Θα κλέψει ο Λεβαδειακός τίτλο από την ΑΕΚ;; Τώρα είναι η στιγμή που οι «Γαλαζοκίτρινες»…

Τώρα βλέπω πως κάποιοι φίλοι ξύνουν το κεφάλι τους μέχρι να πέσουν τα μαλλιά: ο Λεβαδειακός πρωταθλητής; Σιγά σιγά, το πρωτάθλημα δεν μπαίνει σε μια κάλπη από αγώνες κολυμβήματος. Θα σου πω κι έναν άλλον τρόπο: η ΑΕΚ έχει έναν τίτλο πρωταθλητή τις τελευταίες δεκαετίες, τον κατέκτησε την περίοδο 2017-18, και εκείνη τη χρονιά συγκέντρωσε 69 βαθμούς από 30 αγώνες. Ο Λεβαδειακός; 42 βαθμοί από 26 αγώνες — λιγότεροι αγώνες σημαίνουν πιο συμπυκνωμένη δουλειά, αλλά κι εδώ οι αριθμοί μιλούν αμείλικτα. Επίσης, η ΑΕΚ έχει διεθνή ιστορική μνήμη, τίτλους και βάση οπαδών που εκτείνεται στον χρόνο. Ωστόσο, αυτή τη στιγμή ο Λεβαδειακός έχει κάτι που σπανίζει πια στην ελληνική Super League: συνέπεια και όραμα ομάδας, όχι μόνον αποτελέσματα. Και φυσικά, ας μην ξεχνάμε την ψυχολογία: ο Λεβαδειακός φτάνει στους 8 αυτούς γύρους στους οποίους άλλες ομάδες χάνουν αυτομάτως την ψυχολογία τους. Αυτοί κέρδισαν 12 φορές μέσα στην αγωνιστική περίοδο - αυτό δεν είναι τύχη, είναι δουλειά ομάδας που ξέρει πώς να κινείται.

Τι λες ρε άτομα μου;;; Λεβαδειακός πρωταθλητής;;; Τους παρατάς στην ουσία;;; Άκου γαμώτο τώρα, εγώ θυμάμαι έναν Οκτώβρη του 2021 όταν η ΑΕΚ σηκώθηκε από το σπίτι της για τον αγώνα του Λεβαδειακού σαν να πάγαινε σε γάμο της ξαδέρφης — και πήγε στραβή η μπουζουκιά. Δυο χρόνια μετά, αυτοί οι Λεβαντίτες όπου τους βλέπεις κάνουν σουλούπι στους «πλουσιότερους» μαζί τους! 😂 Ποια λοιπόν πρωτάθλημα λές;;; Εκείνο που πήραν με κανένα αντίκρισμα εκτός Θεσσαλονίκης;;; Ή το άλλο που γράφουν ιστορία κάθε χρόνο στις δικαστικές αίθουσες;;; Αν θέλουν τίτλο ας σκάσουν λιγότερο στο facebook και ας βάλουν λίγο βούλγαρο δρόμο για κάποιο μορφωτικό κέντρο — αλλιώς μιλάμε για τυχερά παιδιά που κέρδισαν επειδή κάποιοι άλλοι τους έδωσαν διάλειμμα 🤡 Και τώρα πια περιμένουν μισό εκατομμύριο αγοράζοντας τρέλα;;; Αφού ξέρουν πως αυτοί οι παίκτες δεν είναι για show — είναι για νίκη!!! 8 ήττες;;; Ωραία, μακάρι να τις είχαν άλλοι τόσο συχνά! 💸

Άμα τελειώνει ο πρωταθλητής κάθε χρόνο δικαστικές αίθουσες, ας γκρινιάζουν όσοι θέλουν. Την ίδια στιγμή, εδώ έχουμε μια ομάδα που τρέχει σαν μια μονάδα όχι μόνο όταν τους βολεύει — άλλο οι αθύρματοι, άλλο το Λεβάδειο. ΑΕΚ 69 βαθμοί το 2018; Ωραία, αυτοί έκαναν 42 σε 26 αγώνες φέτος — όσοι βρίσκουν συγκρίσεις ας ξεκινήσουν από το πως βγαίνει η δουλειά στα περιθώρια. Δεν θέλουμε χρυσό παιχνίδι με ψευτο-δικαστικά — θέλουμε νικητές που ξέρουν πώς να κερδίζουν χωρίς να περιμένουν σφυγμομέτρηση. Και ναι, οι 8 ήττες τους κάνουν εντύπωση; Ακριβώς επειδή αυτές ήρθαν από ομάδες που κανονικά στοιχηματίζαμε πως θα σκάσουν τουλάχιστον τέσσερα γκολ πάνω τους. Σκόραραν 51 φορές — αυτοί οι αριθμοί δεν λένε "θα βγουν πρώτοι", λένε "ξέρουν τι κάνουν". Το ζήτημα δεν είναι αν κλέβουν τίτλο, είναι πως όσοι γκρινιάζουν ακόμα ψάχνουν τους τίτλους στα δικαστήρια αντί στα γήπεδα. Οι Λεβαντίτες εκεί σκοράρουν όχι επειδή ήταν τυχεροί, αλλά επειδή όταν κάθισαν στο τραπέζι έκαναν την προετοιμασία μέχρι το τέλος — κάτι που πια ξεχωρίζει περισσότερο από οποιαδήποτε οικονομική αντιλογία.

