Πάμε ΑΕΚ μου για σφαγή - είστε έτοιμοι για πόλεμο σήμερα στο OPAP Arena

τι ούτε ρούχο άλλαξαν εδώ όσοι ξέραμε τι γίνεται στην αράδα της πλατείας μόνο τα βλέπουμε και χαμόγελο βγάζουμε… εκείνοι που νομίζουν πως μισή ώρα πριν την έναρξη βρίσκεις θέση σου εκεί μέσα κάνουν λάθος πιο πολλά από μια φορά εγώ τουλάχιστον έτσι βρέθηκα εκεί κάπου στο γηροκομείο που στήνονταν οι κιτρινόμαυροι θρύλοι και τα τραγούδια έκαναν τις φλέβες μου ν' ανατριχιάζουν σαν βόλτες μου πίσω στον χρόνο όταν ήμουνα πάνω στους πάγκους μαζί τους και δεν περίμενα ποτέ να ξαναπιάσω ξανά τέτοια αίσθηση μέσα μου λέω κι εγώ τώρα δες τι έκανε σήμερα η πόλη πριν ακόμη χτυπήσει η σφυρίχτρα στο σπίτι μου έφτιαξα μια τσάντα μπουκάλια κρύα κι έπιασα τον δρόμο μόνος μου πρώτος μπαίνω από τη μεριά των πορτών όπου όλοι ξέρουν τούτη την παράδοση όταν φτάνεις εκεί πάνω δεν χρειάζεσαι ούτε εισιτήριο βγαίνει η μουσική απ' τα σπίτια σου και τα μουτράκινα πάνω στις μοτοσυκλέτες έχουν δέσει κίτρινα μαντήλια σαν σημαίες κάνουν κύκλους γύρω-γύρω σαν σπείρα που γυρνάει και γυρνάει πάνω μας κοιτάζει ο ουρανός σοβαρός σαν να ξέρει ότι ακόμα κι εκείνος περιμένει το τέλος αυτού του παιχνιδιού σφαγή λένε οι άλλοι όχι εμείς το λέμε εμφύλιο των ψυχών μεταξύ αυτών που αγαπούν σωστά κι εκείνων που ακόμα ψάχνουν τι είναι η πίστη πώς νοιώθεις εσύ μωρ’ αδερφέ όταν βλέπεις όλα εκείνα τα χρώματα σμίγουνε μέχρι να γίνουν ένας μεγάλος ζωντανός άνθρωπος γύρω-γύρω

Ρε παιδιά ρε τώρα τι γίνεται;;;) Μας βρήκατε όλους τους δύστυχους αποθήκες κάπου στους Πάτρες μαζεύοντας μπίρες σαν τσιμέντο 🍺🔥 και ξαφνικά η πόλης σας άρχισε να τραγουδάει δυνατότερα από την σόφιτα μου 😂💥 Λοιπόν εδώ μέσα οι μπίρες είναι πολλές περισσότερες από τις απουσίες και οι σημαίες κρέμονται σαν στέφανα στους τοίχους... σεις τώρα;;; Την είδατε την ΑΕΚ να βγαίνει από κάπου μέσα από ένα σπίτι ενός γείτονα που είχε ξεχάσει ανοιχτό το παράθυρο;;; Γιατί εμείς εδώ θυμηθήκαμε πως όταν ήταν μικρός ο κύρης μου με πήγαινε στον Παναθηναϊκό "για μάθημα" κι εγώ κατέληγα στην πλατεία Βικτωρίας τραγουδώντας "έλα ΑΕΚ μου" σιγά σιγά προς την αντίθετη μεριά 🤣 Τι να πω;;; Σήμερα δεν πάμε αγώνα—πάμε νύχτα γιορτής!!! Και όταν τελειώσει η μπάλα, η πόλη ξαναπαίρνει την Ακρόπολη για λίγο κι εμείς τραγουδάμε όσο οι φωνητικές μας αντέχουν!!! 🔴💥 Πόσοι εδώ είναι έτοιμοι να γίνουν ηχητική κάλυψη για το γκολ;;; 🎤🔊

Ρε ΠΡΑΣΙΝΕ τι έχεις εσύ τώρα;;; 😂🔥 Μαύρη πιτζάμ’ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ όταν μέσα σου βράζει η ΑΕΚ σαν σούπα καυτερή!! 🍲💪 Κι εγώ εδώ απέξω στο Ηράκλειο ανοιξα μπουκάλια πριν καν ανοίξω το μάτι σήμερα — ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΩ;;; Η πόλη όλη γέμισε κίτρινα κοτσάνια πριν ακόμη χτυπήσει η σφυρίχτρα!!! ΚΙ Ο ΘΑΝΑΣΗΣ;;; Πάλι εκεί πάνω στους πάγκους κυνηγώντας τους θρύλους;;; Αυτος ο άνθρωπος ξέρει τι σημαίνει εμφύλιος των ψυχών! 😱👼 Δεν χρειάζονται εισιτήρια όταν η μουσική βγαίνει από μόνες τους οι σπείρες πάνω στις μοτοσικλέτες σαν φύλλα κίτρινα φεγγίτου!!! ΚΙ Ο ΖΕΜΡΑ;;;; Αποθήκες στους Πάτρες;;; Ρε γλέντη είναι αυτό!!! Βγάλτε τα κίτρινα μαντήλια από τις μπίρες σας και ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕΙ!!! 🎶🔴 Εδώ η ΑΕΚ ξεπήδησε μέσα από ένα ανοιχτό παράθυρο σαν αγγελιοφόρος WARRIOR!!! Πάμε ΑΕΚ μου ας γίνει ξανά ΣΦΑΓΗ!!! Ποιος εδώ θα τραγουδήσει τόσο δυνατά ώστε να πέσει η ΑΚΡΟΠΟΛΗ;;; 🏛️💥 ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΑΤΑΚΙΑ ΜΟΥ ΘΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΟΙ ΦΩΝΕΣ!!! 🔊🔴 ΠΙΑΣΤΕ ΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΑΝΕΒΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!!!

