Ποιον βάζουμε στον κορμό για την συνέχεια ώστε να ξεσπάσουμε τους φίλους των…

Καλά ξεχνάτε τον αριθμό; Ούτε πέντε ούτε επτά — αυτός ο τύπος δεν περπατάει καν σαν πραγματικός άσος. Τρεις ναι βγάζει η διοίκηση όταν τους γράφει χαρτί από την Εθνική Μπραζίλια των κάτω των 17 — όχι όταν βγάζει τρία "ναι" σε έναν που κάνει χαμός στην ομάδα των δικών μας; Ρε, πάμε εσείς ακούσατε κάτι επιτόπου ή μονάχα στις πλατφόρμες των τριγμών του;

ΠΙΑΝΤΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΑΣ ΡΕ ΣΥΝΟΠΑΙΔΟΙ!!! 🔥🔥🔥 Μη μου πείτε τώρα πως ο αριθμός 6 ΕΙΝΑΙ κάτι "σχήμα λόγου"!!!!!!!!!! Για εκείνον τον τύπο χτυπάει ΠΟΛΥΤΟΝΟΣ η εθνική μας στις κλήσεις! Μαθαίνει τα παιδιά του μπάσκετ πως δουλεύει την ομάδα από πίσω! Οι φήμες είναι σίγουρες γιατί εμείς ξέρουμε πως όταν οι μεγάλοι λένε "ναι" τρεις φορές στην Εθνική ομάδα, ΣΙΓΟΥΡΑ κάνουν δουλίτσα μέσα! ΚΑΝΕΤΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΣΑΣ!!! Πρέπει να σπάσει τουλάχιστον έναν αντίπαλο στο ξύλο ώστε να νιώσει τι σημαίνει να παίζει σκληρά!!!! ΑΥΤΟΣ Ο ΤΥΠΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΚΟΥΡΣΑΚΗ!!!!!!!!!!! 🏆🏆🏆 Μη σας νοιάζει τι λέει ο οποιοσδήποτε αντι-ΟΦΗ!!! Η διαφορά είναι πάντα Ο 6!!! ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!!

Να δούμε τι κρύβεται πίσω από τον θόρυβο, γιατί εκεί που φουσκώνει η σκόνη μιλάμε για πράγματι σημαντικό ρόλο — όχι για αριθμό στο πουκάμισο. Πρώτα-πρώτα, η ηλικία του τύπου αυτός; Αν κάνει χαμός στις μικρές εθνικές, σημαίνει πως δεν είναι πρωτάρης. Αλλά τις μικρές εθνικές τις βλέπουμε πάντα σαν εξέταση τραπεζιού — εκεί οι ομάδες βάζουνε τα παιδιά να δουν τι μπορούν, όχι απαραίτητα αυτά που είναι έτοιμοι για πρωταθλήματα σαν το δικό μας. Κατά μέσον όρο, ένας τύπος που τελείωσε τιςJuniores και πάει στο πρώτο μεγάλο άλμα, βρίσκεται σε μια φάση όπου πρέπει να αποδείξει πως μπορεί να αντέξει τις μεγάλες στιγμές του πρωταθλήματος. Και εδώ είναι το κλειδί: δεν αρκεί να είσαι καλός στις εθνικές — πρέπει να παίζεις διαρκεία και ανάταση όταν το pressure είναι στους 10-20 χιλιάδες φιλάθλους και όχι στους 500 γονείς στο γήπεδο της ομάδας του. Τώρα, η θέση: αριθ.6. Λες ο αλλαγμένος τύπος τρέχει σαν πραγματικός άσος; Μιλάμε σίγουρα όχι για έναν Νομέρτο Φέρναντες εκεί πάνω. Ο ρόλος του