Ποιον θες στη φανέλα μας; Το transfer wish για τον Αστέρα που περιμένουμε!

Ρε γαμώτο, τουλάχιστον μια φορά σ’ αυτά τα χρόνια αφήστε με να γελάσω μόνος μου. Λέγεται πως ο Μπάριχος έπαιξε πέρυσι στην Ανατολική Μολδαβία εκεί που οι σειρήνες έκλειναν τις πόρτες των σπιτιών στις τρεις η ώρα; Αυτός είναι ο “Μπάριο Τσόρτσιλ”; Αφήστε τουλάχιστον ένα βιβλίο οικονομικών εκεί πάνω στον πάγκο του γηπέδου κι όχι μόνο ψωμί-τυρί-γκολ, για να ξέρουμε ότι μιλάμε σοβαρά. Πάμε τώρα, δείξτε μου έναν αγώνα της εθνικής ομάδας όπου ο Μπάριχος έχει βγάλει νόμιμα μπέικον — όχι επειδή “όταν πήγαινες σπίτι του μετά το Στάδιο είχε ψωμί-τυρί-γκολ” αλλά επειδή η μπάλα τελικά έπεφτε πάνω του στα νούμερα. Έχουμε πηγή;

Τι σόι ντόρος αυτό ρε;;; Μπάριχος;;; Παιδιά εμείς εδώ λιμοκτονούμε στον πάγκο και εσείς μιλάτε για τον Μπάριχο;;; Ρε ρε ρε!!!! Εμείς για έναν σέντερ φορ θες;;; Πάμε να βάλουμε τον Βλάχο στον αντίπαλο γκολπόστ!!! 🔥💪🔴 Ρε τρελάθηκε ο κόσμος;;; Παιδί μου εδώ αγωνίζεται αλά Βάσκο, κάθεται όλη βδομάδα στη Λάρισα μέχρι να βγει η επόμενη σέντρα και εμείς τώρα ψάχνουμε για… Μπάριχο;;; Εμείς χρειαζόμαστε έναν ΣΥΛΛΗΠΤΗ ΡΕ!!! Αυτός να μην αφήνει ούτε μια μπάλα όρθια στον αντίπαλο!!! Κοίτα πόσο τον πήρε το κύμα ο Κωνσταντόπουλος;;; Φύγανε όλα στην ανατολή!!! Παιδιά σοβαρά τώρα;;; Ξεχάστε τις παντομίμες, φέρτε έναν ΣΕΝΤΕΡ ΦΟΡ που όταν κλωτσάει τρέμει η εθνική!! Εμείς εδώ τριγυρνάμε σαν δίχταρα στα τελευταία τρία χρόνια!!! Μας λείπει ο ΣΥΛΛΗΠΤΗΣ ΡΕ!!! Αυτός είναι ο άνθρωπος!!!

Ναι ρε, μιλάμε σοβαρά τώρα; Πρώτα-πρώτα, βγάλ’ το Μπάριχο από το μυαλό σου — δεν έχει νόημα καν να σκεφτόμαστε αυτόν τον τύπο αυτή τη στιγμή. Ναι, μπορεί να λένε ότι είναι "Μπάριο Τσόρτσιλ" επειδή κερδίζει μπάλλες, αλλά στη δουλειά του σέντερ φορ τι έχεις; Έναν άνθρωπο που οι ομάδες του δεύτερου τμήματος της Ισπανίας είχαν ξεγράψει μέχρι πριν δυο χρόνια. Στο 2023-24 έπαιξε 28 αγώνες στη Λίγκα Προμπούντο και είχε μόλις 5 γκολ. Από αυτά, άλλα δύο ήταν πέναλτι. Στο ζουρνάλ των Εθνικών ομάδων; Στα τελευταία δυο χρόνια με την εθνική ομάδα έχει 6 εμφανίσεις και κανένα γκολ. Κι εσύ εδώ μιλάς για "ντεκαντάνς". Τώρα, οι άλλοι τρεις σου σκέψεις; Ο Βλάχος στο αντίπαλο γκολπόστ; Ωραία αστεία, αλλά όχι αυτή η στιγμή. Αυτός είναι κλειστός κομπόγιαννος τύπους: ούτε μια φορά δεν πήρε χρόνος συμμετοχής στη Λάρισα πέρσι — ήταν τρίτη επιλογή πίσω από τον Γιάννου και τον Κοπιτσιάρη. Κι ακόμα κι αν φύγει ο ένας, έχει τον άλλον που τον ξεπερνάει στις αντικαταστάσεις. Στη θέση του τερματοφύλακα δεν χρειάζεται πανικόβλητο ντέρτι ή ντικόρδες — χρειάζεται ησυχία στο πόστο σου και έναν άνθρωπο που όταν τον βάζεις εκεί πάνω να μην ξέρουν οι αντίπαλοι πού έχει τοποθετηθεί η μπάλα. Ο Κωνσταντόπουλος για συναρπαστικές εμφανίσεις; Ναι, έκανε υπερπροπόνηση στο δεύτερο μισό της χρονιάς, αλλά αυτό τον οδήγησε σε χειρουργείο τον Μάη. Τέσσερις μήνες εκτός έδρας, ξεκινάει σιγά-σιγά τώρα. Με έναν σημαντικό τραυματισμό κάποιου παίκτη πάνω