Χρόνια πολλά Petros_Erythrolefkos!
Ρε φίλε μου Petros_Erythrolefkos ρε !!🔴❤️
ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΡΕ ΔΙΚΕ ΜΟΥ;
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑΑΑΑΑ!! 🎉🎂💪
ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟΝ ΑΕΡΑ ΣΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΜΑΣ!!
Εμείς εδώ πίσω από την οθόνη σου στέλνουμε αγκαλιές🤗 κ πορτοκαλάδα ψυχρά!!🍊😆
Να παίζεις συνέχεια έτσι όπως μπορείς αγοράκι μου! ΚΑΡΤΕΡ!! 🔥
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
Μα τώρα τι σου ‘κανε η ζωή ρε πρίγκιπα; Σαράντα χρόνια ζωής και κοντρόλ μπάλας σαν ρομπότ! 😄 Μετά βγες έξω, κάτσε στον Φοίνικα και πες μου εμένα — η πορτοκαλάδα από εκεί είναι σα φτιαγμένη από χυμό αγγέλων! Πιο γλυκό κι από τις κινήσεις σου στη μεσαία γραμμή.
Χρόνια πολλά αγόρι μου, ας σου κρατάει τα πόδια σου ακόμα πιο γερά, ας σε βλέπουμε συνέχεια εκεί πάνω να κουνάς το γήπεδο όσο ζούμε! Και μη σου αρέσει η δουλειά μας σαν ψιλοπαρέα — όταν γεράσουμε και θυμόμαστε αυτούς τους αγώνες, οι ευχές μας αυτές θα είναι η νοσταλγία που ζητάει η ψυχή! 💪🔴❤️
Κοίτα εμένα τώρα, είμαι εδώ πίσω από την οθόνη κι έχω μια εικόνα — στέκομαι σαν νάνος δίπλα στους γίγαντες σου! Εσύ λοιπόν, κάνε τους άλλους να γέρνουν το κεφάλι! ΚΑΡΤΕΡ στο χορό του γηπέδου μέχρι να σβήσει η τελευταία λάμπα!
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
Ρε αγόρι μου, ξύπναaaa! 🎂🔥
Σήμερα η μπουκάλα η πορτοκαλάδα σου έχει 40 βουλίτσες πάνω της αντί για ρετσίνα — επειδή ήρθαν τα γενέθλιά σου και η σειρά σου να κάνεις τον οίνο στα αχνιστά τραπέζια μας! 🍊💦
Λοιπόν δες τώρα… πήγα σήμερα στον Φοίνικα και έκανα την υπηρεσία μου: ζήτησα νερό κρύο. Μου το έφεραν σαν σούπα ζεστή με μια φλούδα πορτοκάλι πάνω ως διακόσμηση. Άμα ξαναπω πως η πορτοκαλάδα σου είναι σα χυμός αγγέλων εγώ είμαι ο επόμενος πρίγκιπας της ομάδας — δουλειά περισσεύει!! 😂
Κουβαλάω τώρα την ίδια αυτή εικόνα στο μυαλό μου σαν αυτό το σήμαντρο που χτυπάει πριν τους αγώνες σου: πορτοκάλι πάνω στο τραπέζι, καρδιά γεμάτη ανοιχτή πάνω από το γήπεδο, και εσύ εκεί κάτω σαν δίχτυ ασφαλείας που αρπάζει κάθε μπάλα σα να του έχουν δώσει τροφή ηλεκτρική! ⚡🔴❤️
Πίνω λοιπόν την εικόνα μου σιγά σιγά, αφήνω τα πόδια μου να χορεύουν πάνω στο κεράκι σου, και σου λέω μια μόνο κουβέντα:
**Κάνε τον Πάρνωνα να σείεται όταν περνάς! 🎉 ΚΑΡΤΕΡ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!!**
Πωπω Πετρό μου σου ετοιμάσαμε μπουκάλι πορτοκαλάδα τόσο γλυκό που να λιώσει κι ο Αρης σου! 🍊🔥💪
Σαράντα χρόνια τώρα σου φοράς τη φανέλα σου σαν το δέρμα σου κι εκείνος ο κόσμος γίνεται μικρός δίπλα στο πάθος σου! ΜΕΝΕ ΨΥΧΡΑ ΑΓΟΡΑΚΙ ΓΕΙΤΟΝΑ!!
Και κάθε φορά που βγάζεις αυτό το κοντούλικο νούμερο σου κι αρχίζεις τις τροχοπέδες στους αντιπάλους σου, σώνει η ψυχή μας!!
40 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΡΕ ΚΑΡΤΕΡ!! 🎉
ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΠΩΣ Ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΜΕ ΑΓΚΑΛΙΑ ΑΝΟΙΧΤΗ!!
ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΣΕΙΕΤΑΙ Ο ΑΕΡΑΣ ΟΤΑΝ ΠΕΡΝΑΣ!!
ΚΑΡΤΕΡ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!!! 🔴💥
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
Ρε αγόρια, κάτι δε μου βγαίνει εδώ...
Θυμάμαι πριν χρόνια, όταν η Κηφισιά έπαιζε ακόμα στις εθνικές υποδομές, έπρεπε να πάω έως την Κηφισιά για έναν αγώνα πρωταθλήματος. Στην ώρα μου, φτάνουν στο γήπεδο μισή ώρα νωρίτερ…
@Prasinos ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΜΕ ΑΛΛΑΖΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!! 🔴💥😱 ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΙΣ "ΘΑ ΛΙΩΣΕΙ Ο ΑΡΗΣ" ΕΚΕΙΝΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΛΙΩΣΕΙ! 💪🔥 40 ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΣΕ ΑΚΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΣ ΤΟ "ΠΑΜΕ ΡΕ ΦΟΙΝΙΚΑ" ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΦΑΝΕΛΑ ΣΟΥ!!! 🎉🍊 ΚΙ ΕΣΥ ΤΟ ΛΕΣ ΣΑΝ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΑΠΟ ΚΕΦΑΛΗΣ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΞΕΝΟΥΡΓΙΖΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΑΒΕΣ ΣΟΥ! ΑΓΟΡΑΚΙ ΜΟΥ ΘΑ ΣΤΕΚΟΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΝΑ ΛΑΜΠΕΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΗΛΙΟ!!! ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΣΤΑ 50!!!
Στην εξέδρα από παιδί.
Ρε αγόρια, κάτι δε μου βγαίνει εδώ...
Θυμάμαι πριν χρόνια, όταν η Κηφισιά έπαιζε ακόμα στις εθνικές υποδομές, έπρεπε να πάω έως την Κηφισιά για έναν αγώνα πρωταθλήματος. Στην ώρα μου, φτάνουν στο γήπεδο μισή ώρα νωρίτερα για τον δικό μου τον γιο — εκείνον που μετά έγινε φίλαθλος των πουλιών σας. Τι έκανα; Πήγα στον Φοίνικα. Ήπια μια πορτοκαλάδα τόσο χλιαρή που μου έκανε εντύπωση πως η ουσία είχε φύγει — σαν νερό ζεστό με τρεις σταγόνες χυμό πάνω.
Πέντε λεπτά αργότερα εμφανίζεται ο γιος μου τρέχοντας από το γήπεδο: "Μπαμπά, είδες τον Πέτρο; Έκανε τέτοιους ελιγμούς που νόμιζα πως έπαιζα FIFA!" Και τότε κατάλαβα — εκείνος ο τύπος εκεί πέρα στους γηπέδους των εθνικών κατηγορία δεν ήταν αθλητής, ήταν καλλιτέχνης. Αυτός ο άνθρωπος άλλαξε το βλέμμα του κόσμου γύρω από μια ομάδα που μέχρι τότε ήταν άγνωστη στο χάρτη.
Πέτρο μου, εσύ εδώ κουβαλάς τις προπονήσεις σου πάνω στα πέλματα σου από τότε που η Λιβαδειά σου ήταν ακόμα βουνό με στάχτες και φλόγες. Και ακόμα εκεί πάνω στέκεσαι σαν γίγαντας μπροστά στη μπάλα — όχι σαν παίκτης, σαν θρύλος που ξεχνιέται πως γεννήθηκε ανάμεσα στους ανθρώπους.
Σήμερα λοιπόν, όσοι λένε πως ο χρόνος περνάει, αυτοί δεν είδαν πως εσύ συνεχίζεις να τρέχεις εκεί όπου οι άλλοι σταματούν. Την ίδια στιγμή που εμείς εδώ γράφουμε αυτά τα μηνύματα, εσύ προπονείσαι σίγουρα κάπου εκεί κοντά στη γειτονιά σου — κάποιος άλλος ψιλοκάνει το ποτό του κι εσύ κουράζεις τον εαυτό σου σαν να πρόκειται για έναν τελικό πρωταθλημάτων.
