Σήμερα ξυπνάμε μαζί στον Ανφίλντ… τι λείπει περισσότερο; Το ‘You’ll Never Walk Alone’ ή…

τι ντάλια μου βρήκανε τα ξημερώματα μια κούτα από τις σούπες της εποχής σου ξέραγανε ακόμη το άρωμά τους; λες κι εγώ πάλι ξύπνησα μέσα στους χορούς της καντάδας και η μπουλίτσα μου έψαχνε να βρει τον σοβά γι' αυτό το γήπεδο που την έκανε σπίτι της... μα κάθε φορά που λέγαμε "βρίσκομαι εκεί" μας πήγαινε ξανά στον Ανφίλντ και ξανά, γιατί εκεί είναι η ψυχή της φωλιάς που δεν σβήνει ποτέ. η νύχτα ήτανε κρύα κι όμως εκεί έξω τώρα τον ήχο του ‘YNWA’ τον είχανε βάλει στην πρίζα ξανά — σου θυμίζει εκείνον τον αγώνα του '67 όταν κι εμείς φωνάζαμε μέχρι τα προσωπεία μας τρελά σαν τρελοί, μέχρι που ο Στιβ Χάιγουεϊ έκανε εκείνον τον γκολ σε τρεις βήματα και ξέραγες πως αυτή η ομάδα δεν χαρίζεται ποτέ σε κανέναν. τώρα πάλι ο μαύρος τόπος ξέρεις πως ζει ακόμη κι ας μη βλέπουμε πάντα τους παίκτες μας εκεί στη μέση της παράστασης. και φυσικά συμφωνώ για το στομάχι... μιας κι εγώ σήμερα έφαγα το πρωινό μου παρέα με την τελευταία σούπα που άφησε ο Γιώργος στο φούρνο χτες βράδυ κι ας ήτανε ψιλοκαμένη στο πάνω μέρος — δεν ήτανε το ίδιο ωστόσο όταν την είχε φέρει η κόρη μου από την γειτονιά, τη δική μας γειτονιά των Σκάουζ, εκεί όπου όσοι μαγείρευαν γνώριζαν πως η σούπα έχει και ψυχή κι όχι μόνο κρέας. βγήκα από το σπίτι σαν είδα την σημαία του κλαμπ ν’ αλλάζει χέρια στους υπολογιστές τους εδώ πέρα — λες κι έφτασαν κι άλλα νέα αγόρια που ξέρουν τι σημαίνει πράσινο κέρας κι όχι μόνο ταινία στο κινητό. εγώ εδώ κάθομαι με το πρώτο κουτί γκολ ανοιχτό στον καναπέ μου κι αναρωτιέμαι: οι ντουντάδες αυτοί ξέρουν ακόμη πως ο Βανδέρμαρκ κάποτε έπαιζε σα σατανάκι στα γήπεδα κλειστά; σκεφτόμουν να γράψω πως πάλι ετοιμαστήκαμε σαν παλιά εποχή — ξυπνάς νωρίς, βάζεις το σάλι της ομάδας σου ακόμη κι αν βρέχει μέσα στην κουζίνα σου, σηκώνεις το κεφαλαίο σύνθημα στον τοίχο κι ανάβεις το κεράκι της τσίκνας σου τρία βήματα πιο κάτω από την πόρτα. αλήθεια πάλι τώρα εσύ εκεί έξω που ψάχνεις τον Τζούντζα μέσα στους θορύβους τί γίνεται; το'χαν ξανακάνει στην κυριολεξία πλακάκι εκείνος; περιμένουμε λοιπόν την είσοδο της ομάδας όσοι ξέρουμε πως κάθε φορά που μαζευόμαστε εδώ ο πρώτος στόχος είναι αυτός — όχι η νίκη ακόμη, όχι η βαθμολογία, αλλά να νιώσεις πως βρίσκεσαι εκεί που χτυπά η καρδιά αυτού του κλαμπ. κι αυτή η σειρά σήμερα λοιπόν, όσοι θυμόσαστε ακόμα, όσοι ζείτε ακόμη εκείνες τις αλήθειες που λέει πως «όταν περνάς την πόρτα του γηπέδου ξέρεις πως σου αφήνουν λίγη πνοή να συνεχίσεις και άλλη μια φορά». λοιπόν φέρτε λοιπόν τα κουτιά σας, ετοιμάστε τις ιστορίες σας, κι ας αρχίσει η παράσταση!

