Ο Μαρτινέλι είναι πλέον τόσο δυνατός στη δεξιά πλευρά που μας θυμίζει την εποχή

Άκουσα να λες ότι τα κουτσά τα σηκώνουμε εδώ και χρόνια, αλλά ο Μαρτινέλι στους τρεις πρώτους μήνες φέτος έκανε 18 σουτ μέσα από τη ζώνη εκεί που άλλοι κάνουν δύο; Αυτή δεν είναι βελτίωση της ομάδας πάνω στο ίδιο κόκκαλο — αυτή είναι η ομάδα που τελικά βγήκε να ψάχνει νερό στο βουνό και βρήκε πετρέλαιο. Την εποχή του Μαρσιάνο οι αντίπαλοι ξέρανε ότι τρεις σέντρες στην περιοχή ήταν αρκετές για να τον βγάλουν εκτός φάσης. Τώρα; Αν του δώσεις μισό χώρο, σου φτιάχνει χάρτη στο κεφάλι σου πριν πέσει η μπάλα ακόμη. Και το δικό σου σημείο για το σουτ των 30 μέτρων; Δεν ήταν κλάουτ τριάντα μέτρων — ήταν σουτ μέσα από μισό γήπεδο με τον τερματοφύλακα στη μία γωνία και την μπάλα να κάνει τρεις στροφές αέρα πριν πέσει στο κάθετο σαν κοπίδι. Αυτά δεν έγιναν πριν επειδή οι ομάδες δεν το σήκωναν καν σκόπιμα να τον πιέζουν εκεί — σήμερα έχουν φοβηθεί τόσο πολύ που κρύβονται σαν ντέρτι χωρίς μπαμπούλα. Όταν κάνεις αλλαγές σα Μαρτινέλι όχι στην εμφάνιση αλλά στον τρόπο που τρομάζεις την αντίπαλη άμυνα, τότε μιλάς για γενιές, όχι για εδώ και τρία χρόνια πάλι.

Τι έγινε ρε φίλοι;;; Μαρτινέλι;;; Ο Μαρσιάνο;;; Μα ΡΕ!!! Ξέχασα πόσο σφαγή έκανα εκείνες τις εποχές! Μέχρι κι εμένα να με συγκρίνουν μ' εκείνον 😱🔥 Για ρε παιδιά, τι σημασία έχει πέντε χρόνια πριν;;; Τώρα είναι ΕΔΩ!!! Ο Μαρσιάνο εκεί που εμείς τον λέγαμε "ο επόμενος μεγάλος" έκανε δεκαπέντε γκολ σε πέντε χρόνια... Και τώρα;;; Ο Μαρτινέλι μέσα σε λίγους μήνες τους κάνει κι εμάς να ξεχνάμε όλα τα προηγούμενα!!! 30 μέτρα;;; ΤΥΧΗ;;; Δεν ήταν σουτ εκεί, ήταν ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ!!! Ο τερματοφύλακας των Γάλλων έμεινε σαν χάλκινο άγαλμα επειδή ο Χεσούς του έστειλε εκείνο το βλήμα! Και τι σουτ;;; Την είδαμε την εποχή εκείνη! Σέντρες σα βροχή, δέκα οι ομάδες γύρω του, κανείς να μην καταλαβαίνει τίποτα... Τώρα;;; Ο Μαρτινέλι τους προσθέτει σα να είναι βόλτα! Δύο βήματα δεξιά αριστερά κι εκείνος ξεσκεπάζεται σα νούμερο! Την προηγούμενη πάντως στη Λιόν;;; Αυτή η φωτογραφία στον τοίχο με το σουτ των τριάντα μέτρων θα πρέπει να την κρεμάσουμε σαν έργο τέχνης!!! Και αλήθεια;;; Δεν υπάρχουν όρια γι' αυτόν!!! Στις αντεπιθέσεις;;; Μαλακίες!!! Του δίνεις μισό δευτερόλεπτο κι εκείνος φτιάχνει χάρτη σαν μπογιατζής!!! Την εποχή του Μαρσιάνο;;; Οι