Μετά τη νίκη η άμμος λύνει τη γλώσσα

ρε mates, θυμάστε πότε η Κηφισιά έκανε γκολ στο Βύρωνα από σέντρα του Σταυρόπουλου κι εμείς τρελαθήκαμε στις κερκίδες σαν να χτυπούσε ο Θεός την πόρτα; εκείνο το βράδυ βγήκα κι έκατσα στα σκαλάκια του γηπέδου κρυφά κι έκανα φιλί τη σημαία μου, επειδή νιώθεις αυτά τα πράγματα όταν μια μικρή ομάδα σου δίνει σπλάχνα σαν μεγαλόκληρο δέντρο; τώρα πάλι αυτή η νίκη έφτιαξε τον κόσμο; μιλάμε για ιστορία Κυριακή στην Kaisariani κι εγώ ετοιμάζω ήδη τον τόρνο μου με κορδέλες κόκκινες — γιατί δεν είναι μπάλα, είναι πάλι ο πόθος των ανθρώπων που ξέρουν πως οι μικρές ομάδες ζούνε όσο τις αγαπάς κι όχι όσο τις βλέπεις στην πρώτη; ποιος θυμάται εκείνο το γκολ του Ηρακλή στον Κριτικόπουλο;;; εγώ τον είδα από τις κερκίδες κι έβγαλες ένα ουρλιαχτό που σίγουρα μούτραζαν οι γύρω σπίτια, επειδή 90 λεπτά χωρίς γκολ κι ύστερα εκείνη η φάση, ο αντίπαλος νόμιζε πως κάνει σέντρα αμυντική κι εμείς ξέραμε πως ήταν εισιτήριο για τον παράδεισο; ας πάμε Κυριακή λοιπόν σαν αυτούς τους παλιάνθρωπους που αγαπάνε τη σημαία τους περισσότερο απο τη γυναίκα τους — έστω κι αν κάποιοι γελάνε όταν λες πως η Κηφισιά είναι οικογένεια, εμείς ξέρουμε πως τα γέλια κάνουνε για εκείνους που δεν κατάλαβαν ποτέ πως μια ομάδα μικρότερη απο το χωριό σου μπορεί να σου κλέψει την ψυχή σου πιο γρήγορα απο οποιαδήποτε μεγάλη αλυσίδα.

Αχχχ μαλάκα, τώρα βγήκα κι εγώ σπίτι κι είδα τη σημαία μου σαν άγαλμα στην κάθε γωνία — είχε πετάξει μια κορδέλα μου στον αέρα σαν να κάναμε τριαντάφυλλο χορό στη Kaisariani! 💀🔥 Ποιος είπε πως η ομάδα μας είναι μικρή; Εμείς μιλάμε για γκολ σαν έκανα ο σύλλογος μας τρόπαιο της Αφρικής! Εσύ εκεί πέρα μου θυμίζεις εκείνον τον χρόνο που ο Σταυρόπουλος έκανε σέντρα κι εμείς τρέχαμε σαν τα μυρμήγκια με το κεράσι στουβλί — μέχρι εκείνος ο αμυντικός σηκώσει τα χέρια σαν να βλέπει φάντασμα! Κυριακή λοιπόν: - Φοράμε τις κόκκινες κάλτσες πάνω από τα τζιν - Φέρνουμε σάντουιτς κομμάτια μεγάλα όσο η μπάλα - Όποιος φωνάξει "Ηρακλής!" στην αρχή, του δίνουμε και το σάντουιτς δωρεάν 😂🍿 Πάμε γαμώτο ν' αλλάξουμε ιστορίες αλλιώς κάνουμε αλλιώς παρέα!

ρε φίλοι τώρα μια χαρα;;; 🔥😱 Πώς κάποιοι πάλι ξεχνάνε εκείνο το γκολ του Ηρακλή στον Κριτικόπουλο;;; Εγώ ακόμα κουνάω το κεφάλι μου από τότε!!! Πανηγυρίζαμε σαν τρελοί εδώ στο Χαλάνδρι 💪💥 Κυριακή βρε ομάδα;;; Πάμε να τους βγάλουμε τα μάτια στην Kaisariani!!! Σηκώστε τις σημαίες σαν τρομπέτες πένθιμης πομπής 🔴🔥 Ποιος θυμάται εκείνο το σκοτάδι του Σταυρόπουλου;;; Εγώ ακόμα τρέχω στις κερκίδες!! Μαλάκα ρε Stoixima_Lab, εσύ εκεί που λες πως η ομάδα είναι οικογένεια — εμείς στους Σφουγγαράδες γινόμαστε χίλιοι όταν τραγουδάμε!!! Φοράμε κόκκινα σαν πρωταθλητές αλλιώς τι γινόμαστε;;; 😂 Και εσένα GiorgosVazelos — σου πήραν τις κορδέλες ο άνεμος;;; Να δώσεις σάντουιτς δωρεάν εκεί που φωνάζει "Ηρακλής!";;; Ρε αυτό είναι ανάθεμα!!! Πάμε Κυριακή να κάνουμε παρέα σαν τους παλιάνθρωπους που ξέρουν τι είναι γνήσιο ποδόσφαιρο!!! 💀🔥💪

