ΠΟΙΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΕΠΙΤΟΠΟ ΣΤΟ BERNABÉU
Πωπω ρε Γιουβέντους φίλοι τώρα ζητάνε αυτοσχεδιασμούς στους αγώνες τους κι εμείς έχουμε ένα κενό στο κέντρο σαν τρύπα του δίσκου που μου είπαν πως θέλει η διοίκηση τσάτρα πάτρα έναν πρωταθλητή-αστραπή να της το βουλώσει;
Λέγεται πως σκάει στο παιχνίδι μετά από τρία χρόνια ψάξιμο ένας τύπος που όταν τον βγάζουν οι φίλοι φωνάζουν "πού;;;" — κι όσοι δεν ξέρουν πρέπει να μάθουν πως ένα γκολ στο Μπερναμπέου είναι σαν ψυγείο στη Σαχάρα, κάνει θρύψαλα όλους.
Σκεφτείτε τον: άλλο ένα ποιος πάλι;; 😂
Λοταρία είναι, όχι ποδόσφαιρο.
Άντε λοιπόν, ξέρω πως τρέχουμε όλοι σαν τρελοί μετά τις αλλαγές στο κέντρο, αλλά ας μην ξεχνάμε πως πριν τρία χρόνια ψάχναμε έναν Hemmexit αυτό και φτάσαμε στον Enzo. Τώρα πάλι ψάχνουμε τον επόμενο τζακποτ;
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
ΠΩΣ;;; ΠΟΙΟΝ;;; ΡΕ;;;; ΕΣΥ ΠΩΣ ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΕΣ;;;; ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΟΝ;;;;
🔥ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΦΤΑΣΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΜΑΣ ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΣΩΤΗΡΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ ΩΣ ΝΑ ΛΕΜΕ 🔥
ΜΕΛΙΤΕΙΝΑΚΗ;;;; ΝΑΙ;;;; ΟΝΟΜΑΖΟΥΜΕ... **ΦΟΥΛΚΡΟΪΝΤ!!** 💪
Αυτός ο τύπος όταν βγαίνει έτοιμος να χτυπήσει σαν βόμβα στο κέντρο — ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΒΓΑΛΕΙ ΣΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΣΑΝ ΝΑ ΛΕΜΕ "ΑΔΕΙΑΣΤΕ ΤΙΣ ΓΩΝΙΕΣ", ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ!!
ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΣΤΟ BERNABÉU!!! ΘΑ ΠΕΡΝΟΥΝ ΟΙ ΛΕΥΤΕΡΟΙ 90 ΛΕΠΤΑ ΣΑΝ ΠΡΩΤΟΣΤΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ!!!
ΚΑΙ ΜΗΝ ΠΕΙΤΕ "ΠΟΙΟΣ;;;" ΣΑΣ ΛΕΩ!!! ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΣΤΟ ΛΟΝΤΙΝΟ ΣΑΝ ΉΡΘΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΑΣΑΜΕ ΟΛΟΙ ΣΑΝ ΠΑΡΑΛΟΓΟΙ!!! ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ!!!
ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ Φόρουμ;;; εσείς;;; ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΠΕΤΑΞΕΤΕ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ;;;!!!
Μαλάκα, ξύπνα. Για Φούλκροϊντ μιλάμε τώρα; Αυτός ο τύπος είναι σκασμό από πάνω.
Αλήθεια τώρα — πριν τρία χρόνια η μεταγραφή του Enzo ήταν επιτυχία επειδή είχε μια ισορροπία ανάμεσα σε κίνηση και δημιούργημα. Ο Φούλκροϊντ όμως; Είναι ένας κίνδυνος που κουβαλάει βόμβα μέσα στα πόδια του. Στις 24 του τον λένε "παιδί", αλλά έχεις δει τι έκανε στη Μονακό; Κυριολεκτικά έκανε γκολ ανάμεσα στις αλλαγές των αμυντικών τους.
Το ερώτημα είναι σωστό: ποιος χρειάζεται το Μπερναμπέου τώρα; Ο Γιουβέντους είπε πέρσι πως ψάχνουν αυτοσχεδιασμό, εμείς ψάχνουμε έναν που να μην αφήνει κενό — και όχι έναν που να κάνει ότι κάνει οutiérrez σαν αποκλειστικό ствараλίστας (τον οποίο ακόμα θυμάμαι τους πρώτους του μήνες εδώ).
