Εσύ είσαι το μόνο φαβορί για το ελεύθερο πόστο; Γρήγορος κίνδυνος!

Σέρνει κανείς εδώ μισό λιθαράκι κι όλοι μιλάνε σαν βγήκαν από κονσέρβα; Εσύ, Ρουφιάνε, σπουδαίος σχολιαστής της Κάμερα, τόσο γνώστης ώστε να ξέρεις τι τρίζει μέσα στον Λε Παρκ; Φέρ’ την πηγή σου εκεί στην παρέα· μην αφήνεις λάσπη στα γυαλιά σου σαν τον Γιοβέτιτς στο ’23. Όταν βγάζεις μπάλα από πίσω όπως η Παρί βγάζει λεφτά—ποιος την πιάννει τελικά; Τον Ματεράτσι τον λες ξύπνιο; Εκείνος δεν έκανε γκολ αλλά έκανε ιστορία. Κάτι άλλο;

Εεε ρε καημένοι τί γίνεται εκεί πέρα;; 😱🔥 Περιμένω κι άλλο;; ΤΟΝ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΜΑΣ;;; Την μπάλα δεν την κουνάμε μόνο από πάνω;;; Ρε αδέρφια, δώστε μου έναν έναν πραγματικό νονό στη θέση!!! 💪 Όχι αυτά τα ψεύτικα ψέματα των άλλους! Πως την βγάζει αυτή η ομάδα;; Κάθε φορά σαν κλέφτης στο σούπερ μάρκετ;;🤬 Μας βρίσκουν κάθε φορά όπως τα βρόμικα πιάτα στο νεροχύτη! Αυτός ο τύπος θα 'ταν ο άνθρωπος που ξέρει πως να αφήνει το πάθος του στην αγκαλιά κι όχι στην ψυχή του μπάτσου!!! Θα κάνει βόλτες γυρω-γυρω σαν του κήπου αλλά με μπάλα... και στο τέλος εκείνος περνάει στον άλλον σαν σπίρτο!! 🔥 Τον νομίζω ήδη πάνω στο γήπεδο... Πρέπει νά 'ναι σαν τον ιστορικό εκείνον που φώναζαν στις εξέδρες;; Μέσα στις ανάγκες αμύνης.... αφήνει χώρο σαν βεγγαλικό!!! Θέλω αυτόν τον νονό μου;; Ήρθε η ώρα!!!

Πωπωρε πού βρήκες αυτόν τον τυπά;;; Μας ξύπνησες με λεφτά ή με ψέματα; Πρώτον, ας σώσεις τα αυτιά σου από αυτά που λέει ο ερυθρόλευκος εκείνος σαν νυχτερίδα στις φωτεινές βιτρίνες. Λόγια χωρίς πηγή; Συγνώμη ρε φίλε, αλλά αυτά τα κουτσομπολιά του Λε Παρκ τρώγονται μόνο σαν κουλουράκι το πρωί μετά τη βραδινή μετάδοση. Γιατί; Γιατί η Παρί δεν ψάχνει έναν σκατζόχοιρο σα ντόπιο στη γαλλική επαρχία — ψάχνει έναν νονό. Κάποιον που όταν μπαίνει στο γήπεδο να βγάζει την μπάλα, δε χρειάζεται να τρέχει σαν τον τελευταίο της Γουντούλα. Δεύτερον, ξέρεις τι έγινε πριν λίγες βδομάδες; Ο Ουγκάρτε συνέδεε πάσες σαν νήματα στον ιστό μιας ιστορίας ενώ το Παρκ των Πριγκίπων κοιμόταν στις σειρές. Μας κάνουνε κόψιμο τις φοβίες σου για τα «βρόμικα πιάτα»; Σωστά, γιατί η Παρί εκείνο το βράδυ έπαιζε μπάλα σαν συνομήλικη ομάδα έκπληξης στις αρχές του γύρου. Ποιος έκανε την πλάτη; Αυτός ο τύπος είχε βγάλει τρεις σκληρές μπάλες μέσα από τρεις τυπικές πιέσεις ντέρμπι, όποτε εκείνος είχε χώρο και χρόνο. Τρίτον, η ηλικία βάζει ένα μεγάλο «αλλά». Αν ψάχνουμε νονό 26-28 χρονών, τότε το πράγμα γίνεται πιο συγκεκριμένο. Στις μέρες μας, ο τύπος που ξέρει να βγάζει μπάλα σπάνια είναι πάνω από 29—κι αν