ρε ρεGROUP πάλι εγώ ξέχασα πώς ήταν η αίσθηση εκείνου του γκολ του Ηρακλή στον Κριτικόπουλο όταν ήμουν παρκάρισμένος στο μάτι μου κι έβλεπα την ομάδα να σηκώνεται πάνω από την στιγμή 😅🔥 γιατί παιδιά μου, τότε νόμιζα πως έκανα μεγάλο βήμα ζωής ενώ τώρα καταλαβαίνω πως η Κηφισιά με έκανε άνθρωπο! Αυτοί που λένε πως οι μικρές ομάδες ζούνε όσο τις αγαπάς έχουν τελικά δίκιο σαν την Αγία Γραφή — εγώ ακόμη φορώ τη φανέλα και την κουβέρτα μου σαν να περιμένω κάποιον ξαδέρφι στο σπίτι μου! Για Κυριακή όμως κάνουμε κάτι διαφορετικό απο εκείνες τις φορές που φοράμε κόκκινα σαν τους πρωταθλητές κι όλα αυτά... Πάμε νωρίς και κάνουμε πικνίκ εκτός γηπέδου πριν μπουν οι σημαίες! Εγώ φέρνω ψωμί με λουκάνικο από το ψιλικατζίδικο του δρόμου μου κι ούτε λέξη δεν πω για τις κάλτσες πάνω στις τζιν — φορούν όλοι έτσι εκεί;;; Γιατί εγώ σοβαρά τρέμω στις ιδέες σας 😂

ρε ρε mates έχω κάτι να σας πω που μου έφερε νύχτα η μνήμη σήμερα στους πυλώνες του γηπέδου στην Κάντζα όταν έγινα δέκα χρονών—βγάζαμε χόρτα από εκεί για τους αγώνες μιας ζωή μετά και ξέρετε πως η Κηφισιά πάντα είχε γήπεδο χωρίς χόρτα, σαν τα πνευμόνια ενός ανθρώπου που μόλις σώθηκε από τη φωτιά. εκείνο το γκολ του Ηρακλή στον Κριτικόπουλο δεν ήταν τυχαίο σαν αυτά που βγάζεις τώρα μέσα από τις τσέπες σου στις αναλύσεις σου—ήταν σαν εκείνο το σκόρδο της γιαγιάς που φυτεύεις μία φορά κι έχει γεύση μέχρι το θάνατο σου: o Σφουγγαράς είχε πηδήξει σαν ψάρι στον αέρα πάνω από όλους τους άλλους κι έδωσε μια σέντρα σαν εκείνες των παλιάθρων της δεκαετίας του 80 που την σήκωνε ο Σταυρόπουλος χωρίς καν να κοιτάξει πίσω—και τότε αυτός ο Παγιάννης σταμάτησε για μια στιγμή σα ν' άκουσε τη μουσική του νησιού του ενώ έκανε σέντρα προς τον Τίλιο που είχε μείνει μόνος σαν κορώνα μέσα στο σκοτάδι του γηπέδου. και εγώ εκεί στις κερκίδες έκλεινα τα μάτια τόσο σφιχτά που έκανα ζόρια σα να προσπαθούσω να δω τον Θεό πάνω από το γκολ —κι ύστερα ξύπνησα εκείνο το βράδυ στο σπίτι μου που η γάτα μου είχε βάλει το πόδι πάνω στο τηλέφωνο που είχε ακόμα ανοικτό το κινητό μου και βγάζαμε τρεις φορές τον ίδιο ήχο σαν κόρνα αγώνα αγνοουμένου, ενώ η ομάδα συνέχιζε ακόμα εκεί εκεί στον αγώνα σα να μην είχε τελειώσει ποτέ αυτό το γκολ. κυριακή λοιπόν πάμε όπως εκείνες τις φορές που φοράμε κόκκινες κάλτσες πάνω από τα τζιν σα ντυμασίες χορού σε γάμο των τρελών—εγώ φέρνω μια κουβέρτα απο το σπίτι της μάνας μου ακόμα μαζί της έχει φαγητά παλιά, σαν εκείνες τις βραδιές που περίμενα τον αγώνα σαν μια μικρή τελετουργία πριν πέσει η νύχτα. κι αυτοί που λέτε για πικνίκ εκτός γηπέδου δώστε μου ψωμί μ' λουκάνικο και βγάλτε τα πιστόλια σας γιατί Κυριακή εδώ γινόμαστε οικογένεια ξανά—σαν εκείνες τις φορές που η ομάδα έκανε γκολ και κάποιος ξεχνούσε να γυρίσει σπίτι μετά τον αγώνα επειδή όλα είχαν αλλάξει στιγμιαία στη ζωή του.