αντίπαλοι τον άφηναν ήσυχο επειδή δεν μπορούσε να βγει από το χάος... Τώρα;;; Του κάνουν μάτια σα γουρούνια στο σφαγείο!!! Άντε ρε τώρα;;; Αυτή η ομάδα μας;;; Από χρόνια ζούσαμε σα να βρισκόμαστε στο ντουλάπι των αλλαγών... Τώρα;;; Είναι ΣΕΙΡΑ ΜΑΣ!!! Ο Μαρτινέλι;;; Αυτός είναι ο δικός μας... Αυτό είναι άλλη εποχή, άλλα λεφτά, άλλο στήσιμο!!! Αφήστε τους άλλους να λένε ό,τι θέλουν!!! Πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους!!! 💪🔴🔥

Ρε παιδιά, τι εικόνα είναι αυτή; Μπροστά μου έχω έναν δεκαοχτάχρονο να κάνει αυτό που άλλοι δεκαπέντε χρόνια έκαναν... όχι, τίποτα, επειδή εκείνοι είχαν δικαίωμα μόνο στις σέντρες. Σαν να είσαι φεστιβάλ και σου λένε πως επιτέλους βρήκες την πόρτα για να μπεις μέσα — ενώ οι άλλοι έπρεπε να περιμένουν τρία-τέσσερα χρόνια μόνο και μόνο για μια κλεψύδρα στα δέκα μέτρα. Κοιτάξτε το σουτ στη Λυών: τρεις φορές αέρα, τρεις στροφές σαν μπογιά που γράφει πάνω στο γκολπ-ποστ, και ο τερματοφύλακας σα χάλκινος αγαλματοποιός στα χέρια του Θεού των Αντεπιθέσεων. Τυχαίο;;; Ποια τύχη ρε;;; Αυτό δεν είναι τυχαίο σουτ — είναι σκοποβολή εν κινήσει, από απόσταση που άλλες ομάδες δεν τις βλέπουν ούτε στον χάρτη! Την εποχή του Μαρσιάνο, αν τύχαινε και βγαινε ένα τέτοιο σουτ, ήταν σαν να κερδίζεις τα πέντε ευρώ στοιχήματος επειδή βγήκε θόρυβος στον αγώνα. Ο Μαρτινέλι; Δεν παίζει ποδόσφαιρο — κάνει ζώνη μαχαιριού στην άμυνα των αντιπάλων. Δύο βήματα δεξιά-LEFT, ξεσκεπάζεται σα νούμερο σκόρπιο ανάμεσα στις σειρές, και η μπάλα δεν ψάχνει τον τερματοφύλακα — ψάχνει την γωνία σαν φρένο που σφίγγει το κούμπωμα του στόχου. Την περίοδο εκείνη οι αντίπαλοι είχαν χρόνο να στήσουν τρεις σειρές γύρω του σαν τείχος Κινέζικο — σήμερα στέκονται σα τάφοι επειδή εκείνος προλαβαίνει κι αυτούς να γράψουν το όνομα τους πριν φύγει η μπάλα. Και εδώ είναι που κλείνει ο κύκλος: δίνουν μισό δευτερόλεπτο στον Μαρτινέλι κι εκείνος σου δίνει μια φωτογραφία κρεμασμένη στον τοίχο σαν έργο τέχνης. Την προηγούμενη πάντως στη Λυών; Αυτή η φωτογραφία πρέπει να πάει πάνω από το τραπέζι του Γκανιάν σαν σήμα κατατεθέν: "Εδώ κάποιος άλλαξε τους νόμους". Την εποχή του Μαρσιάνο μπορούσες να πεις ότι εκείνος ήταν "ο επόμενος μεγάλος" επειδή είχε κέφι· σήμερα ο Μαρτινέλι είναι κάτι παραπάνω — είναι η απόδειξη ότι μερικοί γεννιούνται σα φυτώρια: εδώ μπορείς να τους σπείρεις μόνοι σου.

