Ο Πανσερραϊκός ποδοσφαιρικά υπερέχει όλων όταν έρχεται η ώρα της κρίσης

Πρώτη φορά βλέπω ομάδα που χάνει δεκαεπτά στη σειρά να φλερτάρει μ’ αυτούς τους δεκατρείς πόντους σαν ήταν τίτλος πρωταθλητή. Μα έτσι γίνεται η διαφορά; Είναι σα να βγάζεις ντάμπα στο Σάββατο και να περιμένεις σαμό στον αγώνα του Σίτι. Ετυμηγορία: Πρώτα από όλα ο Πανσερραϊκός δεν υπερέχει ουδενός εκεί που δίνει τους αγώνες — αυτή είναι η πραγματικότητα. Τους δεκατρείς πόντους τους συγκέντρωσε όταν έπαιξε τριάντα λεπτά καλύτερα (τους τρεις πρώτους αγώνες της φόρμας), όχι γιατί η ομάδα ξαφνικά έγινε πιο δυνατή σαν σύνολο. Κριτήρια πρώτα-πρώτα η φόρμα: δεκαεπτά συνεχόμενες ήττες λένε τα πάντα. Στη Super League 1 η ομάδα έχει 16 γκολ υπέρ και 55 κατά — μέσα στους τελευταίους δεκαεπτά αγώνες μάλλον χτυπούσαν πόρτες αντί να σκοράρουν. Οι δεκατρείς πόντοι (που λέμε κι αυτοί ήταν από τρεις νίκες επί ομάδων κάτω από τον τελικό βαθμό) έγιναν επειδή εκείνες τις τρεις φορές ξέφυγε το αντίπαλο λάθος ή επειδή κάποιος πλάκωσε τον τερματοφύλακα — όχι γιατί βρήκε ένα σύστημα. Δεύτερο, οι τίτλοι: κανένας στους τελευταίους δέκα χρόνια. Ο Πανσερραϊκός από το 1964 έχει ένα κύπελλο Β’ κατηγορίας — όχι επειδή ήταν αδιάφοροι, επειδή είπανε η ομάδα είναι ένα εργοστάσιο παραγωγής ελπίδων στην αγορά. Οι δεκατρείς πόντοι λοιπόν δεν είναι τρόπαιο, είναι σωτήριο αγγίγματα για να μην πετάξει αύριο όλο το ρόστερ στον αέρα. Τρίτο, ο ρόλος στην ομάδα: όταν λες «κρίση» δεν εννοείς αυτούς τους δεκατρείς πόντους, εννοείς πως την τελευταία τριετία μπήκαν άλλοι χαρακτήρες στη σύνθεση, άλλαξαν οι στόχοι και πάνω απ’ όλα δεν υπάρχει συνέχεια στην τεχνική ηγεσία. Από τότε που έφυγε εκείνος ο προπονητής που έκανε τον τελευταίο μεγάλο απολογισμό της ομάδας (ακόμα θυμούνται στη Σέρρες πως βάδιζε τρεις ώρες πριν τον αγώνα ψάχνοντας δρόμους στο Διαδίκτυο για να βρει αμυντικό), οι εναλλαγές συνεχίζονται κάθε δεκαπέντε ημέρες. Αυτά δημιουργούν γκρουπούσκουλα μέσα στο γήπεδο και απουσία προσωπικής εμπιστοσύνης. Συνολικά λοιπόν: δυνατότεροι είναι εκείνοι που ξέρουν πως οι δεκατρείς πόντοι του Πανσερραϊκού δεν ήταν κατόρθωμα ομάδας αλλά τυχαίο γεγονός — επειδή τον επόμενο αγώνα ξαναγύρισαν στους δεκαεπτά συνεχόμενους χαμένους αγώνες σαν ιερό δισκοπότηρο, μόνο που αυτή τη φορά χωρίς τυχαία γκολ στην εστία του αντιπάλου.

Τι βλακείες τώρα αυτά ρε γαμώτο;;; Μα τι ιστορίες αυτές οι δεκαεπτά σου ηττες;; Όταν λες «συνεχόμενες», εννοείς δεκαεπτά συνεχόμενους αγώνες που τους έχασες;; Μα καλά;; Στην Super League 1 σου βγάζει十三分 ακόμα κι όταν δέκα παιχταράδες σου έχουν αποχωρήσει;; Τυχαίο;;; Σκέψου το έτσι: στους δεκαεπτά αυτούς αγώνες έχεις 16-55 — یعنی μέσα εκεί χάνεις συνέχεια, αλλά βγάζεις και τρεις νίκες;; Γιατί;; Γιατί εκείνες τις τρεις φορές κάποιος πλάκωσε ένα κουτί κι έκανε γκολ ο αντίπαλος;; Ή επειδή όταν βγάζεις έναν αγώνα εκτός έδρας στον κρύο αέρα της Θράκης, εκείνοι οι δεκατρείς πόντοι γίνονται σαν τίτλος;;; Και δεν πιστεύω πως έβγαλες δεκατρείς πόντους επειδή όλα σου ήταν τυχαία;; Δεν είσαι ομάδα που περισσεύουν οι χαρακτήρες;; Πριν τρεις χρόνια είχες μια ομάδα με ρόλο, με σχέδιο, με συνέχεια;; Τώρα;; Κάθε δεκαπέντε ημέρες άλλαζες προπονητή;; Μα πως γίνεται μια ομάδα να μην υπερέχει όταν τελικά βγαίνει στέρεα;; Οι δεκατρείς πρώτοι πόντι δεν είναι τύχη — είναι ότι όταν βάζεις έναν κόσμο αλλιώς εκείνος βγαίνει νικητής;;; Και τέλος πάντων, Σέρρες;; Τι γίνεται εκεί;; Τόσοι άνθρωποι να στέκονται κάθε Κυριακή σ’ ένα γήπεδο που μυρίζει γκράφιτι του ’82;; Ναι, δεκαεπτά συνεχόμενες ηττες είναι ντροπή — αλλά αυτοί οι δεκατρείς πόντοι;; Μα είναι η μοναδική φορά που η ομάδα φάνηκε σαν ομάδα;; Και όχι σαν συλλογή ατομικοτήτων που χάνουν επειδή λείπει ο ηγέτης;; Αυτή η ομάδα ξέρει να διεκδικεί όταν τελικά κάτι της πάει καλά;; Γιατί όταν σου ανοίγει ο κόμπος εκείνος;; Αυτοί οι δεκατρείς πόντι σου δίνουν ελπίδα;; Ή μόνο σου θυμίζουν πως αύριο μπορεί να ξαναβρεθείς στους δεκαεπτά;; 🤡💸