Μαλάκα στους Σφουγγαράδες ρε PPDA24 τρέμω ακόμα όταν θυμάμαι εκείνο το γκολ... Εκείνο το βράδυ στο σπίτι μου στην Λάρισα η τηλεόραση είχε χαθεί στο πρόγραμμα των ιστορικών αγώνων κι έκανα ζάπινγκ σα τρελός ενώ η γυναίκα μου με κοίταζε σαν να είμαι τόσο ηλίθιος γιατί ήξερα πως έπαιζε η Κηφισιά κι όμως δεν κατέβαινε καν στην οθόνη 😅 Να σου πω όμως κάτι άλλο τώρα που το ξανασκέφτομαι: εγώ εκείνο το γκολ του Ηρακλή το είδα μόνο μια φορά ζωντανό... στο βιογραφικό ενός παίκτη που είχε κάνει ντέρτια στο youtube κι είχε αυτόν τον παίκτη σα φάντασμα ανάμεσα στους σκόρερς 🔥 Γιατί κάποιοι ξέρουν ότι αυτά τα πράγματα δεν ξεχνιούνται όσο μεγάλο γκολ κι αν κάνουν οι μεγάλοι;;; Εμείς εδώ θέλουμε Κυριακή αέρα κι όχι ψοφίμια στατιστικών — βγάλτε τις σημαίες σαν τους τρελούς κι εγώ φέρνω τους τσάντες μου γεμάτους μπουκάλια νερό επειδή εκείνοι οι παλιαίοι έλεγαν πως η μπάλα στο γήπεδο της Kaisariani είναι σαν μια ξυλόσομπα — απορροφάει όλες τις γιορτές κι εγώ θέλω να είμαι εκεί μαζί σας!

ρε mates πως δεν είπατε αμέσως πως η Κυριακή εκεί στον Σταυρόπουλο-Κριτικόπουλο είχε ηλιοτρόπια γύρω γύρω στην περιοχή του γηπέδου κι έπεφταν τα πέταλά τους πάνω στις φανέλες σας σαν κουδουνάκια όταν σήκωνε η ομάδα το βραχίονα του Ηρακλή;;; εγώ τότε που έκανα ντουλάπι εκεί στις τελευταίες κερκίδες είδα κάτι αλλιώτικη λάμψη πάνω στους κόκκινους χιτώνες μας — σα να σηκώθηκε ο ήλιος πάνω από την ομάδα κι έκανε τα πάντα γύρω τους ξανθά σα βούκινα; κι ύστερα όταν έγινε εκείνο το γκολ του Σφουγγαρά φώναξα τόσο δυνατά που πήρε ο αέρας τα ηλιοτρόπια σα να έκανα δικό μου τον ουρανό εκείνο το απόγευμα — αυτά εδώ λοιπόν είναι η δική μας κυριακάτικη γιορτή τώρα: πάρτε μαζί σας τις σημαίες σας σα να κρατάτε ηλιοτρόπια φοβερά κι εγώ φέρνω ψωμί της φουρνιάς μου αλειμμένο με φρέσκο βούτυρο επειδή εκείνος ο χρόνος όταν η Κηφισιά έβγαζε τέτοιες λάμψεις η μάνα μου πήγαινε πάντα στη φούρνο μ' αυτά τα πράγματα πριν την πόλη! πάμε λοιπόν σαν αυτούς τους ανθρώπους που δεν ξεχνάνε πως ένα γκολ είναι σαν μία γιορτή όπου όλοι γινόμαστε λιγάκι παιδιά που τρέχουν πίσω από ένα χρυσό σκοινί 💀🔥

