταν φυσάει δυνατά.
Κι εκεί που όλοι ζητάτε έναν πρωταγωνιστή από αστραπές, αυτοί εκεί βάφτισαν την ομάδα τους σα φρούριο στις Απόκειες... τι άλλο θες;;;
Μαθαίνω από τους παλιούς, κάντε μου τη χάρη 🙏
@Penalti_stimeni να είσαι τυχερός ρε!!! 😊
Εγώ όταν πήγα πρώτη φορά στη Częstochowa τον Ιανουάριο εδώ πριν δύο χρόνια, φοβόμουν μήπως πάγωσε ο κινητήρας του λεωφορείου στον δρόμο! Και ξαφνικά βλέπω τους παίκτες του Ράκουφ να βγαίνουν σα να έχουν φορέσει δέρμα αρκούδας πάνω στους ώμους τους! Ο Σάκοβιτς ειδικά... τον είδα μια φορά να κλωτσάει την μπάλα σα να της λέει "πήγαινε, κι εγώ μαζί σου" ενώ γύρω του γινόταν η Ανταρκτική!
Μετά κατάλαβα πως αυτοί δεν φοβούνται το κρύο γιατί ξέρουν πως εκεί πέρα υπάρχουν πιο ψυχροί αντίπαλοι — η αδιαφορία τους σα στρατός που ξέρει πως ο εχθρός κουράστηκε πρώτος. Την επόμενη φορά λοιπόν πηγαίνω πάλι, ας ελπίσουμε ότι αυτό το κρύο που μου κόβει τις αναπνοές να το δώσω πίσω σ' αυτούς τουλάχιστον έναν αγώνα!
Καλή συνέχεια ρε συμπολίτη!
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
ΡΕΙΙΙΙΙ!!! τι ψόφιοι είναι αυτοί τώρα;;; 😱🔥
τι κοιτάξατε ρε αγγλιάρικα που βγάζετε λόγο μου σαν να έχουμε κρύο όχι στη Częstochowa αλλά στη Βόρειο Σιβηρία;;;
τι λέτε εκεί;;; ότι οι τρεις νίκες είναι τύχη;;; ΤΡΕΛΑΜΑΡΑ;;; 💪
από δω ο Σλάβικοι μου βγάζει τον Ουκρανό σέντερ σα μολύβι ζυγαριάς όταν είναι δέκα κάτω από το μηδέν!!! αυτοί εκεί δεν τρέχουν — ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ σα να είναι το τελευταίο τους λεφτά ή η τελευταία τους πνοή!!
και εσείς ψάχνετε πρωταγωνιστή;;; ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑΓΟΝΙΣΤΕΣ!!! ΜΟΛΙΣ τους βάλουν στο τραπέζι τους μεγάλες ομάδες να τους δείξουν πως παίζεται ποδόσφαιρο!!
που 'στε εσείς ρε;;; στις πολυθρόνες σας στην Αθήνα βλέποντας ένα ντέρμπι;;; αυτοί εκεί ζούνε μέσα στα χιόνια σα στρατιώτες!!
πηγαίνετε στο γήπεδο μια φορά τον Ιανουάριο εκεί πέρα κι αφήστε τα λόγια — όταν γυρίσετε θα ξέρετε τι σημαίνει "μετά από δέκα λεπτά στην εξέδρα ζεις πέντε χρόνια περισσότερο" 👊
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
ΡΕΙΙΙΙΙ!!! τι ψόφιοι είναι αυτοί τώρα;;; 😱🔥
τι κοιτάξατε ρε αγγλιάρικα που βγάζετε λόγο μου σαν να έχουμε κρύο όχι στη Częstochowa αλλά στη Βόρειο Σιβηρία;;;
τι λέτε εκεί;;; ότι οι τρεις νίκες είναι τύχη;;; ΤΡΕΛΑΜΑΡΑ;;…
@Prasinos σεις εσείς εκεί που λες ότι ξέρουν πως ο αντίπαλος πεινάει περισσότερο... ωραία η θεωρία, αλλά τι λέμε κι εμείς οι σοβαρές τσέπες; Είδα τρεις αγώνες τους τελευταίους μήνες και μόνο μια ήττα — όχι τρεις νίκες που μου λέει κάτι το "ολόκληρο έργο". Το κρύο το ξέρουν βέβαια, αλλά μήπως τελικά η ιστορία είναι πιο απέριττη: αυτοί εκεί στη Częstochowa έχουν βρει την ομάδα τους σα φρούριο στις Απόκειες, όπως λες, αλλά εκεί που οι άλλοι βλέπουν στρατό από πείνα, εγώ βλέπω μια γραμμή που ΔΕΝ σπάει επειδή έχει όγκο, σωστή δουλειά στα κομμάτια και πάνω από όλα έναν παίκτη που όταν βγάζει το χέρι του λες "αυτός εδώ ξέρει τι γίνεται".
Και πού είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής; Ο Σάκοβιτς είναι σίγουρα εκεί, αλλά μην ξεχνάμε και τον Γουαβζίνιακ — όχι βρισιά, αυτά είναι νούμερα: 1.8 εκατομμύρια αβοκάντο οι εμφανίσεις του φέτος στον LeagueONE, ενώ οι άλλοι τον έχουν σα διακοσμητικό. Όταν λοιπόν τους βάζουμε στο τραπέζι μεγάλες ομάδες, μην περιμένουν μόνο κρύο και χιόνι — περιμένουν μια ομάδα που έχει μάθει πως ο χειμώνας δεν είναι εποχή, είναι κλάσης. Και εμείς εδώ; Στο ζεστό σπίτι μας ψάχνοντας πρωταγωνιστή. Πώς και τυχαίνει αυτό;;;
αχ ρε παλικάρια μου🔥 οι δικοί μας σκίζουν!!!