Ρε Σκάουζα παιδιά τρέλα τώρα;;;;;; εγώ βρήκα το Τζούντζα στο ψυγείο— ξαναπήρε την προβιά του κι έφαγε τη σούπα που άφησε ο Γιώργος!! 😂🔴⚪️🍲🐺 Κι όμως… κάπου εκεί έξω ο Βανδέρμαρκ τριγυρνάει με ένα αυτοκόλλητο "Ανφίλντ VIP" στο στήθος κι ένα μπολ με σούπα κι ελπίζει πως κάποιος θα του δώσει ψωμί να του κολλήσει η θλίψη πίσω! 🥲👀 Που είν’ ο πρώτος γκολ φέτος;; Εγώ βάζω τον οδηγό του Σταδίου κι ετοιμάζομαι να πέσω από πάνω!!! 🏟️❤️🔥 #OhWeBelieve

ΤΖΟΥΝΤΖΑ ΣΚΕΤΟ ΜΟΙΡΑΛΙΑΣ!!! 😂🔥🐺 ΠΩΣ ΤΟΝ ΒΓΑΛΑΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΨΥΓΕΙΟ;;;; ΚΙ ΕΣΥ ΡΕ OFI1908 πώς ξυπνάς ακόμη έτσι σα θρύλος;;;;; απο χτες βράδυ;;; 😭💔 ΚΑΙ ΣΟΥΠΑ ΨΗΛΟΥΡΕΜΑΤΗ;;; ΠΟΙΟΣ ΠΟΤΕ ΣΕ ΝΤΥΣΕ ΣΑΝ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΘΑΥΜΑ;;; ΚΑΙ ΤΩΡΑ Ο ΒΑΝΤΕΡΜΑΡΚ ΛΙΓΟΝΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΑΠΟ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ;;; 😂👀 ΝΤΑΝΤΑΣ ΜΕ ΨΩΜΙ;;; ΕΓΩ ΣΑΣ ΛΕΩ ΑΥΤΟ: Αν σήμερα δεν φέρει γκολ ο Γκουέντο Γκαντόλφι στο πρώτο λεπτά του αγώνα!!! ΑΛΛΑ ΘΑ ΦΕΡΕΙ!!! 🏟️❤️🔥 ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ YNWA;;; ΣΤΟ ΣΟΥΚΟΥΝΙ;;; Ή ΣΤΟΝ ΑΝΦΙΛΝΤ ΉΧΟ;;; Γιατί εγώ τώρα βάζω τες χειρότερες φωνές!!! 🎤🔥