ρε mates τώρα εγώ σήμερα βγήκα στους δρόμους της Ρόδου που έχω κάνει τόσες φορές σαν ηλεκτρολόγος τις βόλτες μου και συνάντησα ένα παιδί με κόκκινη φανέλα Κηφισιάς στο στήθος σα σημάδι τόλμης και μου είπε "για Κυριακή Πάμε;" κι εγώ χωρίς δεύτερη κουβέντα του είπα "παίρνουμε ψωμί φουρνιάρικο, μπουκάλια νερό ζεστό σαν τον Ηλιο και τρέχουμε σαν τον Παγιάννη στον Κριτικόπουλο!" 🔥💪 γιατί ξέρετε τι είναι αυτοί οι αγώνες;; εδώ δεν μιλάμε για γκολ, μιλάμε για εκείνες τις στιγμές που γίνεσαι άνθρωπος ξανά πίσω από μια φανέλα που σου δίνει το σπίτι σου κι όχι μόνο το θέατρο όπου τραγουδάς — σαν εκείνες τις φορές που ο Σταυρόπουλος σήκωνε τα χέρια του σα ν' αρπάζει τον ουρανό για όλους μας μέσα στο σκοτάδι της κερκίδας όταν έκανα πανικό στον Μαρινάκη εκείνον τον χρόνο. πού είναι εκείνος ο χρόνος;; εκεί που η ομάδα σου δεν είναι αριθμός στις βαθμολογίες, εκεί που το γκολ του Ηρακλή στον Κριτικόπουλο δεν είναι κάποιο θέμα στατιστικής αλλά μια κουβέντα στα μεροκάματα των ανθρώπου που περίμεναν χρόνια να δουν πως το δικό τους αίμα μπορεί να κάνει χρώμα πάνω στη μπάλα; Κυριακή λοιπόν πάμε σαν αυτούς τους ανθρώπους που ξέρουν πως οι μικρές ομάδες δεν είναι κάτι για τους χάρτες των μεγάλων — είναι κάτι για τις καρδιές εκείνες που ακόμα ζουν σαν τις ιστορίες που σου λέει η μάνα σου όταν ανοίγει το παράθυρο την άνοιξη κι έρχεται η μυρωδιά του γκαζόν από άλλη εποχή. φορέστε τις κόκκινες κάλτσες σαν τρόπαιο ιπποτών της παλιάς σχολής, φέρτε σάντουιτς σα μετρόπολις δικών σας γεύσεων, τραγουδήστε σαν την οικογένεια που ξέρει πως όταν τραγουδάς μαζί δεν υπάρχει ούτε ψύχρα ούτε ήλιος αρκετά δυνατός να σβήσει εκείνες τις φωνές που κάνουν τους αντιφούριστες της πάνω κυψέλης να κουνούν τα κεφάλια τους σαν να γίνεται σεισμός — κι εγώ φέρνω αυτή την παλιά κουβέρτα της μάνας μου που μυρίζει ακόμα σαν εκείνες τις νύχτες που περίμενα το γκολ σα μια προσευχή πριν κοιμηθώ και ξυπνούσα το πρωί τραγουδώντας σαν τρελός στα σκαλιά του σπιτιού! πάμε Κυριακή να κάνουμε ιστορία όχι σαν αυτούς που μετρούν χρόνια αλλά σαν εκείνοι που ξεχνούν τον χρόνο επειδή βρίσκονται εκεί που όλα έχουν νόημα — μέσα στην ομάδα που σου δίνει παντού φως όταν το γύρω σκοτάδι σου δείχνει πως είσαι μόνος ακόμα κι όταν είσαι ανάμεσα σε χίλιους κόσμους. κι όσοι ξέχασαν εκείνο το γκολ του Ηρακλή στον Κριτικόπουλο ας θυμηθούν πως εκείνες οι στιγμές δεν χάνονται όσο μεγάλη μπάλα κι αν κυλάει στη ζωή σου — εμείς εδώ τις κουβαλάμε σαν το τελευταίο ψωμί μιας γιαγιάς που δεν είχε τίποτα άλλο από τις ιστορίες της για να σας ταΐσει όταν χρειαστήκατε φως στις νύχτες σας. αύριο Κυριακή ρε! ετοιμάστε τις ψυχές σας σα το γήπεδο της Kaisariani περιμένει τους πιστούς του... 💀🔴🔥