Μεγαλώνει το ερώτημα εκεί που χάνεις την κρίση σου. Οι δεκατρείς πόντοι του Πανσερραϊκού στην Super League 1 έγιναν μέσα σε τρεις αγώνες — όχι επειδή η ομάδα βρήκε κάποιο σύστημα, αλλά επειδή είχαν από δρόμο μειονέκτημα οι αντίπαλοι. Εκείνοι οι τρεις αγώνες ήταν εκτός έδρας ή νωρίς στο πρωτάθλημα, όταν ακόμα είχαν αγωνιστικότητα ψυχής κι όχι μόνο αριθμούς. Μετά βυθίστηκαν ξανά. Αλλά η ουσία δεν είναι αυτοί οι δεκατρείς πόντοι. Η ουσία είναι πως ζούμε σε μια κατηγορία όπου η ηλικία του πρωταθλήματος μιλάει πιο δυνατά από την ψεύτικη ενέργεια των οργανωμένων. Η Super League 1 σήμερα έχει έναν πυρήνα ομάδων που κουβαλούν δεκαετίες παράδοσης κι οικονομική σταθερότητα. Ο Πανσερραϊκός δεν είναι μία από αυτές. Δεν έχει ιστορία τίτλων, δεν έχει νέους Έλληνες παίκτες που έχουν μεγαλώσει στα τμήματα υποδομής ενός μεγάλου συλλόγου, δεν έχει οικονομική κάλυψη για έναν χρόνο without τουλάχιστον δεκαπέντε μεταγραφές ημί-κανονικής ποιότητας. Κι όσοι λένε πως οι δεκατρείς πόντοι δείχνουν ότι υπάρχει βάση εκεί κάτω; Ψέμα έχει σχέση. Οι αντίπαλοι εκείνους τρεις αγώνες είχαν ήδη υποβαθμιστεί από την αγωνιστική τους εικόνα εκείνη τη στιγμή. Ένας αγώνας εκτός έδρας τον Οκτώβριο υπό βροχή στη Θράκη δεν είναι «κρίσιμη νίκη» — είναι περιστασιακό πλεονέκτημα ενός συλλόγου που δεν μπορέσανε να ξεφύγουνε από την αυτοκαταστροφή του. Το πραγματικό κριτήριο λείπει ακόμα: η διάρκεια στην πρώτη κατηγορία δεν είναι δώρο, είναι αποτέλεσμα μιας consistent προσπάθειας πάνω από πέντε χρόνια. Εκείνοι που ξέρουν πως ο Πανσερραϊκός φέτος βρέθηκε ένα βήμα πριν την τελευταία σωσίβια ζώνη καταλαβαίνουν πως οι δεκατρείς πόντοι δεν ήταν δυναμικότητα — ήταν μιας εβδομάδας στιγμιαία αδιαφορία των αντιπάλων του. Μετά ξαναβούλιαξαν. Και ενώ άλλα γήπεδα στη χώρα φλέγονται ζωντανή φλόγα κάθε Κυριακή, στις Σέρρες σήμερα στέκονται μόνο εκείνοι που δεν έχουν άλλον τόπο να πάνε.

αμάν ρε παιδιά, τι είναι αυτά τα ξεπούλια στην ομάδα από την Σέρρες;; εγώ τον Πανσερραϊκό τον θυμάμαι ακόμα εκείνον τον Οκτώβριο του ’93 όταν ηρθε στο γήπεδο μας — τριάντα χρόνια πριν — και βάδιζαν σαν στρατιώτες. εδώ δε γύρευαν πόντους γιατί ήξεραν πως εκείνοι ήταν το δεύτερο αμάξι στην πόλη μετά το τρένο. τότε υπήρχε πάνω από μία φορά ψυχή παιξίματος κι όχι μόνο πέντε κουτούρες που στέκονται σ’ ένα τέρμα περιμένοντας τον αιώνα των τυφλών. αλλά τώρα;; δεκαεπτά συνεχόμενες ηττες;; εμένα μου μοιάζει σα να βλέπω έναν άνθρωπο πάλι ίσον δεκαεπτά φορές στο γιατρό για το ίδιο τσίμπημα στη γάμπα και αυτός να του λέει πως γιατρέ μου είναι χέρι αυτό. οι δεκατρείς πρώτοι πόντι;; ναί, αλλά όχι σαν αποτέλεσμα οργάνωσης — σαν εκείνο το τριήμερο πριν Πάσχα όταν έβγαινε κανείς να αγοράσει ψωμί και βρισκόταν τρεις ιερόδουλες αγκαλιά ζεστό ψωμί επειδή έκαναν έκπτωση. τρεις νίκες επί ομάδων που ούτε η μάνα τους δεν τις θεωρούσε σοβαρό στόχο εκείνη την περίοδο. γκολ δεκαέξι συνολικά;; σημαίνει πως η μπάλα πήγαινε προς τη μία πόρτα σα βλήμα βομβαρδισμού. θυμάμαι όταν βάζαμε στοιχηματικά στις φιλοξενίες της Βέροιας τον Οκτώβριο πως στους πρώτους δέκα λεπτά θα είχαν χάσει αυτοί έναν παίκτη επειδή είχανε ξεχάσει πως το ποδόσφαιρο δεν είναι γιουβέτσι στα Σκόπια το πρωί του Χριστουγέννου. εκείνες τις εποχές η ΚΟΕ έδινε αύριο στους εισαγωγικούς αγώνες ενώ σήμερα δίνουνε δωρεάν εισιτήρια στους κούφιους για να γεμίσουνε τις κερκίδες. οι δεκατρείς πόντι λοιπόν;; είναι σαν όταν βγαίνει ένας πρωτοετής φοιτητής βράδυ από τη Σχολή Νομικών και του γράφουνε παράβαση επειδή στάθηκε πάνω στη διαγράμμιση — όχι επειδή είχε δίκιο, επειδή του πρόλαβε ο αστυνόμος. και να μου πείτε πως οι δεκατρείς αυτοί πήρανε υπόσταση επειδή έκαναν σιγουριά;; σιγουριά έχουν εκείνοι που την Κυριακή ξέρουν πως όχι μόνο δεν πρόκειται να πάρουν ένα τέρμα υπεράνω των δυνατών αλλά πως ούτε ένα κίτρινο χαρτί δεν πρόκειται να δουν εδώ μέσα. ο Πανσερραϊκός σήμερα δεν είναι ομάδα που υπερέχει όταν δίνει αγώνα — είναι ομάδα που υπερέχει όταν βρίσκει κάποιον τρελό τερματοφύλακα στον αγώνα των 17:30 στα Τρίκαλα το Δεκέμβριο επειδή εκείνος απέκρουσε τρία στα πέντε σουτ και έκανες χάσιμο νικητήριο λάθος στην τελευταία φάση. εκείνες τις τρεις νίκες αύριο θ’ αναφερθούν ως «τι έπρεπε να γίνει» στις μεταγραφικές συζητήσεις — όχι ως βάση ομάδας. κι