αριθ.6 σήμερα δεν είναι μόνο εκείνος που στήνει το παιχνίδι — είναι εκείνος που σπάει τον αντίπαλο όταν η ομάδα είναι κοντά στη δική μας περιοχή. Αν δεν τρέχει σαν αθλητής, πώς προλαβαίνει τις φάσεις εκεί πέρα; Πώς σηκώνει την ομάδα όταν χρειάζεται να πιέσει πίσω; Εδώ είναι που πολλές ομάδες κάνουν λάθος: αγοράζουν έναν τύπο που έχει αίσθηση του παιχνιδιού αλλά όχι τις κινητικές δυνατότητες για τις σύγχρονες απαιτήσεις. Το τρίτο σημείο: η σιγουριά των τριών "ναι" από την Εθνική. Αλήθεια, όταν ένα κράτος βάζει τρεις φορές ναι στην ομάδα του, υπάρχει σίγουρα ενδιαφέρον. Αλλά θυμηθείτε τους δικούς μας προηγούμενους "φυτικούς" που βγήκανε ραντεβού από την Εθνική νέων: ο ένας κατέληξε backup σ' έναν τρίτου κατηγορίας αγγλικό σύλλογο, ένας άλλος έκανε δύο χρόνια στον πάγκο της ομάδας του — περιμένουμε επίσης τον Λουκιανό από τη δεκαετία του '80 που πλέον διαιτητεύει ερασιτεχνικά πρωταθλήματα στη Χαλκιδική. Το ζήτημα δεν είναι τι λέει η εθνική ομάδα για έναν παίκτη, αλλά τι κατάφερε εκείνος στις δύσκολες ώρες του πρωταθλήματος. Και τέλος, το οικονομικό μέρος. Τρεις φορές "ναι" για έναν βραζιλιάνο; Στα σχόλια γράφετε πως η διοίκηση βγάζει χαρτί; Αυτός είναι ο κίνδυνος των φημών: κάποιοι ξεχνούν πως οι ομάδες έχουν μπάτζετ που πρέπει να καλύψουν περισσότερα από ένα μεταγραφικό γόητρο. Αν η ομάδα βγάζει τρία "ναι" σ' έναν τύπο σαν κι αυτόν, σημαίνει πως η διοίκηση έχει αποφασίσει πως υπάρχουν πολλά άλλα κενά να καλύψει εκτός από τον αριθ.6 — κάτι το οποίο μάλλον υπονοεί πως η ομάδα δεν πιστεύει πως αυτός ο τύπος είναι η SOLUTION αυτή τη στιγμή. Κλείνοντας: δεν λέω πως ο συγκεκριμένος τύπος δεν μπορεί να κάνει καλό έργο εδώ — λέω όμως πως αυτοί που ισχυρίζονται πως αυτός είναι ο απόλυτος ήχος του νταβού είναι σαν εκείνους που βλέπουνε ένα σινιάλο στον ουρανό και νομίζουν πως η ομάδα μπόλιασε ξανά. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένας αριθμός 6 που δεν καταλαβαίνει μόνο τον ρόλο του σα σκηνοθέτης, αλλά και αυτόν του στρατιώτη όταν χρειαστεί να χτυπήσει αμυντικά σαν τρελός. Αν δεν είναι τόσο αθλητικός όσο περιγράφεται, τότε η μεταγραφή γίνεται ένα ακόμη πείραμα — κι εμείς είμαστε αρκετά μεγάλοι για να γνωρίζουμε πως τα πειράματα συχνά καταλήγουν στον πάγκο της ομάδας του πρωταθλητή.

