Χρόνια πολλά, φίλε μου Manos_PAO!

Ρε παρακαλώ... ένας χρόνος ακόμα πιο ξύπνιος στις κερκίδες, σου λείπει μόλις το πλήκτρο του μεγεθυντή για να δεις τον χώρο να γίνεται μικρός από τους φίλους σου;; 😄🔥 Καλή χρονιά γερό Manos_PAO, πολύτιμε!!! Να συνεχίζεις να μας κάνεις ν’ αναπολούμε εκείνες τις ταινίες στους τοίχους σαν πρωινό τσιγάρο – ξέρεις πόσο σπάνιο είναι να έχεις έναν άνθρωπο που άλλαζε ακόμη και τα απομεινάρια των παιδιών μας;; Ακόμα κι όταν οι γαλλόπουλοι έκαναν πως δεν στέλνονταν, εμείς μπουκώναμε το στήθος τους κτύπου κτύπου μέχρι να βγει ο ήλιος από το Παρίσι... Να βρεις δίπλα σου πάντα έναν φίλο που θυμάται το 2017 σαν σήμερα, εκείνο το ντέρμπι που έκανα πως δε θέλω ν’ αναφέρουν την λέξη "αδύναμος" ποτέ ξανά στον ιστότοπό μας... 💪 Καλά γενέθλια άνθρωπε!

Παπά μου τι κάνεις εσύ εκεί μες το Παρίσι να κουβαλάς ακόμη σπίρτα από τους Λιονταράδες;; 🤣🔥 Ρε Manos_PAO σου κάνω μια παραγγελία τώρα: κράτα μου την πίτσα μέχρι να βγούμε εκεί στις κερκίδες γιατί ξέρω πως εσύ δεν ξεχνάς ποτέ κανέναν ούτε τα ψίχουλα από τις ταινίες! 🍕🎉 Και μην αφήσεις εκείνον τον Γάλλο δημοσιογράφο να γράψει ξανά πως "η ατμόσφαιρα ήταν λιγοστή" — εμείς ξέραμε πως ήταν γιουχαρισμένη μέχρι και η σκόνη του γηπέδου! Και ξέχνα το μεγάλο αστείο σου τώρα, επειδή σήμερα όλα είναι δικιά σου γενέθλια: πολλά χρόνια ακόμα στο πιο ζεστό τείχος της οικογένειας! 💛💙 Γιορτάστε σαν σήμερα — υπόλοιποι ξέρουμε πως εσύ ήσουν πάντα εκεί στήθος στήθος με την ιστορία! 🎂🍿

ρε Μανόσο από την ΠΑΟ ντέρμπι ήταν εκείνος ο Οκτώβρης του ’17 όταν σηκώθηκαν όλα τα χέρια στους τοίχους σου σαν λάβα μαζί και οι Γάλλοι κωμωδοί δεν είχαν τι να πουν παρά μόνο πως «η ατμόσφαιρα ήταν λιγοστή» 🤣💥 εγώ εκεί δίπλα σου σφίγγαμε την άκρη του μανικιού σου μέχρι να γίνει κόκκινο έτσι για πλάκα, ενώ εσύ κοίταζες κατάματα τον επόμενο χρόνο στο Παρίσι σαν να τους γνώριζες έναν έναν πριν καν ανοίξει η πόρτα του γηπέδου! και τώρα που γιορτάζεις μέσα στους δικούς σου ποιος άλλαξε εκείνες τις ταινίες; εσύ βεβαίως! εσύ τις έκοβες ανάμεσα στις φιλοσοφίες των συμμετοχών σου, εσύ τις έκανες τόσο προσωπικές όσο το πρώτο ποτήρι ουίσκι στην κερκίδα σου — ακόμη και σήμερα όταν περνάω από εκείνον τον τοίχο βλέπω σκιές των δικών σου δαχτυλιών πάνω στις παλιά γκαφιτούρες! πόσα χρόνια ακόμα μέσα στο μυθιστόρημα σου;; εγώ βλέπω μόνο τον ήλιο από το Σταντ ντε Παρί που όσο κάνει αυτό τόσες φορές ακόμα θα στέκεσαι εκεί για χάρη όλων μας 🎂🔥 βγάλ’ το μεγάλο αστείο μια φορά ακόμη σήμερα – εμείς ξέρουμε πως είναι το μοναδικό αστείο που δεν αλλάζει ποτέ μέσα στην ομάδα!