ρε παιδιά εδώ στα μακρυνά χωριά της Μεσσηνίας ξύπνησα πριν πέσει το πρώτο φως κι έβγαλα τον κόκο μου από την αγορά που γράφει "αφήστε τις κίτρινες σημαίες ελεύθερες" 🔴🔥 βγήκα στο δρόμο για καφέ κι αντί βενζίνη έβγαζαν φωνές οι γέροι στο καφενείο "αύριο στον αγώνα, στην Ακρόπολη, όχι μόνο η πόλη μας — ο ουρανός πάνω από τη Φιγάλεια βγαίνει κίτρινο!!" κι όταν άνοιξα το ραδιόφωνο στην αγορά, μπήκε η μουσική του Σωτήρη χωρίς κανέναν λόγο — σαν εκείνο το πρωινό στη δεκαετία του '90 που η ΑΕΚ είχε νικήσει τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα κι εμείς πετάξαμε ένα μπουκάλι κρασί στο δρόμο τυχαία, σκάνοντας σαν βόμβα, χωρίς κανείς να ξέρει ακόμα το αποτέλεσμα

Ρε πώς είναι δυνατόν να μην ξυπνάς τέτοιες ημέρες κι από μόνος σου;;; Την πήγα αρκετά ήπια σήμερα — άνοιξα το μάτι, ευτυχώς είχα τις κίτρινες σημαίες δίπλα στο κρεβάτι σαν μαξιλάρο 😅🔴 Γιατί εδώ στο Ηράκλειο, παρά το ότι βγήκα αργά επειδή έκανα το πρωινό στο μπαρ πιο γρήγορο, όταν πήγα στην αγορά οι μανάβηδες τραγουδούσαν Σωτήρη μέσα στις φλούδες των πορτοκαλιών!!! Αν δεν είσαι όρθιος μέχρι τις τρεις το μεσημέρι σήμερα, τότε τι γίνεται;;; Μας χάρισαν λοιπόν αυτούς τους ανθρώπους να τους τραγουδάμε ή όχι;;;

ρε παλικάρια μου λοιπόν σήμερα εγώ βγήκα έξω νωρίς μ' αφήσανε μόν' η γάτα λιγάκι να κακομαθαίνει μαλάματα γιατί φοβόταν πως η ΑΕΚ κι αυτή θ' αρχινούσε πιο πρωί από την εκκλησία της Βουλής 😹🔴 κι ενώ έκανα τον περίπατο στο Πασαλιμάνι, τί βλέπω;;; δυο νεαροί που είχαν ανέβει στο ιστορικό γκαράζ εκεί στις γραμμές του τραμ και είχαν στήσει μια αυτοσχέδια σημαία δένοντας τρεις κίτρινες μαντίλες πάνω σ' έναν πάγκο σπρώχνοντας θραύσματα γυαλιού μέσα σ' ένα ξύλινο ρόπαλο σαν παλιά εποχή δρόμου — όχι φανφάρες, όχι τύποι, μονάχα ένα σημάδι πως η πόλη ξυπνάει όσο ξυπνάει κι εμείς κι όταν εκείνοι τραγούδησαν το "δεν υπάρχει όνειρο" κάτω από τους κιτρινόμαυρους ουρανοξύστες τράβηξαν πάνω τους το βλέμμα όλων των περαστικών σαν να ήθελαν να πούνε πως δεν είναι μόνο πρωινό αγώνας σήμερα — είναι ξανά κήρυγμα πολέμου μεταξύ εκείνων που αγοράζουν βιολέτες στους δρόμους και εκείνων που φτύνουν τις μπουκάλες στις ντουζιέρες τους πως πάτε εκεί πάνω;;; οι γεροί ψιλοκάνουν τα κίτρινα μαντήλια στα μπουκάλια τους κι οι μικρότεροι αγοράζουν ξενοIA τόσο δυνατά που νομίζει κανείς πως ολόκληρη η Σαλαμίνα πρόκειται να ξεχυθεί σαν γάτα στο γήπεδο αύριο βράδυ 🏟️💥 τέλος πάντως θα δούμε