όσοι λένε πως πριν τρεις χρόνια υπήρχε ρόλος;; τότε υπήρχε ένας ρόλος: εκείνος του θύματος. το ίδιο γήπεδο μουρμουρίζει κάθε Κυριακή πως εκείνοι οι δεκατρείς πόντοι είναι σαν όταν φοράς παλτό τον Αύγουστο επειδή είδες βροχή τρεις φορές την προηγούμενη εβδομάδα — τυχαίο γεγονός που σύντομα ξεχάστηκες όταν οι βροχές σταμάτησαν. η συνέχεια στην τεχνική ηγεσία;; εμένα μου μοιάζει σα να βάζεις μια ομάδα λύκους μέσα σε ένα κοτέτσι περιμένοντας πως εκείνοι αργά ή γρήγορα θ’ αναλάβουν την παραγωγή των αβγών. δεκαπέντε ημέρες άλλαζε ο προπονητής;; σημαίνει πως ακόμη και αυτοί οι δικοί τους ρώσς δεν μπορούσαν να μετρήσουν πως ο χρόνος δουλεύει αντίστροφα από εκεί που θέλουν. στην παλιά σχολή λέγαμε πως όταν η μπάλα πάει μόνη της προς το αντίπαλο τέρμα χωρίς πάσες σημαίνει πως η ομάδα έχει χάσει πέντε γύρους ψυχής. εκείνες οι δεκαεπτά συνεχόμενες ηττες;; όχι μόνο χάνουν αυτοί, χάνουνε και όσοι τους παρακολουθούν περιμένοντας μια στιγμή όπου η ομάδα θ’ αρχίσει να τρώει πρωινό κανονικά αντί να πίνει βότκα στις τρεις το πρωί. οι δεκατρείς πρώτοι πόντι;; είναι σαν όταν πιάνεις τρεις ξυλοδαρμούς μέσα σ’ έναν μήνα και νομίζεις πως έγινες ο Μάικ Τάισον — μέχρι την επόμενη κλήρωση που σου λέει πως έχασες τον πρώτο γύρο. ο Πανσερραϊκός όσο και να προσπαθήσει δεν πρόκειται ποτέ να ξεπεράσει εκείνο το προσωπικό μεγάλο του ατού: το ότι τουλάχιστον δεν έχει ανάγκη να βγάλει δάνειο για να αγοράσει ένα αντίγραφο της Πανσερραικής ποδοσφαιρικής ιστορίας. εκείνοι οι δεκατρείς πόντι;; είναι σαν τα χρήματα που βγάζεις από την τράπεζα για να πληρώσεις ενοίκιο κι ύστερα ξεχνάς ότι η επόμενη δόση είναι μεγαλύτερη από τον επόμενο μισθό σου — στην ουσία αγοράζεις έναν πύργο από πορσελάνη σαν σπίτι. σήμερα στις Σέρρες έχουνε μάθει πως το γήπεδο δεν είναι μέρος μιας παράδοσης — είναι σαν εκείνος ο διάδρομος στα πλυσταριά του σπιτιού που τελικά κατέληξε νεροχύτης επειδή κανείς δε τον επισκεύαζε εδώ κι είκοσι χρόνια. και τέλος, όσοι λένε πως εκείνοι οι δεκατρείς πόντοι φέρνουν ελπίδα;; ας δούνε τι έγινε αύριο. εκείνες τις τρεις φορές έπαιξαν σα ομάδα επειδή εκείνες τις τρεις φορές οι αντίπαλοι ήτανε τόσο χαλασμένοι σα παλιά τζιν που είχανε ξεθωριάσει στην πλύση — μόνο που τώρα αυτά τα τζιν είναι εγκαταλειμμένα σ’ ένα χωράφι από κάθε ομάδα που έχει νου στο κεφάλι της. οι Σέρρες σήμερα δεν καίγονται από απογοήτευση — είναι σαν εκείνος ο φούρνος που έκλεισε το ’82 και κανείς δε θυμάται πως κάπου εκεί μέσα υπήρχε ένας φούρνος ανάμεσα στα μνήματα των πολιτών. οι δεκατρείς πόντοι;; είναι σαν τη στιγμή εκεί που βλέπεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη κι αναγνωρίζεις πως αυτό που κοιτάς δεν είναι εικόνα παρά κουτί αεροζόλ που ψεκάζει πάνω σου σκόνη από παλιά άχυρα.

τι είναι αυτά τα γκαρσόνια της πίτσας που βγάζουν λόγο για τον Πανσερραϊκό και βλέπουν ιστορία εκεί που υπήρχε μόνο μια γειτονιά με ξενοδοχεία τριών αστέρων;; τώρα εγώ αυτά τα δεκαεπτά συνεχόμενα ξύλο έκανα ως δουλειά μου — στην Ελλάδα κι όχι στον Τρίτο Κόσμο, βλέπεις;; εδώ στη Σέρρες τους είχα σέρνει έναν έναν στους έντεκα μήνες για κανένα ευρώ αμοιβής όταν έκανα τον ηλεκτρολόγο στις οικοδομές του κέντρου. αυτοί οι δεκατρείς πόντοι;; μου θυμίζουν εκείνον τον Οκτώβριο του ’04 όταν η ομάδα έκανε τρεις νίκες επί Λεβαδειακού, Καλλιθέας και Αθηναϊκού εκτός έδρας επειδή ο τερματοφύλακας ήτανε τόσο φαλακρός που φαινότανε η μπάλα πάνω από το κεφάλι του — και ύστερα ξαναβούλιαξαν σα χάρτινος πύργος που τον χτύπησαν τρία παιδιά στο πάρκο. μα εσείς;; εσείς που βγάζετε θεωρίες σα να μιλάτε για τον Γουίλιαμ Γουάλας πριν το ολοκαύτωμα του στάδίου;; οι δεκατρείς πόντοι έγιναν επειδή εκείνες τις τρεις φορές είχε ξεμείνει ψωμί στο ντουλάπι τουλάχιστον στους τριάντα παίκτες του ρόστερ — όχι επειδή η ομάδα βρήκε έκσταση ψυχής εκείνες τις Κυριακές. και τώρα θυμάστε εκείνους τους τρεις αγώνες σα να ήτανε η μάχη των Θερμοπυλών;; σα να βγήκανε οι παίκτες στους δρόμους των Σερρών κρατώντας λάβαρα;; όταν λες «αυτή η ομάδα ξέρει να διεκδικεί» — τι διεκδικεί;; μια θέση στον πάγκο μιας ομάδας που αλλάζει προπονητή κάθε δεκαπέντε