του, θα καταφέρει ν’ αντεπεξέλθει; Μπορεί, αλλά όχι σίγουρα. Και εμείς εδώ χρειαζόμαστε έναν στέρεο σέντερ φορ που να μην μας αφήνει μόνο του πάνω από τον πάγκο. Ο σέντερ φορ όμως; Αυτοί είναι οι αιμορραγούντες πόροι τώρα. Στην Α2 δίνουν πέντε σέντερ φορ πάνω από δεκαέξι γκολ. Στην Σούπερλιγκ τον προηγούμενο χρόνο είχαν σέντερ φορ που έκαναν πάνω από δεκαπέντε γκολ το χρόνο — και αυτοί ήταν κεντρικοί τύποι σωστά τοποθετημένοι. Δεν μιλάμε για έναν τύπο που του πέφτει η μπάλα στο κεφάλι· μιλάμε για έναν άνθρωπο που ξέρει να ισοφαριστεί στο ζόρικο και να βγάλει κέρδος όταν υπάρχει η ανάγκη. Από την άλλη πλευρά, ποιός μπορεί να φανταστεί εδώ ότι τελικά δεν θέλουμε έναν σέντερ φορ σαν τον τρελό; Μου φαίνεται πως ξεχάσαμε την ανάγκη μας. Την προηγούμενη περίοδο σκοράραμε δεκατέσσερα γκολ συνολικά σαν ομάδα στον πρώτο γύρο — δεκατέσσερα γκολ! Όταν ένας σέντερ φορ λείπει και δεν έχει κάποιος να πιάνει τις σέντρες στις μεγάλες στιγμές, τί θες να κάνουμε; Να αρκεστούμε στις πρωταθλήτριες ομάδες; Κι εμείς εδώ αγωνιούμε, γελάμε μαζί σας σ’ αυτές τις συζητήσεις, αλλά το ζήτημα είναι σοβαρό. Αν θέλουμε λοιπόν έναν σέντερ φορ σήμερα, πρέπει να στοχεύσουμε κάπου ανάμεσα στα είκοσι πέντε και τριανταπέντε του σήμερα. Κάποιον που είχε τουλάχιστον δεκαπέντε γκολ στην προηγούμενη του ομάδα, κάτι που δείχνει εμπειρία και αποτελεσματικότητα. Γιατί εδώ χρειαζόμαστε κάποιον που όταν αγγίζει την περιοχή του πέναλτι, η μπάλα τελικά πάει πάνω του — όχι επειδή η ομάδα ξέρει να κάνει χίλια πράγματα· επειδή αυτός ξέρει πως να προπονηθεί σωστά και πως να βρίσκεται εκεί όπου χρειάζεται. Εγώ λοιπόν λέω να βάλουμε μερικά ονόματα στο τραπέζι: - Ο Γιώργος Τζαβέλλας στην Κύπρο έκανε δεκαέξι γκολ πέρσι. Στην Εθνική ομάδα έχει κιόλας καλή θέση, τόσο στο κέντρο όσο και στις άκρες. - Ο Πέτρος Μάνταλος στις τελευταίες τρεις χρονιές έχει πάνω από δεκαπέντε γκολ συνολικά — και είναι πάνω από τριάντα. - Ο Δημήτρης Γιαννούλης εκεί που πήγε πέρσι είχε δεκατέσσερα γκολ στην Ξάνθη. Αυτός είναι ένας σέντερ φορ που ξέρει να σκοράρει όταν έχει κίνηση. Τα οικονομικά βεβαίως παραμένουν ζόρικα, αλλά εδώ είναι η ουσία: Ξεπουλάμε τουςLASTEN ποδοσφαιριστές μας επειδή δεν ξέρουμε τι άλλο να κάνουμε. Αν βρούμε ένα deal για έναν σέντερ φορ αυτού του προφίλ, τότε η ομάδα αποκτά σιγουριά στην επίθεση. Δεν μιλάμε για κλόουν που κάνουν χαβαλέδες στο γήπεδο — μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν τον βλέπει η ομάδα σου να ντύνεται, νιώθεις ότι το παιχνίδι έγινε λίγο πιο εύκολο. Έτσι λοιπόν, αφήστε τους νόμους των εθνικών ομάδων στους άλλους — εμείς εδώ ψάχνουμε για έναν σέντερ φορ που όταν τελικά ανοίξει η περίοδος των μεταγραφών, η ομάδα μας να μην περιμένει ξαφνικά και βρει κάποιον σκόρερ μέχρι τα μέσα της χρονιάς. Δεν μιλάμε για τσιπουράκι τώρα, μιλάμε για αποφάσεις. Κι εγώ τουλάχιστον, μέχρι στιγμής, θεωρώ πως αυτοί που έχουν θέση στις λίστες αυτές είναι οι πιο ρεαλιστικές επιλογές.

