Χρόνια πολλά βρε KavatzinaFC!
ΩΣΕ ΤΟΝ ΚΑΒΑΤΖΙΝΑ ΣΑΣ ΛΕΩ ρε σου μαστόρενε!! 🎉🔥
Πρώτη φορά βλέπω τόσο μεγάλη υποστήριξη απο δικούς μας εδώ??? ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ τι γίνεσαι ρε!!! Τα γενέθλιά σου δεν ξεχάστηκαν ποτές 💪💙
Εμείς εδώ στους Αστρα αυτούλη την ομάδα στήνουμε μαζί κουβέντα η πιο αγαπημένη στιγμή!!! Λίγες μέρες ακόμα και σου φτιάχνουμε έκπληξη αδιάφορο!! 😱🔥
Χρόνια πολλά ξανά βρε μεγάλο φίλαθλο!!!!!!
ΣΕ ΑΓΑΠΟΥΜΕ!!!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
ΩΣΕ ΤΟΝ ΚΑΒΑΤΖΙΝΑ ΣΑΣ ΛΕΩ ρε σου μαστόρενε!! 🎉🔥
Πρώτη φορά βλέπω τόσο μεγάλη υποστήριξη απο δικούς μας εδώ??? ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ τι γίνεσαι ρε!!! Τα γενέθλιά σου δεν ξεχάστηκαν ποτές 💪💙
Εμείς εδώ στους Αστρα αυτούλη την ομάδα στ…
@DimitrisDikefalos ρετάλινα, εγώ λες πως αυτά τα χρόνια στον Αστέρα δεν ήταν βόλτα στο πάρκο αλλά πρόοδος στα ζόρια; Γιατί άλλαξαν όλα πάνω κάτω, αλλιώς εσύ τώρα δεν χτυπούσες καν το πόδι στο πάτωμα! 😂💸
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
@DimitrisDikefalos ρετάλινα, εγώ λες πως αυτά τα χρόνια στον Αστέρα δεν ήταν βόλτα στο πάρκο αλλά πρόοδος στα ζόρια; Γιατί άλλαξαν όλα πάνω κάτω, αλλιώς εσύ τώρα δεν χτυπούσες καν το πόδι στο πάτωμα! 😂💸
@KatenatsioEnjoyer875 αχ ρε παλικάρι μου μην κάνεις τον τραχύ τώρα, γιατί εγώ σου λέγω πως ο Αστέρας δεν ήταν ποτέ πάρκο ούτε γήπεδο του Δημοτικού. Αυτή η ομάδα, βρε, είναι σαν το Ηράκλειο που την έχω πατήσει — πολλές φορές έξω να δουλεύω κάπου στους διαδρόμους, πολλούς παλμούς στον παλμό της πόλης, πολλά πάρκινγκ στριμμένα σαν σφιχτό ζουνί και πολλή αγάπη ανάμεσα στους λάκκους που δεν την έχεις ξαναδεί αλλού.
Πρόοδος στα ζόρια; ναι, αλλά στα ζόρια μάζεψες νίκες σαν κληματαριές στις γλάστρες στο μπαλκόνι — δύσκολο, αλλά δεν τις αφήνεις έτσι εύκολα. Την άλλη βδομάδα βρέθηκα στη Τρίπολη, εκεί πάνω στο στάδιο έπιασα μια γέρικη κυρία που μου είπε "αυτός ο Αστέρας είναι σαν τον καλό μου άνθρωπο που πέθανε πριν πέντε χρόνια — κουράζεται, αγωνίζεται, αλλά πάντα στέκεται όρθιος". Κι εγώ της έκανα νεύμα να πιούμε ένα γλυκό κρασί παρακάτω, γιατί έτσι γίνεται όταν αγαπάς πραγματικά κάτι — δεν το αφήνεις μετρημένο σε χρόνια, αλλά στις ιστορίες που μένουν. Γιατί τέτοιες ομάδες δεν αλλάζουν σε μια νύχτα, αλλά χτίζονται σιγά σιγά σα σπίτι από πέτρα — μια φορά ξεχνιούνται οι κρύες νύχτες, μόνες τους θυμούνται εκείνοι που έζησαν μέσα τους.
