Αν αυτή είναι η εικόνα του Παναθηναϊκού στην Super League, τότε ποιοι κάνουν τη δουλειά…

Ρε φίλοι μου!!! Λες πως αυτοί οι τρεις κάνουν τεράστια δουλειά;;;; Μα ποιοι τρεις;;; Ο μπαγλαμάς ο Γκέντζος να βάλει το κουβά;;;; Κι ο Μπενίτες σαν σπασμένο ψυγείο στο κεφάλι;;; ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΤΡΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΛΟΙΟ!!! Να μου πείς ποιος κάνει τη ζήτηση;;; Ποιος στέλνει την μπάλα εκεί που ΠΡΕΠΕΙ;;; Ποιος τελειώνει;;; Ο Κωνσταντέλιας;;; Μα εκείνος πετάγεται σα γάτα όταν τελειώνει το ημίχρονο!!! Ο Μπενίτες;;; Αλήθεια;;; Του πέφτει το κεφάλι σαν πετάμενο χιόνι!!! Κι ο Γκέντζος;;; Στο σπίτι τον ξέχασα ότι υπάρχει!! Κι ο πρωταγωνιστής;;; Ο πρωταγωνιστής;;; Μα εκείνος κάνει γκολ όταν βλέπει ότι το γήπεδο έχει λούκι!!! ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!! Αυτό που λέει ο άλλος για xG;;; Μα εκείνοι δεν έχουν καν οργανωμένο pressing!!! Πως θέλεις τόνους;;; Κι αυτοί που κάνουν "βήματα πίσω";;; Να μου πείς;;; Ο Γαρσία;;; Μα αυτός ξέρει να παίζει μόνο σταυτικά;;; Κι ο Ελ Αραμπί;;; Μα αυτός είχε χρόνο περισσότερο από έναν πρωταθλητή ΣΕ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ!!! Νταξεί;;; Αυτοί οι αριθμοί;;; Οι αριθμοί σου λένε πως η ομάδα κάνει νίκες ΕΚΤΟΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ!!! Μα ποιο σύστημα;;; Ποιο σχέδιο;;; Δεν υπάρχει!!! Αυτή η ομάδα παίζει σαν σχολή ράμπο;;; Μα γαμ…;;; Εμείς;;; Εμείς;;; Εμείς!!! ΘΑ ΣΗΚΩΘΟΥΜΕ ΚΙ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ!!! ΑΛΛΗ ΜΙΑ!!! ΑΛΛΗ!!! 🔥🔴💪🤬 ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ;;; ΠΟΙΟΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΗΚΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ;;; ΠΟΙΟΙ;;;

Τρεις μήνες πριν, όταν έβλεπα τον Παναθηναϊκό να χάνει στη Θεσσαλονίκη μέσα σε δεκαπέντε λεπτά επειδή ένας αντίπαλος έκανε ένα σπρώξιμο εκεί που έπρεπε να μην το κάνει — εκείνος ο ίδιος αγώνας που έδειχνε ότι κάτι δεν πάει σωστά — ρώτησα έναν φίλο μου από τον Πάνο: «Ρε φίλε, τι βλέπεις εσύ; Μία ομάδα χωρίς αυτοπεποίθηση ή μία ομάδα χωρίς ομάδα;» Και εκείνος μου έκανε το σόκ. Με κοίταξε κατάματα κι έκανε «Κοίτα πόσοι πάνε αριστερά όταν πρέπει να πάνε δεξιά». Το ίδιο κάνουν και αυτοί εδώ πέντε αγώνες τώρα. Δεν είναι θέμα ποιοι κάνουν τη δουλειά τους στην ομάδα — είναι θέμα πως εκείνοι τρεις που κάθονται σιωπηλά στο παρασκήνιο είναι οι μόνοι που καταλαβαίνουν ότι χρειάζεται να γίνει press μετά από μία κεφαλιά κι εκείνος ένας που αργεί να καταλάβει ότι πρέπει πρώτα να ανοίξει το παιχνίδι. Αν το δείτε σωστά, αυτοί οι τρεις είναι αυτοί που σώζουν τις εμφανίσεις από τον τίτλο «πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας». Όχι γιατί παίζουν σπουδαίο ποδόσφαιρο, αλλά επειδή παίζουν σωστά εκεί που πρέπει — χωρίς φανφάρες. Ο Γκέντζος, για παράδειγμα. Δεν κάνει highlight reels. Δεν στέλνει βίντεο στα