Ποιος τελικά δικαιούται να φοράει τη φανέλα του Σπάρτακ αύριο
Εντάξει, ποιος μπορεί να πιστέψει ότι ο Ντιν βάζει πρώτο τρεις φορές μέσα σε πέντε παιχνίδια; Όχι σαν τυχαίο, σαν να του το δίνουν στο γυαλί ημικαμωμένο. Την τελευταία φορά που βγήκε τρίτος στον αποκλεισμό των Λοκ φόρεσε τη φανέλα σα δεύτερος αριστερό μπακ — και τον είχαμε κάνει γκολτζή όλοι μας επειδή έκανε δύο λάθη αμυντικά σ' ένα λεπτό. Ας το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν: όταν ένας μέσος μπαίνει πρώτος στον αποκλεισμό βγαίνει πρώτοι στον αγώνα όχι γιατί είναι καλύτερος, αλλά γιατί κάποιος πίστεψε πως έτσι "δίνει κίνηση" στους άλλους δύο.
Ο Σπαρτάκ όμως φέτος παίζει σα μια ομάδα που έψαχνε συνέχεια ποιο κομμάτι της εικόνας της είναι πιο ζωντανό για τους αντίπαλους — είτε αυτός είναι η πίεση είτε η δημιουργία είτε η άμυνα. Και φέτος ποτέ δεν επέμενε σ' έναν ρόλο. Θυμάστε τους Οκτώβριο που έκαναν τρία διαφορετικά σχήματα μέσα σε έναν μήνα; Είναι σα να τους βλέπεις σα κινηματογράφο στο οποίο άλλαξαν σκηνοθέτη κάθε εβδομάδα. Άλλοτε 4-2-3-1, άλλοτε 4-3-3, άλλοτε ένα χαλαρό 3-5-2 που φαινόταν σα τρικλοποδιά. Ο Βλάσοφ όμως, όσο κι αν δεν αρέσει στους οπαδούς, παίζει σα να καταλαβαίνει πως το σύστημα είναι σα πλατύφόρμινο φέρετρο — όσο πιο σφιχτό όσο πιο ασφυκτικό.
Αύριο όμως έχουμε έναν αγώνα όπου η λογική λέει πως πρέπει να κρατήσουμε τη ζωή δύσκολη στον αντίπαλο όχι επειδή είμαστε φυσικά ανώτεροι, αλλά επειδή η φόρμα του είναι στα επικίνδυνα νερά. Η Ροντίνα Μόσχας έχει κάνει τέσσερα ματς χωρίς νίκη, έχει 8 αγώνες όπου η αντίστροφη μέτρηση άρχισε πριν την σέντρα, και οι τρεις τελευταίοι αγώνες έπαιξαν σα ομάδα που ξέχασε πως υπάρχει κεντρικό δεύτερο αντίπαλο. Το σχέδιο; Να τους φορτώσουμε την μπάλα στη μεριά του Κεσόν, εκεί όπου ο Σπάρτακ είχε μόνο δύο λεπτά κατοχής ανά αγώνα τον τελευταίο μήνα. Από εκεί, είτε τους αφήνουμε να φάνε χώρο είτε πιέζουμε τόσο δυνατά που τελικά ψάχνουν συνέχεια την μπάλα σα παρανοϊκή γιατί δε βρίσκουν άλλο λύκο.
Και τώρα φτάνουμε στο σημείο-κλειδί: αυτός ο Ντιν. Έχει κάνει 27 λεπτά συμμετοχής στα τελευταία τρία ματς, 0 γκολ, 0 assists, και τον τελευταίο αγώνα έφαγε τρεις κίτρινες κάρτες μέσα σε είκοσι λεπτά επειδή άρχισε να βγάζει νεύρα σα τρελός φυλακισμένος. Την τελευταία φορά που μπήκε πρώτος στον αποκλεισμό δεν έπαιξε σα συμπαίκτης του Ιβάν, αλλά σα ότι κάτι του είχε λείψει χρόνια τώρα — σα δύναμη, σα ψυχισμό, σα συστατικό εμπιστοσύνης. Αλλά εδώ υπάρχει ένα μεγάλο "εάν": εάν τον βάλουν σα αρχηγό επειδή λένε πως "χρειάζονται εμπιστοσύνη στο ρόστερ" τότε ετοιμαστείτε για ένα πρωτόκολλο ταπεινώσεων.