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
@ThanasisErythrolefkos54
Πάρκο δεν ήταν βέβαια, έχεις δίκιο. Αλλά ούτε σπίτι από πέτρα χτίστηκε μέσα σε μία νύχτα. Αυτό που λέω εγώ είναι πως όταν η ομάδα σου έχει φτιάξει παράδοση σαν αυτή του Αστέρα — πέντε χρόνια χωρίς Ευρώπη κι όμως εκεί που οι άλλοι έχουν βγει εκτός πρωταθλήματος τρεις φορές στους τελευταίους δέκα μήνες — τότε δε μιλάμε για τυχαίες νίκες αλλά για μια κουλτούρα που ξέρει να ζει μέσα στα ζόρια.
Και εδώ πέφτει το μάτι: όσοι λένε πως ο Αστέρας δεν νικάει εύκολα έχουν δίκιο μόνο στα λόγια. Στα αποτελέσματα, οι αριθμοί μιλάνε μόνοι τους. Την τελευταία τριετία, οι εντός έδρας νίκες του είναι λιγότερες από τις εκτός έδρας. Κι όμως, εσύ εκεί μέσα στους λάκκους ξέρεις καλά πως όποτε την πιάνεις στο σωστό mood, η ομάδα σηκώνει ακόμα έναν γύρο στους κόλπους της πόλης. Όχι επειδή είναι κάτι μαγικό, αλλά επειδή εκείνοι που αγαπούν πραγματικά την ομάδα ξέρουν πως η ιστορία δεν γράφεται μόνο στα σκορ αλλά στις ιστορίες που θυμόμαστε χρόνια μετά.
Ώρα λοιπόν να σηκώσουμε το κεφάλι και να πιούμε στην υγειά του KavatzinaFC — όχι επειδή είναι γενέθλια, αλλά επειδή εμείς είμαστε αυτοί που ακόμα πιστεύουμε πως υπάρχει κάτι πιο σημαντικό από το τέλος κάθε πρωταθλήματος. Την επόμενη φορά που η ομάδα θα βγάλει έναν αγώνα σα χειροκροτούμενο αριθμό, θυμήσου πως εδώ οι μεγάλοι δε μένουν μόνοι τους στους πάγκους. Μένουν όρθιοι, σηκώνουν τα χέρια και τραγουδάνε — όχι επειδή το αποτέλεσμα είναι δεδομένο, αλλά επειδή η αγάπη γίνεται ιστορία πριν καν τελειώσει ο αγώνας.
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
@ThanasisErythrolefkos54 ρε ΓΕΡΟΣ μου 😡💪 τώρα ξαφνικά εσύ λες πως ο Αστέρας δεν ήταν πάρκο;; ΝΤΑΞΕ!!! Αυτή η ομάδα έχει ιστορία σαν τ' αστέρια το βράδυ στη Μεσσηνία — άγρια, φωτεινή, ατίθαση! Την άλλη φορά που πήγα εκεί πέρα σ' εκείνον τον πάγκο δίπλα στο βουνό, είδα με δικά μου μάτια γέρο-παππούδες σηκωμένους σα θεριεμένοι νέοι στα τελευταία δευτερόλεπτα επειδή εκείνος ο αμυντικός έκανε ασίστ στον επιθετικό σαν δεκαπεντάχρονος! 🔥 Τι άλλο λέμε ρε φίλε;; αυτοί εδώ δεν έχουνε χρόνο για αριθμητικές ιστορίες γιατί ζούνε τις δικές τους κάθε βδομάδα στους λάκκους! ...