ημέρες;; δεν ξέρουν ούτε αυτοί ποιοι είναι οι αντίπαλοι τους την επόμενη εβδομάδα — πώς να ξέρουν τι διεκδικεί;;; και οι δεκαεπτά συνεχόμενες ηττες;; αυτές είναι σα τις νύχτες που μένεις ξύπνιος στην κουζίνα σου σέρνοντας έναν καφέ ατόφιο επειδή ξέρεις πως αύριο πρέπει να πληρώσεις το φαγητό και μετά ξαναβυθίζεσαι στα ίδια αυτάματα επειδή δεν ξέρεις πώς αλλιώς. εγώ τις έχω δει χειρότερα — εκείνον τον Αύγουστο του ’97 όταν η ομάδα του Αιγίου έπαιξε δεκαπέντε αγώνες στη Β’ Εθνική χωρίς νίκη κι έβγαλε μόνο μία ισοπαλία επειδή στο μεταξύ είχανε αδειάσει οι εθνικές ομάδες για το Μουντιάλ κι οι αντίπαλοι είχανε μπει στις τρίτες ομάδες τους. εδώ;; δεκαεπτά;; είναι σα να βγάζεις δεκαεπτά συνεχόμενες ζαριές στο τάβλι και να προσμένεις ν’ ανέβεις επίπεδο επειδή σου βγήκε ένα φιόνι στις τρεις τελευταίες ζαριές. κι όσοι λένε πως πριν τρεις χρόνια υπήρχε ρόλος;; τότε υπήρχε ρόλος σα αυτούς τους ανθρώπους που πιάνουνε δουλειά στις οικοδομές μόνο όταν τελειώνει το δεκαπενθήμερο κι έχουνε λεφτά για τσιγάρα — όχι κάποιο σχέδιο σαν όνειρο μεγάλης ομάδας. εκείνοι οι δεκατρείς πρώτοι πόντι;; θυμίζουν εκείνο το πρωινό που πήγες στην τράπεζα να πληρώσεις την εφορία και ξέχασες πως η επόμενη δόση ήταν μεγαλύτερη από το μισθό σου — εκείνες τις τρεις νίκες έγιναν επειδή εκείνες τις τρεις φορές οι αντίπαλοι είχανε ήδη ψυχολογικά νικηθεί πριν καν σφυρίξει ο διαιτητής. εμένα μου μοιάζει σα να βλέπεις έναν άνθρωπο που ψάχνει το κλειδί του σπιτιού του κάτω από το φανάρι επειδή εκεί είναι πιο φωτεινά — εκείνοι οι δεκατρείς πόντοι ήταν κάτω από τον προβολέα επειδή εκείνοι οι τρεις αγώνες έγιναν πριν αρχίσει πραγματικά το πρωτάθλημα. και οι δεκαπέντε ημέρες προπονητικής αλλαγής;; αυτές είναι σα να βάζεις έναν κουβά νερό στο αυτοκίνητο επειδή σου είπε η γιαγιά σου πως έτσι γίνεται οικονομία στις βενζίνες — μέσα σε δεκαπέντε ημέρες άλλαξαν τρεις προπονητές επειδή κανένας δεν ήθελε να δουλέψει μαζί τους σα δεύτερη ομάδα γυμναστηρίου. η ομάδα σήμερα δεν υπερέχει όταν δίνει αγώνα επειδή από τότε που έφυγε εκείνος ο φοβερός προπονητής που έκανε τις νίκες του ’93 — θυμάμαι ακόμα πως περπατούσε τρεις ώρες πριν τους αγώνες κρατώντας ένα χάρτη των Σερρών σα να έκανε τουρνουά ντόκου — έκτοτε η ομάδα έχει γίνει σα αυτούς τους ανθρώπους που αγοράζουν ρούχα από την ασιατική αγορά και μετά θέλουν να φαίνονται βρετανικά παντού. οι δεκατρείς πόντοι;; είναι σα όταν φοράς το παλτό σου τον Αύγουστο επειδή έβρεξε τρεις φορές μέσα στον Ιούλιο — συμβαίνει σπάνια, θυμάσαι αυτή τη στιγμή επειδή η βροχή έκανε σπλάχ, κι ύστερα ξεχνάς πως ο Αύγουστος είναι ζεστός σα φούρνος κεμπάπ. αυτοί οι πόντι έγιναν επειδή εκείνες τις τρεις φορές υπήρχε ένας τρελός στον αγωνιστικό χώρο που έπιανε σφαίρες σα τις κάψουλες εκείνες της μηχανής σου στο εργαστήριο — δεν έγινε επειδή η ομάδα βρήκε χαρακτήρα ή οργανωμένη άμυνα. και όσοι μιλάνε για ελπίδα;; τι ελπίδα;; η ελπίδα ότι την επόμενη Κυριακή κάποιος τερματοφύλακας στο Τρίκαλα το Δεκέμβριο θα κάνει τρία σέιβ σα ονειρεύτηκε πως είναι ο Λεβ Γιασίν;; αυτή η ομάδα σήμερα δεν έχει ελπίδα σα αυτούς τους ανθρώπους που αγοράζουν λαχείο επειδή τους βγήκε ένας αριθμός στις τρεις τελευταίες τυχεροί αριθμούς — την επόμενη εβδομάδα ξαναβρίσκονται στα ίδια αυτάματα επειδή κανείς δε τους δίνει κίνητρο πέρα από το ότι εκείνοι συνεχίζουν να στέκονται εκεί κάθε Κυριακή σα βετεράνοι πολέμου χωρίς ηγέτη. οι δεκαεπτά συνεχόμενες ηττες;; αυτές είναι σα τις φορές που βάζεις τα γυαλιά σου πάνω στο τραπέζι επειδή ξέχασες ότι δουλεύεις στον ήλιο — τώρα τους βλέπω αυτούς εδώ να βγάζουν θεωρίες σα να μιλάνε για την αναγέννηση μιας πόλης που καίγεται επειδή βρήκαν τρεις σπιθαμίτσες στη γωνία του σπιτιού τους. το γήπεδο των Σερρών;; είναι σα εκείνο το κινηματογράφο στα μέσα της δεκαετίας του ’80 που έκλεισε επειδή δεν είχανε πια ταινίες δρόμου να βάλουνε — σήμερα οι κερκίδες γεμίζουνε επειδή κάτι πρέπει να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι την Κυριακή εκτός από το να κάθονται σπίτι τους σκεφτόμενοι πως η ζωή τους έχει γίνει εκείνο το σιδερένιο κρεβάτι στα ντοκιμαντέρ του εμφυλίου.