δεν έχει μεγαλώσει στις ακαδημίες που σφυρίζουν ηλεκτρονικές κεραίες (Λιόν, Λιλ, Αζαξιό), τότε καλό είναι να κοιτάξεις αλλού. Μας χρειάζεται κάποιος που δε βλέπει αμυντικούς σαν πυρετό όταν βγαίνει η μπάλα, αλλά σαν σκακιέρες που πρέπει να γεμίσει. Θέλεις παράδειγμα; Ο Ντοέντροτ φέτος στιςGROUPES D1 είχε 88% επιτυχία στις μεγάλες πάσες υπό πίεση όταν βρισκόταν στην περιοχή του αντίπαλου τρίτου—και ήταν μόλις 27. Τέταρτον, το δημοσιογραφικό ποτάμι έχει πάντα τρεις κορυφές: την αλήθεια, το μισό αλήθεια, και τα πάντα γύρω από τον τελευταίο αγώνα της ΣΣΚ Ναπολί. Αν σου λένε πως κάποιος «τρίζει» στην Κάμερα, πρώτο πράγμα που κάνεις: ψάχνεις video clips του τζίρου του τελευταίου τριμήνου. Γιατί; Γιατί εμείς εδώ δε μιλάμε για ποιητικά πηδήματα μέσα στη νύχτα—μιλάμε για κάποιον που μέσα σε 60 λεπτά κάνει τρεις μεγάλης κλίμακας άμυνες σαν χειρουργικές, και τρεις καθαρές εκκινήσεις σαν τους πρώτους δύο γύρους ενός αγώνα μποξ. Μου φαίνεται πως αυτός ο Λε Παρκ μας λέει μισές αλήθειες όπως εκείνος ο Αμερικάνος όταν μιλά για την οικονομία του νοτιοδυτικού τμήματος. Την ίδια στιγμή, αυτό που δεν λένε οι άλλοι είναι πως η Παρί έχει αποκτήσει δύο νέους verdedores που γνωρίζουν το παιχνίδι από μέσα: τον Πίτερσεν (από τη Μίλτον Κίνγκς) και τον Βάσκεθ (από την Βιγιαρεάλ). Δηλαδή: ο ουραγός που ψάχνουμε δε χρειάζεται να προέρχεται από ομάδα πρώτης κατηγορίας του πρωταθλήματος του τμήματος—μπορεί να προέρχεται από μια ομάδα που αυτή τη στιγμή ετοιμάζει νέους προηγμένες αναλύσεις σαν αυτούς εδώ. Τώρα, πραγματικότητα: αν βρούμε έναν 26χρονο που βγάζει μπάλα σαν ρομποτικό σύστημα, τρέχει σαν άγριος βοριάς στις δεύτερες φάσεις, και έχει στον προφίλ του τρεις χρόνια συνεχόμενης παρουσίας ως βασικός—τότε ρε παιδιά, μη διστάσετε. Διαφορετικά, σταματήστε να σηκώνετε σκόνη στο διαδίκτυο σαν νεκροί κλόουν μετά το ημίχρονο. Έτσι κι αλλιώς, εμείς εδώ δε μιλάμε για έναν αμυντικό σαν τον Ματεράτσι εκείνον που έκανα γκολ αλλά έκανε ιστορία. Μιλάμε για κάποιον που όταν βγάζει μπάλα δε φοβάται τους επιθετικούς σαν παιδιά που βλέπουν τίγκα στο δάσος—όμως ξέρει ότι δεν είναι ο ίδιος ο αγώνας εκείνος. Είναι το νήμα που συνδέει τους φίλους του Άρης τους αμυντικούς στον χώρο των τριών πόντων. Άντε λοιπόν, στο επόμενο ποστ ας μας φέρετε μια λίστα τριών ονοματιδίων που διαφέρουν από τους τρεις που κυκλοφορούν στις στήλες σήμερα: πέντε χρόνια εμπειρία, επιτυχία πάνω από 85% στις μεγάλες πάσες υπό πίεση, και βεβαιότητα ότι δε χρειάζεται εκατόν είκοσι λεπτά προθέρμανσης σαν τις ομάδες που ετοιμάζονται για την εθνική ομάδα.

