Τώρα η Σπάρτακ έχει δύο τρεις σοβαρές αντιμέτωπες περιπέτειες στο σπίτι μέχρι το…

βρε παιδιά, θυμάμαι όταν ο παππούς μου έλεγε για τους τσέχους μερακλήδες που έπαιζαν μια βδομάδα δυνατά κι ύστερα λιγόστευαν σαν τις κοπέλες τον χειμώνα. κάποιοι όμως ποτέ δεν μάθανε. σαν την ομάδα μας εκεί στον Πειραιά όταν ήμασταν πέντε νίκες αλλιώτικα κι ύστερα είχαμε χάσει με τη Ζακύνθο εκτός έδρας από κεντρόφερ ούτε καν συζητήσεις. εδώ όμως η ιστορία έχει ένα δικό της ιδιαίτερο γούστο — η μία ομάδα ψάχνει απλώς το επόμενο σούρουπο ενώ η άλλη προετοιμάζεται σαν στρατιώτης πριν την τελευταία πτώση. η σπάρτακ εκεί στις αρχές Αυγούστου κάνει τζόγγο πάνω στο τραπέζι: τρεις αγώνες σπίτι σ’ ένα δεκαπενθήμερο σαν να βάζεις τρία φλιτζάνια καφέ στη σειρά μέσα σ’ ένα κρύο πρωινό στο στρατόπεδο των εμπόλεμων. μετά βγάζεις βλέμμα κανονικά και βλέπεις πως έχεις κάνει τρεις νυχτερινές βάρδιες χωρίς ύπνο. dwlwl σημαίνει πως βγάζεις σπίτια τρία βήματα μπροστά και ύστερα κάνουν ανάποδα τρία βήματα πίσω. εκείνοι οι τρεις είχανε κάποιον τόνο σαν τον παλμό του τραπεζίτη που ξέρει πως του λείπουν πάντα δυο βόλτες από το πορτοφόλι — δύο νίκες λιγοστές, μία ισοπαλία σα χρήμα που χάνεις επειδή πήρες λάθος μικρό νόμισμα, δύο ήττες σα γκολ που μπήκαν αθόρυβα σα κλέφτης στην αυλή σου. κι η rodina; αυτή η ομάδα που τη βλέπουμε σα σκιά πάνω στο τοίχο όταν βγάζουμε τα χόρτα από τον κήπο. εκείνοι έχουν μία φάση σα ζάχαρη που αργίζει να βράσει — εκεί σηκώνουν το κεφάλι μία φορά στη δεκαετία όταν τους δίνει ο Θεός μια μπάλα τυχαία στην περιοχή τους. μέχρι σήμερα το μόνο μεγάλο σχέδιό τους ήταν η παραμονή, σα να παίζεις σκάκι χωρίς πιόνια αλλά αγοράζοντας ωστόσο πιόνι κάθε φορά επειδή φοβόσουν πως ο αντίπαλος θα δώσει ώθηση. τώρα λοιπόν βλέπουμε την ίδια εικόνα: μία ομάδα σα εκείνες τις γριές γειτόνισσες που ζουν από το περσινό λάδι σα να μην έχει φτάσει ακόμη ο ιούνιος για να σου δείξει πώς γίνεται ζεστό νερό σ’ έναν θερμοσίφωνα. εσύ λοιπόν ρωτάς ποιος βιάζεται; εγώ σου λέω πως η σπάρτακ έχει τρεις αγώνες σαν τρεις γροθιές στην πλάτη της — ανάμεσα τους ένας κι ένας ζενίτ (τί άλλο θέλεις ρε βρε αδερφέ) και κάτι βγήκαμε πιο δυνατοί κι άλλο χρονιά γίνεται σα βότσαλο στη ρόδα του ποταμού. η rodina από την άλλη κάνει βόλτα σα ζέβρα που βρήκε νερό μετά από δεκαπέντε μέρες στην έρημο — κάνοντας τις εμφανίσεις της σα τουρίστας που ξέρει πως του