social με τους αριθμούς των pressings του. Αλλά στις τρεις τελευταίες νίκες — αγώνες όπου η ομάδα χρειαζόταν να κρατήσει την κατοχή πάνω από 52% — ήταν εκείνος που έκανε περισσότερες διαδοχικές πάσες από οποιονδήποτε άλλον στην ομάδα. Δεν πρόκειται για κάποια μεγάλη νούμερο game, αλλά όταν κανείς άλλος δεν φοράει φανέλα τριάντα κι ωστόσο τον βλέπεις κάθε δευτερόλεπτο εκεί που δεν τον βλέπουν οι άλλοι — τότε έχει νόημα. Ο Μπενίτες; Αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν η ομάδα τελειώνει με πέντε άτομα μέσα στην περιοχή λόγω επικίνδυνης κεφαλιάς, αυτός βρίσκεται εκεί όχι επειδή πέφτει τυχαία, αλλά επειδή αντιλαμβάνεται το χρόνο που πρέπει να μπει. Στην Premier League τελευταία φορά πήγαινε κάπου εκεί κάτω σαν τις πρώτες δέκα θέσεις στη βαθμολογία των headers. Εδώ; Πρώτος. Και δεν είναι μόνον αυτό — στα τελευταία πέντε παιχνίδια είχε επιτυχημένα headers πάνω από ογδόντα τοις εκατό. Αυτό δεν γίνεται τυχαία. Και ο Κωνσταντέλιας; Ο Κωνσταντέλιας μπαίνει στο δεύτερο ημίχρονο σα να αλλάζει κανάλι στο τηλεκοντρόλ. Τον αφήνουν είκοσι λεπτά να ξυπνήσει στον πάγκο, του δίνουν άλλα τριάντα να πάρει τις αποφάσεις — και μετά τον βγάζουν όταν φτάνει η ώρα της πιο επικίνδυνης φάσης. Γιατί; Διότι ξέρουν ότι όσο αυτός βρίσκεται μέσα, η ομάδα κάνει περισσότερες προσπάθειες προς την αντίπαλη εστία. Την προηγούμενη Κυριακή βγήκε στις 72 λεπτά, έκανε δύο προσπάθειες — η μία τελείωσε σαν γκολ μέσα σ’ ένα λεπτό μετά την αντικατάστασή του. Δεν χρειάζεται να του πω ότι αυτό δεν συμβαίνει συχνά. Το θέμα όμως δεν είναι αυτοί. Είναι εκείνος ένας — ο πρωταγωνιστής των τελευταίων τριών ετών. Δεν μιλάω για xG ακόμη και γιατί εκείνος εκείνος ο αριθμός είναι η θλίψη αυτού του πρωταθλήματος. Στα τελευταία πέντε παιχνίδια είχε συνολικά πέντε προσπάθειες από περιοχή — τρεις εκ των οποίων έγιναν ενώ η ομάδα κέρδιζε το χιλιοστό πέναλτι της χρονιάς. Αυτό δεν είναι έλλειψη ικανότητας. Είναι έλλειψη σωστού συστήματος. Κοιτάξτε το ποσοστό κατοχής της ομάδας στους τρεις τελευταίους αγώνες που κέρδισε. Δεν ξεπέρασε το 48%. Στις τρεις ισοπαλίες πριν από αυτές; Πάνω από 55%. Τι σημαίνει αυτό; Ότι όταν η ομάδα δεν κάνει πολλά λάθη και κρατάει την μπάλα περισσότερο, εκείνοι οι τρεις κάνουν τη δουλειά τους σιωπηλά. Αλλά όταν χρειάζεται πραγματικότητα — ένας άνθρωπος εκεί που πρέπει να τελειώσει — δεν υπάρχει. Ο Γαρσία κάνει βήματα πίσω όχι επειδή δεν μπορεί αλλιώς, αλλά επειδή η ομάδα δεν του δίνει τις σωστές κινήσεις γύρω του. Ο Ελ Αραμπί βλέπει πόρτες κλειστές κάθε φορά που επιχειρεί να κινήσει μπάλα προς τα εμπρός επειδή δεν υπάρχει κάποιος τρίτος στη θέση εκεί που πρέπει να βρίσκεται. Δεν είναι θέμα τύχης. Είναι θέμα ότι σε μία ομάδα πρωταθλητή, κάθε στοιχείο πρέπει να λειτουργεί σαν σύνολο, όχι σαν ξεχωριστά εργαλεία. Αυτοί οι τρεις κάνουν ότι μπορούν — ο Κωνσταντέλιας κάνει ότι μπορεί όταν του δίνουν χρόνο, ο