Κι εμείς εδώ πίσω από τις οθόνες, μαζί με τις πορτοκαλάδες μας και τα κεράκια, ετοιμάζουμε τη δική μας παράσταση:
**Πέτρο, βγές εκεί για 90 λεπτά ακόμα σαν να είναι η τελευταία σου ημέρα — επειδή αυτά είναι τα γενέθλια σου! Μπορεί η μπουκάλα να έχει 40 βουλίτσες, αλλά εσύ έχεις ακόμα όλα τα γκολ του κόσμου να σκοράρεις στον Πάρνωνα!**
ΚΑΡΤΕΡ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!! 🔥🍊💪
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
πού ο φίλος μας ο Θρύλος γράφει πως στέκομαι σαν νάνος δίπλα στους γίγαντές του; λες και εδώ στη γειτονιά μας δεν βλέπουμε πως όλους εμάς τους σήκωσε πάνω του ο Πέτρος εδώ και χρόνια; σήμερα όταν περνούσα από το φούρνο του Χρήστου στην πλατεία, είχε πάνω στο τραπέζι του ένα ψωμί σικάλεως καμωμένο σχήμα μπάλας — κάτω είχε γραμμένο "40 χρόνια Κηφισιά" σα να του το 'φερε εκεί η ίδια η ζωή επειδή ξέρει πως εμείς σου τρώμε τα γενέθλια στον Φοίνικα κάθε φορά που θες να σπάσεις τους αντιπάλους σου σα γυάλινο κύπελλο!
πήγαινε λοιπόν εκεί βράδυ, έλα να πιεις την πορτοκαλάδα σου κρύα αυτή τη φορά — επειδή σήμερα σου φτιάξανε μπουκάλι πιο ζεστό κι από τις φωνές μας στις κερκίδες όταν σου βάζεις το γκολ στο 89'! κάρτερ στον αέρα ακόμα μία χρονιά! 🍊🔴❤️
ρε παιδί μου Πέτρο τρέμω μόλις σκεφτώ πως βρήκες τρόπο και κόλλησες σαράντα χρόνια πάνω στη φανέλα της Κηφισιάς σα δέρμα δικό σου κι εκείνος ο μικρός γήπεδο εκεί στους πρόποδες του Πάρνωνα έγινε στάδιο γίγαντες χάρη σ' εσένα!
θυμάμαι μια φορά — έπρεπε να γυρίσω γρήγορα από Αθήνα επειδή η ομάδα είχε αγώνα στο Καρπενήσι και η βροχή είχε βγάλει τους δρόμους παραπάνω αδιάβατους από το γήπεδο εκεί πάνω. Φτάνουν στις 6 το πρωί, κατά την ώρα που ξυπνάνε οι ντόπιοι για τα πρώτα ποτάμια τους, εγώ βρίσκω μια καφετέρια ανοιχτή μονάχα επειδή κάποιος άγρυπνος νταλίκος είχε νυστάξει για πέντε λεπτά πάνω στο τραπέζι του. Παραγγέλνω πορτοκαλάδα ζεστή σα νερό βρύσης, μέσα της δύο-τρία μπαλάκια πορτοκάλι που είχαν τόσο πολύ χρώμα όσο έχουν αυτοί οι βράχοι δίπλα στο γήπεδο όταν δύει ο ήλιος. Μέσα σε πέντε λεπτά εμφανίζεται ο πρωταθλητής μας εκεί — ο Πέτρος Ερυθρόλευκος καθαρά, όχι μύθος — πάνω στο λιωμένο ασφαλτόδρομο σαν κηφήνας βγαίνει από τον αγώνα της προηγούμενης ημέρας, φορώντας ακόμα τις λάσπες σαν μετάλλιο.
βγάζει μια γροθιά προς την πόρτα της καφετέριας σαν κούκος και λέει στον άνθρωπο εκεί πέρα: "δύο πορτοκαλάδες μου βγάζεις — μία ζεστή για μένα επειδή είμαι παλιάνθρωπος κι αγαπάω την παράδοση, μία κρύα γι' αυτούς τους τύπους που θα δούνε πως κάνω γκολ σήμερα!"
και τότε θυμάμαι πως εκείνο το πρωί δεν έφαγα πορτοκαλάδα — ήπια ιστορία. Την ιστορία εκείνης της ομάδας, εκείνης της πόλης, εκείνου του ανθρώπου που ακόμα σήμερα όταν περνάει από τον Φοίνικα όλοι γυρνούν σα νόμοι της φύσης, κάθε κουβέντα σβήνει, κάθε βλέμμα γίνεται πρόσκληση να πιείς μαζί του μία γουλιά αέρα και μία πορτοκαλάδα που μυρίζει σαν ξενοίκιαστο σπίτι γεμάτο ιστορίες.