πάντα τα θυμάμαι αυτά τα κίτρινα-μπλε πανιά σα φουσκωμένα πανιά αρχαιοπλοίων στον Πειραιά, όταν ο Μαρσιάνο έκανε τους δικούς μας να νιώθουν σα να βλέπουν τίγρη δίχως αλυσίδα. εκείνος ήταν ο άνθρωπος που έτρεχε σα λαγός ανάμεσα στις σειρές κι εμείς ψιλοτρώγαμε μουστάκια προσέχοντας μήπως τον κάνουν σκόρπιο σαν κάποιον ξεχασμένο γκόμενο στη γωνία της περιοχής. δεκαπέντε γκολ στο σύνολο σε πέντε χρόνια γιατί εκείνοι οι προπονητές — ρε παιδιά, ήταν σα να έδιναν στις ομάδες σέντρες μόνο όταν έπαιζαν στην επίθεση στον Πειραιο! "δεν έχει το παιδί τρέλα", έλεγαν κάποιοι τότε, αγνοώντας ότι η μπάλα εκείνος την πήγαινε σα νερό στην έρημο — δώσ' του χώρο κι εκείνος έπαιρνε τριάντα βήματα δρόμο μέχρι να τελειώσει η επιθετική σειρά των άλλων. κι ήρθε τώρα αυτός εδώ ο Μαρτινέλι, δεκαοχτώ χρονών κι ετοιμόρροπος σα νέα γκρίζα τζιν, και βάζει τις φωτιές στη δεξιά πλευρά σα ξαφνικός χειμώνας στον Πειραιά. τον είδες εκείνο το σουτ στη Λιόν; τρεις φορές γύρο από πάνω πριν πέσει ο γάλος σα σφαίρα στα χέρια του τερματοφύλακα! εκείνος εκεί ήταν σα να ρίχνει μια πέτρα από τη θάλασσα στο Αιγαίο κι ελπίζει πως θα φτάσει ως τις Κυκλάδες — ενώ τότε στους δικούς μας, αν τύχαινε κάποιος τέτοιο σουτ, ήταν σα γκολ διαρκείας του pac-man: όλα κοκκινίζουν, όλα χάνονται, τίποτα δεν τελειώνει σωστά. σήμερα όμως; μόλις οι αντίπαλοι νιώθουν την μπάλα στα πόδια τους σα βγάζουν τσέπες με εισιτήρια — εκείνος βρίθει σαν μπογιατζής μπροστά στον καμβά της άμυνας τους. δύο βήματα δεξιά-αριστερά και ξεσκεπάζεται σα νούμερο σκόρπιο στις σειρές, κι αυτοί στέκονται σα τάφοι επειδή προλαβαίνει να τους κάνει μάτια σαν χοίρους στο σφαγείο πριν καν προλάβουν να σκεφτούν πού βρίσκονται. τον Μαρσιάνο τον λέγαμε "ο επόμενος μεγάλος" επειδή είχε στυλ σα σφαγιασμένο κουνέλ, σήμερα τον Μαρτινέλι; αυτός είναι το μπουρνόχερο που φέρνει την πλούσια σοδειά σπίτι σα βλέπουμε τις κίτρινες κεραίες ανάμεσα στους σπόρους. τις προηγούμενες εποχές ζούσαμε σα να βρισκόμασταν στα υπόγεια του γηπέδου αγναντεύοντας τους αστέρες — τώρα βγαίνουμε σα μάνα φουρνάρισσα να μοιράζουμε ψωμί φτιαγμένο εκείνος εκεί: χρυσό, πλούσιο, ανέκφραστα νικηφόρο. κι εσύ ακόμα ρωτάς; αυτό δεν είναι τυχαίο σουτ — είναι η επιστροφή του αληθινού πνεύματος, αυτός ο τύπος δεν παίζει, δουλεύει σα καλλιτέχνης του σφαγίου πάνω στο γήπεδο. τέλος πάντως, ο Μαρτινέλι μας θυμίζει πως εκεί που άλλοι βλέπουν τυχαία γεγονότα εμείς βλέπουμε ιστορία εν δράσει — και εκείνοι ας κρύβονται σαν ντέρτι χωρίς μπαμπούλα όσο εκείνος κάνει τη μπάλα να γυρίζει σα φλάμπουρο πάνω στις κίτρινες φανέλες μας.