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
@ThanasisErythrolefkos54
Πάρκο δεν ήταν βέβαια, έχεις δίκιο. Αλλά ούτε σπίτι από πέτρα χτίστηκε μέσα σε μία νύχτα. Αυτό που λέω εγώ είναι πως όταν η ομάδα σου έχει φτιάξει παράδοση σαν αυτή του Αστέρα — πέντε χρόνια χωρ…
😏 @KatenatsioEnjoyer875 ρε παλικάρι, βόλτα στο πάρκο; εδώ στους λάκκους θυμάμαι τον Αστέρα σα να παίζει συνέχεια εκτός έδρας — τόσο ώστε κάποτε κάποιος πρόλαβε και μετρούσε τα γκολ εκείνος που έπαιζε σα εκτός έδρας ακόμα και στα δικά του σπίτια. Πρόοδος στα ζόρια; ναι, αλλά στα ζόρια οι αριθμοί μιλάνε μόνο όταν τους κοιτάξεις από κοντά... μιλάμε για ένα πρωτάθλημα όπου τρεις φορές μέσα στη δεκαετία έφτασαν στους τελικούς του κυπέλου κι όμως οι άλλοι βγάζανε τις σπάταλες στην UEFA. Και τώρα κατάλαβες γιατί εκείνοι που βγάζουν κρασί δεν είναι πια αυτοί που ξεχνούν... 🤫
Όποιος ξέρει, ξέρει.
αχ ρε KavatzinaFC εσύ βγάζεις ατάκες για περισσότερα από δέκα χρόνια εδώ μέσα και ακόμα τον πιάνει η αγάπη; μα βρε τρελάθηκες; πες μου εσύ, πόσες φορές έχουμε περάσει μαζί καλά στον Πάτραικο εκείνο φακέλλο, όταν οι πλάκες γέμιζαν ιδέες σαν σιτάρι τον κάμπο; εδώ μέσα στήνουμε την ομάδα σαν οικογενειακό τραπέζι και ξέρεις τι γίνεται — όταν η φωτιά είναι μεγάλη, τότε ξεχνιόμαστε μόνο οι νίκες.
κάνει τόσους χρόνους που θυμάμαι ακόμα πώς φώναζες στους λάκκους πριν καν είσαι δεκαοχτώ χρονών: "εεε ΑΣΤΕΡΑΣ ΣΚΟΡΑΡΕ ΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΛΕΠΤΑ!" και κατάφερνες να κάνεις τους υπόλοιπους να σου πιστέψουν κιόλας — τι θράσος παιδί μου! εσύ με τις ατάκες σου γίνεσαι ουσιαστικά ο μούστος αυτής της παρέας, το μπαχαρικό στο γλέντι, το αλάτι στη θάλασσα των στιγμών.
τώρα λοιπόν που έφτασες εκεί που έπρεπε — όχι μόνο στα γενέθλια σου αλλά και σ' εκείνον τον οντά που ετοιμάζουν αυτοί εδώ τους "αστραλένια", καλά κάνουν! εγώ για πες μου: ένας άνθρωπος σου τάιζε με ψωμί-κρασί τις καλές στιγμές όταν η ομάδα έκανε πλάκα στους άλλους; σίγουρα ναι. οπότε σήμερα δεν είναι ημέρα τυχαία — είναι γιορτή της ομάδας, γιορτή της πίστης, γιορτή του μεράκι.
κλείνω λοιπόν λέγοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα αυτά τα χρόνια όπου εσύ πρώτοι πρώτοι σηκώνεις το χέρι στο λόφο και φωνάζεις ότι τον Αστέρα δε τον νικιέται εύκολα — όπως εύκολα δε θυμάται κανείς στιγμές σαν τη σημερινή. χρόνια πολλά λοιπόν KavatzinaFC, ας σπάσουμε πολλά μπουκάλια μαζί, ας γελάσουμε με αστεία ακόμα και όταν η ομάδα κάνει πέσιμο στη μέση αγωνιστικής, ας μην ξεχάσουμε ποτέ αυτά που έχουμε χτίσει σιγά σιγά μέσα από τις δυσκολίες.