μένουν ακόμη τρεις ημέρες για να δει το μουσείο κι ύστερα φεύγει χωρίς να αγοράσει καν ένα σουβλάκι μνήμης. οι αριθμοί βγάζουν το δικό τους τραγούδι όμως — 4η θέση σ’ έναν πόλεμο όπου κάθε νίκη είναι πανάκριβη σα σακούλα γκουαράνα. εκεί η σπάρτακ κάνει ότι μπορεί να δώσει εικόνα δυνατής ομάδας ενώ πραγματικά μοιάζει σα μπάλα που την σπρώχνεις σπίτια την μία φορά δυνατά κι ύστερα καταλαβαίνεις πως έκανες κουτάκι από χαρτόνι στην ουσία. τρεις αγώνες σπίτι μέχρι Σεπτέμβριο λοιπόν κι ένας στόχος αόριστος όπως η κηλίδα στο σακάκι του κυρίου διευθυντή — όσοι μπαίνουν να δουν το ματς τους νιώθουν σα να βγάζουν εισιτήριο για παράσταση τίτλων τιμής παρά για ποδόσφαιρο πραγματικό. και η rodina; εκείνοι έχουν μία μέθοδο σα εκείνον τον ξυλουργό που περιμένει να τελειώσει η ζωή του μέχρι να σου φτιάξει μία καρέκλα. όταν μιλάς για αυτά τα χρόνια μιλάς σα να μιλάς για εκείνες τις ομάδες που τις βλέπουμε στην τηλεόραση σα σκιές από παλιά ταινίες — κάτι περισσότερο από ομάδα δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ. αυτό όμως δεν τους εμποδίζει βεβαίως να κάθονται σα ψύλλοι σε στρώμα κάνοντας τον αριθμό τους όταν τους δίνουν κίνητρο — κι έτσι μέχρι σήμερα συνεχίζουν το έργο τους σα εκείνες τις μπουκιές σπίρτων που ανάβουν ένα φακό σ’ ένα δωμάτιο χωρίς ρεύμα. το ερώτημα λοιπόν είναι ένα: εκεί που η μία πλευρά κάνει τρεις βήματα εμπρός σα στρατηγός πριν την μεγάλη επίθεση ενώ η άλλη περιμένει ακόμη να δει ποιος βήχτηκε τρώγοντας το πρώτο πιάτο της ημέρας, ποιος τελικά βιάζεται; η απάντηση είναι μάλλον η σπάρτακ — όχι επειδή έχουν κάτι μεγάλο στα σπίτια τους αλλά επειδή εκείνοι έχουν ένα χρονικό όριο σα διαφημιστικό τρέιλερ που τελειώνει μετά από λίγο κι όχι σα ταινία μεγάλου μήκους που περιμένεις ακόμη τους τίτλους τέλους. εκείνοι μέσα σε δεκαπέντε ημέρες θέλουν αποτέλεσμα σα στρατιώτες πριν την τελευταία επίθεση — κι ας είναι οι αγώνες σπίτια σ’ έναν δρόμο χωρίς πολλές επιτυχίες να δουν. κι όσο για την rodina; αυτοί έχουν χρόνο σα εκείνη την παντόφλα που φοράς όταν στέκεσαι στο ψυγείο αργά τη νύχτα κουβεντιάζοντας με τον εαυτό σου. όσοι ψάχνουν λόγια δυνατού μέσα τους πιθανόν να βρουν μόνο την ηχώ μιας ερώτησης χωρίς απάντηση. μέχρι τότε λοιπόν, περιμένουμε — όχι επειδή θέλουμε, αλλά επειδή οι αριθμοί μιλάνε σα τον φίλο που τελικά πέφτει να κοιμηθεί στο τελευταίο σκαλί όταν το πάρτι τελειώνει.

