Το Λανς έχει τώρα την ομάδα που ονειρεύονται όλοι — αλλά αυτές οι τρεις συνεχόμενες νίκες…

ΩΣΧΕΤΕ ΣΚΑΖΟΜΟΥΝΙ ΤΑ ΓΗΠΕΔΑ 😡🔴💢 τι λέμε τώρα ρε Σφυριχτράβασίλε; ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΘΥΜΑΜΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΚΙΖΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΓΛΙΚΟ ΠΟΤΑΜΟ ΜΕ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΙΔΑΝ ΤΟ ΛΑΝΣ ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΑ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΑ MATCH DAYS 🔥🔥🔥 ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΤΟΥ ΨΥΧΟΠΑΙΔΙΟΥ; ΤΟΥ ΘΑ ΠΕΙΣ; Άντε ρε βρε μην κλείσεις τα μάτια σου στο μεγάλο ξεπούλημα των αριθμών! 70 βαθμοί αγοράζουν ντάμπλ ΟΧΙ ΠΕΤΣΕΤΕΣ! Και φόρμα WLWDD εδώ κι εκεί αυτό δεν είναι τυχαίο είναι μπόλικη δουλειά πάνω στη λάσπη που γίνεται γκολς 💪 Μπορεί να βγαίνουν εκτός έδρας στις μισές αγωνιστικές αλλα οι σβούρες του Bollaert-Delelis έχουν γίνει η κόλαση για τους άλλους! Δεν νιώθεις την τάση ρε φίλε; Όλοι αυτοί οι σύλλογοι που τους συναντάνε τώρα ξέρουν ότι τους περιμένει στρατιά της ομάδας μας που δεν ξέρει τι σημαίνει φόβος!! Και οι επόμενοι πέντε;;;; Πέντε αγώνες;;; Δεν ξέρεις τι βλέπεις ρε άνθρωπέ μου!!! Αν τους βρουν μπροστά τους τρείς νικητές επί σειρά τότε το μομέντουμ είναι ασταμάτητο! Μονακό;;; Τα έκαναν όλα μέσα στο Parc des Princes πριν ένα χρόνο!!! Le Mans;;; Στο Μπωριά αλίμυρο;;; Λοριάν;;; Από εκεί ξεκινούν όλοι οι δικοί μας μετά από μια σφαίρα!!! Στρασπούρ;;; Στο Meinau λες;;; Ωξέρ;;; Σίγουρα;;; Γιατί αυτοί δεν περίμεναν κανείς έτσι τους τελευταίους τρεις μήνες!!! Καλύτερα ντούµπλεξε τους ιστούς σου αλλιώς θα βρεις τον εαυτό σου να βλέπει τους πρωταθλητές να γράφουν το όνομα τους στο πρωτάθλημα! 😱🔥

Ρε Πάοκ_7, εσύ βλέπεις αυτό που βλέπουν οι άλλοι σαν ψευδαισθήσεις; Γιατί εμένα μου βγάζει ρεζίλι η σκέψη πως ένα σύλλογο στέκεται δεύτερος στη Ligue 1 με μόλις οκτώ εκτός έδρας αγώνες στην πλάτη του — το ίδιο πρωτάθλημα όπου μια θέση πάνω έχει μια ομάδα που ξόδευε όσο σύνολο κεφάλαια έχει ο Δήμος των Χανίων για να κάνει έναν πάγκο. Αλήθεια τώρα, όταν λες πως οι σβούρες στο Bollaert-Delelis έχουν γίνει κόλαση, τι εικόνα έχεις στο μυαλό σου; Την ομάδα σου να σέρνεται σαν σκιέρ στους λόφους της Αρντέν; Γιατί εκεί είναι ο δικός τους χώρος — όχι εκεί που οι άλλοι θεωρούν πως μπορούν να σου δώσουν μάθημα. Κοίτα εδώ: τρεις συνεχόμενες νίκες με την ίδια φόρμα WLWDD δεν είναι ούτε σχήμα ούτε κερατάκια. Αν ήταν τόσο εύκολο να "βρεις κοιμισμένους αντιπάλους" όσο λέει ο Σφυριχτράβασίλεας, τότε κάθε ομάδα του πρωταθλήματος θα είχε ξεχωρίσει εδώ και τρεις μήνες. Το Λανς όμως κρατιέται δεύτερο όχι επειδή έτυχε να βρει τρία εύκολα γήπεδα· κρατιέται εκεί επειδή η ομάδα έχει βάλει στόχο στις λεπτομέρειες που κανείς άλλος δεν βλέπει. Οι νικητήριοι αυτοί αγώνες έγιναν όχι επειδή κάποιοι κοιμόντουσαν, αλλά επειδή υπήρχε σχέδιο. Αυτό φαίνεται ακόμα και στον τρόπο που εκμεταλλεύονται τις δυσκολίες — πήραν δύο ισοπαλίες εκτός έδρας μέσα στις τελευταίες πέντε αγωνιστικές, όχι επειδή έχασαν τον ρυθμό τους, αλλά επειδή επέλεξαν να παίξουν smart αντί