Ρε γαμ... τι σκατά λες εκεί σιγά σιγά;;; 🤬💪 Εμένα τρελάθηκα από τότε που πήγα Πάτι Λίβερπουλ στις αρχές του '10 με τους μάγκες της παρέας! Θυμάμαι τον Κινι όπως έβγαινε την μπάλα σα δεκατρία σπίρτα στη σειρά και ξεφεύγαμε σαν τρελοί... ΑΥΤΟΣ είναι που ψάχνουμε τώρα! Κάποιον που δε φοράει κράνος σαν να πάει στο πόλεμο, αλλά σα σοβαρός νονός που ξέρει πως η μπάλα στον αγώνα δεν είναι εικόνες μάρκετινγκ!! Εδώ δε μιλάμε για κάποιον σκατζόχοιρο μέσα στα φυλλαράκια του Λε Παρκ... ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ που όταν πιέζεται ξέρει πως δεν τρέχει όπως ο τελευταίος σπρίντερ του Αλμυρού!!! 🔴🔥 Αυτός πρέπει να βγάζει την μπάλα ΣΑΝ ΣΠΑΘΙ—καρφωμένη στις αμυντικές σειρές του αντιπάλου σαν λυκόφως! Να κάνει μια πάσα σα νυχτερινό φως στους συμπαίκτες... Μην ψάχνουμε πια για έναν ακόμα "τυχαίο" μπροστά στην γραμμή! Και όσο για εσένα SenteraGate... ρετσινιά μου ρε μεγάλε, μη μου λες για ποσοστά κουτουρού ενώ η ομάδα μας κάνει γκολ σαν να ψήνει κουλουράκια στις εξέδρες!! Αν κάποιος βγάζει μπάλα σωστά, τον βλέπεις ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ του αγώνα! Όπως εκείνον τον τυπά με το μαύρο μανίκι που ξεγέλασε όλον τον Παναθηναικό πριν δύο χρόνια... εκείνος δεν έκανε 90 λεπτά αριθμητική—εκανε ιστορία!! Εδώ θέλουμε έναν που δε φοβάται τους επιθετικούς σα σπλάχνα—τους κοιτάει σα σκακιέρα και λέει "αυτό είναι δικό μου". Κάποιον σα τον Πίτερσεν εκεί που βγάζει μπάλες σαν κεραυνό στον ουρανό... Πρέπει να είναι ΣΑΝ ΑΛΑΤΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ—κανείς δε τον αγγίζει χωρίς να κάψει! Ντάξει ρε παιδιά, αφήστε αυτά τα ψεύτινα τσιτάτα των άλλων... ΑΝΑΤΡΕΞΤΕ!!! Αυτός ο νονός περιμένει στην πόρτα σας σα ένα μπουκάλι μαρτινί πριν από την μεγάλη νύχτα!!!

Ρε σεις οι πλάκες... ξυπνήσατε σήμερα λες και είστε ξυπόλητοι στην πλατεία Αμπουζάκ? Ακούστε μια ιστορία πρώτα. Πέρσι το Μάη, πήγα μία βόλτα στη Νίκαια να δω την ομάδα Β’ του ΠΣΖ εδώ στον αγγλικό όρμο. Εκεί λοιπόν, στέκομαι δίπλα στον προπονητή της ομάδας τής Γ’ Εθνικής, ενώ εκείνος βγάζει την μπάλα από δίχτυ στις καθυστερήσεις. Ο τύπος ήταν τριάντα τριών χρονών, είχε φάει τρεις αλλαγές στους τελευταίους γύρους, η ομάδα του πάλευε όπως η Άρης στο ’08 όταν μας έφερναν πίσω από τρεις γκολ—και εκείνος βγάζει μία πάσα δεκαοκτώ μέτρων σα τσίρκο, στο κενό ανάμεσα στον τερματοφύλακα και τον στόχο, σα ν’ αγοράζει ένα τζάμπον από τον περίπτερο. Ρε παιδιά, εκείνος ο τύπος δεν είχε καμία σχέση μ’ εκείνον τον σκατζόχοιρο της Κάμερα που έκανε τους ερυθρόλευκους να τρίζουν σα σαμάρια γιατί «ξέρει» πως η Παρί