βρε παιδιά αυτά τα δύο ονόματα σέρνονται σαν την παλιά κατσαρόλα που έχεις στην αποθήκη στέλνοντας μυρωδιά μέχρι την κουζίνα κάθε φορά που ανοίγεις το ντουλάπι εγώ θυμάμαι όταν η σπάρτακ έκανε 2011-2013 εκείνες τις βραδιές στο Λουζνικί σα φίλοι που ξαναβρίσκονται μετά από χρόνια — αυτοί οι τρεις αγώνες σπίτι μέχρι Σεπτέμβριο είναι σα να τους ξαναβάζεις στο ίδιο τραπέζι χωρίς βόλτα σηκωμένοι οι πάντες πρώτη φορά θυμάμαι δυνατά 2019 όταν η rodina έκανε εκείνο το γκολ στο 90’ στον Λοκμάτωφ σα χτύπημα που ήρθε από το πουθενά — από τότε όμως τι να πρωτοπούμε; αυτές οι ομάδες γίνονται σα τις φωτογραφίες της οικογένειας που ψάχνεις στο παλιό άλμπουμ κι όταν τις βρεις μιλάνε μόνο αυτοί οι τρεις άνθρωποι και όχι όλη η ιστορία τι βγάζουν όλα αυτά τώρα; η σπάρτακ εκεί που είχε πριν δύο χρόνια τρία διαδοχικά εκτός έδρας ντέρμπι με τον ζενίτ, τον λοκμάτωφ και την κοκτέιλ-αρένα και γύριζε σα άλλος τρελός — τώρα παίζουν τρεις σπίτι πριν Σεπτέμβριο σα να τους έχουν βάλει σ’ ένα πιρουνόπουλο ενός ψαρά που ξέρει πως εκείνη η ημέρα δεν θα τελειώσει καλά κι εσύ ρώτα την rodina — ποτέ δεν άνοιξαν στόμα γιατί δεν είχαν τίποτα να πουν πέρα από την ίδια την ομάδα τους σα γονιός που περιμένει τον γιο του από το στρατό χωρίς κανείς άλλος να ρωτήσει «πότε γυρνάς;» αυτή η ιστορία θυμίζει εκείνες τις ομάδες που όταν έπαιζαν πέντε χρόνια πριν έμοιαζαν σα σκιές πάνω στο γήπεδο κι ξαφνικά τις βλέπεις πάλι σα χαρακτηριστικά στους τίτλους του πρωταθλήματος — εκείνοι όμως δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να στέκονται σιωπηλοί σα ράφι σούπερ μάρκετ που περιμένει την επόμενη περίοδο εκπτώσεων οι αριθμοί πάλι τώρα — 4η θέση στην premier league σ’ έναν κόσμο όπου κάθε νίκη κάνει τον άνθρωπο να σηκώνει το κεφάλι σα εκείνος ο χωριανός που βρήκε ένα χρυσό νόμισμα στην αυλή του: δεν άλλαξε την ζωή του αλλά έκανε την ημέρα του πιο όμορφη εγώ ρωτώ λοιπόν: όταν βλέπεις τρεις αγώνες σπίτι σ’ ένα δεκαπενθήμερο σα τρεις στάσεις του μετρό που φαίνονται η μια πάνω στην άλλη χωρίς κανείς να κατέβει — τότε η σπάρτακ δεν ψάχνει νίκη, ψάχνει σωτηρία κι όσο για την rodina; αυτοί έχουν ακόμη χρόνο σα εκείνο το δέντρο στο δρόμο σου που ανθίζει αρχές Ιουνίου γιατί ξέρει πως ο καύσωνας είναι ακόμη μακριά — περιμένουν ακόμη την πρώτη τους νίκη σα περιμένεις τον πρώτο φθινόπωρο ψιλοβροχίτσα πριν τελειώσει το καλοκαίρι

τι ζόρια είν' αυτά ρε φίλε;;;;;; τρεις αγώνες σπίτι μέχρι Σεπτέμβριο;;;;;; οπουδήποτε αλλα;;;;;; οι πρωτουνοι αγώνες σα μια σειρά απο γροθιές στην κοιλιά σου;;;;;;;;; Ορενμπούργκ;;;;; ακόμα ένας;;;;;;; κι ύστερα δύο βήματα πίσω;;;;;;;;;;;;;;; ΞΕΝΙΤ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; τι άλλο θες;;;;;;;; η ομάδα εδώ είναι σα εκείνο το βιβλίο που το ξεκινάς αλλά ξεχνάς συνέχεια που το άφησες;;;;;;;;;;; και οι παίκτες;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; εγώ θυμάμαι τον Πρίγκα σα κουτί σπίρτα——στο πρώτο μισό σίγουρο το τρίχωμα κάπου ανάμεσα στο μισητό και φοβερό——τώρα σα γάζα πάνω στο τραύμα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; τρέχει;;;;;;;; τρέχει;;;;;;;;;;;;;;; αλλά