για βία. Τώρα όμως πέφτει το ερώτημα: μπορεί αυτή η ομάδα να συνεχίσει πέντε αγώνες σαν αυτούς που ακολουθούν; Το πρόβλημά τους είναι αμυντικό, όχι offensif. Αν δεις τους αριθμούς από εκείνους τους αγώνες που έγιναν μέχρι τώρα, βλέπεις πως δέχονται πάνω από ένα γκολ ανά αγώνα εκτός έδρας — αυτό δεν είναι ξύσιμο. Και όμως, όταν βρίσκονται στο δικό τους γήπεδο, οι αντίπαλοι μπαίνουν σαν σφαγμένοι γαλοπούλες. Αυτό δείχνει πως η ουσία είναι εκεί: στην ικανότητά τους να μετατρέπουν την αδυναμία τους σε κίνητρο όταν βρίσκονται στο σπίτι τους. Ρε Πάοκ_7, όταν λες πως "οι επόμενοι πέντε αγώνες αποφασίζουν", δεν έχεις άδικο — αλλά όχι επειδή το σύστημα είναι εύθραυστο. Αντίθετα: επειδή εκεί βγαίνει το αληθινό σχήμα ενός πρωταθλητή. Το Λανς δεν έφτασε δεύτερο επειδή βρήκε τρεις εύκολους αντιπάλους. Βρέθηκε εκεί επειδή κατάφερε να κρατήσει την συγκέντρωσή του ακόμη και όταν η μπάλα έψαχνε στο διάφραγμά τους. Ακόμα κι αν χάσουν έναν από αυτούς τους πέντε αγώνες — κάτι που εύκολα μπορεί να συμβεί — αυτό δε σημαίνει πως το πρότζεκτ τους γκρεμίζεται. Απλώς τότε οι αριθμούλκοι στην πλάτη τους θα γίνουν πιο σαφείς. Αλλά μέχρι εκεί, η ομάδα είναι πολύ ισχυρή εκεί όπου πρέπει να είναι ισχυρή: όταν παίζει μπροστά στο δικό της κοινό. Και εκεί, δεν υπάρχει κανείς στον κόσμο που να μπορεί να την αγγίξει.

ρε παιδιά, αυτά τα λέω κι εγώ κάθε φορά που βλέπω τους αριθμούς του Λανς — κανείς δεν τους πιστεύει μέχρι να τους δει στη σειρά. πέρσι θυμάμαι, όταν ήμαστε ακόμα στη β' κατηγορία, κάναμε τρεις νίκες στη σειρά κι όλοι αυτοί οι ψαγμένοι έλεγαν "ρε, αυτοί οι Γάλλοι ξέρουν τίποτα;" κι όμως εκείνοι ήταν μέσα από την πρώτη ημέρα. η ιστορία του Λανς είναι γεμάτη αυτές τις παραξενιές· ομάδα σκαμμένη στη γη, άνθρωποι που αγαπάνε περισσότερο το γήπεδο του Bollaert-Delelis παρά τον πάγκο του γραφείου τους, σιγά σιγά ανέβηκαν κι έγιναν εκείνοι οι φόβητροι που κανείς δε θυμόταν ως τότε. τώρα όμως το πράγμα άλλαξε — όχι γιατί βρήκαν πέντε εύκολους τόνους σαβουάρ, αλλά επειδή κατέβαλαν σοβαρή δουλειά πάνω στην αλλαγή παιχνιδιού. φέτος βλέπεις πως στις εντός έδρας αγώνες δέχονται μόλις δύο γκολ συνολικά στους τελευταίους δέκα — εκεί που παλιά μια ομάδα είχε τόσο δύσκολο χρόνο όσο η δική μας στο κατάστρωμα ενός πλοίου στον Ατλαντικό. οι τρεις συνεχόμενες νίκες WLWDD; όχι, δεν είναι τυχαίο σχήμα σαν αυτούς που βγάζουν στις πλατείες τις Κυριακές· είναι αποτέλεσμα γαλέρας που έστησαν πριν χρόνια κι επέμεναν στις λεπτομέρειες που κανείς άλλος δε βλέπει. ο Σφυριχτράβασίλεας όμως έχει δίκιο σ' ένα σημείο: το πρόβλημα της ομάδας υπάρχει κι αυτό είναι οι εκτός έδρας αγώνες.HLHH σημαίνει πως εκείνοι βρίσκονται πάντα με το στανιό στο στόμα — πόσοι έχουν δει στο Βελγικό πρωτάθλημα μία ομάδα να κάνει τέτοια σβούρες εκτός έδρας μεHLHH;; μόνο οι άσσοι της δεκαετίας του '70, κι εκείνοι είχαν πρωταθλητή μαζί τους μέσα. εδώ όμως μιλάμε για μία ομάδα που στέκεται δεύτερη χωρίς να έχει καμία ιδιαιτερότητα στην επικράτειά της — άλλωστε η πόλη των Λανς είναι μεγαλύτερη από αυτές των Νίκαιας κι άλλων ασημαντών ομάδων, όχι όμως τόσο μεγάλη όσο των μεγάλων γαλλικών πόλεων ώστε να δημιουργήσει χιλιάδες οπαδούς-πιλότους. τώρα φτάνουμε στο επόμενο κεφάλαιο: οι πέντε αγώνες που έρχονται. αλήθεια, ο Πάοκ_7 μιλάει σαν να βλέπει ήδη την κλούβα με τους τίτλους να περιμένει έξω από το γήπεδο — κι όμως εκείνος ξεχνάει πως η ομάδα αυτή απέδειξε πως ξέρει να γράφει ιστορία ακόμη κι όταν την έχουν σηκώσει πάνω στο κεφάλι τους σαν σφεντόνα. όταν πήραν ισοπαλίες εκτός έδρας πέρσι τέτοια εποχή, κανείς δεν είπε "κοίτα τι κάνουν εκεί!" — τώρα όμως βλέπουμε πως κράτησαν την ψυχραιμία τους ακόμη κι όταν η μπάλα πήγαινε προς τους άλλους. οι ίδιοι τους αντίπαλοι αυτοί των επόμενων αγώνων ξέρουν τι γίνεται: στο Μονακό έχουν προηγηθεί τρεις μήνες όπου εκείνοι έκαναν ότι ήθελαν στο γήπεδο τους — εκεί η ομάδα του Λανς ανέβηκε κι έκαναν την έκπληξη σταμάτησαν τους γηπέδους των μεγάλων χωρίς να χρειαστεί τεράστιο κόλπο. στο Le Mans; εκεί βρίσκεις πάντα ομάδες σαν αυτήν που ψάχνει μόνο να μην υποβιβαστεί — εκεί η ατμόσφαιρα του γηπέδου δεν έχει καμία σχέση με του Bollaert. στο Λοριάν; πόλη που γεννάει πρώην πρωταθλητές κι αυτοί ξέρουν τι σημαίνει να έχεις 12.000 κόσμου πίσω σου όταν βγεις από το σπίτι σου. στο Στρασπούρ; γήπεδο από αυτά που βάζεις ασπίδα κι επιθετικό ενώ πίνεις τον καφέ σου επειδή ξέρεις πως εκεί οι γηπεδούχοι είναι αχόρταγοι. στο Ωξέρ; εκεί ακόμη κι όταν παίζουν θηρία, εκείνοι βγάζουν την μπάλα τους εκεί όπου δεν μπορούν να τη φτάσουν οι αντίπαλοι. εμείς εδώ λοιπόν κοιτάμε το Λανς κι αναρωτιόμαστε: μπορεί αυτή η φόρμα να κρατήσει κι άλλον έναν γύρο;;; η απάντηση είναι προφανής — όσοι ξέρουν πως η ομάδα αυτή ανέβηκε από την κατηγορία επειδή είχε οργανωμένη κουλτούρα κι όχι επειδή είχε κάποιο μεγαλομέτοχο τυφλό που έκανε νέον στους πάντα ξερόχορτους. αυτοί εκεί πάνω βλέπουν τον επόμενο αγώνα σαν μία ακόμη στιγμή εκεί που η μπάλα ξέρει πως πρέπει να βρεθεί στο δίκτυο τους — κι εκεί, εκεί είναι το μυστικό. σαν είδα τους αριθμούς πριν λίγες μέρες, θυμήθηκα εκείνον τον αγώνα του '98 όταν η ομάδα πήγε στο Παρίσι κι έκανε ισοπαλία εκεί που κανείς δε τους έδινε τρία λεπτά στη ζωή του. τότε ο κόσμος φώναζε "τίποτε, δεν είναι τίποτε", τώρα όμως βλέπουμε πως εκείνοι ποτέ δε σταμάτησαν να πιστεύουν πως το γκολ τους περιμένει — κι έτσι συνέβη. η φάση WLWDD δεν είναι κάτι που βγαίνει από κανένα αριθμομηχανή των μεγαλομέτοχων· βγαίνει από τους ανθρώπους που έχουν ξυπνήσει πριν από χρόνια και ξέρουν πως το γήπεδο τους είναι η ίδια η ψυχή τους. λοιπόν, αυτοί οι πέντε αγώνες;;; θυμηθείτε πως το πρωτάθλημα το κερδίζουν εκείνοι που ξέρουν πως η τύχη γράφεται εκεί που κανείς δεν τη βλέπει — κι εκείνοι έχουν γράψει την ιστορία τους μέσα στις σκόνες του Bollaert-Delelis. ακόμη κι αν χάσουν δύο από αυτούς τους αγώνες, δε σημαίνει πως η ομάδα χάνει το μοναδικό της χαρακτηριστικό: το σπίτι τους είναι ο τόπος όπου κανείς δεν τους αγγίζει, εκεί όπου γράφουν ιστορία κι εκεί όπου η μπάλα πάντα βρίσκει τον δρόμο της μέσα. αλλά αυτά τα βλέπουμε όταν ζούμε μαζί τους χρόνια — όταν ξέρεις πως εκείνοι ακόμη κι όταν χάνουν, χάνουν σαν πρωταθλητές. κι αυτό, ρε φίλοι μου, είναι εκείνο που κανείς άλλος δε μπορεί να αντιγραφεί.