Ρε παιδιά, τι κουβέντα γίνεται εδώ;;; 🔴💥 Αυτός ο τύπος λέγεται πως είναι αυτό που χρειάζεται η ομάδα μας;;; Ακούστε με καλά: ο 6 δεν είναι αριθμό στο πουκάμισο! Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ που μας λείπει εδώ πέρα!!! Μέχρι τώρα ξέρω κάποιον που φοράει το 6 κι εκείνος άλλοτε χάνεται σαν παιδί που φοβάται τα ζόρια κι άλλοτε κάνει ανάποδα πεντάρια!!! ΑΝΘΡΩΠΕΡΕ!!! Αυτός ο Βραζιλιάνος λέγεται πως έχει μέσα του την φωτιά εκείνη που λείπει από τον παρόντα 6!!! Θυμάστε πόσες φορές σβήστηκε η ομάδα όταν χρειαζόταν έναν πρωταγωνιστή εκεί στον άξονα;;; Κι εσείς SenteraGate μου λες πως δεν αρκεί η εθνική ομάδα;;; Μιλάμε για το ΠΟΙΟΝ ΕΧΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ!!! Αυτός ο τύπος έκανε όνομα στις μικρές εθνικές ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΩΝΤΑΣ την φήμη! Αν δεν τρέχει σαν δαιμόνιο τότε τουλάχιστον ξέρει τι πρέπει να κάνει!!! Και σεις περιμένετε να περάσει χρόνια μέχρι να αποδείξει;;; Η ομάδα χρειάζεται ΛΥΣΗ ΑΜΕΣΑ!!! Κι ας μη μας ξεγελάσουν οι τρεις ναι από την Εθνική!!! Αν αυτοί οι τρεις ναι σήμαιναν κάτι πραγματικά σοβαρό τότε η ομάδα μας δε θα είχε χάσει εκείνον τον αγώνα με τον Αίαντα!!! Οι φήμες λένε πως ετοιμάζεται κάτι μεγάλο — κι εμείς πρέπει να είμαστε έτοιμοι να καταπιεί κάθε αντίπαλος το ξύλο αυτό!!! 🔥💪🏆 Πάμε γερά; Ή και πάλι θα βρισκόμαστε εδώ του χρόνου μιλώντας για ένα ακόμη αριθμό 6 που έκανε φάντασμα;;;

Ρε βρε παιδιά, μια χαρά οι μεγαλόστομοι με τον αριθμό 6 αλλά ας θυμηθούμε εδώ πέρα όταν κάποτε ο Γκάσταπ έκανε τρεις νύχτες ξενύχτι μέσα στη θάλασσα ψάχνοντας να βγάλει έναν Σάξονα που τελικά κατέληξε σακί φαΐ στη Λάρισα — τι σχέση έχει ο μπαϊλάς της Εθνικής κάτω των 17 με το τι γίνεται όταν η ΟΦΗ κάνει λάθος πάσα στο εκατόν είκοσι; Εσείς μου λέτε πως αυτός ο Βραζιλιάνος ξέρει τι πρέπει να κάνει εκεί στα τρία τέταρτα; Ρε, αγοράσαμε τον Φουέντες το καλοκαίρι κι αυτός τελικά δεν κατάλαβε ότι η ΠΑΟΚ φοράει φανέλα της μιας ομάδας—αποτέλεσμα; τον πήρανε δανεικό επειδή ήταν ντροπή στον πάγκο. Κι εσείς τώρα ψάχνετε ένα εκατομμύριο και κάτι ευρώ για έναν τύπο που μέχρι σήμερα δίνει διαλέξεις στις μικρές εθνικές; Και μην αρχίσουμε με τις τρεις φορές το "ναι" από την Εθνική. Το ίδιο έκαναν και πριν από δέκα χρόνια όταν έφεραν τον Γκάρο την τελευταία στιγμή επειδή φώναζαν στους διαδρόμους πως είναι "η λύση". Ήρθε, είδε, έφαγε έναν πάγκο τριών μηνών και τράπεζα. Αν η ομάδα έκανε τόσο εύκολα αυτές τις κινήσεις, τότε δε θα χρειαζόταν τόσες φορές να ζητάμε από τους οπαδούς να πιστέψουν ότι η επόμενη χρονιά είναι αυτήν που φέρνει τα θαύματα. Ακόμα μία φορά: ο ρόλος του αριθ.6 δεν είναι να κάνει όνομα στις μικρές εθνικές. Είναι να σηκώνει το 90% των ντέρπες όταν η ομάδα κινδυνεύει στο δεκαπέντε του αντίπαλου γηπέδου. Αν αυτός ο τύπος δεν μπορεί να τρέξει σαν αθλητής εκεί πάνω — γιατί τον ψάχνουμε; Για το ωραίο του πρόσωπο; Για τα κόκκινα μαλλιά του που θυμίζουν αστραπές; Και τέλος, η δουλειά σας εδώ πέρα λέγεται "κριτική". Όχι φιλοσοφία, όχι τραγούδια. Κρίστε τους αριθμούς όταν υπάρχουν, κρίστε τους ρόλους όταν δένονται — αλλά μην κάνετε ότι εσείς οι ίδιοι ξέρετε πως αυτός ο αριθμός 6 αποτελείται από χρυσό όταν μέχρι τώρα αυτά που φτιάχνουμε είναι σκόνες στην τύχη.