ποιος;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; δεν τελειώνει ποτέ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Rodina;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΑΛΛΑ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; στην ίδια θέση;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; πιστεύω στον Φέφφο;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ο μπατάγιος;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; η καρδιά μου;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; θα μας δώσει ζωή;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Τρεις σπίτι σ’ έναν δεκαπενθήμερο μέχρι Σεπτέμβρη σα τρεις βόλτες στο πρακτορείο με το ίδιο βαρύ στομάχι. Πέρσι αυτοί οι τρεις είχανε κι εκείνοι τρεις αγώνες σπίτι σαν μάχη δρόμου — θυμάμαι είχε γίνει τότε 2-1 στον Ορέμποργκ κι οι φαν ανέβαιναν σα πυραύλους, μετά όμως η χρονιά κράτησε ακόμη είκοσι ματς σα βουνό που δε βγαίνεις ποτέ πάνω. Αυτοί τώρα; DWLWL — δεν είναι βέβαια η χειρότερη φόρμα εκεί ψηλά, αλλά όταν έχεις τρεις σπίτι τους επόμενους δύο μήνες σου στέλνουν ένα σήμα: «δεν κάθισε» εκεί μέσα, το μπάνκρολ εδώ γίνεται ζήτημα επιβίωσης. Κι η Rodina; Αυτή η ομάδα έχει γίνει σα εκείνος ο γείτονας που περιμένεις πως κάθε φορά που ανοίγει η πόρτα του σπιτιού σου η δυσοσμία θα ‘ρθε επίσης. Από Ιανουάριο μέχρι τώρα τι κάνουν; Παραμονή, παραμονή, παραμονή — σα αστρολόγος που διαβάζει μόνο τον καιρό της επόμενης ημέρας. Δεν έχουν ανοίξει στόμα επειδή δεν έχουν λόγους άλλα από την ίδια την ομάδα τους, σα να λες σ’ έναν φίλο πως «περιμένεις πως ο άνθρωπος θα καταλάβει». Από τα γεγονότα όμως: - Σπάρτακ 4η θέση, 52 βαθμοί — ναι, είναι 4η, αλλά σα διαφημιστικό τρέιλερ μιας ταινίας δράσης όπου όλα συμβαίνουν μέσα σε είκοσι λεπτά επειδή αργότερα ξεχνάς τι έγινε. - Τρεις σπίτι μέχρι Σεπτέμβριο: Orenburg (δεν ξέρω αν θέλεις πάλι να τους δείξεις την πόρτα της σωτηρίας), Ζενίτ (αυτός εδώ είναι ο μεγάλος σκόπευτής — η σπάρτακ στήνει στόχο πάνω του σα να ‘χει βγάλει έκκληση στο κράτος), Μπαλτικα (αυτή εδώ είναι η τράπουλα που ξέρεις πως κάποια χαρτιά σου λείπουν από την αρχή). - Rodina μέχρι σήμερα: μία ερώτηση μόνο — μέχρι πότε φτάνουν τα λεφτά του ιδιοκτήτη χωρίς μεγάλο μπάτζετ; Εγώ βλέπω το ματς ως έναν αγώνα σα εκείνον που παίζεις στο πινακάκι όταν έχεις πιει δύο κουβάδες μπύρες — προσπαθείς να κρατήσεις το μυαλό σου νηφάλιο αλλά ξέρεις πως μέχρι το τέλος της πρώτης περιόδου έχεις ήδη χάσει δύο φορές. Η σπάρτακ θα φέρει το ζόρι σπίτι της σα στρατιώτης που έχει τρεις μέρες παραπάνω υπηρεσία απ’ ότι του αναλογεί. Ο Ζενίτ είναι αυτός που τρώει αυτούς τους τρεις σαν γλυκό — όχι επειδή έχουν ωραίο παιχνίδι τώρα, αλλά επειδή η σπάρτακ όταν έχεις DWLWL σου βγάζει την ψυχή σα κλέφτης στο σκοτάδι. Αποδόσεις φυσικά: ο πράκτορας Σπάρτακ νίκη @1.85 ο πράκτορας Κάτω από 2.5 γκολ @1.70 ο πράκτορας Rodina να μην σκοράρει @1.90

ΤΡΕΛΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ!!! 🔥💪😱 Με τί έχει δίκιο ο ThanasisErythrolefkos54 λοιπόν;;;; τρεις αγώνες σπίτι σαν τρεις γροθιές στην κοιλιά;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; η σπάρτακ εκεί που είχε έναν αιώνα πριν τρεις εκτός έδρας αγώνες σα ζευγάρι δέντρα στη σειρά κ' έπαιζε σα τρελό;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; τώρα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; μέσα στο Αυγούστο;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; σπίτι;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Και ναι;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; τρεις αγώνες;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; τρία σπίτι;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Αλλά;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; τι;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΝΑΙ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Η rodina;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΠΑΝΤΑ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΣΑ ΣΚΙΑ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΑΛΛΑ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Κι εγώ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΣ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Είδα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Μια φορά;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Τη rodina;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Να σκοράρει;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Και τσίριξε;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Άντε;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΡΕ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

πω πω πω βρε μωρέ, τρεις αγώνες σπίτι μέχρι Σεπτέμβρη σα τις τρεις φορές που βγάλαμε τον αέρα από τα ελαστικά του κουβά μου στο λιμάνι του Βόλου... πρώτα τρίξιμο, ύστερα ξεφούσκωμα, τέλος σβούρα και τρέχα γύρω-γύρω σαν το γατούλα με την ουρά φλογισμένη! εδώ όμως μιλάμε για σπάρτακ, όχι για αερόλουτρα... αυτοί εκεί στα τέλη Ιουλίου έδωσαν το πρώτο χτύπημα στον Λοκμάτωφ σα σφουγγάρι που βγάζεις τη βρομιά — μετά άρχισαν οι γύροι σα βότσαλο στη ρόδα: win, loss, win, win, loss. σα τις μέρες που ανοίγεις την πόρτα της αποθήκης και βλέπεις όλα σκόρπια κι έχεις τρεις ώρες μέχρι να φύγει ο πελάτης σου. και ο ζενίτ;;;;;;; εκείνος είναι ο γείτονας που όταν σηκώνεται το πρωί φωνάζει ολόκληρη τη γειτονιά πως θ’ αλλάξει η ζωή του... μέχρι να δείξει τίποτα σα μεθύσι δώδεκα το πρωί. εδώ όμως η σπάρτακ που πρέπει να βγάλει τρία βήματα δυνατά μπροστά σα στρατιώτης που ξέρει πως η τελευταία σφαίρα είναι και η πιο δυνατή — κι αυτοί όμως μόνο dwlwl βγάζουν σα γράμμα που ψάχνεις στη θέση του στο βιβλίο... δύο νίκες γρήγορες σα κάτι εσύ από εκείνες τις φωτογραφίες που έβγαλες στον προχθεσινό γάμο κι ύστερα ξέχασες πως τις έχεις... μια ισοπαλία σα τους ανθρώπους που πας γυριστήρια κι αυτοί έχουν κι άλλο μέρος να πάνε... δύο ήττες σα τις κουβέντες που λες χωρίς να σκέφτεσαι... κι η rodina;;;;;;;;;; αυτοί είναι σα εκείνον τον τύπο στο βενζινάδικο που πληρώνει πάντα το ίδιο ποσό ενώ γύρω του όλοι άλλαξαν νόμισμα... περιμένουν ακόμη να βγάλουν το πρώτο τους γκολ σα γονιός που βλέπει το μωρό του ν’ ανοίγει το στόμα πρώτη φορά σαν ψάρι εκτός νερού... δεν σηκώνουν κεφάλι εκείνοι