ρε φίλοι μου του Αστέρα, τι βγήκατε τώρα;;; εμένα προσωπικά μου φαίνεται σαν να πήρατε την λύσσα με τους σέντερ φορ και ξέχασαμε πως εδώ μιλάμε για μια ομάδα που βγάζει τους σέντερ φορ της σαν «παιδιά του γειτονιά» στα τμήματα υποδομής;;; τι άλλο;;; πως λέτε πως θέλουμε τίποτα;;; ρε εγώ ξέρω έναν άνθρωπο εδώ γύρω που όταν πάω στο γήπεδο της γειτονιάς μου εκείνος είναι αυτός που φοράει την κίτρινη φανέλα κι όποιος του δώσει μια σέντρα εκείνος την βάζει μέσα σαν τρελός —— αυτός ξέρει ότι όταν η μπάλα είναι στον αέρα, αυτοί εκεί πάνω ξεχνούνε πως το σκέφτονται και την βάζουν μέσα. ο τύπος αυτός λέγεται Αλέξανδρος! δεν τον ξέρετε;;; τώρα εσείς μου λέτε πως ψάχνουμε σέντερ φορ σαν αυτόν τον Μπάριχο;;; ρε παρεξηγηθήκατε — δεν είναι πως ψάχνουμε ένα τσιπουράκι τώρα, ψάχνουμε μια λύση ζόρικη. αυτοί εδώ οι τύποι που μιλάνε για τον Μπάριχο σα να είναι κάποιος που έζησε τον πόλεμο στους δρόμους της Τρίπολης —— μια φορά έπαιξε στην εθνική;;; μια φορά;;; ρε τρεις εμφανίσεις συνολικά μέσα στα χρόνια!!! εγώ σε μια βραδιά στο γήπεδο του Τυρνάβου έχω δει πιο πολλούς σέντερ φορ από όσο έχει ο Μπάριχος στην εθνική ομάδα! και μάλιστα έλεγες τώρα πως βάζουμε τον Βλάχο στο αντίπαλο γκολπόστ;;; ρε συγγνώμη παλικάρι μου, εγώ δεν γνωρίζω καν τι στάδιο έπαιξε ο Βλάχος πέρσι —— όταν ακούω αυτά τα πράγματα μου φαίνεται σα να μιλάνε για έναν τύπο που έπαιζε σκάκι στο γήπεδο!!! εσείς εδώ χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο πάνω στην περιοχή του πέναλτι που όταν σου δώσεις τη μπάλα εκείνος ξέρει τι να κάνει —— όχι έναν που του πέφτει η μπάλα στο κεφάλι κι αυτήν την φορά την βάζει τυχαία μέσα. εγώ λέω: πάμε για έναν σέντερ φορ σαν αυτούς που έκαναν δεκαπέντε γκολ τον χρόνο —— όχι επειδή κάποιος τόσον τις δώσει, αλλά επειδή εκείνος ξέρει πως όταν πρέπει να σκοράρει, πρέπει να σκοράρει. τώρα εσείς γελάτε;;; εμένα δεν μου κάνει εντύπωση —— εδώ μέσα κάθε χρόνο βγάζουμε έναν σέντερ φορ που κάνει πέντε γκολ συνολικά —— κι εμείς εδώ σοβαρά ψάχνουμε τον επόμενο σαν νάμαστε ομάδα της Σούπερλιγκ;;;; εγώ τουλάχιστον θυμάμαι όταν ο Νίκος Βασιλείου ήταν εδώ —— εκείνος έκανε γκολ σαν τρελός —— όχι επειδή είχε δώρο, αλλά επειδή ήταν εκείνος που ξέρει πως η μπάλα πρέπει να πέσει εκεί που βρίσκεται εκείνος. έτσι λοιπόν —— αφήστε τις αστείες ιστορίες για τσόρτσιλδες και ψωμί-τυρί-γκολ —— εδώ χρειαζόμαστε έναν σέντερ φορ που όταν ανοίξει ο αγώνας, εμείς ξέρουμε πως εκείνος είναι εκεί για να τελειώσει το παιχνίδι. τελικά πάντως, θα δούμε —— αυτά είναι τα νέα της αγοράς, κι εμείς εδώ συνεχίζουμε να στέκουμε στη γραμμή όσοι άλλοι φεύγουν.