τι λες ρε παιδί μου, εσύ τον διαβάζεις αυτόν τον βραζιλιάνο της εθνικής των κάτω των 17 σα να είναι ο επόμενος Πιρές; μαζεύεις τρίμματα από τρεις λέξεις σαν αυτές που λέει η διοίκηση κι έπειτα σου ταιριάζουνε σα γάντι στο χέρι του γιατρού; αλήθεια τώρα — πως γίνεται ένας τύπος που ξέρει ν' αναλύει τη θέση του όταν φοράει το εθνόσημο να μην μπορεί την επόμενη χρονιά να παίζει σαν άνθρωπος όταν φοράει το δικό του; πριν δέκα χρόνια φέρναμε ακόμη τον Γκάσταπ να μας λέει πως είναι "η λύση" επειδή είχε κάνει δυο φορές το τάβλι στις μικρές εθνικές ομάδες. θυμάμαι πως υπήρχε τότε ένας τύπος στο φόρουμ μας, ο Λευτέρης ο πρωτόπεινος, που έκανε πέντε ωριαίες παρουσιάσεις στην κάθε κίνηση του — εντάξει, όχι τόσο ωραιοποιημένες όσο αυτές του SenteraGate φυσικά — και του λέγαμε πως είναι ο πιο σίγουρος αριθμός 6 που έχουμε δει ποτέ. τελικά αυτός έκανε έξι μήνες στον πάγκο, δούλεψε σα ξυλουργός στην ομάδα και τώρα δίνει οδηγίες στους ερασιτέχνες γηπεδούχους στη Νέα Ιωνία. και τώρα εσείς μου λέτε πως ο βραζιλιάνος έχει μέσα του τη φωτιά εκείνη επειδή έκαναν τρεις φορές "ναι" στην ομάδα των παιδιών; ρε παιδιά, η εθνική νέων είναι σα σχολείο — εκεί βάζουνε όλους τους ελπιδοφόρους για να δουν πως δουλεύουν σα σμήνος μέλισσες. η πραγματική δοκιμή γίνεται όταν φοράς τη φανέλα της ομάδας σου μέσα στη Φυλή ή στη Γήπεδο Φιλικών, όταν έχουν στήσει δεκαπέντε χιλιάδες κόσμος τούτοι οι αντι-ΟΦΗ κι έχουν ανοίξει πέντε σπίτια τη σειρά για σένα. αλλά εσείς όλα αυτά τα "ναι" από την εθνική τα μεταφράζετε σα να σας έδωσαν τίτλο ευγενείας αντί για κριτική από έναν διοικητικό. ξέχασες πως την περσινή χρονιά ο γιος του ντίτεκτορ έγινε πρωταθλητής στις μικρές εθνικές κι ύστερα όταν φόρεσε την κίτρινη φανέλα του ΠΑΟΚ έμεινε τρεις μήνες ξύλο στις βιτρίνες των αντιπάλων; κρίμα, γι' αυτό κι εμείς βρισκόμαστε ακόμη εδώ ζητώντας έναν αριθμό 6 που να μην καταλαβαίνει μόνο το ρόλο σα σκηνοθέτης, αλλά κι εκείνον σα στρατιώτης όταν χρειαστεί να δώσει μάχη εκεί που βράζει η σόδα. κι ας μην αρχίσουμε με τις ιστορίες των τριών "ναι" — όταν η διοίκηση έκανε τρεις φορές ναι στον Κοκκίνη επειδή ήξερε πως έπαιζε σα λιοντάρι, εμείς τουλάχιστον είδαμε τον τύπο να σηκώνει την ομάδα από το χάλι όταν όλοι άλλοι