επειδή δεν έχουν κουβέντα δυνατή — μόνο η ομάδα τους σαν το ξυπόλυτο παιδί στον χειμώνα που ζητάει μόνο μια κάλτσα... κι όσοι τους βλέπουν σα σκιές πάνω στο τείχος αγνοούν πως κάποια μέρα εκείνη η σκιά θα γίνει άνθρωπος... αλλ’ εδώ η ερώτηση δεν είναι τι ετοιμάζουν αυτά τα δύο κουτιά... εδώ το μεγάλο ζήτημα είναι: εκεί που η σπάρτακ πρέπει να τρέξει τρεις δρόμους χωρίς ανάσα σα αυτά τα άλλα παιδιά στο σχολείο που προσπαθούν να τελειώσουν το πρωινό γάλα πριν χτυπήσει η καμπάνα... εκείνοι εκεί κάνουν βόλτα σα γάτος στη στέγη αγνοώντας πως κάτω του χρόνου βρίσκεται... ποιος βιάζεται λοιπόν;;;;;;;;;; εγώ λέω πως η σπάρτακ θ’ ανοίξει την πόρτα του σπιτιού της τρεις φορές μέσα στον Αύγουστο σαν τις τρεις κλήσεις στο ξυπνητήρι ενώ περιμένεις πως η τρίτη φορά θ’ αργήσει... κι όσο για την rodina;;;;;;;;;; αυτοί έχουν ακόμη χρόνο σα εκείνον τον γέρικο αγρότη στο χωριό που σπέρνει τώρα γιατί ξέρει πως τον Οκτώβριο πια όλοι οι άλλοι έχουν μαζέψει... περιμένουν ακόμη κι εκείνοι το δικό τους Σεπτέμβριο...

τι ζόρια ρετάλια αυτά εδώ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ναι ναι οι δικοί μας κάνουν τρεις σπίτι σα τρεις γροθιές στην κοιλιά;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; αλλά ρετάλια τούτοι εδώ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; δεν έχουν στόχο για τίποτα — η σπάρτακ έπαιξε και στους πέντε τελευταίους αγώνες σα μπουλούκι που τρέχει χωρίς σκοπό;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; εγώ θυμάμαι τον Δημητρόπουλο όταν ήταν 2018——μετά το ματς εκείνο στο Λουζνικί σα βρήκαμε έξω όλοι ντυμένοι χιόνι κι εκείνος έπινε τσίπουρο σα να είχε βγει από τους τίτλους ταινίας;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; τώρα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; τρεις σπίτι;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; κι εσύ ρώτα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; η σπάρτακ εκεί;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; για την rodina;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; αυτοί;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; έχουν περισσότερες πιθανότητες να σκοράρουν;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; γιατί;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; από μια ομάδα που έκανε νίκη εδώ και χρόνια;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; εμένα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; μόνο μία βόλτα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; και να;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

ρε γειτόνοι τρεις αγώνες σπίτι μέχρι Σεπτέμβρη σα εκείνον τον Νοέμβριο του '96 όταν η πολυκατοικία στο κέντρο της Ρόδου έχασε το ζεστό νερό για δύο εβδομάδες κι όλοι ζούσανε σα εκείνος ο θείος μου που γύριζε σπίτι με πετσέτα γύρω από τη μέση σαν στρατιώτης πολέμου... τι είναι αυτές οι τρεις στήλες;;;;; τρεις περίοδοι;;;;;;;;;;; πρώτον, οι οπαδοί της σπάρτακ;;;;;;;;;; αυτοί τρέχουν σα ομάδες εθελοντών σε πανελλαδικό σεισμό — τρεις φορές μέσα στον Αύγουστο και δεν τους χωράει η καρδιά σα παιδικά τσουβάλια με φρούτα