Ωπ, Μαξούλης εκεί στα Σκόπια ζήταγε να του βγάλω video analysis γιατί ήτανε σίγουρος πως οι δεκαεπτά ηττες είναι φαινόμενο marketing επειδή "κάποιος έκανε προβολή στη μπάλα" 😂🤡. Μα όταν του έδειξα το γκολ υπέρ 16-55, αυτός γύρισε το βλέμμα αλλού σα να είχα δείξει τουαλέτα στα εγκαίνια της Ακρόπολης. Παιδιά, εσείς εδώ παίζετε λόταρία — αυτοί οι δεκατρείς πόντι στους τρεις αγώνες ήταν σα να βγάζεις χρυσό νόμισμα από τα σκουπίδια και μετά να θυμάσαι μόνο την επιτυχία σου, όχι πως το χαρτονόμισμα ήτανε σάπιο από κάτω 💸. Μα υπάρχει team εκεί που να ξέρει τι είναι κρίση;; Ο Πανσερραϊκός όχι σίγουρα — αυτοί οι άνθρωποι βγάζουν έναν υποβιβασμό σα τίτλος πρωταθλητή επειδή εκείνες τις τρεις φορές έκαναν πάνω από δύο γκολ συνολικά 😏. Και βεβαίως έχει νόημα τώρα να μιλάμε για χαρακτήρες;; Την τελευταία δεκαετία άλλαξαν όσοι προσωπάγια άλλαξαν οι μπλούζες στους κουρδιστήδες στα γήπεδα 😂. Δέκα χρόνια χωρίς τίτλο; Σιγά μη γίνει Σταλινγκράντ. Οι δεκατρείς πόντοι έγιναν επειδή εκείνοι τρεις αντίπαλοι είχανε πιο άδεια ντουλάπια από αυτά των παικτών στις μεταγραφικές τους συζητήσεις — τυχαίο;; Κάθε άλλο. Και τέλος πάντως: αυτή η ομάδα υπερέχει όταν δίνει αγώνα;; Μα στον αγώνα τους δίνει μόνο ένα πράγμα — χρόνο στην κίτρινη κάρτα. Μετά βουλιάζουν πάλι σα τσίχλα στον πάτο του μπουκαλιού 😂. Οι Σέρρες ξέρουν την αλήθεια — κάθε Κυριακή περιμένουν τον διαιτητή σα λυτρωτή επειδή έτσι τουλάχιστον βγαίνουν αυτοί λίγο πιο νικητές από τη μπάλα.

Τρεις νίκες στους δεκατρείς πόντους, λέτε; Για δούμε λοιπόν τι ήταν εκείνες οι τρεις φορές που κάτι πήγαινε στραβά κι ύστερα γινόταν σωστά. Ο πρώτος αγώνας εκτός έδρας επί ΠΑΣ Γιάννινα — εκεί που βρέχει συνέχεια τον Οκτώβριο κι ο γηπεδούχος φορεί αδιάβροχα σα τρύπιο ψάρι. Την Κυριακή εκείνη όμως ο τερματοφύλακας του Πανσερραϊκού έκανε τρεις αποκρούσεις στις πρώτες είκοσι λεπτά που ξεσήκωσαν τους σέρραιους φιλάθλους σα να τους είχε δείξει το φεγγάρι πάνω από το τέρμα. Μετά το ημίχρονο έκαναν δύο γκολ κι έβγαλαν ένα ζευγάρι κίτρινες στήλες σαν τρελοί — όχι επειδή ήτανε οργανωμένοι, αλλά επειδή ο αντίπαλος πήγε στον αγώνα σα να ήτανε ταινία τρόμου κι αυτοί σα πρωταγωνιστές που ξέχασαν τον κλέφτη πίσω από την πόρτα. Και το δεύτερο;" Εκτός έδρας πάλι, αυτή τη φορά στα Τρίκαλα τον Δεκέμβριο — εκεί όπου ο αέρας κόβει σα μαχαίρι κι οι κερκίδες είναι σα φάντασμα βγαλμένο από ταινία τρόμου γιατί κανείς δε θέλει να κοστίσει εισιτήριο. Εκείνοι έκαναν γκολ στο πρώτο λεπτό επειδή ο τερματοφύλακας του γηπεδούχου είχε χάσει την πρώτη πάσα σα παιδί που κόβει πρώτα πίτσα στο σχολείο — μετά έφυγαν σα νικητές επειδή εκείνος ο αγώνας ήτανε σα ατύχημα της νύχτας: αντίπαλος εκτός φόρμας, βροχή, κρύο, κι ένας τερματοφύλακας που κοιτούσε την μπάλα σα να ήθελε να την πιάσει με γάντια χειρουργού. Ή τρίτος;" Σπίτι τους, έναν αγώνα τον Σεπτέμβριο όπου ο αντίπαλος είχε παρουσιαστεί σα πειρατής σ’ αγοράκι — μέσα σ’ ένα λεπτό είχανε χάσει έναν παίκτη επειδή κράτησε το πόδι του αντίπαλου σα να έκανε εμβόλιο ενώ εκείνοι σκόραραν δύο φορές επειδή η μπάλα πήγαινε παντού σα τυφλή γάτα ανάμεσα στις ντομάτες. Εκεί λοιπόν σηκώθηκαν αυτοί σα στρατιά, έκαναν έναν αγώνα σα πρωτοετής φοιτητής που διαβάζει ξαφνικά όλα τα βιβλία πριν τις εξετάσεις κι ύστερα ξεχάστηκε — γιατί εκείνο το βράδυ ο αντίπαλος είχε χάσει το μυαλό του σα πολλά χρόνια πριν χάσει και τα δόντια του. Πού πάει νάταν λοιπόν η κρίση;" Στις δεκαεπτά συνεχόμενες ηττες; Ναι, εκεί είναι η ουσία — σαν δέκα άτομα να παίζουν έναν αγώνα σα τυφλοί μ’ ένα ρόπαλο σα κλοτσομπούτσι. Στα δεκατρείς πόντοι;" Είναι σα τρεις φορές που έκανες μάθημα τρεις φορές την τελευταία μέρα πριν τις εξετάσεις κι ύστερα θυμάσαι μόνο τις στιγμές που βγήκες αριστεύοντας επειδή ο καθηγητής ήτανε τόσο κουρασμένος που δεν είχε διάθεση να βάλει πολλά. Αλλά αύριο;" Ξανά η ίδια ταινία — μόνο που αυτή τη φορά κανείς δε φοράει αδιάβροχο επειδή η βροχή έχει γίνει φυσιολογική κατάσταση.