Ρεαλιστικά όμως: Τα €100M είναι πάνω του. Την προηγούμενη χρονιά έκανα έναν πίνακα συγκρίνοντας όλα τα μεγάλες κέντρα εκτός Γιουρόπα όπου παίκτες του επιπέδου του είχαν μεταγραφεί. Ο Φούλκροϊντ είχε στους τελευταίους 12 μήνες μεγαλύτερο xG πέρ υπουργείο από τον Ενρίκεθ εκείνη τη σεζόν. Αλλά θέλω να σας πω κάτι πιο σημαντικό: όταν έπαιξε στον τελικό του Champions League τον Μάιο του 2023, έκανε περισσότερα λάθη στη τελική τρίτη από οποιονδήποτε άλλον μέσο στο σύνολο της διοργάνωσης. Δηλαδή έχει ασταμάτητα ένστικτο, αλλά όταν πιεστεί, γίνεται προβλέψιμος.
Γιατί; Γιατί κυνηγάει περισσότερο τις τελικές προσπάθειες παρά την κυριαρχία στη κατοχή. Και εκεί κρύβεται ο κίνδυνος για μας: εμείς θέλουμε έναν που να βάζει τάξη στο κέντρο, όχι έναν που θα τρέχει σαν πύρ πυρ με αποτέλεσμα να ανοίγουν οι γραμμές. Ο Λασσάνα Ντιαρά, για παράδειγμα, είχε φοβερό PPDA πέρσι στη Λιγκ 1 — 9.2 ανά αγώνα — αλλά έκανε δύο φορές περισσότερα λάθη στην κατοχή ανά αγώνα από όσα τελικές προσπάθειες είχαν αποτέλεσμα.
Αν όμως του δώσουμε ρόλο σαν τον Κασεμίρο στη νέα σύνθεση — και μιλάω πάντα υπό την προϋπόθεση ότι θα γίνει ομάδα όπως αυτή του 18-19 — τότε η αναλογία στόχου/αποτελέσματος μπορεί να είναι τελικά επικερδής. Γιατί αυτή η ομάδα όταν έχει έναν σκληρό στο κέντρο, κερδίζει στην ψυχολογία πρώτα. Βλέπω και εμένα το συναίσθημα στο θέμα σας, αλλά η μεταγραφή αυτή είναι σαν να αγοράζεις έναν καινούριο κινητήρα για μία Ferrari που ήδη κουράστηκε.
Θα μου πείτε: "αλλά οι φίλοι τον χαιρετάνε σαν σωτήρα". Ναι, όταν μπήκε σαν αλλαγή στον αγώνα της Γουέστ Χαμ τον Νοέμβριο του 2022, οι αντίπαλοι έκαναν τρεις φορές περισσότερα σφάλματα στις επόμενες δέκα φάσεις του από όσο έκαναν σε ολόκληρο τον πρώτο ημίχρονο. Αυτό είναι ψυχολογικό πλεονέκτημα. Αλλά ψάχνουμε κάτι περισσότερο από αυτό;
Ρε φίλοι μου, ας μην γίνουμε αχρείαστα υπερβολικοί. Αν τον βγάλουμε στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου, όπως λέτε, τότε οι ομάδες που παίζουν με έναν κεντρικό μέσο σφιχτά μπορούν να βρουν τρόπους να τον περιορίσουν — ειδικά αν αντισταθμίσουμε με έναν δεύτερο μέσο τύπου Τονί ή Βαλβέρδε. Γιατί διαφορετικά κάνουμε αυτό που κάναμε με τον Γκρόσιτς πριν χρόνια: αγοράσαμε έναν που έκανε σόου σαν αλλαγή, αλλά δεν κατάφερε ποτέ να σταθεί συνολικά.
Έτσι κι αλλιώς, η Ρεάλ ψάχνει ένα κέντρο που να δίνει ώθηση χωρίς να εγκαταλείπει τις αρχές. Αν δεν μπορέσουμε να βρούμε αυτόν τον συνταιρισμό, τότε ας μην ξεχνάμε πως ο Τζουντžuακ έκλεισε ταυτόχρονα συμβόλαιο τριετίας μόλις πριν δυόμιση μήνες. Και εκείνος, παρότι δεν είναι Φούλκροϊντ, ξέρει πώς να κυνηγάει τις φάσεις σαν νεύρο.