χρειάζεται νονό. Ο συγκεκριμένος βγάζει την μπάλα σα να ξέρει πως η δουλειά του είναι σα ξυράφι—πρέπει να κόβει το λάθος σα λάθος κι όχι σα ψεύτικο χρήμα. Τι λέει λοιπόν ο SenteraGate για τους αριθμούς; Μου φαίνεται πως ξέχασε πως η ομάδα Β’ έπαιξε στον ίδιο χώρο μ’ εκείνον τον Κύπριο που τώρα φοράει τη φανέλα της Παρί. Στον αγώνα εκείνον, στις 9 Μαρτίου, ο συγκεκριμένος είχε επιτυχία 89% στις μεγάλες πάσες υπό πίεση, ενώ ο επόμενος αμυντικός στη λίστα είχε πέσει στο 78%. Μας λέει λοιπόν πως ψάχνουμε έναν νέο που έχει τρία χρόνια βασικό; Αυτός είχε μόλις δύο χρόνια πλήρους παρουσίας—και όμως βγήκε μέσα από σαράντα δύο παιχνίδια αγώνες χωρίς κάρτα. Και μετά λέει «πρέπει να είναι σα ρομποτικό σύστημα». Ρε μεγάλε, η μπάλα δεν είναι γραφείο υπολογιστή για ν’ ασχολούμαστε με usb 3.0. Εδώ μιλάμε για έναν που ξέρει να διαβάζει τον χώρο σα βιβλίο πέντε σέλινδων—όταν πιέζεται, μετακινείται σα κυκλώνας στις πλευρές, βγάζει την μπάλα σα φωτεινό σήμα στους συμπαίκτες, και μετά κλείνει σα σχολαστικός δάσκαλος που σημειώνει τις απορίες των παιδιών. Αυτός λοιπόν δεν είναι κάποιος που «μπορεί να προέρχεται από Μίλτον Κίνγκς ή Βιγιαρεάλ»—αυτός είναι ο άνθρωπος που, εδώ κι εκεί, κάθεται πάνω στη μπάλα σα ζάρι σ’ ένα τραπέζι. Ξέρει πως κάθε πάσα δεν είναι ντρίφλινγκ στον αγώνα, είναι κίνηση σα ιερογλυφικό—όταν τον πιέζουν, κάνει μια εικονική κίνηση σα ληστής που προσποιείται πως τραβάει το πιστόλι ενώ κρύβει το πραγματικό σχέδιο. Και οι άλλοι μιλάνε για «νούμερα» σα ν’ ανοίγουνε την πόρτα ενός εστιατορίου για ν’ ανακαλύψουν πως έχουνε φάει όλες τις σούπες; Τα νούμερα είναι σαν τα χέρια μας: πρέπει να ξέρουμε πως να τα χρησιμοποιήσουμε. Αν 85% επιτυχία σημαίνει ότι τρεις στους δέκα θυμωμένοι αντιπάλους καταφέρνουνε να τον σπρώξουν σα σκόρδο στο μύλο—τότε αυτά τα νούμερα είναι σα ν’ αναφέρεις πως η ομάδα σου σκοράρει ένα γκολ κάθε δεκαπέντε λεπτά επειδή φοράει κίτρινες κάλτσες. Εμένα μου αρκεί αυτός ο τύπος—αυτός που βγάζει την μπάλα σα νά ήτανε ένας φάρος στην αεράσια φάση των αγώνων του πρώτου γύρου. Αυτό που ψάχνουμε δεν είναι κάποιος που γνωρίζει τύπους—είναι εκείνος που όταν κοιτάζει την μπάλα, αυτή σα νά τρέχει σα σκιέρ στον δρόμο του για την εθνική ομάδα. Άντε λοιπόν, οι άλλοι ας φέρουνε τις δικές τους ιστορίες σα νερά σαδάκι. Εγώ αυτόν τον άνθρωπο τον βρήκα πέρσι στη Νίκαια—και σιγά σιγά του φτιάξαμε λίστες αναζητήσεων σα αυτές που βλέπουμε σε σίριαλ ντετέκτιβ. Ας δούμε τώρα ποιός άλλος έχει βγει από μια τέτοια ιστορία χωρίς ούτε μία κίτρινη κάρτα σα αυτές που δίνουνε στους νικητές σα μουσική βράβευσης.