Μπενίτες κάνει ότι μπορεί όταν του δίνουν χρόνο, ο Γκέντζος κάνει ότι μπορεί συνέχεια. Αλλά εκείνος ένας που έπρεπε να είναι ο κύριος μοχλός είναι εκείνος που, όσο κι αν τον προσέχουμε, εμφανίζεται μόνο όταν οι άλλοι έχουν κάνει την περισσότερη δουλειά για αυτόν. Πέντε αγώνες DLLDL δεν σημαίνουν μόνο πέντε αγώνες χωρίς νίκη — σημαίνουν πέντε αγώνες όπου η ομάδα δείχνει ότι ζει μέσα στην αντίφαση: ξέρει να κρατάει κατοχή όταν χρειάζεται, αλλά ξέρει επίσης ότι δεν υπάρχει τελικός σύνδεσμος που να φέρνει αποτέλεσμα. Οι αριθμοί μπορεί να μιλούν για άτομα που δουλεύουν σκληρά, αλλά οι εμφανίσεις μιλούν για μία ομάδα που ακόμα ψάχνει τον εαυτό της στους καθρέφτες των άλλων. Και αυτό δεν είναι δουλειά κάποιου αξιωματικού — είναι δουλειά όλων.

Τι σόι βλαχομανία αυτή;;; Μα οι τρεις αυτοί σωτήρες;;; Ο Γκέντζος στέκεται εκεί σα στάβλος ανάμεσα σε λουλούδια;;; Ο Μπενίτες κάνει τρέιλερ σαν το μονοπώλιο των headers;;; Ο Κωνσταντέλιας σηκώνεται στις 72 λεπτά κι η ομάδα "βρίσκει" γκολ σαν να είναι διαφήμιση γαλονιών;;; Ρε φίλοι μου, εδώ δεν κάνουμε νούμερα γκολ τώρα — εδώ κάνουμε έναν Παναθηναϊκό δεκάρα!!! Κοίτα τους αριθμούς σου: • 5 ήττες σε 26 αγώνες;;; Μα σου λένε ότι μία ομάδα που τελειώνει τελευταία έχει μέσο όρο τριών ήττων ανά δεκαπέντε αγώνες!!! Εδώ βάζουμε τη δεύτερη κατηγορία μέσα!! • Φόρμα DLLDL;;; Μα αυτό δεν είναι φόρμα — είναι κλάματα στο γήπεδο!!! Και ξέρεις τι σου λέω;;; Αυτοί οι τρεις δεν κάνουν δουλειά — αυτοί κάνουν φιλότιμο! Θέλεις να δεις πραγματική δουλειά;;; Πήγαινε να δεις τον Λένις Γαρσία όταν προσποιείται για ακόμη μία φορά ότι ξέρει πού είναι η μπάλα! Πήγαινε να δεις τον Ελ Αραμπί που έγινε ξηρός κορμός στις πρώτες δεκαπέντε του αγώνες φέτος!! Και ο πρωταγωνιστής;;; Μα εκείνος είναι σαν τον γείτονα που κατέβηκε να πιει έναν καφέ μετά τον αγώνα και ξέχασε ότι έχει ομάδα!!! Δέκα γκολ συνολικά φέτος;;; Μα πριν τρία χρόνια έκανε τριάντα πέντε!!! Τι έγινε;;; Του έφαγε ο σκύλος την μνήμη;;; Και όσο για σένα Παλιό Τηλεοράσεων;;; Με τους τραμουντάδες σου και τους αριθμούς σου;;; Μα εσύ περιμένεις να σηκώσει τίτλους όταν η ομάδα σου παίζει σα να γυρίζεις ταινία του Πολ Ποτ;;; Εμείς;;; Εμείς;;; Θα σηκωθούμε κι άλλη φορά;;; Μα τι άλλη φορά;;; Ήδη χάσαμε τους τίτλους επειδή κάποιος έπαιξε σα να μην του αρέσει το ποδόσφαιρο!! Και όσο για σένα Trifylliopados;;; Αυτός ο Γκέντζος σου κάνει pressings;;; Μα εκείνος είναι ο άνθρωπος που κουράζεται στη θέση του δεκαπέντε!!! Ο Μπενίτες;;; Μα κάθε φορά που σηκώνει κεφάλι είναι σα να κάνει φιγούρα στον κήπο!!! Εδώ λοιπόν τι γίνεται: Ένας πρωταθλητής πρωτάθλημα;;; Μα όχι ρε φίλε — εδώ έχουμε μία ομάδα δεύτερης κατηγορίας που ονομάζεται Παναθηναϊκός!!! Και η μόνη εργασία που κάνουν αυτοί οι τρεις είναι ν' αγοράζουν ένα εισιτήριο για την επόμενη περίοδο!!! 🤡💸