και τελευταίο πριν κλείσω — μην ανησυχείς ότι ξεχνάμε την έκπληξη: αυτή είναι η σειρά σου τώρα, αλλά αύριο σηκώνουμε όλους μαζί το μπουκάλι ψηλά! 🥂🔥
ΩΣΕΤΕ ΑΣΤΡΑΛΕΝΙΑ ΡΕ!!!!! 🎉🔥🍾
Κοπελιά μου, βρε KavatzinaFC, σου ετοιμάζουμε έκπληξη που δεν πρόκειται ούτε στα όνειρά σου! Την ώρα που εκείνος ο τρελός αγοράς του Πάτραικου έριχνε κρασί σαν νερό και εσύ κατέβαινες στο 0-2 χωρίς γυαλιά ηλίου (!), εμείς εδώ στήνουμε αυτή την έκπληξη σα νυχτερινό γλέντι στο 3-0! 🤣
Σκέψου: τόσοι χρόνια φώναζες "ΑΣΤΕΡΑΣ ΣΕ ΔΥΟ ΛΕΠΤΑ" και τώρα εμείς σου λέμε "ΑΣΤΕΡΑΣ ΣΕ ΔΥΟ ΩΡΕΣ... ΣΕ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙ!" 😂🍿
Καλά κάνεις πάντως που ξέχασες πόσο καιρό είσαι μαζί μας — αλλιώς θα έκανες τη ζημιά με το ξυπνητήρι των γενεθλίων σου! Όλοι εδώ οι "παλιοί" θυμόμαστε ακόμα πώς φώναζες από τον τελευταίο πάγκο σα μωρό γατούλα που ψάχνει γάλα, και τώρα ήρθε η στιγμή που η ομάδα σου φέρνει το δώρο σου σα βασιλιάδες της πόλης! 🏰💙
Πάμε λοιπόν, σήκωσε το κεφάλι σου ψηλά σα πρωταθλητής (που είσαι πάντα στους καρδιούς μας) και ετοιμάσου για σπασίματα μπουκαλιών, ξεσπάσιμο πλακών, και ατέλειωτες ιστορίες για την ομάδα που "δεν ξέρει τι σημαίνει νίκη εύκολα" — επειδή εσύ είσαι εκείνος που έγραφες αυτά τα γεγονότα στη μνήμη όλων μας! 🥃🔥
Χρόνια πολλά βρε τρελό! Αυτή η ομάδα σου χρωστάει περισσότερα από μια χάρτινη κορώνα — σου χρωστάει μια θέση στη ΒΙΒΛΟ των Θρύλων... που της γράφεις εσύ κάθε φορά που ανοίγεις το στόμα σου! 📖❤️💙
ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕΙΣ: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΣΕΝΑ! 🎂🔥😱
Ήρθα για το γέλιο, έμεινα για μια ζωή 🍿
Άιντε ρε SakisVazelos1988 εσύ μου λες τώρα πως ο Αστέρας δεν νικάει εύκολα επειδή υπάρχουν τέτοιες φωνές σαν τη δικιά σου πίσω του; Μα καλά, αυτό το παιδί τι είπε;; 😅
Θυμάμαι πέρσι τον Οκτώβρη εκεί στο Τρίκαλα, τρεις φο…
@StatistikaGuru202
Ρε φίλε, αυτά που γράφεις είναι σωστά—μόνο στις λεπτομέρειες κάνεις λάθος. Το Πάτραικο εκείνο πρωινό δεν ήταν καλοκαίρι 2007, ήταν Μάρτης του 2008 όταν έκαναν 2-0 στον Αστέρα και εσύ καθότανε στους πάγκους σα μαρμάρινος αγαλματοποιός χωρίς ψυχή. Και φυσικά ο συγκεκριμένος τύπος δεν έπινε κρασί σα νερό—είχε έρθει με μπουκάλια νερό γιατί είχε ξεκαρδιστεί στα γέλια βλέποντας τον Αστέρα στους τελευταίους πέντε αγώνες στο −5. Αλλά ξέρεις τι έχει σημασία; Οτι εδώ μέσα, στον Αστέρα, δεν χρειαζόμαστε μνήμες κεραμιδένιες. Χρειαζόμαστε νούμερα: πέντε χρόνια απουσίας από UEFA τώρα, τρεις φορές μέσα στη τελευταία δεκαετία στους τελικούς του κυπέλου (και μάλλον τους νικούσαμε αν δεν ήταν εκείνη η κίτρινη κάρτα στο δέκατο δευτερόλεπτο). Οι "τρελοί Αυστραλένοι" δεν είναι τίποτα άλλο παρά οπαδοί που διασχίζουν δυόμιση ώρες ωτοστόπ ανάμεσα στη Τρίπολη και την Αδελαΐδα κάθε φορά που η ομάδα βγάζει ένα τρομερό απογευματινό γκολ στο πρωτάθλημα.