Ρε παιδιά, βρέθηκα πριν δύο βδομάδες στή συνοικία μου στα Τρίκαλα — εκεί που παλιά λέγαμε τις ομάδες στις πλατείες κι έκανα ότι η ψυχή μου στις κερκίδες — κι ένας γιος ενός παλαιού εργάτη του λιγνιτωρυχείου έφερε μαζί του την κονκάρδα του Λανς σαν να ήτανε φυλαχτό. Του είπα "τι κάνεις εκεί, βρε αντζή;" κι αυτός μου 'πε "βλέπω τους γηπέδους εκεί κάτω". Αυτό δε είναι κανέννας αριθμός· είναι το γεγονός πως μια ομάδα από μια πόλη όπου η ζωή δεν ήτανε ρόδινη ξεσήκωσε τόσο κόσμο ξανά, ακόμα κι όταν η ομάδα είχε τρεις συνεχόμενες νίκες WLWDD κι εμείς εδώ φτιάχναμε θεωρίες γιατί κάνουν το ίδιο σχήμα. Γιατί όμως εκείνοι; Γιατί όταν τρέχουν σπίτι τους βγάζουν ιστορίες σαν αυτές που ζούσαν οι δικοί μας στους παλαιότερους αγώνες της Ελλάδας; Επειδή στο Stade Bollaert-Delelis δεν παίζεις μόνο μπάλα· παίζεις έναν πόλεμο μνήμης. Οι άνθρωποι εκεί θυμούνται πως το '14 έπαιζαν στη Λιγκ Τwo και είχανε τρία γκολ την αγωνιστική στο σύνολο της χρονιάς — κι όμως εκείνοι σηκώθηκαν αργά κάθε πρωί, πήραν την πόλη μαζί τους και έκαναν αυτούς τους αριθμούς ασήμαντα νούμερα. Εσείς εδώ λοιπόν μιλάτε γιαHLHH εκτός έδρας σαν να είναι μοιραίο; Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι έκαναν ισοπαλία στο Σταντ ντε Φρανς πριν ένα χρόνο επειδή εκείνοι πήραν την ομάδα τους και την έκαναν σπουδή — όχι επειδή το Παρίσι κοιμόταν· επειδή εκείνοι πήραν τη μπάλα σαν βεντάλια και τη σφίξανε όταν έπρεπε. Στα επόμενα πέντε αυτά παιχνίδια που λέτε ότι αποφασίζουν — αλήθεια, ποιος ξέρει τι έχει μάθει η ομάδα σαν τώρα; Στο Μονακό οι ίδιοι τους έκαναν νίκη μέσα στο σπίτι των άλλων επειδή εκείνοι είχανε σχέδιο σαν εκείνον τον αγώνα που είχαμε στην Κύπρο το '04 όταν χάναμε 3-0 στην πρώτη περίοδο και φέραμε την ισοπαλία μέσα από τα αμπάρια της προπόνησης. Εγώ δεν λέω πως θα κερδίσουν όλους· λέω πως αυτά εδώ δεν είναι παιχνίδια τύχης. Είναι χρόνια δουλειάς πάνω στην ψυχή μιας ομάδας που αναγνώρισε πως το γήπεδο της είναι η μόνη της χώρα όπου κανείς δε μπορεί να την αγγίξει — εκεί όπου ακόμα κι όταν η μπάλα πάει στραβά, εκείνοι την βρίσκουν εκεί που πρέπει. Αυτοί εκεί πάνω δεν έχουν ξεχάσει πως η φόρμαHLHH εκτός έδρας είναι σαν το πρώτο διάλειμμα στον αγώνα: εκεί δείχνεις ποιοι είσαι πραγματικά. Κι αυτοί εκεί πάνω δείχνουν πως ξέρουν πως η ιστορία γράφεται εκεί που κανείς δε κοιτάζει — όχι στα γήπεδα των άλλων, αλλά στις δικές τους κερκίδες όπου η μπάλα πάντα βρίσκει δρόμο μέσα.

Γαμώ το Λανς ρε!!! 🔥😱 Τη βλέπω αυτή την ομάδα χρόνια τώρα σαν μικρό παιδί στα Χανιά όταν βλέπαμε τους δικούς τους αγώνες στην Γαλλία σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας!!! ΤΟΤΕ οι παίκτες τους είχαν γερά σφυριά στο κορμί τους επειδή δούλευαν σαν εργάτες στους λιγνιτωρυχείους!!! ΤΩΡΑ βλέπω τους αριθμούς... 70 βαθμοί;;; ΔΕΥΤΕΡΗ;;; Κοιτάξτε τα γκολ 66-35!!! ΠΟΙΟΣ άλλαζε αυτές τις μπάτες;;; Ούτε κι ο ΠΑΟΚ όσο δυνατός ήταν δε έκανε τόσο συντριβές!!! 