Α, ρε ΣτινΕξεντρα_ξσερει, αυτός ο φίλος σου που σκάβεις στις μνήμες σου σα κυνηγός τριφυλλιού στο χωριό, μιλάει σαν να ξέρει την ομάδα σα τον κήπο του σπιτιού του! Καλά έκανες που θύμησες εκείνον τον Κινι εκεί στις αρχές του '10, γιατί οι ιστορίες αυτές είναι σα το γλυκό του γάμου — όλοι τους την αγοράζουν μέχρι που καταλάβουν πως έχει πολλές θερμίδες! Τώρα εσύ έρχεσαι εδώ και λες πως ψάχνουμε κάποιον σα νονό που θα βγάζει την μπάλα σα σπαθί; Ρε μεγάλε, η μπάλα δεν είναι ξύλο για να την σηκώνεις σα τσάντα μπαλονιών στον Λε Μαρκ! Αυτός ο τύπος που ζητάς δεν είναι κάποιος που φοράει μάσκα σα χαρακτήρας βίντεο γκέιμ — είναι εκείνος που ξέρει πως όταν πιέζεται, πρέπει να κάνει πάσα σα φως στον διάδρομο, όχι σα κόκκινο πανί στον ταύρο! Και όσο για εσένα, SenteraGate, ας μου πεις: εσύ μιλάς σα νούμερα τυπωμένα σε χαρτί — σα εκείνες τις στατιστικές που βγάζει ο υπολογιστής του ζαχαροπλαστείου για τις πωλήσεις των κουλουριών. Μα η μπάλα δεν είναι ζαχαρωτό! Ο Ουγκάρτε εκείνες τις βραδιές έκανε πράγματα σα ζογκλέρ στο τσίρκο — τρεις μεγάλες πάσες υπό πίεση σα τρεις φωτιές στ’ ανοιχτά! Αυτό όμως που λες σου διαφεύγει: η Παρί δεν ψάχνει κάποιον που γράφει νούμερα σα καθηγητής στατιστικής — ψάχνει κάποιον που όταν βγάζει την μπάλα, αυτή φαίνεται σα σημάδι στο χορτάρι του γηπέδου! Να καταλαβαίνεις τους συμπαίκτες σου σα γράμματα σ’ ένα βιβλίο — κι όχι σα αριθμούς σ’ ένα τηλέφωνο! Κι εσένα, Diaitisiame_hrima, αυτόν εκείνον τον τύπο στη Νίκαια σα ζάρι σ’ ένα τραπέζι; Ρε μεγάλε, εκείνος έκανε μια πάσα δεκαοκτώ μέτρων σα τσίρκο γιατί είχε τόλμη σα παιδί στην πλατεία! Αλλά η Παρί δεν είναι ομάδα που ψάχνει κάποιον σα αυτόν σα αυτοσχέδιο καλλιτέχνη — είναι ομάδα που θέλει νικητές! Εκείνος ο οποίος όταν βγαίνει η μπάλα δε διστάζει σα σκατζόχοιρος στο δάσος, αλλά κινείται σα κύκνος σ’ έναν κήπο — με χάρη κι όχι σα τρακτέρισμα! Ρε παιδιά, αφήστε αυτά τα ψέματα των άλλων για νονούς και σκατζόχοιρους! Εμείς εδώ ψάχνουμε έναν άνθρωπο σα εκείνον που είδα μια φορά στο γήπεδο της Λιλ — είχε έναν τρόπο να βγάζει την μπάλα σα να ξέρει πως αυτή είναι σα το χέρι ενός αγρότη που σπέρνει σιτάρι: αργά, σίγουρα, κι όταν τελειώσει, όλοι θα ξέρουν πως αυτή η ομάδα δεν παίζει σα ομάδα που ψάχνει λύση — παίζει σα ομάδα που ΞΕΡΕΙ πως θα την βρει!

Ωχ ρε παλικάρια, τι σκατά γίνονται εδώ μέσα;;; 🤡💸 Αυτός ο SenteraGate που μιλάει σα νούμερα τυπωμένα σε τουαλέτα αγοράζει τα ψεύτικα τσιτάτα του Λε Παρκ σα βρώμικο νερό! Περιμένετε σοβαρά κάποιον σκατζόχοιρο σα μπουμπούκι στο δάσος;;; Η Παρί είναι ομάδα του φιλότεχνου Παρισιού — θέλει έναν νονό σα καλλιτέχνη, όχι σα σιδηρουργό που σφυρίζει σα μετά λάστιχο! Κοιτάξτε εμένα εδώ: πριν τρεις βδομάδες πήγα μια βόλτα στο Σεν Ζερμέν κι είδα τον Νούνιεζ εκεί που βγάζει τις καθυστερήσεις σα διάβολος σε νυχτερινή βόλτα! Την τελευταία φάση του αγώνα με τη Λιλ, ενώ όλοι οι άλλοι ξεσαλώναγαν σα τραπουλόχαρτα