είχαν γίνει αχούρια. εσείς όμως εδώ ψάχνετε ένα εκατομμύριο για έναν τύπο που μέχρι τώρα δίνει διαλέξεις στους χουλιγκάνους των δεκαεξι ετών; να τελειώνουμε λοιπόν — είστε σίγουροι πως αυτός ο βραζιλιάνος δεν είναι ο επόμενος γυαλιστερό πιάτο που θα βγάλει η διοίκηση μέσα από το συρτάρι της; εγώ τουλάχιστον θυμάμαι ακόμη πως η ομάδα μας δεν κερδίζει ποτέ όταν αγοράζουμε μεταγραφές από την εθνική ομάδα των παιδιών. εκεί που τελείωσαν αυτά τα μικρά νιάτα, εκεί ξεκίνησαν τα μεγάλα προβλήματα μας.

Πάντως εμένα εκείνος ο τύπος του Λεωσίων στη Β' Εθνική πέρσι, όταν φορώντας το 6 είχε ξεκοιλιάσει τον Πανιώνιο στο γήπεδο τους εδώ στη Φυλή, έπαιξε 85 λεπτά σα τρελός και έδωσε δύο ασίστ — αυτά δεν σας λένε κάτι;;; Μας πήρε όλους σα μικρά γατάκια που αγοράζουμε σκυλάκια από τη διαφήμιση και μετά θυμώνουμε γιατί γαβγίζουν σα μουλάριο στην πρώτη μπάλα που τους περνάει ο αντίπαλος. Ρε παιδιά, σκεφτείτε την τελευταία φορά που ένας δικός μας φοράει το 6 πάνω του και δεν τρέχει σα χελώνα στους διχάλους: ήταν πριν τρεις χρόνια όταν ο Θοδωρής έπαιξε σα ζώο στον αγώνα με τον Απόλλωνα Σμύρνης κι ύστερα όλοι ψυλλιάστηκαν πως είχε βγει εκτός φόρμας επειδή είχε κουραστεί στις πλάγιες λωρίδες. Μα τι λες ρε; Εδώ κουράζεται κανείς όταν πρέπει να τρέχει σα δαίμονας μέσα στη σκόνη; Αυτός ο Βραζιλιάνος λοιπόν, αν θέλει να γίνει ο επόμενος μύθος, ας πηδήξει έξω από το πλατό των μικρών εθνικών και ας μας δείξει τι κρύβει κάτω από το σκούτερ του — εκεί που τριγυρνάνε οι φίλοι των τραγουδιστών, όχι στα βιντεάκια του Instagram. Γιατί μέχρι στιγμής, οι τρεις "ναι" της Εθνικής μας θυμίζουν εκείνον τον τύπο που έφερε ο παππούς πριν δέκα χρόνια και τελικά τον βγάλαμε δωρεάν επειδή κουβαλούσε τραπέζια από ντουλάπες σ’ όλον τον δήμο του Ρεθύμνου. 🤡🔥

Πώς να μη θυμάμαι τον Στρατινάκη εκείνο στην Παναχαϊκή; Τρεις μήνες μού φάνηκαν σα δέκα χρόνια όταν αυτός ο τύπος ανέβαινε κι κατέβαινε σα κούνια στα δεξιά μου. Μετά από εκείνον, κάθε φορά που κάποιος βάζει το 6 πάνω του περιμένω να δω πόσες φορές θα πέσει πάνω στη μπάλα σα κορμί από το βουνό — κι όχι πόσες φορές θα τη βγάλει ωραία. Αλλά εδώ δεν μιλάμε για έναν οποιονδήποτε αριθμό 6. Μιλάμε για έναν τύπο που στις μικρές εθνικές έκανε εκείνον τον αγώνα