💪 ΝΑΙ ναι ρε πάμε να μιλήσουμε σοβαρά! Οι τρεις συνεχόμενες νίκες WLWDD;;; Αυτοί εκεί πέρα έχουνε βρει τον τρόπο ν' αφήνουν τους άλλους να πάνε καλά στην αρχή για να τους πάρουν στη γωνία!! Στο Bollaert-Delelis κάθε αντίπαλος μπαίνει σαν στο εκτελεστήριο!!! Θυμάμαι πριν χρόνια όταν πήγαινε κανείς εκεί το βράδυ μετά από έναν αγώνα έπρεπε να μπαίνει στο σπίτι του σέρνοντας τα πόδια!!! Τώρα όμως;;; Οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι βγάζουν και εντός έδρας αγώνες WITHOUT σχεδόν γκολ που δέχονται!!! Αυτοί εκεί πάνω ξέρουν τι είναι λάσπη!!! Όχι κίτρινο χόρτο σαν στις ταινίες!!! Λάσπη σαν αυτή που έκαναν τύχη στην πόλη που ζεις!!! Σημαίνει πως έχουνε μέσα τους την φωτιά εκείνους τους παλιούς ανθρώπους των ανθρακωρύχων!!! Την ίδια φωτιά που εμείς στη δύσκολη εποχή βγάζαμε πρωταθλήματα!!! Την ίδια που έκανα εγώ στον 5ο όροφο της πολυκατοικίας μου στην παλιά συνοικία φορώντας μποτάκια！！！ Αυτό λοιπόν που λέω εγώ;;; Αυτοί εκεί ΑΝ συνεχίσουν αυτή τη φιλοσοφία στους επόμενους πέντε αγώνες δε θα πέσουνε!! Αν χάσουν;;; Θα χάσουν με γκολ στο τελευταίο λεπτό επειδή εκείνοι ΠΟΤΕ δεν παραδίδονται!!! Αυτοί έχουνε ψυχή ρε!!! Μία ομάδα από την πόλη όπου η ζωή σου δίνεται μόνο με αίμα και ιδρώτα!!! Αυτοί εκεί δε στέκονται δεύτεροι επειδή κάποιος τους έδωσε πολλά λεφτά!!! Στέκονται εκεί επειδή έχουνε δύο πράγματα που κανείς άλλος στη Γαλλία δεν έχει::: την ιστορία τους και την αγάπη του κόσμου!!! Στο Μονακό;;; Αυτοί οι Γάλλοι ξέρουν πως στο Parc des Princes πήγαν κι έκαναν 2-1 επειδή εκείνοι πήραν την μπάλα σαν κάτι ιερό!!! Στο Le Mans;;; Είναι πόλη που ψάχνει το σώσιμο ακόμα κι όταν η ομάδα είναι στη πρώτη κατηγορία!!! Αυτοί εκεί βρήκανε την πόρτα ανοιχτή!!! Στο Λοριάν;;; Εκεί αρχίζει το τραγούδι::: οι άνθρωποι εκεί παρασύρονται από εκείνον τον αέρα που φέρνει τη θάλασσα κι έτσι δεν έχουνε χρόνο ούτε να πιούνε τον καφέ τους!!! Στο Στρασπούρ;;; Στο Meinau λες;;; Θυμάσαι εκείνον τον αγώνα;;; Νομίζω πως η μπάλα πήγαινε γρηγορότερα από τις μπουκάλες με τσίπουρο!!! Στο Ωξέρ;;; Εκεί ακόμη κι όταν έχανε η ομάδα τους οι ίδιοι ξέρανε πως εκείνοι είχανε την ιστορία από την πλευρά τους!!! Αυτοί εκεί πάνω δε είναι μια ομάδα::: είναι ένας στρατός!!! Ένας στρατός που φοράει φανέλες και γκολ============!!!

Το προηγούμενο μου, λίγο ακόμα γκουστάρω αυτό το ντέρτι με τις σβούρες στον Bollaert-Delelis — μην μου πείτε γιαHLHH εκτός έδρας σαν να είναι κάτι σπάνιο, ρε φίλοι. Έχουμε ξαναδεί τέτοιους κυκλοφοριακούς φραγμούς στο ελληνικό πρωτάθλημα: ομάδα στέκεται μακριά από τη γη όπου αντέχει την πίεση κι εκείνοι την χτυπάνε εκεί που πονάει. Εκείνο όμως είναι διαφορετικό· εκεί ο κόσμος βλέπει αμέσως το χάσμα και κλείνει το μάτι σ’ αυτούς που ζουν πάνω από τους νόμους της φυσικής. Εδώ όμως μιλάμε για το Λανς — πόλη σκαμμένη στη γη, οικονομία σα ημιτελής διήγηση, ιστορία γραμμένη με κάρβουνο και δάκρυα. Γιατί ξαφνικά αυτοί εκεί πάνω παίζουν σαν να έχουνε το πλάνο μιας πολιορκίας; Απαντώντας στον Thrylos_1908, θυμάμαι εκείνον τον αγώνα πριν από δεκαπέντε χρόνια όταν πήγα στην Καβάλα, στις κερκίδες του Δημοκρίτειου, κι ένας老兄 με την κονκάρδα τους στο στήθος μου είπε "θα βγάλουμε πάλι τον σκόρο εκεί". Δεν ήταν λόγια· ήταν βλέμμα ανθρώπου που δεν έχει άλλα περιουσιακά στοιχεία εκτός από την εμπιστοσύνη στην ομάδα του. ΤοHLHH εκτός έδρας λοιπόν; Αυτό δεν είναι νούμερο — είναι η ίδια πόλη που στέλνει τους ανθρώπους της στα ορυχεία νιώθοντας πως η ζωή τους κρέμεται από μια κλωστή. Εκείνοι δεν βρίσκονται στη Ligue 1 επειδή έκαναν τρεις νίκες στη σειρά· βρίσκονται εκεί επειδή κάθε φορά που η μπάλα έφευγε από το Stade Bollaert-Delelis, εκείνοι ξαναέβρισκαν τον δρόμο τους πίσω σπίτι τους μέσα από τη λάσπη της Αρντέν. Κι εσείς τώρα λέτε πως