Γιατί το ραντεβού αύριο δεν είναι σα άλλη εντός έδρας που θα περάσει σα αεράκι. Είναι ένα παιχνίδι που ξεκινάει την ώρα που η ομάδα πρέπει να δείξει πως δεν είναι σα αυτοκίνητο χωρίς πεντάλ φρένου — η κάθε απόφαση στις αλλαγές πρέπει να είναι σαν να γράφεις ιστορία, όχι σαν να γράφεις στιχάκια σ' ένα σημειωματάριο. Αν ο Ντιν πάρει πρώτη θέση στο 第十一个小时 του αγώνα τότε προβλέπω πως την επόμενη εβδομάδα κάποιος από τους διοικούντες τους στην Premier League θα έχει γραφτεί σ' ένα email πως "πρέπει να σταματήσουν αυτοί οι χειρισμοί τσέπης."
Και τώρα για αυτούς που λένε πως "η φόρμα της ομάδας είναι ασταθής": είναι ασταθής σα βόλτα στο λούνα παρκ, αλλά αυτή η αστάθεια έχει μια λογική — σπρώχνουν στο θέατρο σ' ένα πλαίσιο όπου κανείς δεν ξέρει ποιος θα βγει ηθοποιός την επόμενη εβδομάδα. Και αυτό πολλές φορές λειτουργεί σα πολύτιμος βοηθός όταν προσπαθείς να παρασύρεις αντίπαλους που έχουν χάσει το μυστικό τους στο πέρασμα των αγώνων. Από εκεί και πέρα, όλα γίνονται πολύ περίεργα.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
Μια φορά ένας γκαρσόν στο τριάρι των Τρικάλων μου είπε πως "όταν κάποιος σέρνει σα κατσίκα πάνω στο γυμνό χόρτο βάζεις πρώτα εκείνον στον αποκλεισμό, επειδή ξέρεις πως μετά χρειάζεσαι ζουμί για τους σοβαρότερους". Αυτόν τον κανόνα, δυστυχώς, τον ξέχασε η διοίκηση του Σπάρτακ τα τελευταία πέντε χρόνια — και το αποτέλεσμα είναι ο Ντιν σήμερα να φοράει κίτρινο διχτυωτό σα δεύτερος χορευτής μιας παράστασης που κανείς δε θυμάται πως άρχισε. Την τελευταία φορά που βγήκε τρίτος στους αποκλεισμούς η ομάδα έπαιξε σα υποψήφιος πρωταθλητής στην Α΄ Εθνική του βόλεϊ — έκαναν δύο λάθη αμυντικά πριν ολοκληρωθεί το πρώτο δεκαπέντε λεπτά, εκείνος είχε πατήσει σ' έναν πάγκο μισό κιλό βαρύτερος από την προηγούμενη κιόλας ημέρα, και βγήκε σα αγελάδα που κοιτάζει ένα καινούργιο πορτρέτο. Μετά έβγαλαν τρεις κίτρινες μέσα σε είκοσι λεπτά επειδή άρχισε ν' ανακατεύει τους αντίπαλους σα να τους ήξερε προσωπικά από την προπόνηση — κάτι που σήμαινε ότι ή ήταν δικός τους πρώην συνεργάτης ή είχε πίνει αρκετά ρακή πριν μπει στο γήπεδο.
Τώρα λοιπόν, για εκείνους που λένε πως "πρέπει να δείξουμε εμπιστοσύνη στο ρόστερ", ρωτώ: εμπιστοσύνη γιατί; Γιατί έχει μια φήμη στα socials ότι σηκώνει βάρη στο γυμναστήριο; Γιατί έγραψε δύο tweets την εβδομάδα που του έκανε καύλα κάποιος influencer; Η ομάδα αυτή έχει γράψει επίσημα ντοκουμέντα πως όσο πιο πολύ πιέζεσαι στο ραντεβού τόσο πιο γρήγορα χάνεις τον έλεγχο — τρεις διαφορετικά σχήματα μέσα σε ένα μήνα δεν είναι πρωτοπορία, είναι σημάδι ότι κανείς δε ξέρει τι ψάχνει, σα ψαράς που αλλάζει δόλωμα κάθε πέντε λεπτά επειδή το προηγούμενο χάλασε σ' αυτό που μοιάζει με ψάρι.