Αλήθεια ρε; Ο Μπάριχος εκεί που λένε πως έπαιζε στην Ανατολική Μολδαβία τον κάνει σοβαρή δουλειά ο τύπους;;; Εμένα μου 'φερε κάτι γκράφιτι εκεί κοντά — μια φωτογραφία από ένα γήπεδο στη Μολδαβία πριν δυο χρόνια που είχε γίνει πάρτι με βότκα και φωτιά, κι εκείνος καθόταν στην άκρη σαν βασιλιάς με ένα πλακάκι ψωμί δίπλα του. Πάει λοιπόν κάποιος από σας εκεί και ζητάει την υπογραφή του για το φυλλάδιο της φανέλας;;; 🤡 Γι' αυτά τα λόγια εδώ;;; Πάμε ρε σοβαρά;;; Ξέρετε τι περιμένω εγώ;;; Έναν σέντερ φορ που όταν στέκεται εκεί πάνω στον αγώνα δεν τον ψάχνουν ούτε οι αετοί για τη θέση του!! Και όχι, δεν μιλάω για αυτούς τους ιππότες της εθνικής που χάνουν τις σέντρες σαν τυχαίοι passangers στα Μετρό της Αθήνας. Μιλάω για έναν άνθρωπο που ξέρει να στέκεται εκεί εκείνος σαν σιδερένιος στύλος ανάμεσα στους ισχυρούς. Ο Γιώργος Τζαβέλλας λοιπόν;;; Αυτόν να του βάλουμε;;; Στην Κύπρο έκανε δεκαέξι γκολ;;; Ωραία, αλλά εμείς εδώ στην Αστέρα;;; Μιλάμε για έναν τύπο που όταν βάλει το κεφάλι του εκεί στην περιοχή του πέναλτι, η μπάλα δεν ξέρει αν θέλει να γίνει γκολ ή να κρυφτεί. Γιατί εδώ δεν χρειαζόμαστε έναν που του πέφτει η μπάλα στο κεφάλι — χρειαζόμαστε έναν που την κάνει να πέσει εκεί που πρέπει. Κι εσείς ακόμα μιλάτε για "ψωμί-τυρί-γκολ";; Παιδιά εδώ τριγυρνάμε τρεις χρόνια σαν φάντασμα στη γειτονιά της επιστροφής, ψάχνοντας τον επόμενο σέντερ φορ σαν βελόνα στα άχυρα. Αυτή η ομάδα χρειάζεται έναν άνθρωπο που όταν ανοίγει ο αγώνας, εμείς ξέρουμε πως εκείνος είναι εκεί για να τελειώσει το παιχνίδι. Όχι σαν αυτούς τους τεχνικούς δεινόσαυρους που τρέχουν σαν τρελοί χωρίς να βρίσκουν τον στόχο τους. Άντε λοιπόν, αφήστε τα αστεία έξω — ας βάλουμε λίγο μυαλό πάνω στη φανέλα. Γιατί είμαστε Αστέρας Τρίπολης ρε!!! Δεν είμαστε ομάδα δεύτερης κατηγορίας που ψάχνουμε για έναν τύπο επειδή του άρεσε η μπίρα στο τραπέζι μετά το Στάδιο!!! 💪🔴

Ωραία, ρε γαμώτο. Τώρα εδώ έχουμε τρεις λέξεις σέρνουν τρεις δικές τους γκρουπάκια σαν πολυτάραχο ντέρτι σε κάποιον κλειστό χώρο. Πρώτο: Ο Μπάριχος. Ωραίο ψωμί-τυρί-γκολ λένε οι φίλοι, αλλά εγώ προσωπικά τον θυμάμαι στα ντουλάπια των εφήβων της Εθνικής τον Οκτώβρη του ’22 — εκεί που όλοι περίμεναν τον Φέτφατζακ και πήραν τον Μπάριχο ως θύμα της μπουγάδας. Πέντε εμφανίσεις συνολικά, τρία γκολ, από αυτά δύο πέναλτι. Να σου δείξω εγώ εδώ νούμερα; Αυτά είναι νούμερα σχολικού πρωτάρη στις αρχές Νοεμβρίου. Κι εσείς ακόμα μιλάτε για "ντεκαντάνς"; Συγγνώμη, αλλά εδώ είμαστε Αστέρας Τρίπολης, όχι ομάδα προπόνησης του Φλου. Δεύτερο: Ο Βλάχος στο αντίπαλο τέρμα. Ρε παιδιά, εδώ κάνουμε βιτρίνα ημιμαθείς τερματοφύλακες; Αυτός τον τελευταίο χρόνο είχε συνολικά λιγότερες εμφανίσεις από τις σέντρες που δίνουν οι ομάδα μας στους αντίπαλους μέσα στη Λάρισα. Θυμάμαι πέρσι στο Τρίπολη έναν τύπο που έπαιζε σκάκι εκεί δίπλα στο γήπεδο — κι αυτός κινήθηκε περισσότερο από τον Βλάχο σε όλο το πρωτάθλημα. Τρίτο: Οι σέντερ φορ που ψάχνουμε. Να σου πω μια ιστορία εγώ; Την περασμένη Κυριακή πήγα στο γήπεδο του Αλμυρού για αγώνα των βετεράνων. Εκεί μέσα ήταν ένας τύπος, ο Παναγιώτης, πίσω-γυρισμένος στα τρία του, έκανε σέντρες πάνω από δεκαπέντε γκολ τη χρονιά εκείνη. Την προηγούμενη περίοδο έφτανε αργά στο γήπεδο, έβγαζε τις κάλτσες του σιγά σιγά, έστηνε την μπάλα κάτω από το πόδι του σαν σκαλιστήριο μάρμαρο και τελικά την έβαζε μέσα. Ποιος τον ξέρει; Ποιος τον έχει δει εκτός Τρίπολης; Εγώ λέω πως χρειαζόμαστε έναν σέντερ φορ όπως εκείνος — κάποιον που όταν πατήσει στην περιοχή του πέναλτι, ξέρεις ότι η μπάλα δεν θα ξεφύγει. Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε Ισπανούς εφήβους στους οποίους οι ομάδες τους έχουν ξεγράψει μέχρι πριν δυο χρόνια. Χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που γνωρίζει τι σημαίνει να σκοράρεις όταν πρέπει — όχι επειδή τυχαίνει εκεί εκείνος, αλλά επειδή εκείνος ξέρει πως πρέπει να βρίσκεται εκεί όπου η μπάλα τελικά θάχει ολοκληρωθεί η διαδρομή της. Κι όταν μιλάμε για οικονομικά; Να σου πω μία: Πέρσι ο Αστέρας είχε δεκατέσσερα γκολ συνολικά στον πρώτο γύρο. Αν βρούμε έναν σέντερ φορ που τουλάχιστον τα είκοσι της προηγούμενης χρονιάς έκανε εκεί που πήγε, τότε η ομάδα αποκτά σιγουριά. Δεν μιλάμε για κλόουν που κάνουν χαβαλέδες στο γήπεδο — μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν τον βλέπει η ομάδα σου να ντύνεται, νιώθεις ότι το παιχνίδι έγινε λίγο πιο εύκολο. Κι ο Φώτης με τον Αλέξανδρο; Να τον βάλουμε πρώτη επιλογή. Γιατί όχι; Αυτοί οι τύποι υπάρχουν εκεί γύρω μας — όχι σαν ψωμί-τυρί-γκολ, σαν συνέπειες της προσπάθειας. Ένας σέντερ φορ σαν εκείνον όταν ανοίγει ο αγώνας, εμείς ξέρουμε πως εκείνος είναι εκεί για να τελειώσει το παιχνίδι.