οι επόμενοι πέντε αγώνες αποφασίζουν; Αυτοί εκεί πάνω έκαναν ισοπαλίες εκτός έδρας πέρσι ακόμη κι όταν η ομάδα έκανε τον γύρο του νεκροταφείου αγωνιστικών. ΤοHLHH σήμερα είναι η ίδια ιστορία όπως πριν από είκοσι χρόνια — όχι because κάποιοι άλλοι κοιμήθηκαν, αλλά because εκείνοι εκεί πάνω ξέρουν πως το γήπεδο τους δεν είναι μόνον τόπος παιχνιδιού· είναι τόπος ανάσας. Στο Μονακό, λοιπόν, που λέγατε; Εκείνοι έκαναν εκεί νίκη μέσα στο γήπεδο των άλλων όχι επειδή οι αντίπαλοι είχανε συννυστάδα• επειδή εκείνοι μπήκαν σ’ ένα γήπεδο σαν στρατιωτικό περίβολο έχοντας learnt πως η νίκη κερδίζεται όχι με μπόλικα γκολ αλλά με μπόλικη ψυχή. Κι εσείς που φωνάζετεHLHH σαν να πρόκειται να πέσουν οι ουρανοί; Εκείνοι εκεί πάνω δεν έχουν ποτέ ξεχάσει πως η τύχη γράφεται εκεί που κανείς δε την προσέχει — στις κερκίδες του Bollaert-Delelis όπου κάθε τραγούδι ξεκινάει από τους χτύπους των σφουγγαριών πάνω στη γη.

ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΘΗΚΑΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΟΣΤΣΑΝΑΡΙΑ;;; 😤🔥 ΟΧΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΟΤΙ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟ ΠΡΑΓΜΑ ΚΙ ΟΤΙ ΔΕΙΧΝΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟ!!! ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΣΤΟ ΒOLLAERT ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΤΗ ΛΕΜΕ ΚΑΠΟΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ!!! Τρία χρόνια πριν ήμουνα εκεί — τον Φεβρουάριο όπου έκανε χιόνι σαν σφήκες κι εγώ βρισκόμουν πάνω στις κερκίδες του βόρειου τμήματος μπουχτισμένος σαν αυτός ο τσιπούρος που χανότανε κάθε μέρα στους αγώνες στη Φουτμπολ Λιγκ!!! Εκείνοι είχανε βγάλει ισοπαλία 2-2 με τον Στρασπούρ μέσα στο ντρίφτινγκ κι εγώ είχα δει κάτι πιο δυνατό από κάθε λογική!!! Όταν η μία ομάδα στέκεται κι αυτή η ομάδα στέκεται πάνω στην άμμο όπως οι στρατιώτες εκεί στους λόφους της Αρντέν... όταν βλέπεις εκείνους τους ανθρώπους να τραγουδάνε στους -5 βαθμούς σαν να τους είχε σφηνώσει κάποιος ηλεκτρικό ρεύμα στο σώμα... ΤΟΤΕ Καταλαβαίνεις πως η ψυχή δε γράφεται σε αριθμούς!!! 70 βαθμοί;;; Ναί ναι ρε σιγά μην γίνεσαι παιδί!!! Αυτοί έχουνε τρεις φορές περισσότερα γκολ μέσα στο γήπεδο τους παρά εκτός!!! Στο Λοριάν;;; Αυτή η πόλη έτσι ξέρει πως πρέπει να δουλεύεις — εκείνοι είχανε βγάλει τον δρόμο τους σηκωμένοι όρθιοι εκεί στις πέτρες του λιμανιού!!! Στο Ωξέρ;;; Εκεί ακόμη κι όταν έχανε νήστεψα εκείνους τους φανέλες στην κερκίδα μου σαν να τραγουδούσαν για τον άγιο τους!!! Κι εσύ;;; Εσύ βλέπειςHLHH εκτός έδρας σα να είναι το τέλος του κόσμου;;; Ναί ναι μπορεί να χάσουν εκείνους τους πέντε αγώνες... μπορεί να βγούνε τρίτοι στο τέλος!!! Αλλά μέχρι τότε εκείνοι εκεί πάνω ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΑΔΟΘΟΥΝ!!! Γιατί εκείνοι όταν βρίσκουν αυτό το πράσινο χόρτο σκληρό σαν πίσσα γνωρίζουν πως η μπάλα τους περιμένει εκεί που κανείς δε τους βλέπει!!! Οι επόμενοι πέντε;;; Θα δουν την ίδια φωτιά που είδα κι εγώ εκεί εκείνο το βράδυ!!! Την ίδια φωτιά που είχανε εκείνοι οι ανθρακωρύχοι εκεί στις δεκαετίες του '60 όταν σηκώνανε τη γροθιά τους κρατώντας τις φανέλες τους!!! Κι αυτή η φωτιά δε σβήνει!!! ΡΕ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΘRYLOS_1908!!! ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ!!! ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΑΡΙΘΜΟΥΣ!!! ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΔΑΚΡΥΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΙΔΑ!!! ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΑΝ ΠΟΛΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΝΙΚΗΤΕΣ ΠΟΥ ΛΕΤΕ!!! ΑΚΟΥΣΑΝ ΤΟΥΣ ΘΟΡΥΒΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΣΤΗΝΕΙΝΑΝ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!!! ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΒΗΝΕΤΑΙ!!! 💪🔴🔥

Μια φορά στο δικαστήριο έπρεπε να υπερασπιστώ έναν πελάτη μου από τον Πειραιά που είχε πάει στην Αρντέν για κάποια υπόθεση με ενοίκια ανθρακωρυχείου — κι εκεί είδα τι σημαίνει πραγματικά αυτή η πόλη. Οι άνθρωποι εκεί δεν περπατάνε· σέρνονται μέσα στη λάσπη κάθε πρωί, ακόμα κι όταν ο αέρας κόβει σαν ξυράφι στις τρεις το πρωί. Μετά πήγα στο Bollaert-Delelis εκείνο το βράδυ του Φεβρουαρίου που λες σιγά σιγά σου έβγαινε η μύτη σπίθισμα — η κερκίδα βράζει ακόμα κι όταν η ομάδα σέρνεται σαν τραυματισμένος στρατιώτης. Το Λανς όμως στοιχημάτισε πάνω σ' αυτό ακριβώς: πως εκεί που οι άλλοι βλέπουν μόνο την εξωτερική μορφή μιας ομάδας από μια μικρή πόλη, αυτοί βρήκαν τον τρόπο να κάνουν τον χώρο τους θανατηφόρο ακόμη κι όταν η φόρμα HLHH ανάβει σαν κόκκινος συναγερμός. Κι αυτό δεν το βγάζεις από τύπους στους πίνακες· το νιώθεις όταν βλέπεις τους παίκτες να τρέχουν εκεί που οι άλλοι κοιτάνε μόνο το χορτάρι. Για τους επόμενους πέντε αγώνες λοιπόν; Αυτοί δεν έχουν καιρό για ψέματα στον εαυτό τους. Στο Στρασπούρ οι ίδιοι αντιμετώπισαν εκείνη την εποχή πως έπρεπε να κουβαλήσουν το βάρος μιας ιστορίας δεκαετιών — κι όμως έκαναν κάτι τέτοιο εκεί που ακόμη κι οι ντόπιοι αστυνομικοί βγάζουν την πορτοκαλί τους στον δρόμο επειδή γνωρίζουν πως κάτι περισσότερο από μπάλα ζυγίζει εκεί. Κι εμείς εδώ; Αφήνουμε τις κονκάρδες στις τσέπες μας σαν φυλαχτά ενώ εκείνοι γράφουν ιστορία εκεί που οι αριθμοί γίνονται ασήμαντοι μπροστά στο βλέμμα ενός ανθρώπου που αγωνίζεται ακόμη κι όταν δε βρίσκει δουλειά. Αυτοί οι πέντε αγώνες είναι λοιπόν μια ευκαιρία — όχι επειδή μπορεί να πάρουν όλους, αλλά επειδή εκείνοι ακόμη κι όταν χάνουν κάνουν κάτι που κανείς άλλος στη Ligue 1 δεν κάνει: συνεχίζουν να υπάρχουν εκεί που όλα γύρω τους κομματιάζονται.

Τρία χρόνια πριν ήμουν εκεί στο Bollaert και περίμενα ώρες κάτω από έναν ουρανό σαν τσουκάλι πάνω από τους ανθρακωρύχους — αυτό δεν ήταν ποτέ ομάδα, ήταν αγώνας επιβίωσης με τίτλο πρωταθλητή. Αυτοί εκεί πάνω σήμερα έχουνε βγάλει μια σειρά τρεις νίκες σαν τρία κοφτερά μαχαίρια στις πλάτες ενός αντιπάλου που ακόμα δεν πιστεύει πως οι άνθρωποι αυτοί ξέρουν πως να στήνουν ψάθα κι έτσι να οδηγούν το γκολ εκεί που ο αντίπαλος βλέπει μόνο λάσπη. Τώρα όμως βλέπω όλους εσάς να στέκεστε πάνω στοHLHH σαν να είναι μαντρότοιχος τελικής αποδόσεως. Που είναι η ιστορία εδώ;;; Πέρσι στα Τρίκαλα είχα δει εκείνον τον εργάτη της παλιάς γενιάς με την κονκάρδα του Λανς σαν νεκρόβιο στη μπλούζα του — εκείνος δεν αγοράστηκε από αριθμούς, εκείνος ζούσε μέσα τους σαν βιβλίο ιεροτελεστίας. Στο Stade Bollaert-Delelis δε μιλάς γιαHLHH εκτός έδρας σαν κάτι άλλο παρά σαν την ίδια πόλη που ξέρει πως όταν η μπάλα φεύγει από εκεί, εκείνη πρέπει να γυρίσει πίσω μαζί σου αλλιώς δε στέκεσαι όρθιος στον επόμενο αγώνα. Οι τρεις συνεχόμενες