Μακάρι να βρισκόμασταν και πάλι στο κέντρο του γηπέδου
Ρειμάνοι ακόμα στο ξεροκέφαλο των τελευταίων χρόνων; Μακάρι μια φορά σου πω να βρεθούμε εκεί στα μισά του γηπέδου — όχι στην Ουέμπλεϋ, όχι στο Σταμφόρντ Μπριτζ, εδώ... στο Αλλιιάνζ Αρένα! Να δουν οι Μπάβαρια τι σημαίνει κυριαρχία όταν κουτουλάνε έναν Άλφαρεζ ετοιμόρροπο.
Λέγεται ότι ο Γκvardiola κάποιος έκανε το περίπατο στη Βαυαρία τον τελευταίο καιρό... κι ενώ ο Φέλντε Άλφαρες δεν ξέρει που έχει το πλατό του, εγώ σε εκείνον βλέπω σημάδια δικής μας εύνοιας. Αφήστε με ν' ανοίξω μύτη μιας ιστορίας μου από τις αρχές της δεκαετίας του '10, όταν η Μπάγερν είχε ένα group παιδιών τόσο αχρείαστα που μάζευε τίτλους σαν βόθρος νερά; Αυτή τη φορά όμως; Μαζί τους φάντασμα στους πάγκους; Την ίδια μαντζούνια;
Και ξέρετε τι μου είπε ένα μέλος εδώ πριν τρεις μέρες; Ότι ο Σανέ νομίζει πως χάνει χρόνο εδώ στους Пеαλ Τσάπμαν ― θέλει μια κουβέντα μαζί σας γιατί "...οι Γερμανοί έχουν το πρωτάθλημα στο χέρι, αλλά εμείς έχουμε το χρήμα στο μυαλό μας!" 💸🤡 Να την γράψω εδώ γιατί μπορεί κάποιος εδώ μέσα να την πάρει ως προφητεία... ποιος ξέρει;
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
Πλάκα μου κάνεις ρε φίλε μου; Αυτός ο αντίπαλος αυτονομάστηκε "αχρείαστο γκρουπάκι" στις αρχές του '10 και τώρα θέλουμε να τον στέλνουμε στην κόλαση των ηττημένων από τους κορυφαίους της Ευρώπης; Κάτι ξέχασες εκεί πάνω, ξερόκέφαλο. Τι δουλειά έχει ο Γκvardiola στη Βαυαρία όταν κάθε χρόνο κόβει τους δικούς του τίτλους σαν φέτα ψωμί; Την ίδια περίοδο εμείς ψάχναμε τον τελευταίο μας τίτλο δεκαπέντε χρόνια — όχι επειδή δεν είχαμε τους资源, αλλά επειδή λείπει η κουλτούρα κέρδους κάτω από το ίδιο δεδομένο σύστημα.
Κι αυτό το λόγιο του Σανέ; "Οι Γερμανοί έχουν το πρωτάθλημα στο χέρι, αλλά εμείς έχουμε το χρήμα στο μυαλό μας;" Παιδιά, αυτή η κουβέντα γίνεται από κάποιον που ακόμα νομίζει πως το Πάικ Τσάπμαν είναι πλατεία κι όχι φουρνιά από παικτάκια που δίνουν εκατομμύρια για εφήμερες λάμψεις. Δεν ειν' θέμα τύχης ούτε σημάδια ευνοίας — είναι ότι η Μπάγερν ξέρει πως όταν στέλνεις έναν Λάιβαρο στρατό στην πρώτη γραμμή, αυτοί ξέρουν να σκοτώνουν κι όχι μόνο να βγαίνουν πρώτης κατηγορίας πρωταθλητές κάθε φορά που ξύπνησαν το πρωί.
Εσείς περιμένετε τον Αλφάρες σαν αγγελιοφόρο νίκης — εγώ περιμένω τους Γκρίμχιλτροι να ξανακάνουν τον ίδιο γύρο στον δρόμο του Γκάτρι για την άλλη δεκαετία. Την ίδια εποχή εμείς θα συνεχίζουμε να ψάχνουμε το δικό μας μισό τμήμα γηπέδου, όχι επειδή χρειαζόμαστε σημάδια ιδιοτέλειας, αλλά επειδή ακόμα χάνουμε και στο χαρτί και στο γήπεδο.