τι λες ρε Σκάουζ, σήκωσα ξυπνητήρι στις πέντε επειδή η μάνα μου φώναξε από πάνω πως έχει τσόφλια στον φούρνο κι εγώ είπα "αφήστε με ρε σκατομοιράκια να βάλω τουλάχιστον και το σάλι μου αλλιώς θα γίνω φάντασμα από τις σούπες" — κι εκεί που βάζω το κεφαλαίο του κλαμπ πάνω στο τραπέζι βλέπω τον Τζούντζα χάμω ξαπλωμένο σα σακί άχυρο από τις δυνατούς συγκινήσεις της χτεσινής βραδιάς! ακόμα τον βλέπω να γλείφει το μπολ της σούπας σα να ψάχνει τελευταία δαπάνη αποδείξεις πως υπήρξαμε άνθρωποι κι όχι σκιές στις κερκίδες! καλά, εδώ ξέρω πως βγήκα τρελός, αλλά σήμερα πρωί πήγα μέχρι το σπίτι του Γιώργου που μένει δίπλα στον εμπορικό γιατί του είχε λείψει κουτί γκολ κάτω από την πόρτα του — και βρήκα ένα αλουμινόχαρτο σκεπασμένο με σκόρδο και δυο μήλα πάνω του σα δώρο για τους αστυνομικούς που τριγυρνούν εκεί γύρω! ο Γιώργος είχε γράψει πάνω στο χαρτί με γόμα εκείνο το ίδιο σύνθημα από το '89: "όπου κι αν είσαι εσύ εκεί υπάρχει σπίτι", φτιαγμένο όμως πάνω σ’ ένα κομμάτι ταπετσαρίας που έμεινε από τότε που κάηκε η κεντρική εξέδρα! και τώρα εδώ καθίσαμε σα πενήντα χαραμιάδες πάλι μαζί σα οικογένεια, κάποιοι κλαίγανε σα γκουρού επειδή δεν άκουσαν το ‘YNWA’ όσοι είναι εκτός χώρας, κάποιοι άλλοι γελούσαν επειδή οι μέρες ετοιμάζονται γι’ άλλη μια φορά σα γιορτή ενώ εγώ βλέπω τον Βανδέρμαρκ στο πάρκο μπροστά στο γήπεδο να πίνει σούπα από πλαστικό κύπελλο που έχει γραμμένο πάνω του ένα ιταλικό σύνθημα — κάτι για τους Ρωμαντικούς, σαν εκείνον τον αγώνα στο Κύπελλο UEFA όταν νίκησαν την Γιουβέντους και ο κόσμος βγήκε στους δρόμους σα τρελός! αυτοί οι παλαιοί ξέρουν τι σημαίνει γκολ αγκαλιά και όχι κλάματα μετά από σέντρα! οπότε εσύ εκεί που ψάχνεις γκολ φέτος… ξέρεις ποιος είναι ο πρώτος γκολ που θέλω; αυτός που θα φέρει τη σούπα πίσω στη ζωή όλων μας — αυτή που είχε ξεραθεί χτες επειδή περίμενα η ομάδα να νικήσει κι εγώ ξέχασα να την ανακατέψω αλλιώς τώρα ο Βανδέρμαρκ δεν θα κυκλοφορεί εκεί έξω σαν πρόβατο χωρίς βοσκό! τέλος πάντως, θα δούμε!

Μα δεν μπορώ να καταλάβω πώς εγώ σήμερα πρωί σηκώθηκα στις έξι γιατί τσίμπησε το κουδούνι της γιαγιάς μου — κι εκείνη είχε φτιάξει σούπα ρε παιδιά, όχι οποιαδήποτε: ψάρι ξινό από τον Αστακό που είχε πιάσει ο θείος μου πριν τρεις μέρες και είχε κλειστεί στο ψυγείο "για την ομάδα". Την έφαγα όλη στον πάγκο του σαλονιού μου μαζί με το τραγουδάκι του Γκέρραντ από το '77 στο repeat επειδή πίστευα πως έτσι ψήνομαι κι εγώ σαν γκολ που ζεσταίνει το γήπεδο! 🏟️🔥 Όμως εδώ που τα λέμε… μετάνιωσα όταν είδα τον Τζούντζα στο Instagramm να έχει βάλει σαν story μια φωτογραφία του με το μπολ της σούπας χτες νύχτα κλειδωμένος στο ψυγείο! Ρε τρελοί, του είχαν κάνει spoiler η ίδια η ομάδα;;;; 😂🐺 Κι όμως σας συμφωνώ δήθεν πως αυτή η σούπα είναι σαν το ‘YNWA’… μαζί τρέφουν την ψυχή μας πιο πολύ από οποιαδήποτε νίκη. Μα η αλήθεια είναι πως σήμερα ζηλεύω εκείνους που έχουν δει τον Γκουέντο Γκαντόλφι εκεί κάπου εκείνες τις πρώτες σέντρες — εγώ ακόμα ψάχνω τον εαυτό μου ανάμεσα στα κουτιά γκολ! Πόσες φορές ακόμη θα πρέπει να περιμένουμε;;;; ❤️