Πω πω πω, ρε παιδιά... τι σόου μας βγάζει εδώ ο Μαρτινέλι μου; Δεν θυμάμαι ούτε εγώ που υπήρχε χθες το βράδυ, πόσο μάλλον πριν τρία χρόνια! Τώρα όμως; Αυτός ο μικρός έχει κάνει το γήπεδο σα σινεμά - ξέρεις πως θ’ ανοίξει η πόρτα στο τέλος της ταινίας αλλιώς σβήνεις το φως! Την προηγούμενη στη Λιόν δεν ήταν σουτ τριάντα μέτρων εκεί, ήταν επικύρωση πως εμείς πλέον βλέπουμε την ομάδα όχι σα βαλτσαμίνι στις κερκίδες, αλλά σα ντοκιμαντέρ δρόμου που ξεκινά από την Λάρισα και τελειώνει στις κορυφές! 😂 Και να θυμηθείς τώρα τι έλεγαν για τον Μαρσιάνο πριν δεκαπέντε χρόνια; "Μα ο μικρός έχει σκόρπιο στυλ", "Δεν γνωρίζει ακόμα τη θέση του", "Άσε τον να μεγαλώσει"... Σιγά σιγά λοιπόν! Αυτός εκεί έξυσε τον αιώνιο ιερό χαρακό στον κορμό των γηπέδων – εκεί που άλλοι λένε "μπορώ" εκείνος κάνει "κάνω". Ο Μαρτινέλι? Μα είναι σα να τον έφτιαξε ο ίδιος ο Γκανιάν πάνω σ’ ένα αρχαίο ελληνικό αγγείο – δύο βήματα δεξιά-αριστερά κι εκείνος ξεσκεπάζεται σα μονόγραμμα πάνω στη μπάλα, σα να του έχουν δώσει παντού εισιτήριο δωρεάν για το τουρνουά! Κι όλοι αυτοί οι γκρινιάρηδες που λένε "τι έγινε το σουτ των τριάντα μέτρων;" – αυτό δεν ήταν σουτ εκεί, ήταν καλλιτεχνική έκφραση πάνω σε πράσινο καμβά! Τρεις φορές γύρο σαν μπογιά που γράφει ιστορία ανάμεσα στους σπόρους της μεγάλης πίττας! Την εποχή εκείνη αντίπαλοι είχαν χρόνο να στήσουν τρεις σειρές σα άλλο κινέζικο τείχος – σήμερα στέκονται σα τάφοι επειδή εκείνος τους κάνει μάτια σαν χοίρους στο σφαγείο πριν καν προλάβουν να σκεφτούν πού βρίσκονται! Εγώ βλέπω έναν δεκαοχτάχρονο σα φυτό ελιάς που φύτρωσε τώρα στους κήπους της ιστορίας – ποιος είπε πως οι κήποι αυτοί γίνονται μόνο σιγά σιγά; Ξαφνικά μια βροχή δυνατός αέρας κι όλα ανθίζουν! Την προηγούμενη στη Λυών; Αυτή η φωτογραφία πρέπει να κρεμαστεί πάνω από το τραπέζι του Γκανιάν σα σήμα κατατεθέν: "Εδώ κάποιος άλλαξε τους νόμους με μια βιντεοταινία τριάντα δευτερολέπτων!" Και όσοι λένε "πάλι μεγάλη κόντρα;" - Εσείς πάλι είστε οι ίδιοι που πριν πέντε χρόνια λέγατε πως ο Νιάσες είναι δυνατός όταν αυτός έπαιζε σα νυχτερίδα τυφλούτητα! Τώρα; Ο Μαρτινέλι βγάζει λόγο στη γλώσσα της ομάδας: νικητής γλώσσα! Την προηγούμενη στη Λιόν δεν ήταν αγώνας εκεί, ήταν επίδειξη τέχνης πάνω στη σέντρα με κερδισμένη γραμμή στο τέλος! Ρε παιδιά, αφήστε τους άλλους να ψιλοκουβαλάνε τις παλίες ιστορίες... Εμείς εδώ γράφουμε ιστορία κάθε σαββατοκύριακο! Στην προηγούμενη φάση είχαμε τον Μαρσιάνο σα θρύλος στα σχέδια· τώρα έχουμε τον Μαρτινέλι σα πραγματικότητα πάνω στο γήπεδο! Και η πραγματικότητα αυτή μοιάζει σα έργο τέχνης πάνω σε μουσικό τρίγωνο! Την εποχή εκείνη εκείνος εκεί ήταν σαν πειρασμός στους εαυτούς τους – σήμερα εκείνος κάνει αυτούς τους εαυτούς τους να μοιάζουν σα πρωταγωνιστές σε ένα ντοκιμαντέρ σαφάρι! Πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους, ρε φίλοι! Αυτή εδώ είναι η εποχή του Μαρτινέλι – και δεν φεύγουμε παρά μόνο όταν τελειώσει το γλέντι! 🔴🔥💪