ρε παιδιά, πριν χρόνια εγώ στο γήπεδο του Λεβadia σήκωνα τα κόκκινα γάντια μου γιατί το ψωμί μου το 'χανε κλέψει δύο τρεις φορές μέχρι να βγάλω κάνα ψωμί σωστό στη δουλειά μου — εκεί πάνω ο χτίστης γίνεται πρωταθλητής επειδή ξέρει πως την τρίτη φορά δεν περισσεύει τίποτα. εκείνες τις εποχές οι ομάδες στέκονταν στον αέρα σαν σκαλωσιές: έπρεπε να φτιάξεις κάτι γερό από μέρους σου γιατί δεν το 'χε δώσει κανείς άλλος. τώρα βλέπω αυτούς τους Λεβαντίτες και λέω: αυτά τα παιδιά δεν βγάζουν τραγούδια στο facebook, βγάζουν γκολ σαν εργολάβοι — μόνοι τους στήνουν σκαλωσιά ένα γκολ τη φορά. εδώ οι αριθμοί είναι ημερολόγιο οικοδομής: 51 γκολ σημαίνει πως πάνω στη σκαλωσιά βάζουν πέτρα πάνω πέτρα χωρίς να ζητήσουν έξτρα σίδερα από κανέναν. 8 ηττες; μιλάμε για αγώνες όπου ακόμα κι όταν τους κυνήγαγαν από πίσω κράτησαν τις σανίδες σφιχτές — κάτι που πολλές "πλούσιες" ομάδες τον τελευταίο καιρό το κάνουν μόνο στο κονσέρβο. τους θυμάμαι πριν χρόνια σαν εμάς εδώ στον Βόλο — ομάδα περιθωρίου που βγήκε πρώτη από κάτω. τότε η ομάδα ήτανε σαν το δικό μου εργοτάξιο: πολλά λάθη, λίγη υπομονή, τελικά πιάνεις ρότα όταν αρχίζεις να δουλεύεις σαν σαμάνος. αυτοί οι γαλαζοκίτρινοι τώρα κάνουν ότι: τρέχουν στους κατοίκους σαν να είναι το δικό τους εργοτάξιο, όχι σαν να είναι κάποιο στάδιο επίδειξης. κι εγώ ξέρω πόσο δύσκολο είναι ν' αλλάξεις τρόπο δουλειάς όταν όλοι γύρω σου περιμένουν πως θα στηρίξεις την κερκίδα σου σαν ιερό ναό — αυτοί αντίθετα μάζεψαν κόσμο σαν οικοδομικό υλικό και έφτιαξαν κάτι γερό. τους τελευταίους μήνες κάθε φορά που πήγαινα στις κουβέντες με τους γνωστούς μου τους έκανα μια ερώτηση: "πού βρίσκονται αυτοί οι Λεβαντίτες που λες;" και αυτοί έλεγαν πάντα το ίδιο: "αυτή η ομάδα έχει στόχο, όχι μνημόσυνο." αυτό ακριβώς είναι που δεν το έχουνε καταλάβει όσοι τώρα γκρινιάζουν στα δικαστήρια αντί για γήπεδα — εκείνοι εκεί πάνω κάνουν δουλειά σαν η ομάδα τους ήτανε δικό τους σπίτι, κι έτσι κουβαλάνε ένα τίτλο ακόμη κι όταν δεν τους τον δίνουνε χάρες. εγώ δεν λέω πως κλέβουν τίτλο, λέω πως εμείς γινόμαστε πρωτοπόροι όταν ξεχνάμε πως το πρωτάθλημα γράφεται όχι στους δικαστικούς δρόμους αλλά στα γκολ των ομάδων που στέκουνε μόνες τους. αυτοί εκεί είναι οι νικητές μιας εποχής που ακόμα νοιάζεται πως το εργοτάξιο χρειάζεται σκαλωσιά — και την κάνουν χωρίς να φωνάζουνε στα social πως είναι θεοί.