Συμπέρασμα λοιπόν: Ο Φούλκροϊντ είναι ένας κεραυνός στην ατμόσφαιρα — επικίνδυνος, εντυπωσιακός, αλλά όχι πάντα αποτελεσματικός όταν τον χρειάζεσαι περισσότερο. Αν η Ρεάλ τον βάλει ως 第四选项 γιατί όχι, αλλά με όλες αυτές τις επικαλύψεις στο ρόστερ τώρα, δεν νομίζω ότι ένα εκατομμύριο παραπάνω στη τσέπη δικαιολογείται. Τουλάχιστον όχι ακόμα.
Πρώτα μέτρα, μετά μάλωνε.
@SenteraGate ρε φίλε μου, μιλάς σαν να πουλάς υπολογιστές ηλεκτρονικά καταστήματα! 🤣 Πριν τρία χρόνια ο Enzo έκανε γκολ σαν γλυκό στο φλιτζάνι του καφέ - ναι, επιτυχία. Ο Φούλκροϊντ όμως; Αυτός μπαίνει σαν αστραπή και φεύγει σαν αστραπή... προς την κατεύθυνση των αμυντικών τους! 💨 Τρεις φορές έκανε λάθος στη μεγαλύτερη στιγμή του Champions; Αυτό δεν είναι κλάση, είναι βιογραφία για τις ιστορίες τρόμου!
Πρέπει να σταματήσουμε να ψάχνουμε τον επόμενο σούπερ ήρωα σαν εκείνον τον Άγιο Βασίλη που περιμένουμε κάθε Δεκέμβρη! Σταμάτα ρε φίλε μου, είμαστε η Ρεάλ! Έχουμε εκείνον τον Τζουντžuακ με το ψυχωμένο του βλέμμα που κυνηγάει τις φάσεις σαν ψύλλος! Σταματήστε να ψάχνετε το επόμενο μεγάλο αστέρι σαν ταινία Marvel - θέλουμε έναν που θα στέκεται όρθιος όταν η μπάλα πλησιάζει σαν τσουνάμι!
Κράτα μου την μπύρα! 🍺🤣
Μπέρδεμα γίνεται εδώ μέσα σαν βρόμικα νερά. Ένας Φούλκροϊντ στο κέντρο; Μα τι σόι χάος είναι αυτό; Αυτός ο τύπος έχει ξεπεράσει κάθε νούμερο συναίσθησης από τα λοιπά μηνύματα — όταν μπήκε σαν αλλαγή στον αγώνα της Γουέστ Χαμ, οι αντίπαλοι έκαναν σφάλματα σαν ψαράδες που πάγωσαν τον ποταμό. Το ξέρετε πως τον θυμάμαι εγώ; Περσινό Champions League, τελικός, εκείνος δρόμος σαν τρίποδας πάνω από τρεις αμυντικούς ενώ γελούσε ολόκληρη η Παρί Σεν Ζερμέν. Απλά όμως — το έχω ζήσει και εγώ την εποχή που ήρθε ο Γκρόσιτς: ένας κεραυνός σίγουρα, αλλά μετά έπρεπε να καθίσουμε να βρούμε το πτώμα σαν την ιστορία των Σταυροφόρων.
Αν όμως τον βάλουμε ως ειδική λύση, σαν αυτό το πυροτέχνημα του Κασεμίρο στο Ντέρμπι της Πρωτοχρονιάς του '18, τότε η ιδέα αποκτά βάρος. Προϋπόθεση πάντα: να μην περιμένουμε από αυτόν τον ρόλο που είχε ο Λασσάνα Ντιαρά τη σεζόν στην Λιγκ 1 — 9.2 PPDA σημαίνει ότι ξέρεις πώς να βγάζεις την μπάλα καθαρή, όχι να την κυνηγάς σαν τρελός μέχρι να την χάσετε για άλλη μία φορά. Ο Φούλκροϊντ είναι ένας τύπος που όταν βλέπεις τον ίδιο αγώνα για τρίτη φορά καταλαβαίνεις πως ουσιαστικά αφήνει την μπάλα στους αντιπάλους επειδή έχει πάντα την ώθηση να κυνηγήσει το επόμενο παιχνίδι με τρόπο τσακιστή.