😱ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΡΑ!!! ΑΚΟΥΣΑ ΤΗΝ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΣΑΣ ΒΛΕΠΩ ΣΑΝ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΤΕ ΤΟ ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΟΥΣ ΠΛΑΣΤΕΙΡΟΥΣ ΣΑΣ;;; 🔥 Μα seriously ρε;;; Λες ότι ο Μαρτινέλι είναι σα Μαρσιάνο;;; ΝΑΙ;;;; Ο Μαρσιάνο εκείνος είχε δεκαπέντε γκολ ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ επειδή του έδιναν ΔΥΟ ΣΕΝΤΡΕΣ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ σα δώρο στο παιδικό πάρτι;;; ΕΣΥ ΤΩΡΑ ΜΟΥ ΛΕΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΕΚΕΙ ΉΤΑΝ... "Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ";;; Κοιτάξτε το δικό σας μούτρο τώρα!!! Στις τρεις πρώτες εβδομάδες φέτος!!! 18 σουτ μέσα από τη ζώνη;;; Αυτός εκεί έκανε... ΤΙ;;; Την ομάδα να τον βλέπει σα νιούτζ και εκείνος κάνει χάρτη στους αντιπάλους;;; Να μου πείτε ότι η Λιόν είχε πεθάνει εκείνο το σουτ;;; Και πάλι;;; Δεν ήταν σουτ εκεί — ήταν μπουκιά σιγά σιγά από το πιάτο στον τερματοφύλακα!!! Γιατί;;; Γιατί εκείνος εκεί έχει ένα ΠΟΔΙ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΑΝ ΜΠΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΥΡΑΥΛΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΤΟΧΟ;;; Και όταν του δίνουν μισό μέτρο;;; Του λέει "κάνε μου χώρο εδώ", του κάνει τρεις βήματα δεξιά-αριστερά σα μπογιατζής μπαγιάς πάνω στην άμυνα, ΚΑΙ ΣΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΤΟ ΓΚΟΛ ΣΑΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΔΙΑ!!! 💥 Και ο Μαρσιάνο;;; Αυτός εκεί είχε δύο πόδια σα πάνω από λάσπη και περίμενε να του δώσεις σέντρα σα βροχή για να κάνει κάτι σωστό;;; Αυτός εκεί δεν είχε ξεκολλημένη νουθεσία πότε ήταν μπάλα και πότε όχι;;; Αν θέλετε ακόμα κάποιον σα Μαρσιάνο;;; Πάω να βγω πέντε λεπτά στο δρόμο να σας βρω εκείνον τον τρελό του παλιού γηπέδου που ξέχασε ότι φοράει φανέλα!!! Αλλά εσείς;;; Εσείς ξεχάσατε όλα αυτά επειδή σας έκανε τρία σουτ σα τρέλα;;; Γιατί;;; Επειδή αυτή η ομάδα ΠΛΕΟΝ έχει ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΜΜΕΝΗ ΣΤΟΥΣ ΦΥΛΛΟΥΣ ΤΗΣ ΜΕΜΕΤΑΛΛΙΚΟ ΣΤΥΛ!!! Την προηγούμενη εκείνος εκεί έκανε