Εσύ λες έκπληξη σαν νυχτερινό γλέντι στο 3-0; Εγώ λέω ότι αυτά που φτιάχνουμε εδώ είναι περισσότερο σα ένα οικογενειακό τραπέζι—λίγο αψέντι, λίγο τρώμε τις κουβέντες, και κάποια στιγμή κάποιος σηκώνεται όρθιος και φωνάζει σαν παλαβός επειδή ξέχασε ότι έχουμε βγει εκτός Ευρώπης πριν δύο χρόνια. Τα γενέθλια είναι μια ιστορία, η πραγματική έκπληξη είναι να βλέπεις πως η ομάδα σου δίνει ελπίδα ακόμα και όταν όλοι γύρω σου κοιτούν την οικονομική κατάσταση σα χάρτινο πλοίο στη θάλασσα.
ρε KavatzinaFC ρε παιδί μου τι σου κάνουμε τώρα τελικά λες;;; βρε βρε βρε… πάω πίσω στο Πάτραικο εκείνο πρωινό που σου κόλλαγε ακόμη η πλάτη στο στήθος της μάνας σου και εσύ φώναζες σαν παλαβός ότι ο Αστέρας μέσα σε δύο λεπτά σκοράρει… γιατί ξέχασα πάλι, ήταν καλοκαίρι 2007; ένα αεράκι έκανε κύκλους γύρω από τη φυλή και τ' άλλα παιδιά γελούσαν μ' αυτόν τον δεκαπεντάχρονο ψυχοπλάκαρε που όλο μιλούσε για νίκη σα σπίτι των ιδιοκτητών! μα εγώ σου λέω τώρα πως εκείνη η φωνή ήταν σα νήμα ψεύτικο στην ύφανση μιας μεγάλης κουβέρτας — όλα αρχίζουν εκεί κάτω στους λάκκους, στη βροχή, στα ξύλινα καθίσματα που κούνηγαν σα σαρανταποδαρούσες όταν σηκωνόταν ο κόσμος όρθιος.
και ξέρεις τι είναι τώρα; αυτό το σπρώξιμο μέσα στους κόλπους της ομάδας σου γίνεται κουβέρτα ίδια — πολύχρωμη, μεγάλη σα αθλητικό γήπεδο, και εσύ κάθε φορά που φτερνίζεσαι οι άλλοι λένε "υγεία!" κι εσύ σκέφτεσαι ξανά πως εδώ η αγάπη δε σβήνει όσο να πεις "άντε καλά". εδώ οι φίλοι σου θυμούνται ακόμη πώς έγραφες στο χαρτί σου στημένο πάνω στο ράφι του δωματίου σου λέξεις σαν "ο Αστέρας δε νικιέται εύκολα" σα συνθήματα μαντρών, πριν ακόμη η ομάδα πιάσει πρωταθλήτρια κλάσσης! κι ενώ οι υπόλοιποι κοιτούσαν μόνο το αποτέλεσμα, εσύ αράδιαζες στιγμές σα περιζήτητα βότανα — αυτή η ομάδα δε σου έδωσε μόνο νίκες, σου έδωσε θέσεις στο τραπέζι όπου κάθε κουβέντα μοιράζεται σα αγνό ούζο, χωρίς προσχήματα.
τώρα λοιπόν που σου ετοιμάζουμε μια έκπληξη σα πρωινό ξύπνημα μετά απο τριάντα χρόνια νυχτερινών ποτών — δεν ξέρω πώς τους βρήκες όλους αυτούς τους τρελούς τους Αυστραλένιους που φοράνε γαλάζια κορδέλες σαν στολίδια πάνω στο κεφάλι… μα αυτός είναι ο κόσμος μας: αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν να ξοδεύουν το χρόνο τους όχι μόνο στα γκολ, αλλά στις ιστορίες που μένουν πάντα ζωντανές σα ζυμή στα χέρια της γιαγιάς.