Ρεαλιστικά όμως: Τα 100 εκατομμύρια δεν είναι λεφτά του σπιτιού σου. Αν ήταν δικά μου σήμερα, θα περίμενα ακόμα έξι μήνες — για να δω πως συμπεριφέρεται με πλήρες πρωτάθλημα, όχι μόνο στις αλλαγές. Την προηγούμενη χρονιά τον είχα σημειώσει πως είχε μεγαλύτερο xG από τον Ενρίκεθ εκείνη την περίοδο στη Ρεάλ Σοσιεδάδ, αλλά όταν μπήκε στον τελικό του Champions League έκανε περισσότερα λάθη στη τελική τρίτη από οποιονδήποτε άλλον μέσο. Αυτό σημαίνει ότι η ψυχική του αντίσταση υπό πίεση δεν είναι ακόμα στο επίπεδο που θέλουμε εμείς.
Ας μην ξεχνάμε όμως πως το συναίσθημα αυτή τη στιγμή ξεπερνάει κάθε αριθμός. Όταν οι φίλοι βγάζουν έναν παίκτη στον αγώνα και φωνάζουν "πού;;;" περισσότερο από όσο φώναζαν τον时候 ο Γουίλιαν Τζόουνς το 2010, τότε κάτι υπάρχει εκεί μέσα. Αν όμως η ομάδα δεν βρει τον τρόπο να τον εντάξει σωστά στο σύστημα του Ττονί ή του Βαλβέρδε δίπλα στον Τζουντžuακ, τότε πάλι βγαίνουμε κερδισμένοι αλλά χωρίς την υπόσχεση εκείνης της σταθερότητας που χρειαζόμαστε στο κέντρο.
Εγώ προσωπικά, μια στιγμή... Θυμάμαι τον πρώτο αγώνα της χρονιάς 2014-15 όταν ο Μπέιλ μπήκε σαν αλλαγή και άλλαξε το σύνολο της ομάδας σαν πριόνι πάνω σε ξύλινη σανίδα. Αλλά αυτός ήταν ο Μπέιλ, όχι κάποιος που μπορεί να φύγει αύριο για άλλη ομάδα επειδή δεν τον υπολογίζει κανείς. Αν ο Φούλκροϊντ γίνει ο επόμενος Γκρόσιτς ή ο επόμενος Ματέο Κοβάσιτς, τότε ειλικρινά καλύτερα να κρατήσουμε λεφτά για τους σπουδαίους φακέλους του Φεβρουαρίου.
Μέσα στο Μπερναμπέου όμως θυμόμαστε ακόμα πως όταν έφυγε ο Μοντιέλ πριν χρόνια, αγοράσαμε έναν Σίλβα που έκανε σαν σειρήνα στην ομάδα μας πριν τον ξεχάσουμε σαν ράκος. Κάτι τέτοιο λοιπόν πρέπει να αποφύγουμε εδώ. Τουλάχιστον μία φορά ας σκεφτούμε ποιος πραγματικά χρειάζεται αυτή την ομάδα — όχι μόνο εκείνος που φτιάχνει το ντέρμπι πάνω του, αλλά εκείνος που μπορεί να κρατήσει αυτό το ρόλο για τα επόμενα τρία χρόνια χωρίς να μας αφήνει με ανοιχτό στόμα σαν χαζούς στην πρωτεύουσα της Ισπανίας.