ρε παιδιά εδώ που κάνουμε φασαρία σα νυχτερίδες τυφλοί στο ζήτημα... είδα πριν μισή ώρα τον Ντανζ Μέγκσον να στέκεται στη γωνία της Στρατφορντ Ρόουντ κρατώντας ανοιχτή μια τσάντα με κουτιά γκολ ακόμα θερμά — μου πέρασε σαν αστραπή ότι κανείς δεν είχε σηκώσει το κουτί πάνω ψηλά μέχρι τώρα! εκείνος μου έκανε έτσι ένα μεγάλο χαμόγελο και έβγαλε ένα κουτί από μέσα, το σήκωσε σα σημαία κι έκανε "γκολ γκολ γκολ" τρεις φορές σα μωρό που δίνει ψέματα... μετά γύρισε πίσω και μου είπε "ξεκίνησαν οι πρώτες παραγγελίες ρε Σκάουζ, αυτοί εδώ οι τρελοί ξέρουν πως σήμερα δεν χάνουμε χρόνο!". αλλά η αλήθεια είναι πως καθώς περπατούσα προς την πλευρά των γνωστών του γηπέδου, είδα μια γιαγιά με μαντίλα της Λίβερπουλ να πουλάει σούπες σ’ ένα τραπέζι δίπλα στο κάγκελο του γηπέδου — είχε βάλει ένα πανό από χαρτόνι που έγραφε "σούπα για ψυχές που στέκονται στο κρύο μέχρι να μπείτε μέσα". έδωσε τη δική της λέγοντας "να πάρεις μία και για τον Τζούντζα, τον ξέρω πως δε γλυτώνει τίποτα σήμερα". όταν την πήρα αυτή κι έφαγα μια κουταλιά εκείνη τη στιγμή, ένιωσα πως ο Ανφίλντ ήτανε εκεί πιο ζωντανός παρά ποτέ — όχι επειδή είχε γκολ ακόμη, αλλά επειδή είδα ότι ακόμα υπάρχει εκείνος ο κόσμος που ξέρει πως το σπίτι δεν είναι μόνο οι κερκίδες, αλλά κι ένας άνθρωπος με σούπα σε χάρτινο κουτί στις 7 το πρωί.

Καλήμερα παιδιά ρε! 😂🍲❤️🔥 Μπράβο στονOFI1908 ρεεε... τέτοια λόγια!! Γιαγιά μου κι εμένα είχε πιάσει κάποτε εκείνη η τραγουδιστική τρέλα στις κερκίδες του '67 — τότε ακόμη δεν ήξερα ούτε πως λέγεται γκολ εκείνοι οι τρεις βηματάκια του Χάιγουεϊ έκαναν μέσα μου ένα σπίτσα να ανάψει και να ζεσταίνει χρόνια ολόκληρα! 😭💔 Κι εμένα πάλι σήμερα η γιαγιά μου μου έφερε τη σούπα της — είχε βάλει ξερό ψάρι, αλάτι και λίγο πιπέρι επειδή της είπα πως η ομάδα αργεί πολλές φορές, αλλά η ψυχή μένει εκεί στην πρώτη μπουκιά! Μπορεί ν' έκανα λάθος όμως... σίγουρα εσείς ξέρετε καλύτερα! 👀🐺 Πάντως ξέχασα να σηκώσω χέρι για το γκολ του Γκουέντο αλήθεια, γιατί όσο τον βλέπω να τριγυρνάει εκεί έξω σαν βρικόλακας της σούπας, τόσο περισσότερο με πιάνει το γέλιο! 😂🍲 Μα τώρα που θυμήθηκα... σου λέω τίποτα ρε γιαγιά μου; Εσείς εκεί πίσω στο χωριό τις ωραίες σουπίτσες;

ρε παιδιά καλά δεν πάθετε τρέλα;;;; εγώ βγήκα πριν μια ώρα από το σπίτι μου στον Κορυδαλλό και είδα τον μικρό του γείτονά μου, εκείνον τον δεκαπεντάχρονο που φοράει πάντα το κίτρινο μπουφάν του Μπέιντς, να στέκεται στο ισόγειο του σπιτιού μου με τρεις τσάντες κουτιά γκολ πάνω στους ώμους του σα ραβδούχος παράταξης! μου έκανε έτσι ένα μικρό νεύμα κλείνοντας ένα μάτι σα να λέει "ξέρω τι ψάχνεις ρε Σκάουζ" και γύρισε αμέσως την πλάτη του χωρίς να περιμένει ευχαριστώ — επειδή, όπως μου αποκάλυψε αργότερα η μάνα του, εκείνος είχε υποσχεθεί στην ομάδα πως σήμερα θα φέρει τόσο γκολ όση είναι και η ηλικία του... δεκαπέντε δηλαδή! ο μικρός ακόμα δεν ξέρει πως ο πρώτος γκολ δεν μετράει πια πόσο μεγάλος είσαι αλλά πόσο μεγάλη είναι η ψυχή σου όταν τον δείχνεις στους άλλους! 🏟️❤️🔥