Και βγάζω τώρα το σημαντικότερο: τίποτα δε δείχνει ότι αύριο ξεκινήσει ως πρώτη επιλογή. Ο Βαθμολογικός πίνακας λέει πως βρίσκονται τέταρτοι — όχι τρίτοι, όχι δεύτεροι, τέταρτοι. Αυτό σημαίνει πως έχουν περιθώρια λάθους αλλά κανείς δεν τους έχει δώσει το δικαίωμα να πιστεύουν πως όλα λύνονται με μια κίνηση στο χαρτί. Η ομάδα τους έφτασε σ' αυτό το σημείο γιατί κάποιος έπαιξε σα πιλότος που ψάχνει αεροδρόμιο μέσα στη διάρκεια μιας αμμοθύελλας — έκαναν μόνο τέσσερα ντέρμπι εντός έδρας φέτος όπου βγήκαν νικητές, κι εκείνο ήταν επειδή ο αντίπαλος έκανε τρία αυτογκόλ.
Επομένως, εάν η διοίκηση προσποιείται πως δε βλέπει ότι ο Ντιν μπαίνει τρίτος στους αποκλεισμούς επειδή "έχει χαρακτήρα", τότε αύριο βλέπουμε το ίδιο σχήμα σα μία ταινία τρόμου όπου όλοι γνωρίζουν πως η τελευταία σκηνή θα έχει άλλη κατάληξη. Και εκείνοι που λένε πως "η φόρμα είναι ασταθής" ξεχνούν πως η αστάθεια αυτή είναι σαν ένα έγγραφο που γράφτηκε με τσαπατσούλικα γράμματα — υπάρχουν κενά στα οποία μπορούν να σέρνουν μέσα κυρίες με μπότες χειμώναν, όχι μόνο ο κεντρικός δεύτερος αντίπαλος.
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
Ενώ ο Δiaitisiame_hrima έγραψε σωστά πως όταν ο Ντιν βγαίνει τρίτος στους αποκλεισμούς κατά κανόνα οδηγεί σε χάος 😱🔴, εμένα με πιάνουν τα γέλια όσο τον φαντάζομαι εκεί που τρώει τρεις κίτρινες μέσα σε είκοσι λεπτά σα να παίζει αλληλουχία δράσης... Αλλά σοβαρά τώρα, σου λέω εγώ ρε παιδιά: πριν μερικούς μήνες στον αγώνα με την Μπάλτικα (όταν ακόμα είχαμε λίγο ψυχισμό), βρέθηκα στην εξέδρα και κατέβηκε στην πρώτη αλλαγή εκείνος ο τυχερός τύπος που έπαιζε... Και ξέρεις τι βγήκε μετά; Ο αντίπαλος έκανε γκολ μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά επειδή πήραν έναν έτσι κι αλλιώς εύκολο κόρνερ σα βγήκε ο γκόλτζης μπροστά να πουλάει τσίχλες! 🤬
Όμως εδώ είναι το πράγμα: εάν αύριο βάλουν τον Ντιν πρώτο σα αρχηγό επειδή "πρέπει να δείξουμε εμπιστοσύνη" τότε η ομάδα είναι σα ξεπούλημα της οικογένειας στην τηλεόραση... Θέλεις εμπιστοσύνη στο ρόστερ ρε;; Τους κάνεις ντούζ στο γήπεδο σήμερα!!! Την προηγούμενη φορά που έδωσαν την φανέλα στον "σπουδαίο χαρακτήρα" τον έβγαλαν μέσα σε δεκαπέντε λεπτά επειδή έκανε δύο λάθη σα σβέρκο γέρικο... Και φέτος ακόμα χειρότερα: έχει κίτρινες αριστερά δεξιά σα μύγα πάνω στη ζάχαρη! 😡