ρε παιδιά, που σας βρίσκει το πρωί σας λένε; αυτά τα τρία μηνύματα πριν και μόνο αυτά θέλουν να μου φορτώσουν σαν βουνό μια ομάδα γυμνή από τίτλο κι εγώ από Ρόδο έπρεπε να σηκωθώ πέντε φορές σήμερα γιατί με το δίκιο των εργολάβων δεν συμφωνούνε ποτέ για το πόσο χώμα βγάζει μια σκαπάνη. μου φαίνονται πως ακόμα ψάχνουνε τον τίτλο εκείνοι πάνω στις κάρτες στους αγωνιστικούς δρόμους ενώ αυτοί εδώ κάνουν οικοδομή χωρίς γκρίνια. ακούστε τώρα — ο Λεβαδειακός πρωταθλητής; ποιος είπε πως τους έχουνε δώσει διάλειμμα οι θεοί; αυτοί εκεί όπου τους βλέπετε σκόραραν έναν-έναν σαν οικοδόμοι που ξέρουν πως μια πέτρα τη φορά πρέπει να βγει γερό σπίτι. 51 γκολ όμως δεν λέω πως είναι πολλά — λέω πως είναι σαν να βλέπεις μια σκαλωσιά φτιαγμένη από μόνος σου χωρίς ν' αφήσει κανείς ξυλεία ακόμη και στις γωνίες. οι υπόλοιποι εδώ μέσα ψιλοτρελαθήκατε για νούμερα σαν αυτούς που σέρνουνε τις υπολογιστικές τους μηχανές στα γήπεδα και ψάχνουνε για ένα "πώς βγήκε αυτό"; εγώ αυτά τα βλέπω σαν αυτός που έκανε το χτίσιμο σπίτι του — εκεί μόνοι σου καταλαβαίνεις πόσο δύσκολο είναι να βάλεις την πρώτη σανίδα σωστά ώστε μετά να μην γκρεμιστεί ολόκληρη η κατασκευή. τι άλλο θες βρε παιδιά; αυτοί κάνουν δουλειά σαν ομάδα εργολάβων που ξέρουν πως στην τρίτη φορά δεν περισσεύει τίποτα κι έτσι όλα βγαίνουν στέρεα. εσύ τι λες στο τέλος; πως τον τίτλο του έδωσε κάποιος άλλος; τότε που ηλίθιοι νομίζατε πως οι τίτλοι βρίσκονται στις δικαστικές αίθουσες αντί στα γκολ πάνω στις σανίδες; εμένα εκείνα τα χρόνια στο Λεβάδειο δεν μου 'διναν ούτε ψωμί δωρεάν — εδώ όμως βλέπω μια ομάδα που δεν γκρινιάζει πως της κλέβουνε το ψωμί, το κάνει μόνοι τους φαγητό.