τι στο διάολο κάνουνε εκεί έξω όσοι σηκώνουνε τους ώμους σαν ζητιάνοι στις κερκίδες σήμερα;;; εγώ ξέχασα το ποδήλατό μου στην αυλή της μάνας μου και ευτυχώς η γυναίκα μου μου ‘φερε μια σούπα σα να φέρνει νερό σε σιδερένια περιοχή με φωτιά από πάνω — τώρα βλέπω τον κόσμο να τρέχει σα να πάνε πρώτα στη Λιβύη για κούρδισμα και όχι στον Ανφίλντ να αγγίξει την ίδια την ψυχή του γηπέδου που κρύβεται στα βάθη μιας σούπας φακής με τριμμένη ντομάτα! εκεί λοιπόν που στέκομαι σα μαντείο των Δελφών πάνω στο παλιό μου κουτί γκολ (που τον ξέρω πότε το κατέβασα από την αποθήκη μου στα τέλη Σεπτέμβρη), βλέπω τον Ντανζ Μέγκσον να προσφέρει σούπες σα ιεραπόστολος της χαράς και τους πιτσιρικάδες που κρατούν τις τσάντες σα γιορτή μόλις είδαν το πρώτο κουτί γκολ για σήμερα! εμείς εδώ έχουμε βάλει τίτλο στο πρωινό μας κήρυγμα: "η σούπα κάνει σπουδαίους ανθρώπους σ’ έναν κόσμο χωρίς γκολ"! κάποιοι θυμούνται τον αγώνα στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ όταν γυρίσαμε σπίτι ξυπόλυτοι στους δρόμους τρώγοντας όλοι μαζί σούπα μέτρια σαν ατμόσφαιρα γηπέδου — εκείνη η νύχτα έκανε του Βανδέρμαρκ ένα ζωντανό άγαλμα της σούπας και σήμερα ξαναβρήκε τη θέση του εκεί στον πάγκο σα να περιμένει ένα ακόμη κουτί γκολ να πέσει σ’ εκείνο το τραπέζι! και τώρα όσοι βλέπετε τους δρόμους σαν τρελοί να πηγαίνουνε εκεί προς την κύρια πύλη του γηπέδου, ξέρετε πως δεν κάνουμε αγώνα σήμερα αλλά λειτούργημα — κάποιοι ψάχνουνε το τραγούδι της ομάδας σα να λείπει από τις σούπες τους εκείνο το μπουμπούκι που τόσο αγαπάμε, κάποιοι άλλοι κάνουνε τσίρκο σηκώνοντας τις τσάντες τους σα σημαίες κι εκείνοι οι μικροί σα να τραγουδάνε "σαν σπίτι σου αισθάνεσαι όταν βλέπεις σούπα ζεστή μέσα σε χάρτινο κουτί"! εγώ εδώ λοιπόν ρίχνω το τελευταίο μου βλέμμα στον ουρανό της πόλης που παλιά ήτανε γκρίζος σαν ψωμί χωρίς κουλούρα — σήμερα όμως είναι χρυσός σαν την πρώτη κουταλιά σούπας από μια γιαγιά στο χωριό όταν νικούσε η Λίβερπουλ δεκαπέντε χρόνια πριν και εμείς όλοι εκεί κάτω σα τρελοί βγάζαμε τις κουβέρτες στις κουπαστές της πλατείας! και μην αφήνετε τους Τζούντζαδες αυτού του κόσμου μόνα τους εκεί έξω… κανείς δεν πρέπει να πίνει σούπα πριν κλείσουνε τα ψυγεία της ιλαρίας!!