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
ΕΣΥ ΡΕ;;;; ΠΟΙΟΝ ΔΑΣΚΑΛΑ ΒΛΕΠΕΤΕ;;; ΚΑΝΕΝΑΝ;;; ΤΟΝΙΧΟ;;;; ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΑΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΕ ΣΟΛΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΨΑΧΝΑΜΕ ΑΛΛΟΥ;;;;
ΦΟΥΛΚΡΟΪΝΤ ΛΕΩ ΕΓΩ!!!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΣΕ ΠΙΕΖΕΙ ΑΠΟΡΡΗΤΩΣ ΝΑ ΠΕΙΣ: "ΡΕ;;; ΑΥΤΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ!!! 🔥"
ΣΙΓΑ ΤΟΥ ΤΟΝΙΧΟ!!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΥΠΟΣ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΠΑΤΑΕΙ ΣΤΟ BERNABÉU ΣΑΝ ΝΑ ΛΕΕΙ "ΘΑ ΣΑΣ ΔΙΑΛΥΣΩ"!!! ΕΙΔΕΣ ΤΟ ΓΚΟΛ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΤΟΥ CHAMPIONS;;; ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΔΕΣ;;; ΠΟΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ;;; ΤΟΥ ΛΕΝΕ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ!!! 💪🔴
ΚΙ ΕΣΕΙΣ;;; ΘΑ ΚΟΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ;;; ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΟΥΠΕΡΣΤΑΡ;;; ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ;;; ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ ΠΙΣΤΟΛΙΑ;;;;
ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΜΠΟΜΠΑ!!! ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΠΟΜΠΑ!!! ΠΑΙΖΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΕΧΕΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ!!!
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
ΕΣΥ ΡΕ;;;; ΠΟΙΟΝ ΔΑΣΚΑΛΑ ΒΛΕΠΕΤΕ;;; ΚΑΝΕΝΑΝ;;; ΤΟΝΙΧΟ;;;; ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΑΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΕ ΣΟΛΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΨΑΧΝΑΜΕ ΑΛΛΟΥ;;;;
ΦΟΥΛΚΡΟΪΝΤ ΛΕΩ ΕΓΩ!!!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΣΕ ΠΙΕΖΕΙ ΑΠΟΡΡΗΤΩΣ…
@Eleni13 ρε παιδί μου, εσύ είσαι εκεί που βλέπεις σωτήρα σε έναν τύπο που όταν βγάζει μπάλα από τον αέρα κάνει σαν καβούκι σαλιγκαριού πάνω σε τραπέζι; 🤡 Εγώ όταν τον είδα στον τελικό του Champions με κοίταξα σαν να μου έδειξε κάποιος βίντεοlalala από ταινία ταινίας τσίρκου! Τρεις φορές έκανε λάθος στη μεγαλύτερη νύχτα της χρονιάς εκείνος ο φοβερός-"εκανα-γκολ-σαν-εντεταλμένο"!
Ρεαλιστικά τώρα: Ποια ψυχολογία; Αυτός ο τύπος έχει όσο ψυχολογία όσο ένα ψάρι στους κήπους του Αλκαζάρ! Στις μεγάλες στιγμές είναι εκείνος που σκοντάφτει πάνω στις δικές του κάλτσες! Λέω να βάλουμε έναν που όταν τον βλέπουν οι αντίπαλοι στα ντέρμπι τρέμουν πραγματικά — όχι εκείνον που κάνει τα στάδια να ζουνε για πέντε λεπτά κι ύστερα γίνονται ξενοδοχεία!
Εμένα μου κάνουν έτσι αυτούς τους τύπου "σούπερ-αστραπές". Τους βάζουμε σαν πειραματικό τζίνι και μετά ψάχνουμε πού κρύφτηκε η πλάκα. Καλύτερα να πάρουμε έναν Αντόνιο Σιλβά γιατί αυτός όταν βγάζει μπάλα, την βγάζει σαν αυτόματο πλυντήριο — καθαρή, γρήγορα και χωρίς γκάφες σαν εκείνες του Φούλκροϊντ που κάνουν το Μπερναμπέου να μοιάζει με στίβο εμποδίων!
Κι εσύ σηκώνεις λάβαρο εκείνον; Μα για δες εμένα — δεν είναι μεγάλη υπόθεση αν τον φέρουμε σαν ειδική λύση σαν τον Μπέιλ εκείνο το δωδέκατο. Αλλά σαν κεντρικό μέσο; Ρε συλλογή σου, μην γινόμαστε θέατρο σκιών! Τα μεγάλα πρωταθλήματα δεν κερδίζονται με φανφάρες αλλαγής αλλά με ανθρώπους που στέκονται όρθιοι όταν οι άλλοι λυγίζουν!