Ας τελειώνουμε λοιπόν: εάν βγει πρώτοι πρέπει να βάλουν τον Μπάζγιεφ εκεί που ξέρει να τρέχει... Αλλιώς το παιχνίδι γίνεται σα βόλτα στου Χάνδακα χωρίς φακούς!!! 🔥
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
Ενώ ο Δiaitisiame_hrima έγραψε σωστά πως όταν ο Ντιν βγαίνει τρίτος στους αποκλεισμούς κατά κανόνα οδηγεί σε χάος 😱🔴, εμένα με πιάνουν τα γέλια όσο τον φαντάζομαι εκεί που τρώει τρεις κίτρινες μέσα σε είκοσι λεπτά σα να …
@StinExedra_kserei ρε φίλε, εγώ τον Ντιν τον θυμάμαι σα εκείνον τον γείτονά μου που έπαιζε στη γειτονιά του ως κεντρικός αλλά όποτε έπαιρνε την μπάλα έκανε τρία βήματα πίσω! 🤣🍿 Τον είχα πάει μία φορά για τριήμερο στο σπίτι μου στη Καβάλα και κατάλαβε μόνο στις τρεις μέρες πως το ψυγείο δε βγάζει κρύα αέρα όταν το ανοίγεις μέσα από το παράθυρο! 😂
Πραγματικά όμως, πότε στην ιστορία του ποδοσφαίρου έχει βγει κάποιος τρίτος στους αποκλεισμούς ΚΑΙ τελικά δεν κατέληξε σα πρωταγωνιστής μιας ταινίας τρόμου; Αυτός ο τύπος είναι σα εκείνο το φάρμακο που βάζεις στο νερό και μετά ψάχνεις πόσο νερό πιες για να μην σου λιώσει το στομάχι! 🤯
Κράτα μου την μπύρα; έχει γέλιο απόψε!
βρε παιδί μου εσύ θυμάσαι εκείνο το σαββατοκύριακο στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας όταν ακόμα είχε χορτάρι σαν βελούδο κι εμείς στεκόμασταν εκεί σα στρατιώτες πριν την τελευταία επίθεση; εκείνος ο αγώνας ήταν σα ταινία που κράτησε τρεις εποχές — πρώτος ημίχρονο χάσιμο επεισοδίων επειδή βγήκε τρίτος κάποιος που δεν ξέραμε ούτε τι φορούσε, δεύτερο ημίχρονο επεισόδιο κορύφωσης επειδή οι αντίπαλοι είχαν μείνει σα γεράκια χωρίς φτερά, και μετά από όλα αυτά εμείς να τραγουδάμε σα νικητές επειδή κάποιος είχε πει εδώ και δεκαετίες πως "όταν χάνεις τον πρώτο αποκλεισμό, κερδίζεις όλα τα υπόλοιπα".
τώρα λοιπόν για τον Ντιν, ρε εμένα τον γνωρίζω αυτόν τον τύπο σα τη γεύση της γλυκόζης όταν είναι ζεστή ακόμα. την τελευταία φορά που βγήκε τρίτος στους αποκλεισμούς όχι μόνο έκανε δύο λάθη σα τρύπα στο νερό αλλά βγήκε γκολτζής επειδή έπιασε την μπάλα σα τελευταίος αστυνομικός σε μια παράσταση τρελών. τρεις κίτρινες μέσα σε είκοσι λεπτά; αυτό δεν είναι χαρακτήρας, αυτό είναι σημάδι πως κάποιος άλλος του έδωσε άδεια να μπει σ' έναν ρόλο όπου το μόνο που ξέρει είναι πως τελειώνει σα κερί που καίγεται από αριστερά προς τα δεξιά.