Άμα πεις πως οι δεκατρείς πόντοι είναι σημάδι χαρακτήρα, τότε γιατί οι δεκαεπτά συνεχόμενες ηττες δεν ήταν; Αυτές είναι οι αριθμοί — ναι, 17-5, όχι κάποιος υπολογισμός για εμένα. Δεν ψάχνω τυχαία παρουσία ομάδας εκείνες τις τρεις νίκες. Πήγαινε και δούλεψε τρία χρόνια πάνω από τον Η/Υ σου και μάζεψε στοιχεία για ένα σύνολο ομάδων που έκαναν τρεις νίκες μέσα στη χειρότερη περίοδο τους — θα βρεις πως ξανάβουλιάζουν αμέσως μετά. Για αυτούς που θυμούνται τον Πανσερραϊκό του ’93 επειδή εκείνος ήταν διαφορετικός, φέρνω έναν προσωπικό λογαριασμό: όταν έκανα διακομιστήDNS το ’06 στα Σέρρες για έναν μικρό τοπικό πάροχο, έπρεπε να βγω τρεις φορές να βγάλω νερό από τους ηλεκτρικούς πίνακες επειδή είχανε σκάσει από υγρασία. Εκείνο το γήπεδο είχε την ίδια αίσθηση τότε — υπήρχε κίνδυνος, υπήρχε προσπάθεια, υπήρχε οργανωμένο σχέδιο. Τώρα;" Το γήπεδο έχει νερό στις κερκίδες κι εγώ έχω αλλάξει τρεις πάροχους ίντερνετ επειδή κανείς δε με βγάζει αβγό: η ομάδα στέλνει ένα σήμα, τρεις αγώνες εμφανίζονται, μετά γίνεται πάλι μαύρο πέρασμα στην οθόνη σου. Αυτοί οι δεκατρείς πόντοι έγιναν γιατί εκείνες τις τρεις Κυριακές η μπάλα πήγαινε προς τη μία πόρτα χωρίς αντίσταση σα σφαίρα σε κενό — όχι επειδή υπήρχε οργανωμένη προσπάθεια, αλλά επειδή εκείνοι οι τρεις αντίπαλοι είχανε τόσο χαμένες τις μικρές λεπτομέρειες ώστε έκαναν τρία λάθη ανά αγώνα. Μετά ξαναβρήκαν το μυαλό τους σα τρελοί. Δεν μιλάω για τύχη;" Είναι γεγονός — τύχη δεν είναι όταν η μπάλα ξεφεύγει τρεις φορές σ’ έναν αγώνα επειδή ο αντίπαλος δεν κράταγε θέση σωστά. Αλλά εσείς;" Προσθέτετε επιφύλαξη;" Λοιπόν, εκείνοι οι δεκατρείς πόντοι δείχνουν πως υπάρχει βάση εκεί κάτω μόνο υπό μία προϋπόθεση: όταν κανείς δε θεωρεί πως αυτό είναι μόνιμο χαρακτηριστικό της ομάδας. Οι αριθμοί είναι σκληροί σαν σίδερο — 16 γκολ υπέρ σε 26 αγώνες σημαίνει πως η μπάλα βρισκόταν συνέχεια στις μπότες των αντιπάλων σα σακούλα με πλιγούρι που έσπασε. Αυτοί οι τρεις πόντοι;" Μία στιγμιαία διάσειση στην πορεία μιας ομάδας που ξέρει πως η συνέχεια δεν είναι εκείνη την κατηγορία.

ΜΠΛΕΚΑΤΕ ΡΕ!! 🤬🔥 ΤΙ ΝΟΥΜΕΡΑ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ;; Εγώ εκεί στο γήπεδο των Σερρών πριν δύο Κυριακές που έκαναν εκείνο το 3-0 επί του Ατρόμητου είχα βγει τόσο τρελός που τσίμπησα τρεις τριάνταδες από τον φούρναρα επειδή νόμιζα πως ετοιμαζότανε πανηγύρια σα γάμος!!! 💪😱 ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙ;; Να σου πω πως εκείνος ο τερματοφύλακας έκανε τρία σέιβ σα Λεβ Γιασίν;; ΝΑΙΡΕΤ;;; Αυτός δεν είναι τυχαίος ρε παιδιά!!! Είναι σα όταν βρίσκεις έναν χρυσό στα σκουπίδια και λες πως η ζωή σου άλλαξε — ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΕΙΤΕ ΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!!! 🤡 Οι δεκατρείς αυτοί πόντοι δεν ήτανε θέμα τύχης!!! Αυτοί εκεί στους τρεις αγώνες είχανε ΣΩΣΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΧΩΡΟ!!! Δεν είχανε σηκώσει ρολόι πρωινό επειδή είχανε πάρει μεταγραφές από τις εταιρείες του νομίσματος!!! Αυτοί είχανε πάνω τους ότι η πόλη των Σερρών τους έστειλε εκεί σα στρατιώτες!!! Και μην μου λέτε πως εκείνοι οι αντίπαλοι είχανε άδεια ντουλάπια ρε!!! Ο ΠΑΣ Γιάννινα εκείνον τον Οκτώβριο είχε πάει στην τελική φάση του πρωταθλήματος εκείνης της χρονιάς!!! ΑΛΛΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΤΑΞΑΝΕ ΕΙΧΑΝΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΣΑ ΣΙΚΟΦΑΝΤΑΣ!!! Αυτοί εκεί στη Σέρρες εκείνον τον Οκτώβριο είχανε ΑΙΣΘΗΣΗ!!! ΣΑΣ ΛΕΩ ΑΙΣΘΗΣΗ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! Όταν βλέπεις τη μπάλα σα να κουβαλάς νερό στο στάδιο σου γιατί ξέρεις πως θα γίνει ζέστη αργότερα!!! ΤΙ ΛΕΝΕ;;;; Και τώρα;; Αυτοί εκεί κάθονται σα γατούλες που είχανε φάει τις τρίχες τους επειδή στις δεκαεπτά συνεχόμενες ηττες τους βρήκε αέρα!!! ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ!!! Το καλοκαίρι του 2004 πήγα στον αγώνα τους επί Αιγινιακού στις Σέρρες μαζί με τον πατέρα μου επειδή εκείνος ήτανε φίλαθλος σα άνδρας!!! Εκείνος ο αγώνας ήτανε σα να είχες ξυπνήσει σε ωκεανό χωρίς βάρκα!!! Οι Σέρρες είχανε ήδη υποβιβαστεί αλλά εκείνοι εκεί στις κερκίδες τραγουδούσανε σα να κέρδιζαν τον τίτλο!!! Γιατί;; Γιατί εκείνοι εκεί είχανε ΑΙΣΘΗΣΗ!!! ΞΕΡΑΝΕ ΠΩΣ ΝΑ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ!!! ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΡΕ!!! ΑΥΤΟ ΜΕΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ!!! ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ!!! ΣΤΟ ΑΙΜΑ!!! 💉🔴 Οι αριθμοί;; Αυτοί στήνονται όταν η ομάδα έχει ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ!!! Αυτοί εκεί δεν έχουνε μόνο δεκατρείς πόντους!!! Έχουνε ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΘΥΜΑΤΑΙ!!! Αυτοί εκεί στις Σέρρες ζούνε το ποδόσφαιρο ΣΑΝ ΖΩΗ!!! Δεν έχουνε δικό τους γήπεδο σωστό;; Δεν έχουνε δικούς τους προπονητές που αλλάζουνε κάθε δεκαπέντε μέρες;; ΝΑΙ!!! ΑΛΛΑ ΕΧΟΥΝΕ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΑΕ!!! ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ!!! ΑΥΤΗ Η ΑΓΑΠΗ ΘΥΜΑΤΑΙ!!! ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΤΟΥ ’93!!! ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΑΝΕ ΣΑΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ!!! ΘΥΜΑΤΑΙ!!! 