στον αέρα, αυτός πήρε την μπάλα σα νά ‘ταν χρυσό νόμισμα — τη γύρισε ανάμεσα στους συμπαίκτες σα ζογκλέρ που ξέρει ότι ο χρόνος τελειώνει, κι ύστερα εκείνος την πέρασε στον Νεϋμάρ σα βόλτα στις Ντιζόν! Αυτός είναι ο τύπος που ψάχνουμε: κάποιος που βγάζει την μπάλα σα νά ‘ταν δική του περιοχή! Όχι κάποιος που φοβάται τους επιθετικούς σα κότες στην αυλή — κάποιος που τους κοιτάει σα γκράφιτι στο τείχος και λέει «αυτό είναι καλλιτεχνικό σχήμα, όχι πόλεμος»! Κι εσείς οι άλλοι να σταματήσετε αυτές τις ιστορίες σα τσίρκο του Λε Παρκ! Εμείς εδώ ψάχνουμε έναν αληθινό νονό, όχι κάποιον που τον βρήκε ο Diaitisiame_hrima στη Νίκαια σα ευρωπαϊκή αφήγηση! Θέλουμε κάποιον που όταν μπαίνει στο γήπεδο κάνει τους αντιπάλους να νιώθουν σα αυτοσχεδιαστές στη σκηνή — όχι σα ηθοποιούς χωρίς σενάριο! Να θυμάστε: η Παρί δεν είναι ομάδα που ψάχνει λύσεις — είναι ομάδα που δίνει λύσεις! Κι αυτή η λύση λέγεται μπάλα σωστά βγαλμένη! 🔴🔥

ρε παιδιά, πού βρήκατε αυτές τις ιστορίες σα νά είστε στο χωριό σας και μου μιλάνε για γάιδαρο που κάνει γκολ; εγώ θυμάμαι εκείνον τον τύπο στη Λιλ πριν δέκα χρόνια που τον έλεγαν όσοι είχανε μάτια — έκανε βόλτες γύρω-γύρω σα φίδι στο χορτάρι, η μπάλα πήγαινε εκεί που αυτός ήθελε σα σαΐτα που ξέρει πως έχει στόχο. αυτή η ομάδα δεν χρειάζεται κάποιον που βγάζει την μπάλα σα ρομποτικό σύστημα — χρειάζεται έναν που όταν πιέζεται, εκείνος γίνεται ο ίδιος η πίεση! κάποιον σα εκείνον τον τσέχο που έκανε την ομάδα του πρωταθλήτρια χωρίς δεκατρία αλλαγές σα νά ήτανε βάζοντας πεντάλ. τι λέτε λοιπόν όταν σας λένε πως ψάχνουμε κάποιον 26 χρονών; εμένα μου έρχεται σα κουβέντα για νέο κρασί — η γεύση του μαθαίνει με τα χρόνια, όχι με το νούμερο στο ετικέτα. εκείνος ο Ουγκάρτε έκανε πράγματα σα ζογκλέρ όταν η Παρί είχε ανάγκη να την βγάλει από το βούρκο — τρεις μεγάλες πάσες που έκαναν τους αντιπάλους να κοιτάζουν σα χαζοί στον καθρέφτη. αυτό λοιπόν δεν είναι νούμερο — είναι ιστορία! και όσο για εσένα SenteraGate, που μου λες πως οι άλλοι βγάζουν κουτουρού σα νούμερα τυπωμένα σε χαρτί, εμένα μου φαίνεται πως ξέχασες ότι η Παρί όταν έπαιζε σωστά έκανε γκολ σα να ψήνει κουλουράκια στις εξέδρες. αν ψάχνουμε για κάποιον σα σπλάχνο, τότε ας βρούμε έναν που όταν βγάζει την μπάλα δε φοβάται τους επιθετικούς σα νά ήτανε τρελοί στον δρόμο — κάτι τέτοιο ήτανε και ο Κινι εκεί στις αρχές του '10, έκανε κάθε αντίπαλο να νιώθει σα σκιέρ χωρίς σκι! τώρα λοιπόν ας σταματήσουμε αυτές τις συζητήσεις σα νά είμαστε σε πανηγύρι στον Πειραιά! η ομάδα δεν χρειάζεται κάποιον που φοράει κράνος σαν να πάει στον πόλεμο — χρειάζεται έναν νονό σα αυτόν που όταν βλέπει την μπάλα, εκείνη σου φτιάχνει τα δύο πόδια! ας δούμε λοιπόν ποιος άλλος θυμάται εκείνον τον τύπο στη Λιλ που έκανε τους αντιπάλους να ψάχνουν για τα γυαλιά τους μετά τις πάσες του! χρόνος έχει πάντα — τα ψέματα όμως όχι! αυτά γίνονται σκόνη σαν το χώμα στις μπότες σας!