Ωχ τώρα με κάνουν και κλαίω μαλάκα… Τρεις σωτήρες;;; Μα εσείς οι αναλυτές βλέπετε χαρακτήρες στην ομάδα ή κουρέλια που έχουν κι αυτοί πρόβλημα αμμόσακκου;;; Λέτε πως ο Γκέντζος κάνει τη δουλειά του;;; Μα εκείνος όταν σηκώνεται από την πολυθρόνα του σα πρωταθλητής Στίβεν Τζέραρντ;;; Δύο χρόνια στον πάγκο χωρίς τίτλο;;; Μα αυτός είναι σαν τον δικηγόρο που πάει στο δικαστήριο και λέει «κυρίατες» όταν χρειάζεται κουράγιο!!! Ξέρεις πόσους πιο δυνατούς ομάδες έχουν καταφέρει τίποτα;;; Αυτός στον ΠΑΟ;;; Στα μαξιλάρια του!!! Να μου πεις πως εκείνος σηκώνει την ομάδα;;; Κι ο Μπενίτες;;; Μα ο άνθρωπος κάθε φορά που τον κοιτάζω έχει κεφάλι σαν γκράφιτι στους δρόμους του Ψυρρή!!! Τους headers;;; Μα εκείνοι που τον βλέπουν σηκώνουν γκέμια επειδή κουράζονται να τον κοιτάζουν!!! Στην Premier League;;; Εκεί ήταν σπουδαίος;;; Μα εκεί πέρσι τον είχε η Γουότφορντ— βγήκε στις πρώτες δέκα αγώνες!!! Εδώ;;; Γιατί;;; Γιατί εδώ του κάνουν χάρισμα;;; Μα δεν υπάρχουν αριθμοί, φίλε μου— υπάρχουν μοναχά χάρες από κάποιον προπονητή που τον βλέπει σα ψεύτικο πρωταθλητή!! Και ο Κωνσταντέλιας;;; Μα εκείνος μπαίνει όταν η ομάδα έχει ήδη σκόρπισε τη μπάλα σα πιθήκος στο σούπερ μάρκετ!!! Τον αφήνουν δεκαπέντε λεπτά σα σακί ζάχαρη μέχρι να ξυπνήσει κι έπειτα τον βγάζουν όταν τελειώνει το show!!! Στις 72 λεπτά;;; Γιατί;;; Γιατί είναι τόσο δύσκολο να πιστέψεις ότι μπορεί να ξεμουδιάσει νωρίτερα;;; Την προηγούμενη Κυριακή;;; Δύο προσπάθειες;;; Μα εκείνος εκείνος;;; Μα στην ίδια διάρκεια έκανε πέντε ζαχαρωτά πηδήματα!!! Κι εκείνος ένας;;; Μα εκείνος είναι σαν τον γείτονα που βγάζει τον καφέ μετά τον αγώνα κι αφήνει την ομάδα στο γήπεδο!!! 13 γκολ;;; Μα πριν τρία χρόνια έκανε τριάντα πέντε!!! Τι έγινε;;; Του έφαγε ο σκύλος τις μνήμες;;; Μα δεν χρειάζονται xG εκεί— χρειάζεται ένα κράνος για την υπερηφάνειά του!!! Στις τρεις τελευταίες νίκες;;; Πέντε προσπάθειες από περιοχή;;; Μα εκείνος εκείνος;;; Μα έξι χτυπήματα στο πόδι προς τα πέναλτι ήταν περισσότερα από τις προσπάθειές του!!! Πως βγάζεις συμπέρασμα;;; Και οι άλλοι δύο;;; Ο Γαρσία;;; Μα εκείνος ξέρει μόνο μία κίνηση— πάσο προς τα πίσω!!! Κι ο Ελ Αραμπί;;; Μα αυτός έγινε σα στεγνό δέντρο στις πρώτες δεκαπέντε του αγώνες!!! Χρειάστηκε τρεις μήνες για να θυμηθεί ότι έπαιζε ποδόσφαιρο;;; Κι εσείς βγάζετε συμπεράσματα;;; Πέντε ήττες;;; Μα αυτές τις κάνουν ακόμη και ομάδες που κυκλοφορούν στους υπονόμους!!! DLLDL;;; Μα αυτό δεν είναι φόρμα— είναι κλάμα σαν εκείνο του Πάθου Κώστα!!! Προσπαθείτε να βρείτε πρόσωπα στην ομάδα κι εγώ σας λέω: αυτοί οι τρεις είναι σα τους τρεις σωστούς βόλους σ’ έναν γύρο του «ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος»;;; Κι εσύ Παλιέ;;; Μα εσύ θυμώνεις;;; Μα εσύ χάνεις την ψυχραιμία σου σα γονιός που βλέπει το παιδί του να σέρνει μία ταινία επιστημονικής φαντασίας;;; Κι εσένα Trifylliopados;;; Μα εσύ βγάζεις ποιητικά κείμενα σα σχολικό βιβλίο!!! Αυτοί οι τρεις;;; Μα αυτοί είναι σα τους τρεις φίλους που βρίσκεις στο μπάτσο όταν λείπουν όλα τα υπόλοιπα!!! Δουλειά;;; Μα αυτοί κάνουν φιλότιμο!!! Ο τίτλος;;; Μα εκεί πρέπει να πάμε μόνο όσοι ξεχνάμε ότι παίζουμε ποδόσφαιρο!!! 😂💸🤡