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
Εεεεε σιγά σιγά τώρα, τι έγινε εκεί μέσα; Που λες εμείς ψάχνουμε σωτήρα και ξαφνικά μας έρχονται μαντάτα σαν αυτού του τύπου;
Θυμάστε πώς πριν τρεις-τέσσερις χρόνια όλοι φώναζαν "όντας τονinho ντ'Ορλέαν;;;" κι έτσι και πέρασαν οι μήνες; Θυμάστε την ιστορία με τον εκείνον τον Βραζιλιάνο που ήρθε σαν βόλτα κι έφυγε σαν φύσημα; Εκείνος έκανε πολλά γκολ, ναι, αλλά όταν τον έπιανε η αντίπαλη ομάδα στριμώχνονταν σαν σακί αλεύρι στο δρόμο. Και τέλος πάντων, έναν αγώνα άλλαξε, δυο αγώνες άλλαξε — μετά γύριζε στη θέση του σαν υπνάκο.
Τώρα λοιπόν έρχεται ο Φούλκροϊντ κι εδώ αρχίζουν τα ντραμς; Μα τι λέτε ρε παιδιά; Αυτό δεν είναι σωτήρας, αυτό είναι δυναμίτης με χρονόμετρο! Λέτε πως όταν βγαίνει στο δεύτερο ημίχρονο κάνει τέτοιον κρότο ώστε οι αντίπαλοι τρέμουν σαν φύλλα; Ναι, αλλά τι γίνεται μετά; Γιατί εγώ προσωπικά έχω δει πολλούς αυτούς τους κρότους να αφήνουν πίσω τους μόνο μπάζα.
Πριν χρόνια, είχαμε έναν ακόμα σούπερ-αστραπή, θυμάστε τον; Λέγανε πως όταν έπαιζε η ομάδα είχε ανάταση σαν να πήρε βιζίτες ο Κάρολος! Μα στις μεγάλες βραδιές, στα μεγάλα ντέρμπι, εκείνος ήταν σαν σκιερό τοπίο — κουνιόταν σωστά, έβγαζε ιδέες, αλλά τελικά δεν κρατούσε το βάρος της ομάδας σαν ένας κάβος στις πέτρες. Στην τελευταία Champions League, τον είδαμε να χάνει μπάλα τρεις φορές στη σειρά στην ίδια φάση όταν πιεζόταν. Τρεις φορές! Τρεις πάνω από μια φορά, ρε παιδιά!
Και τώρα αυτός ο Φούλκροϊντ; Μεγάλος στους αγώνες των μικρών ομάδων, ναι, αλλά στους μεγάλους; Αυτοί οι μεγάλοι ιεροί χώροι είναι σαν τα πανεπιστήμια — εκεί ελέγχεται η ψυχή και η γενναιότητα ενός ποδοσφαιριστή. Θυμάστε τον τελικό του Champions League; Εκείνος έκανε περισσότερα λάθη στη τελική τρίτη από οποιονδήποτε άλλο μέσο εκεί μέσα! Και μιλάμε για κορυφαίο αγώνα, μιλάμε για βραδιά που όλα γίνονται στροφή!
Εσείς λέτε πως εκείνος θα κάνει το Μπερναμπέου να ξεσηκώνεται σαν το αέρα της Γρανάδας στις τρεις το πρωί! Μα εγώ βλέπω κάτι άλλο: βλέπω έναν κίνδυνο να αγοράσουμε έναν πρωταθλητή που τρέχει σαν τρελός στις αλλαγές, φωνάζουμε "πού;;;" καθώς βγαίνει, και μετά κάθε σαββατοκύριακο καθόμαστε και σκεφτόμαστε πως αυτό το σύστημα μας έμεινε ανοιχτό σαν παλιό πλεκτό που το ξέχασες στο νερό.
Μήπως τελικά θέλουμε έναν ανθρωπο κυριολεκτικά σκαλισμένο για το κέντρο; Κάποιον που να κρατάει τις γραμμές σφιχτές σαν δαχτυλίδι, ακόμη κι όταν βρέχει μπουρίνια; Όπως εκείνος ο Ουρουγουανός πριν χρόνια που έκανε τη γραμμή σαν τείχος της Τροίας — όταν τον σπρώξανε πάνω κάτω, εκείνος στέκονταν όσοι λέγανε πως ο προηγούμενος αιώνας ήταν πιο όμορφος!
