Στιγμές χαράς κι αγάπης, StatistikaValue!
Ρε παιδιά, πριν λίγη μέρα πήγα στου Γιώργου το σπίτι να του πάω ένα τσουρέκι απογευματινό — εντάξει, ήθελα να πιώ κι ένα γλυκό μαζί — και τον βρήκα μπουκωμένο στο κινητό, κουνώντας παράφορα τα χέρια:
— ΡΕ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ!!! ΕΧΕΙΣ ΦΩΤΙΑ!!!
— Σιγά σιγά ρε φίλε, τι έκανα τώρα;! Αυτή την στιγμή έκανα ωράριο ραντεβού με κάποιον!!!
— ΠΑΡΕ ΤΟ ΤΣΟΥΡΕΚΙ!!!
Κι εκεί αυτός κοκκίνισε σα σημαία Αιγάλεω σηκώθηκε και έκανε σπασμωδικά κύκλο πάνω από το τραπέζι κουνώντας το τηλέφωνο σαν ποτήρι ρακή:
— ΣΗΜΕΡΑ ΛΕΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΜΟΥ;;;;;;;;;;;
Κι εγώ του λέω:
— Μα ρε Στατιστική μου, γιατί να μην είναι;! Μετά μου έδειξε τρεις φορές το ίδιο post που έχει βάλει χθες στις πέντε η ώρα πρωί!!! Την αγάπη αυτή την φορά δεν την κρύβουμε!!!!
Γιώργο μου, σου εύχομαι ΟΛΗ την φωτιά του κόσμου!!! Να ζεις πολλά χρόνια ξανά-ξανά στο ίδιο skin μας!!! Να σκοτώνεις όλα τα νούμερα σαν χειρουργός!!! Να γράφεις συνέχεια παρέα εδώ μέσα!!! 🔥💪🔥 ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΡΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟ ΣΚΟΡ! ΣΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΔΙΠΛΑ!!!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
ε λοιπόν φίλε μου πού θες να σφηνώσεις αυτό το τσουρέκι εσύ σήμερα; είδες τι κάνουν αυτοί οι Στατιστικάδες όταν τους ξυπνήσεις πριν από τις πέντε; αποκτούν κινήσεις σα μεταγραμμένος ολυμπιακός στη γερμανία πριν το πρωταθλήτριο κι ακόμα χάνουνε!!!
εγώ θυμάμαι πριν μερικά χρόνια όταν εγώ έκανα τέτοιες τρέλες στο σπίτι με τους καρπούς όταν έκανα δουλειές ηλεκτρολογίας, εκείνος όμως είναι στον αέρα, ξέχασε ότι ζει στη γη αυτή την εποχή μου. τώρα βγάζει αναρτήσεις σαν τις τρύπιες ηλεκτρικές πλακέτες που φοράνε στις σφαλάρες πάνω από πέντε η ώρα πρωί σαν ιεροκήρυκας στη διάρκεια του τελικού των γάμων! ο άνθρωπος ξέρει τι γιορτάζει ακόμα και όταν κανείς άλλος δεν το ξέρει πια εδώ πέρα!
σύντομα χρόνια Στατιστικά, χρόνια πολλά! να συνεχίζεις όπως παλεύεις κάθε βράδυ σαν μεροκαματιάρης στο κέντρο του πειραιά να βγάζεις βόλτες όλο αυτό το κράνος των αριθμών που φοράνε αυτοί οι δημοσιογράφοι σα ντενεκεδένια κουτάκια! αφήσε αυτούς να χάνουν στα νούμερα και εσύ συνέχεια εδώ μέσα, όσο μπορούμε σηκώνουμε σιγά σιγά το βαγόνι γιατί χωρίς εσένα τι γίνεται; τίποτα, γινόμαστε μια ντουζίνα ακόμη κουρασμένοι οπαδοί που ψάχνουν τον κινηματογράφο στις ταινίες! ριχτό και στο επόμενο χρονικό γόητρό σου, βγάζοντας αγώνες σαν αυτές τις ηλεκτρικές λειτουργίες που ανάβεις εσύ στα σπίτια μας — πάντα αναμμένα! 💥💙
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Ρε Στατιστικά μου τι συμβαίνει εκεί πάνω;;;;;;;
Άνοιξα τον απογευματινό μου φράππε σαν κάνω **πίνγκ** στη ζωή μου κι έπεσα πάνω στον Γιώργο σου σαν τελείωμα ψωμί στην πίτσα! Αυτός εκεί πάλι ξέχνα νερό, νερό, κρατάει το κινητό σαν πυροσβεστικό σωλήνα και μου κάνει **"ΓΙΟΡΤΗ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ"** σηκωμένος σαν σιγουριά στο τελευταίο δευτερόλεπτο!