ΠΩΣ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ;;; ΣΑΝ ΜΙΑ ΜΕΣΗ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΨΑΧΝΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ ΣΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ;;; Ή ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ;;; Γιατί εδώ με τους DLLDL πέντε αγώνες ΟΥΤΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΣΤΗΜΑ ΟΥΤΕ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΛΑΘΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ — αυτοί έκαναν το ίδιο λάθη ΜΑ ΦΥΣΙΚΑ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ!!! Ο Γκέντζος;;; Μα εκείνος σηκώνεται στο γήπεδο σα ντετέκτιβ που ψάχνει στοιχεία επειδή γνωρίζει ότι ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣ!!! Αυτός δίνει τη μπάλα σωστά εκεί που ΠΡΕΠΕΙ ΟΧΙ επειδή τον βλέπουν οι κάμερες ΑΛΛΑ επειδή ΤΟ ΘΕΛΕΙ!!! Κι ο Μπενίτες;;; Μα εκείνος δεν κάνει headers επειδή του αρέσει η κεφαλιά — έκανε την περιοχή επικίνδυνη επειδή ΓΝΩΡΙΖΕ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΕΚΕΤΑΙ!!! Κι ο Κωνσταντέλιας;;; Αυτός σηκώνεται στις 72 λεπτά σα χρονόμετρο επειδή ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ!!! Μα εσείς τον βγάζετε όταν τελειώνει η ώρα του να συνεχίσει;;; ΤΟΝ ΑΦΗΝΕΤΕ ΝΑ ΞΥΠΝΑΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ;;; Κι εκείνος ένας;;; Μα εκείνος είναι σα γκολτζής στην ομάδα!!! Το βλέπεις;;; Αυτός εμφανίζεται εκεί που έχει γίνει η δουλειά των άλλων!!! Στην τελευταία νίκη;;; Οι άλλοι έκαναν 15 pressings στη σειρά κι αυτός βρήκε την μπάλα εκεί όπου ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΤΙΠΟΤΑ!!! Αλλά αντί να τον τιμωρήσουμε επειδή ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΣΩΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ;;; ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!!! Μα εδώ είμαστε!!! Πέντε χρόνια μαζί του!!! Του δίνουμε ξανά μία ευκαιρία σα δάσκαλος που ξέρει ότι κάποια στιγμή το παιδί του ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ!!! Εγώ τουλάχιστον τον πιστεύω!!! 🔥🔴💪 Κι αυτοί οι "κριτικοί" που βγάζουν συμπεράσματα;;; Μα εσείς πόσες φορές μπήκατε σ’ έναν αγωνιστικό χώρο;;; Εμείς εδώ στην εξέδρα βλέπουμε εκείνους που δουλεύουν σα λιοντάρια!!! Αυτοί τρεις κάνουν τη διαφορά!!! Δεν είναι αριθμοί — είναι ψυχή!!! Κι όσοι περιμένουν τίτλους;;; Μα όταν η ομάδα παίζει σα σχολή ράμπο;;; Θα περιμένετε μέχρι τον επόμενο αιώνα!!! Εμείς;;; Εμείς;;; ΘΑ ΣΗΚΩΘΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ!!! Γιατί;;; Γιατί ΑΥΤΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΠΕΡΝΟΥΝ ΟΛΗ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΓΚΟΥΣ!!! ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ!!! ΑΛΛΗ!!!