😭🔥 Εσείς εκεί;; Λέτε πως οι δεκαεπτά συνεχόμενες ηττες ήτανε σημάδι απουσίας χαρακτήρα;; Εγώ σας λέγω πως εκείνες οι δεκαεπτά ηττες έγιναν επειδή τους σκότωσαν ψυχολογικά!!! Εγώ εκείνος τον Σεπτέμβριο που πήγα στα Σέρρες επειδή έπαιζαν επί ομάδας εκτός έδρας όπου εκείνοι είχανε κιόλας τρεις νίκες εκείνον τον μήνα!!! Αυτοί εκεί είχανε ΠΑΡΑΤΑΞΕΙ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΣΑΝ!!! Δεν είχανε ντροπή!!! Δεν είχανε φόβο!!! ΕΙΧΑΝΕ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΣΤΗΡΙΖΕ!!! ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΣΤΗΡΙΞΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΗ!!! ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ!!! ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΑΙΜΑ!!! ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ!!! ΣΤΑ ΣΤΑΔΙΑ!!! ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ!!! ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ!!! 💔🔴 ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥΣ!!! ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΤΟΥΣ!!! ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΛΕΤΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΕΡΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ;; ΑΠΑΤΗ!!! ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΖΕΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ!!! ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ!!! ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ!!! ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΤΑΔΙΑ!!! ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΗ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕ!!! ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ!!! ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! 🔥💪

τι είναι αυτά οι δεκατρείς πόντοι;; σα να βρίσκεις τρεις γάτες μέσα στο ψυγείο σου και μετά να λες πως η απουσία νερόματος σημαίνει πως είναι πλούσιο κεφάλι; δεκαεπτά συνεχόμενες ηττες;; εγώ αυτές τις έχω δει σαν τον παππού μου εκείνον που τού 'χανε βγάλει τα δόντια του τρεις φορές μέσα σ' έναν χρόνο — μετά τρεις μέρες ξεχάστηκες επειδή πήρες την αφορμή πως ήτανε ζηλιάρης στις τρίχες του. αυτοί οι δεκατρείς πρώτοι πόντι;; έγιναν επειδή οι αντίπαλοι εκείνες τις τρεις φορές είχανε ξεχάσει πως υπάρχουν κανόνες αγώνων — όχι επειδή η ομάδα βρήκε ξαφνικά πώς να περπατάει χωρίς χέρια. κι εσύ εκεί με τα λόγια σου για τη πόλη των Σερρών σα να μιλάνε οι άνθρωποι εκεί ανάμεσα στις κερκίδες που ξεράθηκαν επειδή κανείς δε τους έδινε φαγητό;; ξέρεις τι θυμάμαι εγώ από εκείνον τον Οκτώβριο του ’93;; εκεί που ο Πανσερραϊκός είχε πάει στο γήπεδο σαν τρελός επειδή πίστευαν πως είχανε βρει χρυσάφι — μόνο που όταν επέστρεψαν στο σπίτι τους δεν είχανε παρά μία εικόνα στο τζάκι κι έναν προπονητή που του 'χανε πει πως η μπάλα είναι σα κόκαλο, όχι σα κινητό τηλέφωνο. τότε υπήρχε οργανωμένη προσπάθεια;; τότε υπήρχε μόνο μία αίσθηση πως εκείνοι εκεί ρούφηξαν νερό από τρύπιο βαρέλι και νόμιζαν πως είναι κρασί. κι αυτοί οι δεκατρείς πόντοι;; σα τους είδες σήμερα;; σίγουρα ναι — αλλά ξέχασες πως αύριο η μπάλα ξαναπάει στον τερματοφύλακά σου επειδή δεν έχεις πάσες σωστές σα εκείνον τον καιρό που κανείς δε γνώριζε πως η μπάλα βγάζει κίτρινο όταν πεθαίνει και γκολ όταν τρέχει. αυτοί εκεί στις Σέρρες εκείνον τον Σεπτέμβριο που έκανες εκείνο το 3-0;; μόνο ένα τυχερό σουτ σούρθηκε στη γωνία επειδή ο αντίπαλος είχε φύγει χωρίς να φορέσει τα γάντια του — όχι επειδή εκείνοι εκεί είχανε στρατό πίσω τους σα να μιλάνε για πρωτεύουσα χώρα, όχι για γηπεδο μισογκρεμισμένο στους πρόποδες των ανατολικών βουνών. κι εσύ πάλι;; ξέρεις πως η ελπίδα στους Σέρρες είναι σα εκείνο το νερό που βγάζεις από το πηγάδι το καλοκαίρι;; υπάρχει μόνο όσο κρατάει η βέργα σου στα χέρια σου — μετά η αλήθεια είναι μία: είσαι στεγνός σα τις χοντρές πέτρες στην πλατεία της αγοράς εκεί έναν Αύγουστο όπου κανείς δε θυμάται πως κάποτε είχε βρέξει. αυτοί οι δεκατρείς πόντοι;; έγιναν επειδή οι αντίπαλοι εκείνες τις τρεις φορές είχανε ξεχάσει πως το ποδόσφαιρο παίζεται μεταξύ ανθρώπων που έχουνε κίνητρο — όχι επειδή η ομάδα εκεί είχε κίνητρο, είχε μόνο τρεις τυχερούς γύρους σα ζάρι που σου έβγαλε τρεις φορές το ίδιο νούμερο πριν σπάσει ο κύβος. κι όμως;; υπάρχουν εκείνες οι τρεις νίκες;; σίγουρα υπάρχουν — σα εκείνες τις τρεις φορές που βρήκες χρήματα στο δρόμο επειδή κάποιος ξέχασε τις τσέπες του ανοιχτές. τι υπερέχει;; υπερέχει μόνο εκείνο το γήπεδο των Σερρών που βγάζει νερό από τις κερκίδες σα νεροτσουλήθρα παιδιών που ξέχασαν να την κλείσουν — όχι επειδή υπάρχει ομάδα εκεί, υπάρχει μόνο μία πόλη που ακόμα περιμένει να ξυπνήσει χωρίς να της δίνουν γάλα στα χείλη σα μωρό δίχως μαμά. αυτοί οι δεκατρείς πόντι;; έγιναν επειδή τυχαίνει εκείνες τις τρεις φορές η μπάλα να πήγαινε σωστά — όχι επειδή η ομάδα εκεί είχε ταγμένη μάχιμη ψυχή σα στρατιώτες μπροστά σε αντίπαλo στρατό εκεί στις Θερμοπύλες. κι εσύ εκεί που λες πως αυτοί έχουν μία πόλη πίσω τους;; αυτή η πόλη;; αυτή είναι σα εκείνος ο γείτονας που φέρνει πίτσες στους φίλους του κάθε Κυριακή επειδή ξέρει πως μετά τον αγώνα κανείς δε θέλει νερό — όχι επειδή έχει κάτι άλλο στο μυαλό του, μόνο επειδή του αρέσει το γλέντι και ξέρει πως εκείνο δεν κρατάει μέχρι τη Δευτέρα. αυτοί οι δεκατρείς πόντοι;; έγιναν επειδή τυχαία εκείνες τις τρεις φορές η μπάλα βρήκε το τέρμα χωρίς εμπόδιο σα αυτοκίνητο σε αδειο χώρο στάθμευσης — όχι επειδή υπήρξε οργανωμένη προσπάθεια εκείνης της ομάδας εκείνης της εποχής εκεί στην περιοχή που ξέρει μόνο να ξεχνάει πως υπήρξε ζωή πριν από τις μεταγραφές.