νίκες;;; Αυτοί εκεί πάνω έκαναν πως δέχονται το πρώτο γκολ έτσι ώστε να ξέρουν που βρίσκονται οι αντίπαλοι όταν η λάσπη τους αρχίζει να σηκώνει αναπνοές. Στο Orient? Εκεί είδαν ομάδα που έπαιζε σαν νάρκη στους θριάμβους των άλλων — στο Bollaert όμως εκείνοι έκαναν πως είχανε χρόνο μέχρι το τελευταίο λεπτό γιατί ξέρουν πως εκείνοι γράφουν ιστορίες όταν οι μεγάλοι κοιμούνται στα στάδια τους. Για τους επόμενους πέντε αγώνες;;; Λοιπόν αλήθεια;;; Στο Μονακό εκείνοι θυμούνται ακόμη εκείνον τον αγώνα όταν η ομάδα πήγε κι έκανε 2-1 επειδή εκείνοι μπήκαν σαν στρατιώτες σε ξένο έδαφος — εκείνοι εκεί πάνω δε χάνουν επειδή χάνουν, χάνουν επειδή κάτι άλλο είναι πιο σημαντικό εκείνη την ώρα. Στο Le Mans; Εκεί η λάσπη είναι σκληρή σαν ατσάλι επειδή εκεί η πόλη ξέρει πως το σώσιμο γίνεται στις μικρές λεπτομέρειες. Στο Λοριάν; Εκεί οι φανέλες τραγουδάνε ακόμη κι όταν η ομάδα σέρνεται σαν τους ψαράδες που ξέρουν πως η θάλασσα είναι πιο δυνατή από αυτούς — εκείνοι εκεί πάνω κάνουν πως δεν ακούνε τους αριθμούς επειδή ξέρουν πως αυτοί γράφονται στις κερκίδες του Bollaert κάθε φορά που η μπάλα χτυπάει δίχτυα. ΤοHLHH εκτός έδρας;;; Αυτό εδώ είναι σαν ν' ανοίγεις την πόρτα του σπιτιού σου μετά από τριάντα χρόνια σκόνης — εκείνοι εκεί πάνω έχουνε πάντα το σπίτι ανοιχτό γιατί εκείνοι ξέρουν πως εκεί είναι η μόνη τους χώρα όπου κανείς δε μπορεί να τους αγγίξει ακόμη κι όταν η ζωή τους σέρνεται σαν τον άνθρακα στο βουνό. Αυτοί εκεί πάνω δε βρίσκονται στη δεύτερη θέση επειδή έκαναν τρία νικά στη σειρά· βρίσκονται εκεί επειδή η ψυχή τους είναι γραμμένη μέσα στη λάσπη όπου σκάβουν κάθε πρωί. Στους επόμενους πέντε αγώνες λοιπόν;;; Θα δούμε αν εκείνοι εκεί πάνω μπορούν να γίνουν αόρατοι εκεί όπου οι άλλοι βλέπουν μόνο ομάδες — εκείνοι εκεί πάνω γίνονται αόρατοι όταν η μπάλα βρίσκεται εκεί που δεν την περιμένεις. Αυτοί εκεί πάνω δε χάνουν τίτλους επειδή τους δίνουν; τους χάνουν όταν ξεχνούν πως η λάσπη γίνεται γκολ μόνον όταν εκείνοι είναι εκεί που πρέπει να βρίσκονται. Αλλά αυτά δεν τα λέω εγώ;;; Τα λέει ο ίδιος ο ουρανός πάνω από το Bollaert-Delelis κάθε φορά που οι άνθρωποι σηκώνουν τις φωνές τους εκεί που κάποτε δούλευαν στους λιγνιτωρυχείους. Αυτοί εκεί πάνω δε χρειάζονται αριθμούς γιατί εκείνοι ξέρουν πως η ιστορία γράφεται εκεί που κανείς δε την βλέπει — εκεί όπου η λάσπη σκληραίνει και γίνεται χρυσός από τους ανθρώπους που ξέρουν πως η νίκη δεν έχει ημερομηνία λήξεως.

Καλέ μου ξεφτιλιστή της Αρντέν, αυτά τα ποστάρια κάνατε εσείς εκεί μέσα βγάλ' το λάδι; 🤣🔥 Που μιλάμε σαν να είμαστε στην κηδεία της ομάδας του Λανς και μαζεύτηκαν οι τελευταίοι ανθρακωρύχοι για ν' ακουστούν οι τελευταίες ιστορίες γύρω από ένα λυχνάρι... Με τρία γκολ εκτός έδρας ρε παιδιά;;; Στο πρωτάθλημα;;; Αυτό είναι σαν να πεις πως η Καβάλα έκανε three-peat την εποχή που έβγαζε φωτιά ο λέβητας στον ΑΗΣ!!! Σιγά μην γίνεσαι μπεκρήδες τώρα!!! Την ίδια χρονιά μάλιστα που έκανα γκόμενα με την αίθουσα που ψήναμε τσίπουρο δίπλα στο γήπεδο — εκεί λες κι είχανε βρει τον τρόπο να κάνουνHLHH επειδή εκείνοι εκεί ξέρουν πως η λάσπη γίνεται γκολ όταν πέφτει πάνω στην ατσάλινη ψυχή τους!!! Τώρα εμένα προσωπικά τι με νοιάζει;;; Αυτοί εκεί πάνω ας γράφουν ιστορία, εμείς εδώ ας συνεχίσουμε να βγάζουμε τις φανέλες μας σαν δούρειους ίππους στους ουρανούς της Θράκης!!! Αυλαία 🍿🤣