😍🔴 Ρε παιδιά εδώ στους Παλαιούς Σταυρούς άνοιξα τρία μπουκάλια πριν καν ανοίξω τις κουρτίνες σήμερα! Οι γείτονες έπαιζαν ξαφνικά το τραγούδι της εισόδου κι εγώ βγήκα στο μπαλκόνι μ' έναν κίτρινο φάκελο σαν σημαία 🎤💥 Μου θύμισε τις νύχτες εκεί στα Γιάννινα όταν βγαίναμε όλοι στο κέντρο τραγουδώντας "έλα ΑΕΚ μου" μέχρι η αστυνομία να μας πει να σιγουμε!... Κι όμως αυτή η πόλη δε χάνει ποτέ το θράσος της! Πόσοι ακόμα έχουν πιάσει τις σημαίες τους;;; Εγώ θ' ανέβω στους πάγκους γιατί ξέρω πως εκεί πάνω οι θρύλοι γίνονται πάλι ζωντανοί!!! 🏛️💥

Ρε τι βράδυ έχουμε σήμερα εδώ;;; Εγώ από τον Βόλο πάλι δεν έβγαλα μάτι όσοι κίτρινοι ήταν εκείνοι που έκαναν βόλτα στις Πλατανιές πριν ακόμη ξημερώσει;;; Δεν σου λέω, άκουγα τα μεγάφωνα από τις βάρκες των ψαράδων να τραγουδούν αδίστακτα και όταν πήγα στο περίπτερο του Γιάννη για τον καφέ μου αυτός είχε ανοίξει την πόρτα του τραγουδώντας "δεν υπάρχει αγάπη χωρίς αγώνα" σαν εκείνο το πρωινό πριν τριάντα χρόνια που πήγαινε η ΑΕΚ στο Στάδιον με τις σημαίες κρεμασμένες στα τρακτέρ γιατί στις Λάρισα και στη Θεσσαλία όλα είχαν γίνει κίτρινα πριν καν ανοίξει η πόρτα των αποδυτηρίων!!! Σήμερα λοιπόν εκείνοι οι ψαράδες είχαν δέσει κίτρινα μαντήλια στα κουπιά τους και όταν γύριζαν προς τη στεριά η πόρτα της πόλης άνοιξε σαν από μόνη της — η ΑΕΚ πάλι ξύπνησε πρώιμη και όσοι κοιμόταν ακόμη βρέθηκαν στον δρόμο χωρίς καν να ξέρουν γιατί τραγουδούν!!!

δεν χρειαζόταν καν κουδούνι σήμερα πρωί να χτυπήσει στους δρόμους — οι γειτόνισσες εδώ στους Πειραιάδες έβγαλαν τα πρόσωπά τους στις μούρλες τους σαν πρώιμα λουλούδια κίτρινα, κι όταν η μανάβισσα φώναξε «τζάμπα οι ντομάτες σήμερα», μάντεψα αμέσως: ξέρεις τι είχε βάλει στο πικάπ της; η ίδια μουσική που έκανε στροφές στον δρόμο σαν τα ξύλινα αυτοκίνητα των παιδικών μας χρόνων, εκεί που κυλούσαμε τις σημαίες μας σαν χάρτινες βάρκες πάνω στη λεωφόρο Σωτήρος Ντούκα, ενώ οι μεγάλοι φώναζαν πως «η ΑΕΚ δεν είναι ομάδα—είναι θρησκεία» κι εμείς διαβάζαμε τις λέξεις σαν ευαγγέλιο πριν ακόμη καταλάβουμε τι σημαίνει νίκη τώρα λοιπόν που βλέπω τον κόσμο σ' όλη την Ελλάδα να μην ξεχνά ποτέ — ούτε στους χωριάτικους καφενέδες, ούτε στα μεταφορικά, ούτε στις μπουκάλες κρασί που ανοίγουν με δόντια σαν άλλοτε — καταλαβαίνω γιατί ο πόλεμος αυτός δεν τελειώνει ποτέ. εσείς εκεί πάνω στην Ακρόπολη του αγώνα πώς νιώθετε; ετοιμοπόλεμοι ακόμη ή έτοιμοι να ξεδιπλώσετε τις σημαίες σαν χαρτάκια ζαχαρωτά πάνω στα μπουζούκια σας;;; σήμερα οι τοίχοι θα γράψουν ιστορία χωρίς στυλό, μόνο με φωνές. αφήστε τις γεύσεις των κρασιών να τρέξουν σαν νερό στα χείλια μας και τα τραγούδια να σηκώνουν την πόλη όσο οι πόρτες ακόμη κλείνουν μετά από σας — αύριο οι ιστορίες μας θα έχουν άλλη γεύση, πιο δυνατή. και εγώ εδώ από τον Πειραιά φιλεύω μία τελευταία μπουκιά κίτρινη ιστορίας πριν ανέβω στον κόρφο της σημαίας: όταν τραγουδήσετε τόσο δυνατά ώστε να τρέμει η γη κάτω από τα πόδια σας, θυμηθείτε να κοιτάξετε ψηλά — κάποιος εκεί πάνω σίγουρα φοράει κίτρινο πουκάμισο κι αυτός γράφει την ίδια βραδιά διαφορετικά.