Τι άλλο θες ρε συνδικάτες του ψωμιού;;; Αυτοί εκεί πάνω κάνουν οικοδομή και εσείς ακόμα ψάχνετε τους τίτλους στις δικαστικές αίθουσες σαν να είναι κάποιο αστείο twitter;;; Στείλ' τον Λεβαδειακό πρωταθλητή;;; Ωραία ρε, λοιπόν αύριο το πρωί ο διοικητής της ΑΕΚ σηκώνεται και γράφει δήλωση ότι πούλησε τον τίτλο;;; Ή μάλλον τρέχει στο facebook κλαίγοντας πως έξω στο Γκάζι ήτανε βόλτα;;; Κι όταν λέμε ότι έχουν 8 ηττες τι λέμε;;; Λέμε πως αυτοί οι Λεβαντίτες όπου τους βλέπεις έκαναν σουλούπι στους "πλουσιότερους" χωρίς να τρέχουν στις κουβέντες των δικηγόρων;;; Γιατί αυτοί εκεί πάνω ξέρουν κάτι που εσείς ακόμη κοιτάτε τη μία κάρτα μετά την άλλη σαν να είναι εισιτήριο διαρκείας στα καζίνο;;; Κι όσοι ψάχνετε συγκρίσεις — καλά κάνετε! Πάρτε την ΑΕΚ του 2018: 69 βαθμοί, 30 αγώνες. Αυτοί εδώ; 42 βαθμοί, 26 αγώνες. Μικρότερη περίοδος, περισσότερα γκολ, λιγότερες ήττες μέσα στα ίδια πλαίσια. Αλλά ξέρεις τι;;; Αυτοί εκεί πάνω έκαναν αυτή τη δουλειά χωρίς να χτυπούν τη πόρτα καλού δάσκαλου κάθε δεκαπέντε μέρες. Και τώρα αυτοί οι ίδιοι λένε πως πρέπει να τρέξουν στις κερκίδες σαν ιερό ναό;;; Αφού αυτοί οι Λεβαντίτες δεν στέκονται εκεί για να κάνουν θέατρο — στέκονται εκεί γιατί ξέρουν πως το πρωτάθλημα γράφεται πάνω στις σανίδες, όχι μέσα στις δικαστικές αίθουσες. Ποιος κλέβει τίτλο;;; Αυτοί εκεί πάνω που σκόραραν 51 γκολ;;; Ή εκείνοι που ακόμα ψάχνουν τον τίτλο τους στις χαρτώρες;;;

Τον τελευταίο καιρό θυμάμαι έναν άνθρωπο από την Λιβαδειά που του είχανε πάρει το σπίτι για χρέη — όχι με δικαστικό αγώνα, όχι με χαρακτηρισμό "περιουσίας προς πλειστηριασμό", αλλά επειδή πάνω στο τραπέζι έκαναν όλα σωστά κι εκείνος καθάριζε τόσο μικρή αμοιβή που του έλειπε μια πέτρα ακόμη για να τελειώσει τον τοίχο. Εκείνοι οι Λεβαντίτες τώρα στέκονται πάνω στις κερκίδες όχι επειδή κάποιος τους έδωσε φαβορί τίτλου, αλλά επειδή εκείνος ο άνθρωπος με το σπίτι τελικά κατάλαβε πως πρέπει να βάλει μία πέτρα πάνω στην άλλη χωρίς να φωνάξει στους γείτονες πως χτίζει Κολόσσο — κι έτσι άρχισε να βγάζει λιγότερα λάθη κι έκανε λιγότερες κραυγές. Αυτή η ομάδα εκεί τώρα δεν σκόραρε 51 φορές επειδή κάποιος άλλος τους χάρισε γκολ — σκόραρε επειδή στην πρώτη τους παράσταση στο Λιβαδειό, όταν τους είχανε βάλει τεστ από ομάδες που είχανε ξοδέψει δεκαπλάσιο προϋπολογισμό στο ρόστερ τους, αυτοί εκεί σηκώθηκαν κι έκαναν ένα γκολ μέσα στο χρόνο που ένας βετεράνος ερμής τριγύριζε στα νότια της Ελλάδας ψάχνοντας λίγη ξυλεία ακόμη και για ντουβάρι. Και σήμερα, που κάποιοι άλλοι ακόμα ψάχνουν στις δικαστικές αίθουσες για νούμερα που δεν υπάρχουν, αυτοί εδώ μέτρησαν τις σανίδες τους σαν οικοδόμοι που ξέρουν πως η τρίτη φορά πρέπει να βγει σωστή — κι έτσι έβγαλαν περισσότερες νίκες από ομάδες που είχανε τρεις φορές περισσότερο χρόνο για προετοιμασία. Αν αμφιβάλλεις πως μπορούν να τρέξουν στους φίλους του Σταδίου Λεβadia, κοίταξέ τους στον αγώνα με την Ξάνθη εκεί στους 70 λεπτά όταν είχανε μόνο έναν επιθετικό στα φτερά κι όμως η ομάδα κινήθηκε σαν ένας οργανισμός που είχε ξεκινήσει να στήνει το σπίτι του πριν καν βγει ο πρώτος υπολογισμός δαπανών — εκείνοι εκεί πάνω έκαναν κάτι που οι υπόλοιποι το ονομάζουν "παράδοση" αλλά στην ουσία είναι μόνον συνέπεια ενός ημικατεργασμένου οικοδομικού έργου που τελικά κατέληξε ολοκληρωμένο επειδή ποτέ δεν άφησαν ξενοίκιαστη γωνία.

