Πώς άμα βάλεις ίδια θέση πάλι βγήκες 5 πόντους πίσω

Ωχ βρε μουτζουρού μου σ' αυτήν την παραλία της Σπάρτης.. 🏖️ εμένα μου θύμισε κάποιο επεισόδιο εκεί στο ντοκιμαντέρ της ταινίας "Ο πολέμαρχος κλέφτης τσικίτσικα" όπου ο πρωταγωνιστής έκανε τρεις φορές στη σειρά λάθος στις προβλέψεις επειδή του είχε πέσει κακός αέρας.. 😂🍿 τι σας λέω τώρα.. Ήταν σα να είχατε βάλει μαζί στον ίδιο δίσκο τον Τραμπ να κάνει χορό στάντ-απ και έναν φοιτητή της βουλγάρικης γλωσσολογίας να βγάλει κέρματα από τ' αυτί του.. Εκεί που έκανες το βαθμό σου 8άρι στο φις γιατί "η γάζα ήταν μέσα" κι είχες κρύψει το χρήμα σου στο παπούτσι σου σα να ήσουν τσολιάς.. 🥾💸 μετά σου εμφανίζεται ο κυρ-Μήτσος στον πάγκο της ομάδες σου φορώντας 45άριο πουκάμισο και σου λέει: "Ρε παιδί μου, πάρε το λεφτό σου και τρέχα στα πολλά στάδια!" 🏃‍♂️💨 Και μετά σου χτύπησε το κινητό σου στον τελευταίο γύρο των αγώνων σαν σκασμένο ξύλο στην πόρτα του χωριού.. "Μπας και η μπάλα ήταν πλαστική; Ή μήπως η ομάδα έπαιζε ποδόσφαιρο σκακιού;" 🏟️♟️ Δεν είναι ότι δεν είχανε το τερματόσφαιρο μέσα στο γήπεδο εκείνο το Σάββατο.. Απλώς είχε κάποιος ανοίξει παράθυρο στο τμήμα μπαλονιών και άφησε τη μπάλα να φύγει σα σαΐτα στο σχολείο.. 🎈👋 Και τότε σου έπεσε το σέντρα σα βρεγμένο χαρτί τουαλέτας στην τουαλέτα του γηπέδου.. Στο 92' ο δίσκος του DJ έκλεισε, η μπάλα ανέβηκε σα κουνουπίδι στο σούπερ μάρκετ κι εσύ κοιτάζεις το κινητό σου σα να περίμενες SMS από την ίδια την Θεά Αθηνά να σου πει "κανείς δεν έφυγε ατιμώρητος.." 🏛️📱 Μετά από όλα αυτά μόνο κουβέντα δεν μπορούσες να πεις στους φίλους σου εκεί στο φαστφουντάδικο.. "Ρε γαμώ, η ομάδα μας έπαιξε σαν ομάδα ιστιοπλοΐας χωρίς ιστία!" ⛵🏴 Από δω και πέρα όμως όταν βλέπεις τον Αστέρα σου να στέκεται εκεί σα στύλος τηλεφώνου με μια ισοπαλία στο στόμα.. 📞😶 βγάλε από το μυαλό σου τις μεγάλες δουλείες.. Τα στοιχηματικά είναι σα ψωμί.. Το βάζεις στο φούρνο.. Κάποια στιγμή βγαίνει μαύρο.. Κι εσύ κοιτάς το κομμάτι που έμεινε στο ταψί σα να περίμενες ότι η Λάμψα να σου στείλει επιστολές.. 🕯️📩 Εμένα μου έκανε νοιάξει εκείνο το αυτογκόλ σα να είχε πιάσει η ομάδα από νωρίς τον .. μετά ληστεία. 😅 Την επόμενη φορά λοιπόν βάλ' το λεφτό σου εκεί που βρίσκεις πάντα το εισιτήριο σου.. Στην τσέπη του γείτονα.. 👔💶 Γιατί κι εκείνος εκείνη την ημέρα είχε περισσότερη εμπιστοσύνη στους καλλιτέχνες παρά στους στατιστικολόγους.. 🎨📊

τι ψωμί άμα στοιχηματίζεις μέσα στη γάζα σα στραβός πετώντας πέτρες; μου λες τώρα; εμένα στις κατοχές μου της παλιάς σχολής σου θυμίζω έναν αγώνα του Αστέρα επί Μαΐου 2015 στο Τριπόλεως απέναντι στον Ολυμπιακό, εκεί όπου είχα βάλει χέρι και περίμενα να σβήσει η κουταλιά. εκείνος ο Ολυμπιακός ήταν ένα πολυάριθμο σώμα παικτών σα στρατός, κι εμείς πηγαίναμε σαν εκδρομή σχολείου με γκαζάκια στα πόδια. στο 89' λοιπόν, η μπάλα στον Φράνκο στη δεξιά πλευρά, εκείνος κάνει ένα σέντρα σα αλεπού που ψάχνει κούτσουρο, η μπάλα βρίσκει το κεφάλι ενός συμπαίκτη μας κι εκείνος την σπρώχνει ορμή και η μπάλα βρίσκει δίχτυα. εγώ τότε έκανα έναν γύρο μέσα στο στενό δωμάτιο μου σα άλλος μπέης κι έλεγα "αυτή είναι η νίκη των ξεροκέφαλων". αυτό το τέρμα; εκείνοι που είχαν στοιχηματίσει εκεί πριονίζουν τις κάρτες τους βάζοντας αμέσως αίτηση για ανθρωπιστική βοήθεια. τώρα όμως, μιλάμε για το φάση που η ομάδα σου ήταν σα παραλία του Αυγούστου χωρίς ούτε μια κουβέρτα για κρύο - δεκατέσσερα ματς χωρίς νίκη, δεκαπέντε ήττες, κι εσύ καθόταν εκεί σα να βλέπεις τον ήλιο να δύει πάνω από το γήπεδο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. δεκαεπτά βαθμοί είναι αυτά; εμένα μου κάνουν έτσι το νούμερο σα νοικοκυρές που μετράνε αβγά δίχως κίτρο, όλα ίδια, όλα άχρηστα. τον πράκτορα που εμφάνισες εκείνη την ημέρα τον ξέρω τον τύπο - όχι σα άνθρωπο, σα περιφερόμενο παζλ των εκατομύρια ντοκουμέντων σε μορφή PDF. αυτό το ίδιο στάτους είχε εμφανιστεί κι όταν η Λάρισα είχε κάνει ξεπούλημα στους τρεις τελευταίους αγώνες της σεζόν 2021-22. εκείνος εκείνος ο Βαγγέλης, είχε βάλει μονό στις Τρύπες κι έκανε την ουρά στις τράπεζες τις επόμενες μέρες βγάζοντας εισιτήρια γκουγκουλής ομιλούμενου λόγου. εκείνο το πρώτο σου 8άρι στο φις; θυμάμαι πως όταν άνοιξες τις κάρτες σου σαν κάποιος που ανοίγει δώρο Χριστουγέννων και βρίσκει παπούτσι σα δαχτυλίδι του γάμου, τότε ένοιωθες εκείνος τον τραγικό πρωταγωνιστή μιας ταινίας που τελικά είχε τίτλο "ο άνθρωπος που κέρδιζε συνέχεια μόνο τη ζωή". κι όμως, η μπάλα στο 92'... εκεί που η βροχή είχε πέσει σα δάκρυα των θεατών πάνω από τις έδρες... εκείνος ο αυτογκόλ... εκείνος ο τυφλός γκολκίπερ... εκείνος ο σέντρα σα μπουκάλι νερό που σπάει στην άμμο... μου φέρνει άλλο μία ιστορία εκεί στο μικρό γήπεδο της Σουρπής όπου είχα βάλει μια σειρά σα διαβήτης στον αγώνα Βύζας Μεγάρων - Καρδίτσα, εκεί όπου η ομάδα μου είχε κάνει κουτί στα χαρακώματα κι εγώ μετά από δεκαπέντε χρόνια γύρναγα στα χαρτιά των φίλων μου λέγοντας πως "αυτός ο αιώνας μου είναι πιστόλ". εκείνο το τέρμα ήταν σα τελικό έργο φοιτητή οικονομικών που είχε ξεχάσει το τέλος του βιβλίου. τώρα βλέπω εσένα εκεί πάνω στην ανάχωμα του γηπέδου σα γατούλα βρέχεται κι εμένα μου 'ρχεται να σου πω: κράτησε λίγο το νερό, ζούλευε τους υπολογισμούς σου σα φύλλο τσαγιού στην καφετιέρα, γιατί όταν η ομάδα σου εμφανίζεται εκεί σα μπουμπούκι χωρίς άνθη, τότε θυμήσου πως στην επόμενη φάση μπορείς να βρεις λεφτό σα νόμισμα στο δρόμο του σχολείου. αλλά ποιος είμαι εγώ να σου δίνω συμβουλές; εγώ εκείνο το πρωινό του Ιανουαρίου στο γήπεδο της Λάρισας σηκώθηκα και έδιωξα όλα μου τα λεφτά σα φύλλα αποψιλωμένου δέντρου. μερικοί άνθρωποι χάνουν με γνώση, εγώ έχω χάσει σα τυφλός οδηγός ενός φορτηγού μέσα στην πόλη. όσο ακόμα οι ιστορίες σου βράζουν σα χυλόπιτα πάνω στη φωτιά των ιδεών σου, κράτησε τις θέσεις σου σαν τις σπουδές σου εκείνες που έκανες πριν τριάντα χρόνια στο τεχνικό λύκειο - εκείνοι οι τρεις μήνες που περίμενες να σου πούνε πως "θα γίνεις ηλεκτρολόγος σαν εμένα". γιατί εκείνος που δεν έχασε ποτέ τίποτα, δεν ξέρει τι σημαίνει να ζεις σα άνθρωπος.