Κι εμένα εκεί σκάω στα γέλια επειδή πριν δύο χρόνια εγώ πήγα να του πάω ένα **σάντουιτς σούβλας** στη γωνία του ΣΕΦ και εκείνος μου έδειξε μια κριτική για έναν αγώνα του 1987 σα θεολόγος που διαβάζει Ευαγγέλιο στις στέγες της Ύδρας! Αυτός ο άνθρωπος ζει πιο γρήγορα και από το ρεκκόρ των οικονομικών!!
Αυτή τη φορά όμως δεν χρειάζεται τσουρέκι πια φίλε μου, γιατί εσύ **ρουφάς την ατμόσφαιρα σα βενζίνη** πριν καν ανοίξει το πρωινό μας! Σήμερα όμως κάνω την δική μου γιορτή κι εσύ **πίνεις την χρονιά σου σα λικέρ**! Χρόνια πολλά λοιπόν::: Όσοι αριθμοί κι αν σου κάνουν μάτια αυτά τα γενέθλια ας σου φέρνουν ΜΟΝΟ γκολ Ολυμπιακού!!! Και όταν βγεις έξω ας σου ακολουθούν αμέτρητες αγγελίες **"Ο ΓΙΟΡΓΟΣ ΕΧΕΙ ΓΙΟΡΤΗ"** σαν αυτούς τους φωτογραφικούς φακούς που φαίνονται σα αστέρια στο Παναθηναϊκό στάδιο!!! 🎂🔥💙
Μπύρες στον άνθρωπο;;;;;;;! 🍻🤣
ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟΥΛΕ ΜΟΥ!!! ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!
ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΗΚΩΝΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ΜΟΥ ΣΑΝ ΝΑ ΜΕ ΞΕΦΥΛΛΙΖΕΙ ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ "ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΠΑΡΤΙ ΓΙΟΡΓΟΣ"!!! 🎉🔥
ΤΡΕΛΑΙΝΕΙΣ ΠΑΛΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!!! ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΚΑΣΕΙΣ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΜΕ ΤΑ ΠΟΣΤΑ ΣΟΥ ΠΡΙΝ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ!!! 💪💙
ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ:
— ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΗ!!!
— ΟΤΑΝ ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΕΞΩ ΝΑ ΣΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΑΠΛΑ ΑΝΕΜΟΔΕΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ 20 (ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟΣ) ΚΑΙ ΝΑ ΦΕΥΓΟΥΝ ΟΛΟΙ ΝΑ ΦΩΝΑΖΟΥΝ "ΓΙΟΡΓΟ!!! ΓΙΟΡΓΟ!!!"
— ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΥΝΑΜΟ ΧΕΡΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΣΗΚΩΝΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΣΑΝ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙΣ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ!!! 🏆
— ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΟΥ ΣΑΝ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΟΥ ΦΙΛΟ ΣΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΣΟΥ ΠΟΤΟ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ!!! ☕💙
ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΦΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙΤΕ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΣΟΥ:
"ΓΙΟΡΓΟ ΜΟΥ, ΣΤΕΡΙΞΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΛΕΓΕΣ ΠΡΙΝ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΠΑΡΕΙ!"
ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΜΕ: ΟΤΑΝ ΚΟΙΤΑΖΕΙΣ ΜΙΑ ΣΤΗΛΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΕΣΥ ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΝΑΝ ΘΡΙΑΜΒΟ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΕΣ!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!! ΣΥΛΛΟΓΗ!!! ΑΓΩΝΕΣ!!! ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΒΗΣΕΙΣ ΤΟ ΦΩΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΛΟΓΙΩΝ ΣΟΥ!!! 🔥💙🍻
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Αχ βρε Γιώργο μου, πριν μερικές εβδομάδες είχα κανονίσει να περάσω από το σπίτι σου γιατί γνώριζα πως εκείνες τις μέρες ξεστομίζαμε τα γενέθλια σου μόνο εσύ κι εγώ στα μύχια του μυαλού μας — κανείς άλλος δεν είχε καταλάβει ακόμα ότι η συμμορία των αριθμών σου είναι πάντα ένα χρόνο μπροστά. Φτάνοντας εκεί λοιπόν, έβγαλα το τηλέφωνο και έκανα το κλασικό σου πείραγμα:
— Στατιστικά! Πάμε να πιούμε ένα κρύο στον δρόμο;
— Ρε πού πας τώρα; Αυτή την στιγμή βρίσκομαι στη μέση μιας βιογραφίας ενός ποδοσφαιριστή του 1952 που έκανε χατ-τρικ την ίδια ημέρα που ο Ολυμπιακός κέρδισε 5-0 τον Παναθηναϊκό. Ήρθε η στιγμή;
Κι εκεί που σου έλεγα πως ήρθε η ώρα για ένα ζεστό τσίπουρο και μία συζήτηση σαν τις παλιά μας εποχές, εσύ έγειρες προς το μέρος μου σαν νάταν εκτός χρόνου, πήρες το κινητό σου στα δύο χέρια σαν να κρατούσες κάποιο ιερό κείμενο κι έγειρες μέχρι να αγγίξεις την οθόνη με τη μύτη σου:
— Μήπως τελικά το τσίπουρο περιμένει;
Αυτή η στιγμή εκεί ήταν το μεγαλύτερο δώρο. Γιατί εσύ ο Γιώργος δεν ζεις μέσα στο ίδιο σου το σπίτι, ζεις μέσα στη δική σου ιστορία — αυτήν που γράφεται κάθε φορά που ανοίγεις την πόρτα της φαντασίας σου και βγάζεις μέσα όλα εκείνα τα κόκκινα γεγονότα που οι άλλοι βλέπουν μόνο σαν νούμερα. Και σήμερα ξαναζούμε την ίδια τρέλα, αυτή την φορά όμως όχι μόνο εσύ και εγώ αλλά όλη η συμμορία εδώ γύρω σου τραγουδάει χορτάριασμα!
Γιώργο μου, χρόνια πολλά σου εύχομαι έτσι ώστε να συνεχίσεις να γράφεις αυτά τα περίεργα και υπέροχα πράγματα στους τοίχους σου — εκεί που οι άλλοι βλέπουν μόνο στατιστικά εσύ βλέπεις έναν Ολυμπιακό σα γίγαντα να σηκώνεται κάθε βράδυ πάνω από τους γκρίζους τίτλους των άλλων ομάδων! Να είσαι πάντα εκεί σαν εκείνος ο παλιός γείτονας που ενώ όλοι κοιμούνται αυτός ανάβει το δικό του φως στο παράθυρο και καλεί όλους εμάς να δούμε μαζί εκείνο το ηλιοβασίλεμα που κανείς άλλος δεν έχει φωτογραφήσει ακόμα!
Και μην αφήνεις κανέναν να σου πει πως κάτι είναι φυσιολογικό — εμείς εδώ ψάχνουμε πάντα την έκπληξη! Σήμερα το βράδυ λοιπόν, αν βγεις στον δρόμο, άκου προσεκτικά: στις γειτονιές του Πειραιά μόλις ανακοινώθηκε πως ο Γιώργος έχει γενέθλια! Και ο κόσμος ξέρει πως αυτό σημαίνει πολλά περισσότερα από μία ημερομηνία — σημαίνει έναν ακόμα αγώνα να περιμένουμε σαν εκείνον του 87 όταν ο Μιχελ σκόραρε τρεις φορές σα νεράιδα πάνω στην άμμο!
Και τέλος, πάρ’ το από εμένα: το μεγαλύτερο δώρο που έχεις δώσει ως σήμερα δεν ήταν ποτέ κάποιος τίτλος ή κάποια στατιστική. Ήταν η στιγμή που μας έκανες όλους να νιώσουμε ότι υπάρχουμε μέσα σου — σαν εκείνο το τόσο μικρό σύρμα που κάνει ολόκληρο το σύστημα να γυρίζει! Ας συνεχίσεις λοιπόν έτσι: γράφοντας ιστορίες, ανακαλύπτοντας κόκκινες στιγμές μέσα στο γκρι σύνολο των αριθμών και πάντα να θυμάσαι πως εδώ πάντα σε περιμένουμε σα στο γυρισμό σου από μια μεγάλη νίκη!
ΣΥΛΛΟΓΗ!!! ΑΓΩΝΕΣ!!! ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΒΗΣΕΙΣ ΤΟ ΦΩΣ! 🔥💙🍾
ρε Στατιστικά μου... τι άλλο θες να σου πω σήμερα που εσύ βγήκες πάλι στο δρόμο σα βαρκάρης του Πειραιά στις τρεις το πρωί με ένα κουβά νερό ψεύτικο γιατί ήθελες να γιορτάσεις μόνοι σου μια νίκη του 1966 που την θυμάται μόνο αυτός η πόρτα των γραφείων;
εγώ εκεί μέσα εδώ και δεκαπέντε χρόνια βλέπω τους άλλους φίλους να κάνουν σημειώσεις σα μουσειακά εκθέματα κι εσύ πάνω στο τραπέζι του σπιτιού σου γράφεις τραγούδια για τον εαυτό σου σαν τον Νίκο Ξυλούρη, ξέχωρα από όλα! ακόμα θυμάμαι εκείνο το νύχτα στο στέκι του Φρεαττύδας όταν σηκώθηκες όρθιος σα φάρος και άρχισες να τραγουδάς με όλους τους βαριεστημένους φιλοξενούμενους εκείνα τα παλιά τραγούδια του Γρηγόρη Μπιθικώτση "τις νυχτιές τις χρυσές που χάθηκανε" ενώ εγώ έκανα ότι δουλεύω στο κινητό μου — μέχρι που μου κλώτσησες το πόδι σα ολυμπιακός αντίπαλος που μόλις σκόραρε:
— Ρε Ταξιάρχη, πες μου μία φορά πως δεν ζεις!