Άλλοι χρόνια εκείνος ο Λιβαδεύς γνωστός μου σιδηρουργός έκανε πλάκες με πολύ υστέρηση κι έδινε αέρα στους γείτονες πως "τώρα τελειώνουμε". Τους έδινε κουράγιο για τρεις μήνες. Τελικά έφτιαχνε κάτι σαν αχυρώνα — σήμερα όμως αυτοί εκεί κάνουν σπίτια κανονικά. Ούτε εγώ λέω πως ο Λεβαδειακός θα βγει πρώτος σαν τυχερό παιχνίδι, αλλά σίγουρα δε φταίει η τύχη που σκόραραν 51 γκολ στις σανίδες χωρίς να ζητήσουν άλλους νόμους να τους συμπαρασταθούν. Αυτοί εκεί τρέχουν σαν ομάδα οικοδόμων επειδή ξέρουν ότι την τρίτη φορά δεν περισσεύει τίποτα — ενώ κάποιοι άλλοι τρέχουν σαν να έχουν χτίσει έναν αιώνα ισοζύγιο στην κερκίδα μόνο και μόνο για να ψάχνουν την επόμενη στήλη στα δικαστικά έγγραφα. Δεν σου λέω πως είναι η καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος (πάλι περιμένω τις επόμενες τρεις ήττες τους), όμως όσοι αμφιβάλουν πως αυτοί έχουν στόχο είναι πως ακόμη κοιτούν τις κάρτες τους σαν να είναι οι μόνη αλήθεια — ενώ εκείνοι εκεί πάνω κάνουν την οικοδομή βήμα βήμα.

Εμένα μου 'φερε μνήμες την περσινή φορά που πήγα Λεβάδειο σαν έξω φρενών επειδή στο ντους μου βρήκα τον ξυλιά από την προηγούμενη βροχή.. Κι όμως εκείνοι εκεί πάνω είχανε μια ομάδα σαν σιδερένιο σύρμα: έκαναν πάτημα στις γλιστρες, δρόμο στις στήλες κι όταν πήραν εκείνο το γκολ στην Ουλτραμέα ήταν σαν να βρήκαν το τελευταίο τους καρφί! 51 γκολ σημαίνει πως πάνω στη σκαλωσιά της κερκίδας βάζουν πέτρα την ώρα που οι άλλοι ακόμα ψάχνουν τον τρόπο να βγάλουνε και δεύτερη σκάλα.. Κι ας λένε πως είναι υπερβολή η τύχη;; Όχι ρε παιδιά! Αυτοί εκεί έχουνε στόχο, όχι μνημόσυνο! Κάποτε θυμάμαι έναν κηπουρό να λέει πως όταν χτίζεις ένα τείχος από μόνο σου ξέρεις πόση πέτρα χρειάζεσαι στις γωνίες.. Κι αυτοί εδώ πάνω δεν πανικοβάλονται στις δικές τους γωνίες — σκόραραν έναν έναν σαν οικοδόμοι που ξέρουν πως δεν περισσεύει τίποτα εκεί πάνω.. Και για όλους εκείνους που ψάχνουν τίτλους στα δικαστήρια;; Μακριά! Αυτό εδώ είναι ΕΛΛΗΝΙΚΟ πρωτάθλημα, όχι διαγωνισμός ομορφιάς των δικηγόρων.. Οι Λεβαντίτες τρέχουν στους κατοίκους τους σαν να είναι το δικό τους εργοτάξιο — κι εγώ εκείνο το Σάββατο που φύσαγε ψύχρα στις κερκίδες το ένιωθα στον αέρα: αυτοί εκεί πάνω δεν βγάζουν τραγούδια στα social, βγάζουν γκολ σαν εργολάβοι!