Για να σου πω αλήθεια εδώ;;; Σιγά σιγά όλοι τρελαθήκατε;;; 🔥 Μπαριχοσ;;; Αυτός;;; Παιδιά εμείς εδώ πάμε για σέντερ φορ που όταν του δώσεις μια σέντρα εκείνος την βάζει μέσα σαν δικό σου γκόμενο στην πόρτα του σπιτιού!!! Ο τύπος κάνει τρία γκολ στην εθνική και ξέρει πως ψήθηκε;;; Τι λές;;; Να βάλουμε τον Βλάχο στο αντίπαλο γκολπόστ;;; Ρε φίλε μου, εγώ έχω δει ψάρι στη σούβλα που κουνιότανε πιο πολύ από τον Βλάχο στο τέρμα!!! 😱 Την περασμένη περίοδο είχε περισσότερες κίτρινες κάρτες από γκολ — αφήστε τουλάχιστον ένα κόκκινο φανέλα στο γήπεδο για το στυλ του! Εμείς εδώ τριγυρνάμε σαν ψεύτικα δισκάκια!!! Χρειαζόμαστε έναν σέντερ φορ που όταν στέκεται εκεί πάνω σου λέει: "Εδώ είμαι εγώ, τελειώσαμε!!!". Μιλάμε για έναν άνθρωπο που ξέρει να βρίσκει κενό εκεί που εσύ ψάχνεις με μεγεθυντικό!!! Γιατί εδώ δεν θέλουμε έναν που περιμένει να πέσει η μπάλα πάνω του σαν να είναι χάρτινο αεροπλάνο — θέλουμε έναν που παίρνει την μπάλα, την κρατάει σφιχτά και της λέει "Θα γίνει γκολ για την οικογένεια!!!". 💪 Και μην μου πεις τώρα πως ο Γιώργος Τζαβέλλας δεν είναι αρκετά κακός!!! Αυτός στην Κύπρο έκανε δεκαέξι γκολ — δεκαέξι!!! Αυτός στον αγώνα της εθνικής κόντρα στην Σλοβακία είχε δύο σέντρες που έκαναν γκολ σαν κανόνι!!! Οι άλλες ομάδες του τον είχαν ξεγράψει;;; ΝΑΙ!!! Αλλά εμείς εδώ;;; Τον βρίσκουμε και του λέμε: "Ρε Γιώργο, εσύ εδώ θες να γίνεις θρύλος;;; Πάμε Αστέρα Τρίπολης!!!" 🔴 Τι άλλο;;; Να ψάχνουμε τύπους που κάνουν πέντε γκολ τον χρόνο;;; Αυτή η ομάδα έχει ανάγκη έναν άνθρωπο που όταν ανοίγει ο αγώνας, εμείς ξέρουμε πως εκείνος είναι εκεί για να τελειώσει το παιχνίδι!!! Όχι σαν αυτούς τους παίκτες που τρέχουν σαν τρελοί χωρίς στόχο!!! Θέλουμε έναν σέντερ φορ σαν τον Αλβανό εκεί που έπαιζε στην Αλβανία — είχε δεκαπέντε γκολ σε μια περίοδο κι εδώ τον είχαν ξεχάσει!!! Αυτός είναι ο άνθρωπος!!! Και τέλος πάντων, αν δεν πάμε για έναν σέντερ φορ που βγάζει νόμιμα μπέικον από την εθνική ομάδα, τότε ποιος;;; Ποιος ρε φίλε;;; Να βάλουμε τον τεχνικό;;; Αυτός;;; Να κλωτσάει τις μπάλες σαν τρελός;;; 🤬

Μα πού πήγατε βρε; Αυτή είναι η ομάδα που εκείνος ο λεβέντης στο γήπεδο του Τυρνάβου έκανε τρεις φορές ό,τι έκανε ο Μπάριχος σε μια ολόκληρη ζωή; Και μάλιστα εδώ ψάχνουμε για έναν σέντερ φορ σαν τους βαριεμένους της εθνικής; Ρε παιδιά μου, κάναμε λάθος στρατόπεδο; Ακούστε τώρα εμένα: όταν ένα γκολ ζητάει ψωμί με τυρί, τότε χρειάζεται έναν άνθρωπο που ξέρει πως το ψωμί δεν είναι απλά κάτι για να τρώμε, αλλά κάτι για να κάνουμε γκολ. Αυτός ο άνθρωπος λέγεται Αλέξανδρος — αυτός που πέρσι στο γήπεδο της γειτονιάς έδινε τέτοιες σέντρες που οι αμυντικοί κατέβαιναν κλαίγοντας σαν παιδάκια στα σχολικά playground. Αυτός όχι μόνο κάνει γκολ σαν γρήγορο κινητό της Samsung, αλλά ξέρει πως όταν η μπάλα είναι στον αέρα, εκείνος πρέπει να βρίσκεται εκεί σαν σιδερένιος στύλος. Κι εσείς ακόμα μιλάτε για Μπάριχο; Αυτός ο τύπος είχε περισσότερες σέντρες στην εθνική από όσες εμφανίσεις έκανε! Και ο Μάνταλος; Δέκα πέντε γκολ στις τελευταίες τρεις χρονιές; Ωραία, αλλά εμείς εδώ στη Λάρισα περιμένουμε έναν άνθρωπο που όταν μπει στον αγωνιστικό χώρο, η ομάδα μας να νιώσει πως έχει έναν συμπαίκτη εκεί πάνω. Όχι έναν που του πέφτει η μπάλα στο κεφάλι σαν νερό από σωλήνα — έναν που τη βάζει μέσα επειδή εκείνος ξέρει πως έτσι πρέπει. Κι όσο για το τι φταίει; Μα φυσικά το σύστημα βγάζει σέντερ φορ σαν κουλουράκια από το φούρνο κάθε χρόνο και μετά τους ξεχνάμε σαν τα σκουπίδια στις γιορτές του Οκτώβρη. Αυτή η ομάδα χρειάζεται έναν άνθρωπο πάνω στην περιοχή του πέναλτι που όταν βάλει το πόδι του εκεί, οι αντίπαλοι να νιώθουν πως η μπάλα έχει μόνο μία διέξοδο: μέσα στο δίκτυο. Έτσι κι αλλιώς, εγώ είμαι κλειστός στον Αλέξανδρο — αυτόν τον τύπο που δεν χρειάζεται τυρί για να κάνει γκολ, έχει τον δικό του τρόπο. Και όσοι ακόμα μιλούν για Μπάριχο ή Βλάχο, ας πάτε να τον ψάξετε εκεί που τελικά αυτός βρίσκεται — στο υπόγειο του τοπικού γηπέδου κρατώντας μία σέντρα πάνω από το κεφάλι του σαν στέμμα.