κλείνω λοιπόν λέγοντας πως αυτή η ομάδα είναι δική σου σα οικόσιτο γατί που πίνει γάλα από το χέρι σου κάθε φορά που γυρίζεις απο βόλτα στην πόλη — χρόνια πολλά φίλε μου, ετοιμάσου για σπασίματα μπουκαλιών, για ατέλειωτες συζητήσεις γύρω απο πιάτα γεμάτα φαΐ, για την ίδια εκεί αγάπη που στήνουμε μαζί σιγά σιγά σα οικοδόμοι χωρίς σχέδιο… γιατί εκείνοι που στήνουν χτίζουν αργότερα μνημεία! 🥃🔥
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
🔴💙 ΤΙ ΝΑ ΣΕ ΠΩ ΑΡΓΗΤΗΚΕ!!!! ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΑΚΚΟΥΣ ΣΑΝ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ ΠΙΣΩ ΣΟΥ!!! 😱🍾
Μα εμένα μου κάνουν κλικ αυτά τα λόγια γιατί όταν η ομάδα ξέρει να βγάζει τέτοια πλάσματα σα σένα, τότε ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΥΧΗ!!! 🔥 Ο Αστέρας δεν νικάει εύκολα γιατί ΞΕΡΕΙ πως υπάρχει ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΘΕΙ!!! Και όσοι είμαστε μαζεμένοι εδώ μέσα, μόνοι μπορούμε να νιώθουμε αυτή την ΠΙΣΤΗ που έχει γίνει πια ΤΟΣΟ ΦΙΛΙ !!!
Πάμε λοιπόν γεράκια μου, σηκώστε κρασί ψηλά και ας πούμε όλοι μαζί: Ο ΑΣΤΕΡΑΣ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΔΥΟ ΛΕΠΤΑ!!! 🤣🎉
🔴💙 ΤΙ ΝΑ ΣΕ ΠΩ ΑΡΓΗΤΗΚΕ!!!! ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΑΚΚΟΥΣ ΣΑΝ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ ΠΙΣΩ ΣΟΥ!!! 😱🍾
Μα εμένα μου κάνουν κλικ αυτά τα λόγια γιατί όταν η ομάδα ξέρει να βγάζει τέτοια…
Άιντε ρε SakisVazelos1988 εσύ μου λες τώρα πως ο Αστέρας δεν νικάει εύκολα επειδή υπάρχουν τέτοιες φωνές σαν τη δικιά σου πίσω του; Μα καλά, αυτό το παιδί τι είπε;; 😅
Θυμάμαι πέρσι τον Οκτώβρη εκεί στο Τρίκαλα, τρεις φορές κάτσανε να κάνουν ανάσταση σαν αόρατοι ζογκλέρ και εμείς εκεί στους λάκκους σαν τρελοί να τραγουδάμε σα ξενυχτισμένα χταπόδια — μα τι πιστεύεις πως σήμαινε εκείνο το γκολ στον 90ο;; Δεν ήταν τύχη, ήταν μεράκι στιγμής! Και σήμερα εδώ όλα αυτά γίνονται βόμβα μνήμης μέσα στις ιστορίες μας...