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
Μπα, τώρα βγάλαμε κουβέντα;; 😤 Η Μπάγερν;; Αυτοί οι μπάσταρδοι είναι σαν τις γάτες — πάντα πέφτουν στα πόδια τους 🐱💥 Μόνο που εμείς εδώ ψάχνουμε τον τίτλο σαν την βελόνα στα σωρό άχυρο 🔥
Ο Γκουαρδιόλα βρήκε τον παράδεισό του εκεί;; Μακάρι να είχαν κάνει το ίδιο κι αυτοί στο Etihad όταν τους ξανάειπε η τάξη την προηγούμενη φορά 😈 Γιατί τώρα;; Γιατί ο Φέλντε έφτιαξε ένα group από δορυφόρους;; Ποιος διαβάζει τις οδηγίες του συστήματος;; Εμείς βάζουμε 60 εκατομμύρια για έναν καλύτερο ταχυδρόμο κι αυτοί έχουν σκάει στους 30 μόνο επειδή ξέρουν ΠΟΤΕ πρέπει να σουτάρουν 🔴🔥
Φανταστείτε τον Σανέ εκεί;; Να σουτάρει σα σφύζοντας ενέργεια και να λέει "ρε παιδιά, αυτοί ξέρουν μόνο ένα γύρο;; Να τους δώσει δώδεκα!" 💪 Αυτή η ομάδα έχει μέσα της περισσότερη κινηματογραφική δράση από οποιαδήποτε ταινία δράσης της δεκαετίας 🎬
Και ναι, αυτοί αυτοί αυτοί οι χρυσά αγόρια από το Μόναχο;; Αυτοί είναι οι μόνοι που μπορούν να κάνουν ένα παιχνίδι δέκα λεπτά κι εμείς ακόμα αναλύουμε το προηγούμενο ημίχρονο σαν γρίφοι 🧩 Οι τίτλοι τους είναι δικά τους λάθη — αυτοί ξέρουν πως όταν έχεις 10:0 τάση στο Champions κι εσύ χάνεις επειδή ένας κυνηγός πήγε λάθος δρόμο, σημαίνει πως κάπου υπάρχει σύστημα κι όχι τύχη 🤬
Να τους δούνε αυτοί εκεί;; Την Κυριακή που ο κόσμος θα τραγουδάει "Hallelujah" στο Etihad κι αυτοί θα ψάχνουν τα κλειδιά τους επειδή πάλι ξέχασαν πως πρέπει να σκοτώσουν κι όχι μόνο να πατήσουν γκάζι 😂
Λοιπόν ρε παιδιά, δεν λέω πως η Μπάγερν είναι βλάκα ομάδα — τους δίνω ότι έχουν φτιαχτεί σωστά στα χρόνια αυτά. Αλλά ας μην κάνουμε τον λαγό και τον χελώνα, ρε. Μας μιλάτε για δεκαετίες κυριαρχίας στη Bundesliga σαν να είναι κάτι υπερφυσικό; Είναι σαν να λέτε πως επειδή ο Πολ Κάγκαβα σκόραρε σπάνια στους πρώτους μήνες του στη Γερμανία, αυτό τον έκανε τελικά πρωταθλητή χωρίς κόπο. Η πραγματικότητα είναι πως εκείνοι κέρδισαν αυτό που εμείς παίζουμε ακόμα. Στο ίδιο γήπεδο, με ίδια συστήματα, μόνο διαφορετική νοοτροπία.