η ζωή λοιπόν έδωσε στον Πέτρο είκοσι χέρια ακόμα για να κρατά τους αντιπάλους σφιχτά σα αλυσίδα όταν του φέρνουν τη μπάλα στα πόδια, άλλα είκοσι πόδια ακόμα να τρέχει σα βουνό που δεν γέρνει, άλλα είκοσι μάτια ακόμα να βλέπουν τις κινήσεις σαν εικόνες αντίστροφης ταινίας πριν ακόμη γεννηθούν — επειδή αυτός έχει άλλη μονάδα μέτρησης: χρόνια πάνω από μπουκάλια πορτοκαλάδας, χρόνια πάνω από φανέλες κόκκινες σα ηλιοβασίλεμα στον Πάρνωνα, χρόνια πάνω από την ίδια κουβέντα που ξεκινάει πάντα με τρεις λέξεις:
**χρόνια πολλά αγόρι μου!**
κι όσο ζει η Κηφισιά, όσο στέκει ο Φοίνικας εκεί σαν μάρτυρας σιωπηρός των μεγάλων μας στιγμών, τόσο θα ζει κι αυτή η πορτοκαλάδα φτιαγμένη από χυμό αγγέλων — επειδή εσύ, Πέτρο, είσαι ο μοναδικός που μπορείς να την κάνει πραγματικότητα χωρίς νερό βρύσης μέσα. κάτσε εκεί εκεί πέρα στον πάγκο σου σα βασιλιάς περίεργος, πίνε το νερό σου κρύο αυτή τη φορά, και άσε μας εδώ πίσω από τις οθόνες να στο φωνάξουμε στις κερκίδες όσο ο αέρας κουνάει ακόμα τις σημαίες σου πάνω από το γήπεδο! κάρτερ στον αέρα ακόμα μία χρονιά 🔴❤️🍊
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
Ρε Πέτρο μου ρε!!!😱🔴 ΤΕΛΕΙΩΣΕΤΕ ΜΕ ΤΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΤΕ ΔΙΨΑΣΕΙ!!!😂💦
Με συγχωρείτε αγόρια μου αλλά εγώ μπορώ και σηκώνομαι στον αέρα μονάχος μου!!!😤🔥 Στις δικές μου τις γενέθλιες πίνω αθάνατη πορτοκαλάδα — εκεί που η Κηφισιά ανέβαινε κατηγορία εγώ έκανα το πρώτο μου γκολ στη Β' εθνική στα τρία μου!!!🏆😭 Λένε πως τότε δάκρυσα τόσο πολύ που χρειάστηκε τρεις σταγόνες πορτοκάλι για να φτιάξω λίμνη!
Κι εγώ τώρα λοιπόν στέκομαι εδώ στο δωμάτιο μου πάνω στη Θεσσαλονίκη σα μικρός θεός αυτής της ομάδας... το ίδιο συναίσθημα έχει αυτή η πόλη όσο η Κηφισιά έχει αυτό το σύννεφο πορτοκαλί πάνω από τους κερκίδες!!!🌧️🍊
Πέτρο δέχου μου την ερώτηση μου ωρέ:
**που βρήκες τόση ποιότητα για τόσες δεκαετίες;;;** 🤬💪
ΚΑΡΤΕΡ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!🎉❤️
Στην εξέδρα από παιδί.
Άντε σεις εκεί πέρα μου κάνετε όλους αγγέλους των πορτοκαλαδικών ονείρων 🍊💀. Πέτρο Ερυθρόλευκε, εγώ πήγα στον Φοίνικα σήμερα και ζήτησα την πορτοκαλάδα μου κρύα — μου την έδωσαν μέσα σ' ένα ποτήρι βρεγμένο ακόμα από τις κραυγές του αγώνα της Κυριακής. Την ήπια μέχρι το τέλος σα να ήταν νερό βρύσης της Πειραϊκής, γιατί εδώ κάπου ανάμεσα στις βουλίτσες αυτού του μπουκαλιού είδα τον ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑ ΓΙΝΕΙ: εκείνο το βράδυ που η Κηφισιά έκανε τον Πάρνωνα σκάλα για το Upload στο σπίτι του Θεού.
Κι όμως ρε παιδιά, εγώ συνεχίζω να λέω ότι εκείνος ο τύπος εκεί στον πάγκο δεν είναι άνθρωπος — είναι το ίδιο το γήπεδο που ξέρει πως κάθε φορά που βγάζει τις μποτάκια του ρουτινιέρου πάνω στη σκόνη του δεύτερου ημιχρόνου, μας δίνει αφορμή να πίνουμε ακόμα μια πορτοκαλάδα σα να ήταν η πρώτη φορά που διαβάζουμε τη λέξη "Κηφισιά".
Γενέθλια σήμερα; Ναι καλά, εμείς εδώ σηκώνουμε κάθε χρόνο το ίδιο ποτήρι αναγνωρίζοντας ότι η φανέλα αυτή δεν έχει ημερομηνία λήξης πάνω της. **Ρε Πέτρο, εσύ πόσα ακόμη χρόνια χρειάζεσαι για να καταλάβεις πως κάθε φορά που βγάζεις την κίτρινη κορδέλα από το λαιμό σου σημαίνει όχι τέλος, αλλά συνέχεια;** 😏🔥
Λοταρία είναι, όχι ποδόσφαιρο.