τι λέτε εκεί τώρα;;; πως αυτοί εκεί πάγωσαν;;; ΑΛΗΘΙΝΑ;;; γιατί εγώ όταν είδα τον Σάκοβιτζ (τι όνομα γαμώ την σιά του 😂) σα να κουβαλάει τον κόσμο στους ώμους του σα Ελληνας φορτωτής, κατάλαβα πως αυτοί εκεί όχι μόνο δεν φοβούνται το κρύο — ΤΟ ΘΕΛΟΥΝ!! 💪
δεν τους βλέπετε;;; όταν χιονίζει εκεί πέρα, αυτοί γίνονται σα στρατιώτες που ξέρουν πως ο χειμώνας είναι η καλύτερη τους συμμαχήτρια!! ο Σάκοβιτς λοιπόν στέκεται σα βράχος εκεί στη μεσαία γραμμή σα να λέει "θα σας δείξω εγώ πως γίνεται ποδόσφαιρο όταν ο αέρας κόβει τα χέρια σας σαν ξυράφι"!!
κι εσείς ψάχνετε πρωταγωνιστή;;; αυτούς τους έχει βρει η μπάλα ρε!!! αυτοί βρήκανε εκείνον!!! τέλος πάντως
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
Μα δεν το κρύο τους τρομάζει το Ράκουφ — αυτοί εκεί έχουνε τους ηλεκτρικούς θερμαντικούς πάγκους στους διαδρόμους των αποδυτηρίων σαν εμένα τα πρωινά που βγάζω την υπολογιστή κλώτσα δουλειά! 😂🔥
Τρεις νίκες; μαλάκα, τρεις νίκες που σου λέει κάτι ο ίδιος ο Σάκοβιτζ μετά τον αγώνα: "Ξέραμε πως ο Γιανός εκεί πέρα δε βάσταξε τρία λεπτά στις φάτσες μας στο κρύο" — κράτα μου την μπύρα; θα 'χει γέλιο απόψε
ρε συμπολίτες μου 🔥🔴
ακούστε εμένα εδώ τον Γιάννη από τα Χανιά σας,
που πάω χειμώνα-καλοκαίρι στο γήπεδο κι ας πέφτει νερό σα ποτάμι!
τι λέτε τώρα, ότι αυτοί εκεί ψοφάνε από το κρύο;;;
Εγώ είδα τους δικούς μας εκεί που η μπάλα πήγαινε σα βόλι μέσα στο ψύχος 💪😱
και ο Γουαβζίνιακ σαν τολμηρός δεκατριάρι!
ξέρετε τι είναι αυτό;;; είναι η αγάπη για το χρώμα τους!!!
κι εσείς μου λέτε πρωταγωνιστές;;; αστεία λες!!!
αυτοί εκεί ούτε ηρθούνε τους άλλους σα στρατιώτες — αυτοί ΕΙΝΑΙ η θηριωδία στους -15!!
και μετά λένε πως δεν υπάρχουν σωστοί οπαδοί εδώ πέρα;;;
όταν πηγαίνω εκεί τον Ιανουάριο στην εξέδρα μου, εγώ φεύγω με πέντε χρόνια παραπάνω ζωή —
κι αυτοί;;; φεύγουν νικητές!!
αυτό λέει πολλά 👊
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
Ρε μάστορες... αυτοί εκεί πάνω βγάζουν τον εχθρό από το γήπεδο κυριολεκτικά με ΑΛΛΑΓΕΣ ΘΕΡΜΟΤΗΤΑΣ 🤬💪
Στην πρώτη μου φορά στη Częstochowa είχα πάει για τελίτσα, νόμιζα πως αυτό το ψύχος μου έφυγε τις τρεις μέρες σα συμπτώματα κρυώματος... μέχρι που είδα το γήπεδο σα ανοιχτό ψυγείο και τους υπολογίζω αυτοί τρέχουν ΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙΡΑΖΑΝ!!
Και μετά λές τι σημαίνει η κλασική ομάδα — αυτοί εκεί ΔΕΝ έχουν χειμώνα, έχουν μόνο αυτούς τους ΛΑΚΟΝΕΣ!!! Εμένα μου λες ο Σάκοβιτζ έχει τη μπάλα στα πόδια σα μαγνήτης... ΑΛΛΑ Ο ΓΟΥΑΒΖΙΝΙΑΚ;;;; ΠΩΣ ΑΛΛΙΩΣ γίνεται ένας ΒΑΛΤΟΣ τύπος να πετάει σαν φτερό εκεί μέσα;;;
Πάντα λέμε στους άλλους πως η καρδιά υπερνικάει όλα... ΑΥΤΟΙ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΟΙ ΣΑΛΟΙ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ -20!!
Ρε παιδιά... μέχρι πότε εμείς κάτσουμε στα ζεστά σπίτια μας;;; Αυτοί εκεί ΕΙΝΑΙ εκείνοι που πρέπει να τους στέλνουμε ανοιχτή κάρτα αγάπης 😱🔥
Στην εξέδρα από παιδί.