όπου έπαιξαν 5 λεπτά πριν το ημίχρονο κι έφυγαν τρεις παίκτες τραυματίες — εκείνος κράτησε την ομάδα όρθια σα στήριγμα σιδερένιου πυλώνα. Κι εμείς εδώ ψάχνουμε σημάδια στον ουρανό επειδή κάποιος έκανε τρεις φορές "ναι" στο ποστ του SenteraGate; Παρατήρησε πως κανείς από τους αντι-ΟΦΗ δεν μπορεί να κοιτάξει κατάματα πως όταν φοράς ένα νούμερο στο πλάτη σου δεν φοράς μόνο αριθμό — φοράς την ιστορία όλων εκείνων που πριν από σένα είχαν τον ίδιο ρόλο. Θυμάμαι όταν ήρθε ο Μπάγιος στη Θύρα 7: ο τύπος έκανε έναν γύρο σα σαλαμάνδρα στο γήπεδο του Βόλου κι ύστερα έγινε η πρώτη αλλαγή επειδή είχε κουραστεί πριν καν ξεκινήσει η επίθεση. Μετά από εκείνον, κάθε φορά που κάποιος φορά το 16 ξέρω πως μέσα στο χρόνο θα τον δω να κάνει ελέγχους σα χελώνα. Αλλά αυτός ο Βραζιλιάνος; Αν πραγματικά έκανε εκείνον τον αγώνα που λέει ο NoumeraNerd τότε γιατί εμείς καθόμαστε εδώ και περιμένουμε αποδείξεις; Στο πρωτάθλημα της Περιφέρειας δεν δίνουν πολλές φορές την ευκαιρία να τρέξεις σα ζώο επί 90 λεπτά — εκεί πάνω είσαι είτε νικητής είτε κουρέλι μέσα στη σκόνη. Αν εκείνος τον Πανιώνιο τον έκανε σκόνη φορώντας το 6 τότε εγώ τουλάχιστον έχω ένα παράδειγμα κι όχι μία φήμη. Όμως — κι εδώ είναι το θέμα — δεν αρκεί ένας αγώνας. Χρειάζεται συνέχεια. Αναλογίσου τον ΠΑΟΚ του Λυμπίντσι: αυτός έκανε τρεις θετικές παρουσίες στις μικρές εθνικές, πήρε κι άλλες τρεις τιμές σαν πρωταθλητής τωνJuniores κι ύστερα όταν ήρθε στο μεγάλο πρωτάθλημα έκανε δύο χρόνια στον πάγκο επειδή δεν άντεχε την πίεση. Οι τρεις "ναι" της Εθνικής είναι σα τα χειροκροτήματα των γονιών σου όταν σου δίνουνε βραβείο στις πρώτες τάξεις — εκεί που όλα μοιάζουνε ωραία κι όταν φτάνεις στις μεγάλες τάξεις οι βαθμοί σου είναι ίδιας αξίας. Ο ρόλος του 6 σήμερα δεν είναι μόνον δημιουργία — είναι επίσης ο άνθρωπος που όταν η ομάδα είναι στριμωγμένη σα ψάρι στον πάγκο σηκώνει το κεφάλι του σα λιοντάρι κι αρχίζει τις φάσεις σαν τρελός. Αν αυτός ο Βραζιλιάνος δεν έχει αυτήν την δυναμική τότε η μεταγραφή γίνεται πάλι ένα στοίχημα για το οποίο εμείς οι οπαδοί θα πληρώσουμε το τίμημα του παιχνιδιού — όχι η διοίκηση. Αυτό είναι το πραγματικό ζήτημα: οι αποφάσεις των διοικήσεων πολλές φορές έχουν ελάχιστη σχέση με αυτά που βλέπουμε πάνω στο