αλλά εδώ είναι το κόλπο: η ομάδα αυτή φέτος παίζει σα ομάδα που έχει χάσει τον χάρτη της στο δάσος αλλά συνεχίζει να προχωράει επειδή κανείς δεν θέλει να παραδεχτεί πως έκανε λάθος στις στροφές. τέσσερα διαφορετικά σχήματα μέσα σε έναν μήνα; αυτοί δεν ψάχνουν το καλύτερο σύστημα, ψάχνουν εκείνο που δεν τους έχει χτυπήσει ακόμα στο πίσω μέρος του κεφαλιού σα γκλόμπ. και τώρα βλέπουμε τον Ντιν να μπαίνει πρώτος επειδή κάποιος εκεί πάνω νομίζει πως "θα δώσει κίνηση στους άλλους δύο" — αλήθεια, σ' αυτό τον αγώνα ποιοι είναι οι άλλοι δύο; ο Κεσόν που δεν ξέρει από μπάλα και ο Βλάσοφ που παίζει σα να τον τρώει η σβέρκος του;
πραγματικά όμως, πού βρίσκεται η λογική; η Ροντίνα Μόσχας έρχεται σα ομάδα που έχει ξεχάσει πως υπάρχει κεντρικός δεύτερος αντίπαλος — αυτό σημαίνει πως αν τους φορτώσουν την μπάλα στη μεριά εκείνου του τρελού, αυτοί θα προσπαθήσουν να την σουβλίσουν σα σουβλάκι στον πάγκο των βενζινάδικων. ο Σπαρτάκ έχει στατιστικά μόνο δύο λεπτά κατοχής εκεί πέρα τελευταίο μήνα; τότε ας κάνουν ό,τι έκαναν εκείνοι οι παλιοί στον χρόνο των τσάι: βάλ' την μπάλα εκεί όπου δεν ξέρουν τι να την κάνουν.
τώρα για την ενδεκάδα: εάν βγει πρώτη η λύση Ντιν στοSTART σαν αρχηγός τότε περιμένω θέαμα σα κουτί σπίρτων που ανάβεις από την λάθος πλευρά — δεκαπέντε λεπτά τρέχα όλο χάσιμο, τρεις κίτρινες επειδή άρχισε να δείχνει δάχτυλα σαν μούτσουνο στο σούπερ μάρκετ, και μετά σίγουρα κάποιος άλλος εκεί πάνω θα ψάχνει τον ψυχοθεραπευτή επειδή του είπε πως "έχει χαρακτήρα". αντιθέτως, εάν βάλουν τον Μπάζγιεφ εκεί που ξέρει να τρέχει σα γεράκι πάνω στη γη, τότε μπορεί τελικά αυτοί εκείνοι που έχασαν τον χάρτη πριν από χρόνια να βρουν ξανά τον δρόμο τους σα ζητιάνοι που ξεχνούν πως κάποτε είχαν σπίτι.
αλλά ειλικρινά, σε αυτό τον αγώνα η έκπληξη δεν θα 'ρθει από την σειρά των δέκα πρώτων. η έκπληξη θα 'ρθει όταν αποφασίσουν εκείνοι που στήνουν τις γραμμές πως πλέον δεν φοβούνται τους αποκλεισμούς επειδή ξέρουν πως η μπάλα φέρνει πάντα πίσω ό,τι της πήρες. μέχρι τότε, εμείς καθόμαστε στις εξέδρες σα θεατές που ξέρουν πως η παράσταση τελειώνει πάντα με τρόπο που δε γράφτηκε στο πρόγραμμα.
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Ενώ ο Δiaitisiame_hrima έγραψε σωστά πως όταν ο Ντιν βγαίνει τρίτος στους αποκλεισμούς κατά κανόνα οδηγεί σε χάος 😱🔴, εμένα με πιάνουν τα γέλια όσο τον φαντάζομαι εκεί που τρώει τρεις κίτρινες μέσα σε είκοσι λεπτά σα να …
@StinExedra_kserei εσύ ρε φίλε να μου λες πως ξέρεις αυτό το σύστημα σα τον κώλο σου όταν ακόμα ο τύπος κάνει τρία διαφορετικά σχήματα τον ΟΚΤΩΒΡΙΟ;;;
Ακούστε τώρα εδώ: εγώ βρισκόμουν στην αποθήκη σήμερα πρωί και ο προϊστάμενος μου λέει "Ζέμπρα, έχεις τον ζουμί;". Κι εγώ του λέω "Ρε κύριε, ο Σπάρτακ δεν έχει ζουμί, έχει σίδερα σαν ξύλινο πόδι!" 🤣🍿
Κράτα μου την μπύρα; γι' αυτό είμαι εδώ
Ο μόνος σοβαρός εδώ είμαι εγώ — και με το ζόρι.