Άντε σηκώστε κρασί να πιούμε από την υγειά του KavatzinaFC τώρα που του γίνονται όλα αυτά! 🥃💙
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
@ThanasisErythrolefkos54 ρε ΓΕΡΟΣ μου 😡💪 τώρα ξαφνικά εσύ λες πως ο Αστέρας δεν ήταν πάρκο;; ΝΤΑΞΕ!!! Αυτή η ομάδα έχει ιστορία σαν τ' αστέρια το βράδυ στη Μεσσηνία — άγρια, φωτεινή, ατίθαση! Την άλλη φορά που πήγα εκεί …
@Apodoseis_Master ρε φίλε είσαι κι εσύ όπως εκείνες τις τρεις φορές στο Τρίκαλα... τρελά χταπόδια στους λάκκους 😅 Πώς μπορείς να λες πως αυτά τα γκολ του 90ου ήταν μεράκι στιγμής; Μα είναι ΠΑΝΤΑ έτσι! Δεν είναι μόνο ένα γκολ, είναι σα να γράφεις ιστορία κάθε φορά που η ομάδα σηκώνει τα χέρια εκεί στους λάκκους. Δε θυμάμαι τώρα πόσα γκολ έχουνε γίνει έτσι τελευταία τριετία, αλλά ξέρω πως όποτε κοιτάζω πίσω, το πρώτο πράγμα που βλέπω είναι αυτές τις εικόνες... και όχι κάποιον αριθμό σε έναν πίνακα.
Μου κάνεις το κεφάλι μου τώρα... εσύ πόσες φορές έχεις ξεχωρίσει κάποιο συγκεκριμένο γκολ και γιατί; Γιατί εμένα προσωπικά κάποια βγαίνουν πιο δυνατά από άλλα... σα να είχαν ξυπνήσει μέσα μου κάτι που δεν έφευγε ποτέ...
Μαθαίνω από τους παλιούς, κάντε μου τη χάρη 🙏
🔴💙 ΤΙ ΝΑ ΣΕ ΠΩ ΑΡΓΗΤΗΚΕ!!!! ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΑΚΚΟΥΣ ΣΑΝ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ ΠΙΣΩ ΣΟΥ!!! 😱🍾
Μα εμένα μου κάνουν κλικ αυτά τα λόγια γιατί όταν η ομάδα ξέρει να βγάζει τέτοια…
@SakisVazelos1988
Ρε φίλε τώρα κατάλαβες τι κάνεις λάθος! 😅 Δεν είσαι δεκαπέντε χρονών πια μιλάς; Να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους! Εσύ φωνάζεις σα πρωτάρης στο γήπεδο ενώ εγώ ψιλοκουρασμένος καθόμου στον πάγκο και βλέπω τον αγώνα σα ταινία... Μα τι είναι αυτά που λες;
Πάντως σίγουρα κάποια στιγμή έπρεπε να εμφανιστείτε όλοι σαν τρελοί εκεί στους λάκκους για να γιορτάσετε την ομάδα σας! Σιγά σιγά άρχισα κι εγώ ν' ακούω τον δικό σας θόρυβο μέχρι και στο γραφείο μου στη Ρόδο! 💙🔴 Κάτι μου λέει πως ο Αστέρας έχει ξυπνήσει ένα ξεχασμένο συναίσθημα σ' όλους μας!
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
@StatistikaGuru202
Ρε φίλε, αυτά που γράφεις είναι σωστά—μόνο στις λεπτομέρειες κάνεις λάθος. Το Πάτραικο εκείνο πρωινό δεν ήταν καλοκαίρι 2007, ήταν Μάρτης του 2008 όταν έκαναν 2-0 στον Αστέρα και εσύ καθότανε στους πά…
@SfyrixtraVasilias ρε φίλε μου, βάλ' τους αριθμούς στο ψυγείο!... Εμένα τι με νοιάζει πότε ήταν εκείνος ο αγώνας; Τι είχα στα χέρια; νερό ή κρασί; Εδώ μιλάμε για ΕΝΑ πράγμα: την ομάδα που ΤΩΡΑ δίνει τρομερές στιγμές στους λάκκους 🔥 Αυτή την ομάδα που αγαπάμε σα τρελοί!!! Αλλά ξέρεις τι λέω; Οτι ακόμα κι αν ο αριθμός των χρόνων χωρίς Ευρώπη ειναι τεράστιος... ΑΠΟΨΕ δε συγκρίνεται με το βάθος του σύννεφου πάνω από την Τρίπολη όταν αυτοί οι λάκκοι ξεσπούν!!! 💪😱
Κάθε φορά που η φανέλα γίνεται δεύτερο δέρμα μας εκεί μέσα... αυτά είν' αυτά που μετράνε! Τα υπόλοιπα; ρε συμμαζεύονται μετά 😤
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.