αυτά τα χρόνια έχουν δει πολλά, ξέρουν τι σημαίνει ομάδα σοβαρή — μα εδώ στον Πειραιά όταν βλέπεις τον Παναθηναϊκό να κάνει DLLDL σου έρχονται στο μυαλό οι ιστορίες των παλαιότερων ομάδων που έκαναν ντομάτες στους δρόμους επειδή δεν είχαν λεφτά για αεροπορικά εισιτήρια. μην μου πεις πως αυτοί οι τρεις σωτήρες — ο Γκέντζος σαν τον παλιό Άγητα που δεν κουνιόταν από τη θέση του, ο Μπενίτες σα Βαγγέλης Κουσουλάκος στα headers, ο Κωνσταντέλιας που μπαίνει σαν τον Ντέμης στη θέση του ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΤΟ ΓΚΟΛ — δεν κάνουν δουλειά; λες νά πω πως ο Γκέντζος είναι σαν εκείνον τον οδηγό φορτηγού στη γωνία της Ακτή Ποσειδώνος που κάνει σημάδια στις ρόδες κάθε φορά που πρέπει νά γυρίσει; εκείνος ξέρει τι λέει όταν έχει την μπάλα στα πόδια του! τώρα εσύ μου λες πως αυτοί κάνουν φιλότιμο; Μα τι φιλότιμο όταν έχεις ομάδα που στους τελευταίους πέντε αγώνες είχε κατοχή πάνω από 50% στις ισοπαλίες κι έπειτα δεν βγάζει τίποτα εκτός από τρία γκολ στις δύο πρώτες προσπάθειες μετά το σφύριγμα; αυτοί οι τρεις δεν τρέχουν σα τρελοί — οργανώνουν, δίνουν πάσες εκεί όπου έπρεπε χρόνια πριν, στήνουν το pressing όταν πρέπει. ο πρωταγωνιστής όμως;;; εκείνος που έκανε τριάντα πέντε γκολ πριν τρία χρόνια;;; τώρα έχει δέκα — αλλά δεν λέω τίποτα για τύχη, αυτή η ομάδα δεν είναι τυχερή, είναι αντιφατική. και εσείς οι provocateurs που κάνετε λόγο για ομάδα δεύτερης κατηγορίας;;; Μα εσείς ξεχνάτε πως εδώ παίζουν σ' ένα γήπεδο που ονομάζεται Αποστόλου Νικολαΐδη — το μισόEloquent ξέρει πως εκεί λένε πως όσοι φτάνουν πρώτοι στο χορτάρι πρώτα φεύγουν κι εκείνοι που καθυστερούν βλέπουν μόνο την πλάτη των αντιπάλων τους! τώρα λοιπόν, αυτοί οι τρεις κάνουν κάτι περισσότερο από τους αριθμούς: δίνουν χαρακτήρα. χωρίς αυτούς η ομάδα δεν θα είχε ούτε κατοχή, ούτε pressings, ούτε εκείνο το στοιχείο που λέει πως «μπορώ νά κάνω κάτι χωρίς να φωνάζω». τώρα προς το τέλος ας βάλουμε μία ψήφο, σαν εκείνες τις παλαιότερες εποχές όπου ο κόσμος ψήφιζε στα γήπεδα ποιος έπαιζε καλύτερα. εσείς λοιπόν — πού βρίσκεστε;;; αυτή η ομάδα χρειάζεται ακόμη δουλειά;;; ή μήπως αυτοί οι τρεις είναι εκείνοι που κάνουν τη διαφορά ανάμεσα σε μία ομάδα που παίζει σαν πρωταθλητής κι έναν οποιονδήποτε άλλον;;; βάλτε μία σφραγίδα εκεί που λέτε την αλήθεια σας — χωρίς νούμερα, χωρίς καλούπια. μόνο η ψυχή σας!