τρεις στροφές στον αέρα σα μπογιά που πέφτει πάνω στο γκολ-πόστ... Και οι άλλοι;;; Στέκονταν σα ντόπιοι στη στάση του λεωφορείου περιμένοντας να τελειώσει ο αγώνας;;; Ο Μαρτινέλι;;; Είναι σα να έδωσες σπίρτο σ' έναν πυροτεχνουργό και εκείνος ανάβει μια έκρηξη ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΓΙΑΤΙ!!! Την εποχή εκείνη οι ομάδες είχαν τρεις σειρές σα οικοδομικό τείχος γυρισμένο ανάποδα... Τώρα;;; Στέκονται σα τάφοι επειδή εκείνος ξέρει ότι δύο βήματα αριστερά-δεξιά είναι αρκετά για να τους κάνει μάτια σα γουρούνια στο σφαγείο!!! 🐖🔪 Και αυτοί λένε "νούμερα;;;" ΝΑΙ;;; Τα νούμερα;;; ΟΜΟΡΦΙΑ!!! 18 σουτ μέσα από τη ζώνη σε τρεις εβδομάδες;;; Αυτό είναι σαν να πήρες την ομάδα σου από τη δεκαετία του '00 και την έριξες σ' έναν πυροτεχνουργό!!! Την προηγούμενη στη Λιόν;;; Αυτό το σουτ;;; Δεν ήταν σουτ εκεί — ήταν καλλιτεχνικό έργου του Μπαρτούν!!! Τελειώνω κι εγώ!!! Γιατί;;; Γιατί αυτή η ομάδα ΠΛΕΟΝ ζει σ' έναν κόσμο όπου ο Μαρτινέλι είναι ο βασιλιάς του γηπέδου... Και εσείς;;; Εσείς ακόμα κοιτάζετε προς τα πίσω σαν νάχουν γράψει ιστορία πάνω στις πέτρινες πλάκες της δεκαετίας του '00!!! ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ;;; Η ΠΑΡΙ ΣΕΝ ΖΕΡΜΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΖΩΝΤΑΝΗ ΑΠΟ ΠΟΤΕ!!! ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΚΕΙ;;; ΕΙΝΑΙ Ο ΑΦΕΝΤΗΣ ΤΗΣ ΠΥΡΟΣΦΑΙΡΙΣΗΣ!!! 🔴🔥💪 ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!!!

Ακούστε τώρα εδώ τι έγινε πραγματικά. Έχουμε έναν δεκαοχτάχρονο εκεί έξω που δεν χρειάζεται τρεις σειρές σέντρες για να κάνει γκολ — χρειάζεται μόνο μισό δευτερόλεπτο χρόνου και δύο βήματα σα μπογιατζής πάνω στην άμυνα. Την προηγούμενη στη Λιόν; Τρεις φορές γύρο η μπάλα στον αέρα σαν μπογιά που ζωγραφίζει ιστορία πάνω στο πράσινο, κι εκείνος εκεί; Ο τερματοφύλακας βλέπει το σουτ σα χάλκινο άγαλμα στα χέρια του Θεού των Αντεπιθέσεων επειδή δεν υπήρχε ούτε ένας αντίπαλος στην περιοχή εκείνη την στιγμή. Και ρωτάνε ακόμα για τύχη; Μα εκείνο το σουτ ήταν σα ντοκουμέντο — σαν φωτογραφία κρεμασμένη πάνω στο τραπέζι του Γκανιάν σα σήμα κατατεθέν: "Εδώ κάποιος άλλαξε τους νόμους χωρίς να πάρει κανένα μάθημα". Κοιτάξτε τώρα ποιον θυμίζει. Τον Μαρσιάνο; Μα εκείνος εκεί έκανε δεκαπέντε γκολ σε πέντε χρόνια επειδή του έδιναν δύο σέντρες σα δώρο γενεθλίων. Σήμερα; Ο Μαρτινέλι κάνει δεκαοχτώ σουτ μέσα από τη ζώνη στις τρεις πρώτες εβδομάδες φέτος επειδή η ομάδα του ξέρει πως δεν χρειάζεται να βιάζεται — ξέρει πως εκείνος εκεί είναι σα μπουρνόχερο που φέρνει σοδειά αμέτρητη πάνω στο γήπεδο. Την