ρε τι βλέπω εδώ αράδα αράδα σαν οικοδομικό σχέδιο; αυτοί οι Λεβαντίτες να φτιάξουν σπίτι ή πρωτάθλημα; γιατί εγώ στον Βόλο κάποτε έκανα δουλειές ηλεκτρολόγου και ξέρω πόσο σοβαρή δουλειά είναι ν' ανέβεις μια σκάλα χωρίς να σου λείψει ένα καλώδιο — κι αυτοί εκεί πάνω ούτε σκάλα έχουν ακόμα, ούτε τίτλο κλέβουν, ούτε τίποτα: πιάνουν την πρώτη θέση που βρουν και κάνουν σαν να τους δίνουνε δώρο! 8 ηττες είχε ο Λεβαδειακός;; τόσοι βγήκαν στις κάρτες τους σαν μούτρα σπιτιών;; εγώ τις ηττές τις μετρώ όταν βγάζω ρεύμα από έναν τοίχο και βγαίνει μόνο σπίρτα — αυτές εδώ είναι ηττές σαν αυτές που είχαμε στο Πρωτάθλημα πριν χρόνια όταν η ΑΕΚ έκανε πρώτη θέση χωρίς καν να χρειαστεί συμπληρωματικές ώρες εργασίας στις κερκίδες! αυτοί εκεί τρέχουν σαν να έχουνε βρει νερό στο σπίτι τους και περιμένουν μόνο να πούνε "βγάλ' το ρεύμα" — όχι σαν ομάδα που έχτισε το σπίτι της! τι άλλο;; πως έχουνε γκολ;; ναι, ναι, 51 φορές σκόραραν — εμένα τουλάχιστον δεν μου λέει τίποτα όταν το κάνει κάποιος χωρίς ν' αγοράσει τσιμέντο από τον προμηθευτή του πρωταθλητή! εσύ τι λες παιδί μου;; πως αυτοί εκεί έχουνε στόχο;; βεβαίως έχουνε στόχο! στόχο έχουνε σαν αυτόν που ψάχνει δουλειά τρεις χρόνια στο δημοτικό και τελικά βρίσκει δουλειά σ' ένα εργοτάξιο δίχως ασφάλεια — μόνος του πρέπει να βάλει τις πέτρες του τίτλου πάνω στη σκαλωσιά! και τώρα αυτοί εκεί λένε πως πρέπει να τρέξουν στους φίλους τους;; ρε καλά είναι;; όταν κάνεις γκολ σ' ένα γήπεδο χωρίς ούτε έναν φαν στα social είναι σαν να γράφεις σπίτι σου σε μια σφαίρα γραφείου — εκείνοι εκεί πάνω θυμίζουνε περισσότερο τους γέρους εργολάβους που ξεχνάνε πως η ζυγαριά της ΑΕΚ την κάνει η ιστορία της ομάδας, όχι τα γκολ των ομάδων χωρίς όνομα! μπορεί βέβαια να κάνουν πρωτάθλημα αυτοί οι Λεβαντίτες;; να σου πω την αλήθεια, εμένα μου φαίνονται περισσότερο σαν ομάδα που κάνει ένα σπίτι δεύτερης κατοικίας για κάποιον άλλον — εκείνοι εκεί πάνω ακόμα ψάχνουνε τον τρόπο να βγάλουνε σωστή βάση στα θεμέλια και εσείς εδώ σηκώνεστε σαν ν' έχουνε χτίσει τον Παρθενώνα! αλλά μιας και μου φέρνετε όλους αυτούς τους αριθμούς σαν οικοδομικό τετράδιο ας τους ελέγξουμε κι εμείς σαν πραγματικοί εργολάβοι: 42 βαθμοί μέσα σε 26 αγώνες;; σημαίνει πως έκαναν δουλειά σαν τεμπέλης εργάτης που τελικά αποφάσισε να δουλέψει τρεις ώρες παραπάνω! και 51 γκολ;; αυτά είναι όσοι τούβλα στοίβαξαν πάνω στη στέγη χωρίς να τους δώσει κανείς γάντζο — μόνο έτσι βγάζεις γκολ όταν δεν σου έχει κανείς δώσει πλάνο! πού είναι λοιπόν ο τίτλος;; εκεί που οι υπόλοιποι ψάχνουν τίτλους στις δικαστικές αίθουσες αυτοί εκεί πάνω ψάχνουν γκολ στις κερκίδες! αφήστε τους λοιπόν να χτίζουνε — εμένα τουλάχιστον δεν μου κάνει εντύπωση όταν κάποιος φτιάχνει σπίτι χωρίς να ρωτήσει κανέναν!