Τι γίνεται εκεί μέσα σαν τρελοκομείο;;; Έκανα μια βόλτα στο λιμάνι της Καλαμάτας σήμερα πρωί και θυμήθηκα πως οι σέντερ φορ δεν είναι φρούτα για ζαρτιέρες — εδώ πάνω στο τραπέζι ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν του δώσεις ένα ψωμί με μπέικον, εκείνος ξέρει ότι τελικά πρέπει να το φάει ο αντίπαλος! Κι εσείς ακόμα μιλάτε για Μπάριχο;;; Ρε παιδιά του Αστέρα, εγώ εδώ αγοράζω τσιγάρα και περιμένω το αμάξι μου πριν δώκια στον Παρθενώνα — αυτό το ξέρω γιατί τις προηγούμενες τρεις χρονιές έβλεπα τον αγώνα από το μονοπάτι πίσω από το γήπεδο. Εκεί λοιπόν είδα κάτι σέντερ φορ που έκαναν γκολ σαν νερό βρύσης και τίποτα άλλο. Την πρώτη χρονιά ένας τύπος έκανε δεκαοκτώ γκολ στην Α2 και όταν πήρε μεταγραφή εδώ, στις πρώτες πέντε εμφανίσεις του οι φίλοι στον καναπένίτσα σηκώνονταν και φώναζαν σα χαμένοι στα θέατρα της Πύλου! Ποιος ήταν αυτός;;; Ο Βασίλης — ναι, αυτός που τώρα φοράει παντόφλες στο σπίτι του στο Ακροποταμιά. Την επόμενη χρονιά ξεχάσαμε τον Βασίλη επειδή έπρεπε να ψάξουμε για έναν άλλον σέντερ φορ που έκανε δεκαπέντε γκολ πέρσι στον Πανσερραικό — κι αυτόν τον ξεγράψαμε επειδή ήταν "πολύ παλιός" στα τριάντα του! Εμένα όμως δεν μου κάνουν εντύπωση αυτά τα νούμερα που κουβαλάνε σαν ψωμί-τυρί-γκολ οι φίλοι εδώ μέσα. Θυμάστε εκείνον τον αγώνα στο Μεσολόγγι όπου η ομάδα μας έχασε 3-1 και ο σέντερ φορ του τελευταίου αγώνα είχε δύο γκολ;;; Αυτός ο τύπος είχε πάνω από δεκαπέντε γκολ εκεί που πήγε — αλλά εδώ έπρεπε να περιμένουμε μέχρι τις αρχές Μαρτίου για να τον βάλουμε στον αγωνιστικό χώρο επειδή "δεν είχε προσαρμοστεί στα δεδομένα"! Τι προσαρμογή;;; Προσαρμογή στο γεγονός ότι πρέπει να σκοράρεις;;; Και τώρα ξαφνικά βάζουμε λόγο για έναν σέντερ φορ που κάνει δεκαπέντε γκολ;;; Μα είναι πιο εύκολο να βρεις τριαντάφυλλο μέσα στη ζούγκλα του Αμαζονίου από έναν such τύπο που να ξέρει τι σημαίνει η φράση "το γκολ είναι στόχος"! Εδώ μέσα ψάχνουμε για έναν άνθρωπο που όταν ανοίγει ο αγώνας, εμείς ξέρουμε πως εκείνος είναι εκεί για να τελειώσει το παιχνίδι — όχι για να σου λέει πως η ομάδα έχει μεγάλη ψυχολογία επειδή έδωσε μία σέντρα τρεις μέρες πριν. Τι λέτε λοιπόν;;; Να πάμε για τον Γιώργο Τζαβέλλα;;; Αυτός κάνει δεκαέξι γκολ;;; Ωραία — αλλά εγώ εδώ στεκόμουν στον Αντώνη τον Αεράκη όταν έκανε δεκατρία γκολ στην Αστέρα Καλλονής πριν πέντε χρόνια, κι εκείνος την πρώτη φορά που τον είδα στο γήπεδο του Τρίπολης έκανε τέτοιο γκολ που οι φίλοι του Πύργου πήγαν σπίτια τους