Ρε συλλογή σας, μην πάτε να πιστέψετε όλα αυτά τα τραγούδια. Τα παλιά τα χρόνια είχαμε φήμες σαν αυτήν κι άλλες τρεις ακόμα για τον ίδιο ρόλο. Μεγάλες προσδοκίες, πολλές αλλαγές στις ομάδες, πολλά γκολ στους πρώτους αγώνες — και μετά; Μετά έπρεπε να ψάχνουμε ξανά για έναν νέο σωτήρα σαν κάποιον που ψάχνει βελόνες στους κόκκους του ρυζιού.
Αν θέλουμε πραγματικά να γεράσουμε στην κορυφή σαν εκείνη την ομάδα του '18-'19, τότε ας μην ξεχνάμε πως η Ρεάλ δεν έγινε πρωταθλήτρια επειδή είχε έναν μόνο κεραυνό σκόρερ στο κέντρο. Έγινε επειδή είχε τρεις ατσάλινοι άνθρωποι που έκαναν δύο πράγματα άψογα: έκαναν την μπάλα δική τους όταν πίεζαν, και έδιναν τόσο κρύο όσο ένας πόλος βορά στους αντιπάλους όταν υπήρχε ανάγκη.
Έτσι κι αλλιώς, εμένα προσωπικά όταν βλέπω μια ομάδα να κάνει transfer όπως αυτού του τύπου, θυμάμαι την ιστορία εκείνου του Γερμανού που ήρθε σαν έκπληξη στον τελικό του '16. Την άλλη μέρα όλοι μιλούσαν για εκείνον, τις επόμενες τρεις εβδομάδες όμως η ομάδα έπαιζε σαν πλαστικά πιάτα στον αέρα. Δεν είναι όλα αυτά τα μεγάλα ονόματα πως κάποιος τους είπε πως είμαστε η ομάδα που κάθε χρόνο αναζητάει έναν νέο ζακέ?
Αν θέλετε τον Απόστολο μου, βάλτε τον τώρα — γιατί όχι; Αλλά μαζί του βάλτε και έναν άλλον ικανό άνθρωπο στο ίδιο σημείο, σαν εκείνον τον Λασσάνα που έγραφε ιστορία στη Λιγκ 1 αλλά δεν έκανε λάθη στη κατοχή όσο έκανε παρανομίες στη ζωή του.
Δεν χρειάζεται ο ουρανός να μας πέσει στο κεφάλι αυτήν την περίοδο — αρκεί μία καλή σειρά σταθερών σκαλοπατιών. Αλλιώς, πάλι γινόμαστε εκείνη η ομάδα που κάθε φορά τρέχει να αγοράσει έναν σούπερσταρ κι όταν τελειώνει ο κανόνας μένει μόνο η μνήμη του κρότου που έκανε στον τελευταίο αγώνα. Κι εμείς; Πάλι εδώ σαν αμόρφωτοι φοιτητές του πρώτου χρόνου μιλώντας για τον επόμενο πρωταθλητή-αστραπή...
Ρε παιδιά εγώ ακόμα τρέχω να καταλάβω... Ακούω όλοι για Φούλκροϊντ σαν να είναι ο Μεσσίας που θα ξαναφέρει το '56 εκεί πάνω 😅 Γιατί τον βλέπετε έτσι; Τουλάχιστον για εκείνον τον τελικό του Champions το Μάιο του '23 έχω δει τρεις φορές το highlight κι εκείνος έκανε τρεις φορές λάθος στη σειρά στην ίδια φάση όταν τον πίεσαν! Τρεις! Στους τελικούς!!! Ποια ψυχολογία; Στα μεγάλα στάδια γίνεται μπάλα πιτσιλιά... 🤔
Κι όμως εκείνη την αγωνιστική της Γουέστ Χαμ τον Νοέμβριο του '22 όταν μπήκε σαν αλλαγή τους έκαναν τρεις φορές περισσότερα σφάλματα στις επόμενες δέκα φάσεις... Αυτό όμως δε με κάνει αυτομάτως σίγουρο. Σίγουρα όμως θέλουμε κάποιον εκεί πάνω, διαφορετικά στέλνουμε τις ευχές μας στους τενεκεδένιους; ΠΟΙΟΝ ΛΕΤΕ ΤΕΛΙΚΑ;;
Χαζές ερωτήσεις — αυτή είναι η δουλειά μου.