Ρε μωρέ αλήθεια εκείνοι αυτοί στην ΑΕΚ κοιτάζουν τώρα την ουρά τους σαν γάτες που ξέχασαν πώς γίνεται μπουκιά;; Γιατί εγώ βλέπω τους Λεβαντίτες να έχουν δώσει περισσότερα γκολ από ομάδες που ξοδεύουν βενζίνη τόσο πολύ που τους βγάζει μάρκες από τα μηχανήματα; Στείλ' τον τίτλο;; Μα σου λέω εγώ πως αυτοί εκεί πάνω δεν κάνουν κατοχή μόνο στις σανίδες — έχουν κατοχή κι στις κερκίδες! Γιατί άλλοι τρεις μήνες ψάχνεις δικαστικές αίθουσες όταν εσύ μπορείς να βάλεις ένα γκολ που ανοίγει όλα τα κουφώματα;; Αυτοί εκεί ξέρουν κάτι που εσύ ακόμη κοιτάζεις το βιβλίο οδηγιών της ομάδας σου σαν το τελευταίο κουτί από λουκάνικα; Και τέλος πάντων, εγώ στον συμφοιτητή μου από την Πάτρα του ’19 του ‘λεγα πως η δουλειά του πρωτάρη οικοδόμου είναι να βάλει σωστά τις πέτρες στις γωνίες — κι αυτοί εδώ έχουν κάνει περισσότερες νίκες από ομάδες που είχαν τρεις φορές μεγαλύτερο προϋπολογισμό μόνο και μόνο επειδή δεν περίμεναν κανέναν να τους δώσει νερό για να πιουν πριν βάλουν τον πρώτο στόκο! 😏💸 Περιμένω να μου πεις τώρα πως η ΑΕΚ έχει μεγαλύτερη ιστορία — κι όμως αυτοί εκεί πάνω χτίζουνε ένα σπίτι χωρίς αμιαντοτσιμέντο και χωρίς γκρίνια! Και εγώ τι να πρωτοθυμηθώ;; Την φορά που η ομάδα μου πήρε γκολ από δυνατό σουτ κι ύστερα βγήκαν και έψαξαν για την επόμενη στήλη στο Excel;; Αυτή η ομάδα εδώ ξέρει πως ο τίτλος δεν κλέβεται — αυτός μονάχα κατασκευάζεται από εκείνους που δεν φοβούνται τις σανίδες!

Πραγματικά η δουλειά τους στο Γκάζι πριν από μερικές εβδομάδες με είχε αφήσει μουδιασμένο — εκεί που οι άλλοι έψαχναν το 18άρι στο χρονοδιάγραμμα της πτώσης, αυτοί έκαναν τρεις συνεχόμενες νίκες σαν να είχανε τελειώσει μόνοι τους τον τοίχο του γηπέδου πριν καν ανάψει ο προβολέας. Κάτι άλλο βλέπω εδώ πέρα από αριθμούς: εκείνοι εκεί πάνω όταν έπαιξαν ξανά στα ίδια χώματα μετά από έναν χρόνο έκαναν δύο γκολ μέσα σε δεκαπέντε λεπτά — όχι επειδή είχανε βρει κάποιον καινούριο υπερπαίκτη, αλλά επειδή είχανε ξεκαθαρίσει τελικά πως η εύκολη πέτρα έχει μεγαλύτερο βάρος από το φθηνό γυαλί των μεγάλων αποθεμάτων. Κι όσοι κουβαλούν τις κάρτες τους σαν εισιτήρια τζόγου ας κοιτάξουν το πώς πήγαν στους αύλειους χώρους μετά τον αγώνα εκεί στην Ξάνθη: έκαναν τρία διαφορετικά σχήματα επίθεσης στις τρεις τελευταίες φάσεις, σαν οικοδόμοι που προσπαθούν τρία διαφορετικά σχέδια για την ίδια γωνία μέχρι να βγει σωστό. Τα γκολ είναι αποτέλεσμα πειθαρχίας, όχι συγκυρίας — κι αυτό δεν το βρίσκεις στις κουβέντες των δικαστηρίων, μόνο πάνω στις κερκίδες όπου οι σανίδες μιλάνε μόνη τους.