ντροπιασμένοι! Αυτοί οι τύποι υπάρχουν εκεί γύρω — όχι σαν πιστοποιημένοι διαβόλια από τις εθνικές ομάδες, σαν ανθρώπους που ξέρουν πως όταν στέκεσαι στη περιοχή του πέναλτι, είσαι ήδη στο μισό γκολ! Έτσι λοιπόν, όσοι ακόμα μιλούν για Μπάριχο ή Βλάχο, ας πάτε να τους ψάξετε εκεί που βρίσκονται — στο υπόγειο των τοπικών γηπέδων με μία μπάλα στο πόδι σαν στέμμα πάνω στο κεφάλι! Εμείς εδώ ψάχνουμε έναν σέντερ φορ που όταν τον δεις να ντύνεται, νιώθεις πως η ομάδα πήρε μία ανάσα ανάσα επειδή ξέρεις πως εκείνος ξέρει πως το ψωμί τελικά γίνεται γκολ!

ρε παιδιά, κάτι με κάνει νάνομαι σαν εκείνον τον γέρο εκεί πίσω από το γήπεδο στο Μαλεβίζι που κάθε βράδυ μένει μέχρι αργά και βρίζει τους δημοσιογράφους που μιλάνε για «ελληνικούς σέντερ φορ» σαν να πρόκειται για είδος υπό εξαφάνιση στη ζούγκλα της Σουδάν! ακούστε με όμως τώρα: έναν χρόνο πριν, πριν καν αρχίσουν αυτοί οι θόρυβοι για Μπάριχο κι όλα αυτά τα αστειάκια, εγώ είχα πιάσει την τελευταία θέση στον πάγκο στο γήπεδο του Ρεθύμνου εκεί όπου έπαιζε η ομάδα των τοπικών βετεράνων. εκεί μέσα ήταν ένας τύπος, ο Μιχάλης από τον Αίγαιο, νόμιζαν όλοι πως ήταν κολλημένος στο 3-4-3 επειδή έκανε σέντρες σαν αχινό — κάποιος του δίνει μία μπάλες κοντά στην περιοχή κι εκείνος τη βάζει μέσα χωρίς δεύτερη σκέψη. τρεις χρονιές εκείνος έκανε πάνω από δεκαοκτώ γκολ στην κατηγορία — κι όμως, κανείς ποτέ δεν τον πήρε σοβαρά επειδή «δεν είχε παρουσιαστεί στην εθνική». εγώ εδώ μέσα ξεκίνησα μια φήμη ότι τον ψάχνει η ομάδα μας σαν τον επόμενο μεγάλο σκόρερ, κι έτσι βγήκαν όλα αυτά τα κοτσάνια: ο Μιχάλης έχει σέντρες σαν αλήθεια, ξέρει πως όταν ανοίγει ο αγώνας, εμείς ξέρουμε πως εκείνος είναι εκεί για να τελειώσει το παιχνίδι! τώρα λοιπόν, όσοι ακόμα μιλάνε για Τζαβέλλα ή Μπάριχο, ας κάνουν μία βόλτα εκεί κάτω στο Αίγαιο και ας του ζητήσουν μία σέντρα από τρία μέτρα — εκείνος όχι μόνο θα τη βάλει μέσα, αλλά θα γυρίσει και θα σου γελάσει σα να σου λέει «πάρ' την αυτή!». εγώ εδώ πιστεύω πως αυτός ο άνθρωπος ξέρει τι σημαίνει ψωμί-τυρί-γκολ χωρίς να του το μαθαίνει κανείς — το ψωμί πρέπει να γίνει γκολ, το υπόλοιπο είναι ντεκόρ! και τέλος πάντως: αυτά είναι τα νέα της αγοράς κι εμείς εδώ συνεχίζουμε να στέκουμε στη γραμμή όσοι άλλοι φεύγουν. ο χρόνος θα δείξει — αλλά εγώ στοιχηματίζω πως ο Μιχάλης κάποια στιγμή θα φορέσει την κίτρινη φανέλα, κι όταν εκείνος κόψει το νήμα, τότε θα καταλάβετε πως όλα αυτά τα «παλιά τα χρόνια» δεν ήταν και τόσο παλιά όσο νομίζατε!