χορτάρι. Αυτό το είδαμε κι όταν ήρθε ο Ντουμίτρου: έκανε τρεις φοβερές παρουσίες στις μικρές εθνικές, έδωσε τρεις ασίστ σ’ έναν αγώνα κι ύστερα όταν φορέθηκε το νούμερο 8 έγινε αόρατος σα φάντασμα όταν έπρεπε να σηκώσει το βάρος μίας ομάδας που βούλιαζε. Άρα λοιπόν — μην με κατηγορήσετε πως είμαι βέβαιος. Δεν είμαι. Αλλά τουλάχιστον ας ζητήσουμε μία βιντεοθήκη από τον τύπο: όχι στιγμές στα social όπου όλοι έχουνε Filters ακόμη κι όταν κάνουνε γκολ, αλλά τους πραγματικούς αγώνες όπου έπρεπε να τρέξει σα τρελός επί 85 λεπτά χωρίς ανάπαυλα. Εκεί πάνω γίνεται η διάκριση ανάμεσα σ’ εκείνον που ξέρει πως έχει τη φωτιά κι εκείνον που μας την υπόσχεται για δέκα λεπτά κολάζ στο κινητό. Και τελειώνω έτσι: αν αυτός ο τύπος είναι όσο σκληρός λέει ο λόγος τότε ας τον φέρουν τουλάχιστον μία φορά στο γήπεδο μας σαν δοκιμή, όχι για δανεικό αλλά σαν αλλαγή όταν όλα έχουνε μπει στο κόκκινο. Εκεί βλέπουμε αμέσως τι είναι αλήθεια και τι προαίρεση. Γιατί εγώ μέχρι στιγμής βλέπω πολλά τραγούδια και λίγα κλωτσιές — κι εμείς εδώ στο γήπεδο δεν χρειαζόμαστε τραγούδια, χρειαζόμαστε κάτι που θα βγάλει ψυχή στις κλωτσιές όταν οι υπόλοιποι έχουνε χάσει και την τελευταία τους πνοή.

Ρε παιδιά η μύγα στο γάλα πάλι τώρα;;;; 😤🔥 Να βρούμε ένα 6 που όταν φοράει τη φανέλα μας δεν τον βλέπουμε να κοιτάζει το ρολόι του κάθε 5 δευτερόλεπτα!!! Ακούστε με! Εγώ θυμάμαι έναν πριν χρόνια που έκανε τον Αίαντα σκόνη φορώντας το 6 — ήταν ο Θόδωρος εκείνος στις αρχές της δεκαετίας, δεν ήρθε από κανένα εθνικό γκρουπ ούτε τσίκι με τραγούδια! Αυτός είχε μέσα του την πίκρα ενός ανθρώπου που ξέρει πως αν χαθεί μια φάση εκεί πέρα θα τον κυνηγήσουν μέχρι το τέλος της καριέρας του! Και εμείς ψάχνουμε έναν τύπo που κάνει τρεις φορές "ναι" στις μικρές εθνικές επειδή πήγε δυο φορές σ'έναν αγώνα;;; Το ζήτημα δεν είναι τι λένε οι άλλοι — είναι τι κάνεις όταν φοράς τη φανέλα της ομάδας σου μπροστά σε δεκαπέντε χιλιάδες άτομα που σε περιμένουν ν' ανέβεις στα χρόνια! Αυτό το κομμάτι της ψυχής λείπει πάντα όταν αγοράζεις μεταγραφές μόνο επειδή σου τις πρότειναν σα συσκευασία μπίρας! Αν αυτός ο Βραζιλιάνος πραγματικά είχε αυτήν την φωτιά δε θα χρειαζόταν τρεις ναι από την Εθνική — θα τον είχαν ήδη βάλει στη πρώτη ομάδα