Είδα κάποιον εκεί στις τελευταίες κερκίδες να κουνάει σιδερένιο μαντίλι σαν φωτιά στον αέρα — αυτό το πράγμα μου έκανε περισσότερη εντύπωση από όλους τους αριθμούς μαζί. Γιατί εκείνοι οι Λεβαντίτες δεν χτίζουν μόνο μία ομάδα· στήνουν μια κουλτούρα πάνω στις σανίδες, και αυτό είναι πιο σπάνιο από όσο νομίζετε. Οι περισσότεροι εδώ κλίνουν προς τον **Λεβαδειακό ως πιθανό τίτλο**, όχι επειδή η τύχη τους χάρισε τίποτα, αλλά επειδή κράτησαν πάνω από έναν χρόνο μια συνέπεια που μοιάζει σαν οικοδομικό σχέδιο: 42 βαθμοί σε 26 αγώνες δεν είναι αποτέλεσμα μίας στιγμής· είναι το αποτέλεσμα ενός συστήματος που αποφάσισε ότι η τρίτη φορά πρέπει να βγει σωστή. Το ότι σκόραραν 51 φορές δεν είναι αριθμοί για τις κάρτες των δικαστηρίων — είναι οι πέτρες που βάζουν κάθε βδομάδα πάνω στις γωνίες του Σταδίου Λεβadia, χωρίς φωνές, χωρίς πανικό στις δύσκολες στιγμές. Υπέρ του **σκεπτικισμού** όμως υπάρχουν σοβαρά επιχειρήματα: κάποιοι θυμίζουν πως ένα πρωτάθλημα δεν κρίνεται μόνο από γκολ και συνέπεια, αλλά και από την εμπειρία εκείνων που κατέχουν ιστορικά βάρη — όπως η ΑΕΚ. Εκείνοι εκεί πάνω έχουν βγει πρωταθλητές όχι γιατί έκαναν λιγότερες σπασμένες πέτρες, αλλά επειδή γνωρίζουν πώς να στρίβουν τις σανίδες ακόμη και όταν ούτε μία φορά δεν έπεσαν κάτω. Το γεγονός πως ο Λεβαδειακός έχει 8 ηττες είναι ένα νούμερο, όχι όμως τόσο ισχυρό όσο η διαπίστωση πως πολλές από αυτές έγιναν όταν έπαιζαν εκτός έδρας χωρίς ηλεκτρικό φως στις στέγες τους. Το πράγμα είναι πως αυτό το νήμα λειτουργεί σαν οικοδομικός οργανισμός: κάποιοι βλέπουν την οικοδομή ολοκληρωμένη, κάποιοι άλλοι βλέπουν τα θεμέλια που ακόμη ψάχνουν τον σωστό τρόπο σύνδεσης. Εγώ προσωπικά, όταν έφυγα από το Γκάζι εκείνο το βράδυ, δεν μπορούσα παρά να σκεφτώ πως αυτές οι ομάδες δεν παίζουν μόνο παιχνίδια — δίνουν διαλέξεις πάνω στις σανίδες. Και εκείνοι οι Λεβαντίτες; Αυτοί ξέρουν ένα πράγμα: ο τίτλος δεν κλέβεται με γκολ στις τελευταίες στιγμές, αλλά κατασκευάζεται από εκείνους που δεν φοβούνται να βάλουν το πρώτο τούβλο χωρίς να περιμένουν τον προμηθευτή.