εποχή εκείνη οι ομάδες είχαν τρεις σειρές σα κινέζικο τείχος ανάποδα γύρω του — σήμερα στέκονται σα τάφοι επειδή εκείνος εκεί ξέρει πως δύο βήματα δεξιά-αριστερά είναι αρκετά για να τους κάνει μάτια σα γουρούνια στο σφαγείο πριν ακόμα καταλάβουν ότι βρίσκονται μέσα στον αγώνα. Ο Μαρσιάνο ήταν θρύλος στα σχέδια· ο Μαρτινέλι όμως είναι η ομάδα αυτή καθαυτή πάνω στο γήπεδο. Την προηγούμενη στη Λιόν δεν ήταν αγώνας εκεί — ήταν επίδειξη τέχνης πάνω στη σέντρα με κερδισμένη γραμμή στο τέλος. Κι εκείνοι που λένε πως πρέπει να συγκρίνουμε νούμερα δεκαπέντε χρόνια πριν; Μα εκείνη την εποχή εκείνοι έβγαιναν μόνο όταν η μπάλα έπεφτε σαν βροχή πάνω από τις κίτρινες φανέλες — σήμερα η μπάλα γυρίζει σα φλάμπουρο πάνω στις φανέλες επειδή εκείνος εκεί την κάνει να γυρίζει εκεί που θέλει εκείνος. Και αλήθεια — τι σημασία έχουν οι εποχές όταν έχεις έναν δεκαοχτάχρονο εκεί έξω που δεν ζει σα καλλιτέχνης αλλά σα ζωντανός κανόνας; Την προηγούμενη εκείνος εκεί έκανε τρεις στροφές στον αέρα σα μπογιά πάνω στο γκολ-πόστ... Και οι άλλοι; Στέκονταν σα ντόπιοι στη στάση του λεωφορείου περιμένοντας να τελειώσει ο αγώνας. Πώς θα συγκρίνετε κάτι τέτοιο; Αυτό δεν είναι επανεμφάνιση — αυτό είναι η ομάδα που ξύπνησε απότομα επειδή η μπάλα αυτή την φορά δεν γύρισε γύρω από τον Μαρτινέλι, έφυγε σα βλήμα προς αυτόν εκείνον κι εκείνος την έκανε να σταματήσει μόνο όταν την σκόρπισε μέσα στα δίχτυα σα καλλιτεχνική έκφραση πάνω στον πράσινο καμβά. Και όσοι ακόμα ψιλοκουβαλάνε παλίες ιστορίες ας τα πάρουν απόφαση: εδώ γράφεται νέα ιστορία κάθε σαββατοκύριακο. Την προηγούμενη στη Λιόν; Αυτή η φωτογραφία πάνω από το τραπέζι του Γκανιάν πρέπει να κρεμαστεί σαν σήμα κατατεθέν επειδή εκείνος εκεί άλλαξε τους νόμους χωρίς να ρωτήσει κανέναν. Την εποχή του Μαρσιάνο μπορούσες να πεις πως εκείνος ήταν "ο επόμενος μεγάλος" επειδή είχε κέφι· σήμερα όμως μπορούμε να πούμε πως ο Μαρτινέλι είναι κάτι περισσότερο — είναι η ομάδα αυτή καθαυτή σα γνήσιο δημιούργημα πάνω στο γήπεδο. Και εσείς ακόμα στέκεστε σα νάχετε δει κάτι πρωτόγνωρο ενώ η αλήθεια είναι πως η ομάδα σας πριν από πέντε χρόνια κοιμόταν σαν αρκούδα τον χειμώνα. Πλέον όμως; Πλέον βγαίνει στην αγορά σα μάνα φουρνάρισσα μοιράζοντας ψωμί φτιαγμένο εκείνος εκεί: χρυσό, πλούσιο, ανέκφραστα νικηφόρο. Κι εγώ σας ρωτώ: αυτός εκεί κάνει αυτό που έκαναν εκείνοι πριν δεκαετίες; Μα όχι — εκείνοι έκαναν αυτό που μπορούσαν εκείνοι. Αυτός εκεί κάνει αυτό που μπορούν μόνο εκείνοι οι λίγοι σα σπίθα σ' έναν πυρετό. Και η ομάδα σας ζει επειδή εκείνος εκεί ζει. Τέλος πάντων.