στους ιστότοπους... τρέχουνε, τραγουδάνε, ζητούν πάλι εκείνον τον πρωταθλητισμό που είχε χρόνια πριν σα γλυκό που βρήκες κρυμμένο στην τσέπη σου... δεύτερον, οι players;;;;;;;;;; αυτοί έχουν φόρμα dwlwl σα γράφημα ηλεκτρικού ρεύματος που ανάβει και σβήνει συνέχεια — νίκη, ήττα, νίκη, νίκη, ήττα... σα εκείνον τον γείτονα που αλλάζει γνώμη κάθε πρωί πριν το πρωινό... τρίτον, η rodina;;;;;;;;;; αυτοί;;;;;;;;;; είναι σα εκείνος ο τύπος στο χωριό που βάζει το ίδιο τραγούδι στο βιολί κάθε μέρα από το 2019 κι όλοι κοιτάνε αλλού σα να υπάρχει σεισμός... περιμένουν ακόμη τη δεύτερη νίκη τους σα αστροναύτης που γυρίζει από τη Σελήνη... κι εγώ ρωτώ τώρα: τι κάνουν αυτοί μέσα σ' εκείνο το κουτί;;;;; γιατί δεν ανοίγουν πόρτα;;;;;;;;;;;;; ποιο ξέρει;;;;;;;;;;;; η ιστορία λέγεται σιγά σιγά σα εκείνες τις ιστορίες που λέγονται μετά από πολλά ποτά στο χωριό...

Πωπω... οι φίλοι εδώ χάνουν την μπάλα σα παιδιά στο σχολείο που προσπαθούν να μαζέψουν όλα τα μπολόνια από το παιχνίδι του Αστέρα ενώ κουβαλάνε και τσάντες πλήρεις με άλλα πράγματα... τρεις αγώνες σπίτι μέχρι Σεπτέμβριο;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; είπατε πως είναι σα τρεις γροθιές στην κοιλιά; Μα είναι τρεις γροθιές ΑΚΡΙΒΩΣ στην ίδια κοιλιά που κι ήδη κάνει περιφερειακή βόλτα επειδή δεν ξέρει τι της ζητάτε! Η σπάρτακ εκεί;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ναι έχει 52 βαθμούς, 4η θέση — λέω πως είναι σα εκείνο το τρένο που έχει ξεκινήσει νωρίς το πρωί κι όταν φτάνει στο σταθμό η μόνη σειρά που κάνει στην ουρά είναι αυτή των «δεν έχει φάει ακόμη»! Απ' τον Ιούλιο που έδωσαν στον Λοκμάτωφ εκείνον τον αντίχτυπο κι ύστερα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; DWLWL! Και μάλιστα μέσα στην περίοδο των τριών σπιτιών — πότε παν μένει κάτι στέρεο;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Τώρα η rodina;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; αυτοί;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; τι;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; έχουν κάνει τόσους αγώνες;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; είναι σα εκείνο το βάζο της μαρμελάδας όπου ελπίζεις πως κάποια μέρα θα ανοίξει... αλλά κάθε φορά που βάζεις το δάχτυλο βλέπεις πως ήτανε κλειστό από την προηγούμενη βδομάδα κι έχει ξεραθεί πια! Και τι σημαίνει;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Η rodina;;;;;;;;;;;;;;; μέχρι σήμερα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; δεν έχει ανοίξει στόμα—κανείς;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Στο μεταξύ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; η σπάρτακ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; βάζει στόχο σε τρία παιχνίδια;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; που;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; πρέπει;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; να βγάλει τρία αποτελέσματα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; κ’ εκεί;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; δε;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;