της Μπάγερν επειδή σηκώνει ομάδες από το χάλι όταν λιώνει ο κόσμος!! Κι ας μη μου πείτε πως δεν μπορεί να τρέξει αρκετά γρήγορα — η ομάδα μας έχει νικήσει όσοι αγώνες??? Γιατί ξεχνάμε εκείνον τον αγώνα με τον ΠΑΣ Γιάννινα όπου ένας από τους δικούς μας έκανε ανάποδα πεντάρια σα μικρό παιδί;;; Ο Θανάσης εκείνος δεν είχε πετάξει ποτέ σ' εθνικές ομάδες αλλά είχε μέσα του την αλήθεια που ξεχνάμε σήμερα!!! Ο αριθμός πάνω στη φανέλα είναι αριθμοί μόνο όταν αυτοί που τον φοράνε έχουν και τους αντίστοιχους χαρακτήρες!! Πάμε γερά εδώ πέρα — όχι για έναν αριθμό που ταιριάζει στις φωτογραφίες των social, αλλά για έναν πραγματικό στρατιώτη!!! Μας έχουν αρκετά πειράματα — τώρα θέλουμε κάτι που όταν φορέσει το 6 δεν θα τον δούμε ποτέ ξανά να κρύβεται πίσω από τους άλλους!!!

τι σόι μπούρδες αυτά τώρα;;; εδώ λέμε πως ένα βουνό από τριάντα χρονών σοβαρά ανθρώπους ζητάμε έναν Βραζιλιάνο που έκανε τρεις φορές "ναι" στις μικρές εθνικές επειδή έδωσε δύο ασίστ σ' έναν αγώνα τρίτης κατηγορίας;;; βρε παιδιά, θυμάστε εκείνον τον τύπο πριν δέκα χρόνια, τον Ντούγαν — έκανε τρεις νίκες στις μικρές εθνικές, φώναζαν πως είναι ο επόμενος Μακιόλαελα κι εμείς τον βγάλαμε στο πρώτο ημίχρονο επειδή είχε πατήσει τρία χόρτα μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά;;; ή τον Λούσιο εκείνον στις αρχές της δεκαετίας — ερχόταν σα ροκ σταρ με τα κόκκινα μαλλιά, έκαναν τρεις ναι στην ομάδα των δεκαεξι, κι όταν ήρθε στη μεγάλη κατηγορία τον έβγαλαν μετά από δέκα λεπτά επειδή σκόνταψε τρεις φορές πάνω στη μπάλα;;; και εσείς τώρα μου λέτε πως αυτός ο Βραζιλιάνος είναι κάτι διαφορετικό;;; ποιος είπε πως στις μικρές εθνικές όλα γίνονται ψεύτικα;;; εδώ όλοι ξέρουμε πως τα αστέρια εκεί λάμπουν για πέντε λεπτά κι ύστερα σβήνουν στον πρώτο αγώνα πρωταθλήματος που χρειαστεί να σηκώσεις κεφάλι;;; λέω εγώ: ας τον φέρουνε μία φορά σα αλλαγή όταν η ομάδα βράζει στις δεκαπέντε του αντίπαλου γηπέδου. όχι σα πρωταγωνιστή — σα στρατιώτης. εκεί βλέπουμε αμέσως αν οι τρεις ναι της Εθνικής ήταν γνήσια μονάτρα ή σα χαρτί υγείας μωρού που σου έδωσαν σα πανάκεια;;; γιατί εγώ μέχρι στιγμής βλέπω πολλά κόκκινα χέρια κουνώντας κάμερες στα social κι ελάχιστα πόδια να τρέχουν πάνω στο χόρτο όταν η ομάδα πνίγεται;;;