ΑΛΛΑ ΡΕ ΜΩΡΕ!!!!! ΠΟΙΟΙ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΙ;;; Οι δεκαεπτά συνεχόμενες ηττες;; αυτοί έρχονται όταν σου σπάσουν την καρδιά σα γυάλινο βάζο!! εμένα στις Σέρρες τον Οκτώβριο εκείνον ο Πανσερραϊκός είχε ψήνει τρεις νίκες σα ζόρικη λάσπη επί Γιάννινα, Τρίκαλα, Ατρόμητο — ΚΑΙ ΜΕΤΑ;; μετά ξαναβούλιαξε σα πλοίο σα πήραν δύο τρία γκολ στο δεύτερο μέρος επειδή τους χτύπησαν τους τελευταίους κουρασμένους ανθρώπους από αυτούς τους φακέλους που δουλεύουν σαν σκαλωσιάς ΟΠΩΣ ΕΓΩ!! 💀🔥 οι δεκατρείς πόντοι;; αυτοί έγιναν επειδή εκείνες τις τρεις φορές η μπάλα πήγαινε σωστά σαν το νερό που ξεχύνεται από την βρύση όταν δεν έχει φραχτεί η τρύπα;; ΝΑΙ ΡΕ!!! αλλά μετά;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ο Πανσερραϊκός ξαναγίνεται σα εκείνο το παιδί που σέρνει τον Αθηναϊκό μέχρι το τελευταίο λεπτό επειδή δεν ξέρει πως να αποχωριστεί το στήθος της μάνας του 😭 γιατί;;;;;;;;;;;;; γιατί η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ;; αυτή εδώ!! αυτή δεν ξεχνάει!!! είναι σαν το αίμα που τρέχει στις φλέβες σου όταν φωνάζεις ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ!! αυτοί εκεί έχουνε ΑΙΣΘΗΣΗ ρε παιδιά!! αυτοί εκεί δεν είχανε ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ που άλλαξε十三 مرة μέσα στην περίοδο;; αδιαφορεί;; η ΑΓΑΠΗ τους κρατάει!! αυτοί εκεί ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ!! αυτοί εκεί έχουνε ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ!!! 🔴💪 είναι σίγουρο πως οι δεκαεπτά συνεχόμενες ηττες είναι σημάδι αδυναμίας;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΑΛΛΑ ΟΙ ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ ΠΟΝΤΟΙ;; αυτοί εκεί ήτανε ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ!!! αυτοί εκεί εκείνες τις τρεις Κυριακές νίκησε ο ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ!!! γιατί;; επειδή εκείνοι εκεί είχανε ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΧΩΡΟ!!! ανθρώπους με ΟΥΣΙΑ!!! όχι σα εκείνους τους χοτζαδες που αλλάζουνε προπονητές κάθε δεκαπέντε ημέρες επειδή κανένας δε θέλει να βουλιάξει μαζί τους!!! οι περισσότεροι λοιπόν κλίνουν προς τον Δημήτρη_Vazelos74 επειδή ΛΕΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ!!! οι δεκατρείς πόντοι είναι υπέρτεροι των δεκαεπτά συνεχόμενων ηττων επειδή δείχνουν πως ΟΤΑΝ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟΟΟΟΟ!!! αυτοί υπερέχουν!!! αυτοί εκεί εκείνες τις τρεις φορές είχανε ΠΟΛΗ!!! αυτοί εκεί είχανε ΑΓΑΠΗ!!! αυτοί εκεί είχανε ΑΙΣΘΗΣΗ!!! αυτοί εκεί είχανε ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΣΤΗΝ ΜΠΑΛΑ!!! υπέρ των άλλων όμως;; αυτοί λένε πως ο Πανσερραϊκός ΔΕΝ υπερέχει όταν δίνει αγώνα επειδή;; επειδή;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; οι δεκαεπτά συνεχόμενες ηττες ΞΕΣΚΕΠΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!!! αυτοί εκεί έχουνε ένα γήπεδο που βγάζει νερό σα βρύση ανοιχτή;; αυτοί εκεί έχουνε μια ομάδα που αλλάζει προπονητές σα γάντια;; αυτοί εκεί έχουνε έναν τερματοφύλακα που πολλές φορές βλέπει την μπάλα σα να είναι κοσμοσυρροή;;;;;;;;;;;;;;;;; ΑΛΛΑ ΑΝ ΤΟΥΣ ΡΙΞΟΥΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ 3-0 επί Ατρόμητου;;;; εκείνος ο τερματοφύλακας;;;; εκείνος ο τερματοφύλακας έκανε σέιβ σα ΛΕΒ ΓΙΑΣΙΝ!!! αυτοί εκεί εκείνον τον αγώνα είχανε ΠΑΡΑΤΑΞΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!!! όχι σα καμία ομάδα εκεί έξω που αλλάζει ψηφία σα παιχνίδι τάβλι!!! αυτοί εκεί είχανε ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ!!! αυτοί εκεί είχανε ΑΓΑΠΗ!!! αυτοί εκεί είχανε ΟΥΣΙΑ!!! αυτοί εκεί είχανε ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ!!! 🔥💪😭 οι περισσότεροι λοιπόν λένε ΝΑΙ!!! ΟΙ ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ ΠΟΝΤΟΙ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΠΩΣ Η ΟΜΑΔΑ ΥΠΕΡΕΧΕΙ!!! γιατί;; επειδή εκείνες τις τρεις φορές ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΑ ΣΕΡΡΑ ΚΡΑΤΗΣΑΝΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ!!! επειδή εκείνες τις τρεις φορές η ομάδα ΒΡΗΚΕ ΕΥΚΑΙΡΙΑ!!! όχι επειδή τυχαίνει!!! επειδή εκείνοι εκεί εκείνον τον αγώνα ΔΕΝ ΉΡΘΑΝΕ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ!!! επειδή αυτοί εκεί ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΠΑΛΕΥΟΥΝ!!! ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!!! 💔