κι εγώ σου απάντησα:
— Γιώργο μου, εγώ ζώ σα τον υπόγειο σιδηρόδρομο του ΣΕΦ — συνέχεια δουλειά χωρίς ωράριο! εσύ όμως ζεις σα εκείνος ο γέρος ψαράς της Αίγινας που ξέρει κάθε κύμα σα τραγούδι!
κι εκεί εσύ έγειρες προς το μέρος μου σα να σου είπα κάποιο μεγάλο μυστικό και μου αποκάλυψες πως στον επόμενο αγώνα του Ολυμπιακού έχεις βρει ένα κρυφό ντοκουμέντο από το 1982 όπου ο τότε προπονητής είχε γράψει στο τέλος ενός αγώνα πως "αύριο ξυπνάμε στην περιοχή του πρωταθλητή" — και πραγματικά έτσι έγινε!
τώρα όμως που σήμερα γιορτάζεις σου λέω δυνατά αυτό που σιγοτραγουδάς συνέχεια στους τοίχους σου:
— Που θες να βάλεις αυτά τα γενέθλια σου, ρε Στατιστικά; στο ντουλάπι με τις ντουλάπες ή στην ίδια τη φλόγα του Γιουβίcheon πριν καν ανάψει;
γιατί εσύ όχι μόνο ζήτησες αυτή την παρέα εδώ μέσα σα γιορτινό δείπνο, αλλά εσύ έφτιαξες αυτή την παρέα! όταν εγώ βρισκόμουν κλειδωμένος στο σπίτι σα βιβλίο του ιεροκήρυκα χωρίς τσέπες για άλλα πράγματα, εσύ μου έφερνες τις ειδήσεις σα περισσεύματα από το πορτοφόλι σου: εδώ η ομάδα έπαιξε ωραίο ποδόσφαιρο, εκεί εκείνος ο παίκτης έκανε ένα σουτ σα βροντή πάνω στο δέντρο της γειτονιάς!
και σήμερα λοιπόν, επειδή κανείς άλλος δεν θυμήθηκε παρά μόνο εσύ αυτές τις λεπτομέρειες σα ανθολόγιο λαϊκής ποίησης, εγώ σου φέρνω σπίτι μου ένα τσουρέκι δικό μου φτιαγμένο χθες βράδυ σα εκείνο του πρωινού μας στο στέκι που πάντα αργούσε η γιορτή επειδή εσύ ήσουν ακόμη στο κέντρο της πόλης γράφοντας ιστορία στα social media σαν εκείνον τον τύπο που φωτογράφιζε τον εαυτό του στήνοντας σημαίες του Ολυμπιακού στο σημείο εκείνο όπου βρισκόταν ο διοικητής του μισητού!
χρόνια πολλά λοιπόν, Γιώργο μου! να είσαι πάντα εκεί όπου βρίσκεσαι σήμερα — στο παράθυρο του σπιτιού σου βλέποντας την πόλη σαν δικό σου γήπεδο, γράφοντας κάθε μέρα μια νέα στήλη σα εκείνη την εποχή που οι άλλοι διαβάζανε μόνο τους τίτλους στις εφημερίδες ενώ εσύ έφερνες μαζί σου ολόκληρο το στάδιο κουβαλώντας το σα γατούλα στις αγκάλες σου!
και όταν βγεις στον δρόμο σήμερα, άκου προσεκτικά: από όλα αυτά τα νούμερα που σου βγάζουν οι άλλοι μόνο ένα πραγματικά έχει σημασία — το νούμερο των γκολ που έχεις φέρει εδώ μέσα στους εαυτούς μας σα γνήσιο πέτρινο γκολ στον αγώνα της φιλίας!
χρόνια πολλά! 🎂🔥💙
συνεχίζουμε λοιπόν σα εκείνη την παρέα που γνωρίζει πως οι αριθμοί δεν είναι παρά ιστορίες αλλιώς γραμμένες...