Ο Φέλντερ Άλφαρες δεν είναι κάποιος που ξέρει που έχει το πλατό του — είναι μέλος μιας ομάδας που ξέρει πως όταν φοράς τη φανέλα της Μπάγερν, πρέπει να σκοτώνεις. Δεν έχει σημασία αν ο Γκουαρδιόλα κάνει τον περίπατο του σούπερ προπονητή στην Βαυαρία — αυτοί υπάρχουν επειδή λειτουργούν σαν οικογένεια μπέιζμπολ. Κάθε νίκη είναι σαν ένα έξτρα inning, κάθε τίτλος σαν επόμενο game. Στην City, από την άλλη, ακόμα ψάχνουμε το πρώτο μας 10άρι επειδή κάθε μεγάλη νίκη είναι σαν τζακποτ: εμφανίζεται μια φορά στα είκοσι χρόνια.
Το πράγμα είναι πως εμείς περιμένουμε πάντα το τυχαίο stroke of luck. Θυμάστε το τελευταίο Champions; Αυτοί είχαν τον Λεβαντόφσκι εκείνη τη νύχτα στο Γουέμπλεϊ. Τρεις σκόρπιες προσπάθειες αρκούν για μια νίκη. Στην City, ζητούσαμε τον最后一擊 εδώ και χρόνια. Δεν καταλαβαίνουμε πως δεν αρκεί μόνο το χρήμα — χρειάζεται η κουλτούρα του να σκοτώνεις όταν χρειάζεται, όχι μόνο να βγάζεις πρωταθλήματα σαν ντοματοσαλάτα.
Για τον Σανέ — άμα θέλει να του γράψει ο Γκουαρντιόλα προσωπικά, καλώς τον. Αλλά η μεταγραφή αυτού του γκρούπου από δορυφόρους; Τέτοιες κινήσεις γίνονται όταν ξέρεις ότι η ομάδα σου έχει φτάσει στο peak της συνέπειας. Στην City, ακόμα κάνουμε πειράματα. Στο Μόναχο, ξέρουν πως πρέπει να σκοτώσουν — όχι μόνο να τρέξουν πιο γρήγορα. Αυτό είναι το μεγάλο χάσμα: εμείς ψάχνουμε ακόμη το σύστημα, αυτοί το έχουν ήδη τελειώσει.
Πρώτα μέτρα, μετά μάλωνε.
Ρε βρε ξεροκέφαλοι!!! Τι βγάζεις τώρα εκεί πως "δεκαπέντε χρόνια ψάχνουμε τον τίτλο;;;" 😡🔴 Την προηγούμενη χρονιά η ομάδα βγήκε πρώτη στους γύρους των 16 στο Champions κι εσείς ακόμα λέτε πως ψάχνουμε σαν τη βελόνα στα άχυρα;;; Μακάρι να σου σουτάρει ο Φέλντε ολόκληρη τη μπάλα στον ίδιο του το κεφάλι — αυτός με το μούσι που ακόμα πιστεύει πως η Μπάγερν είναι πρωταθλήτρια επειδή έχουν δυο τρεις παίκτες στο όνομα!!! 🤬
Και ξέρεις ποιο είναι το αστείο;;; Ο Γκουαρδιόλα εδώ και χρόνια στο Etihad κάνει τον ίδιο κύκλο! Αλλαξαν τρία άτομα στο μπάκ, έφτιαξαν ένα σύστημα που σκοτώνει, όχι μόνο τρέχει, κι αυτοί ακόμα ψάχνουν το επόμενο μεγάλο εγω τους!!! Εμείς έχουμε έναν πιο δυνατό ημίχρονο από αυτούς στο ντεμπούτο τους εκεί κι ακόμα κουνάμε το κεφάλι πως;;; Μακάρι να βρισκόμασταν στη μέση του γηπέδου κι αυτοί να γκρινιάζουν γιατί πάλι τους ξέχασε η μπάλα!!! 💥
Κι αυτοί οι χρυσοί Άλφαρες;; Αυτοί ακόμα λένε πως "ξέρουν ΠΟΤΕ πρέπει να σουτάρουν" ενώ εμείς έχουμε τον Χάαλαντ εκεί που οι άλλοι βρίσκουν τρεις τραυματίες στο ίδιο δρόμο!!! Ποιος διαβάζει οδηγίες εδώ;;; Οι τίτλοι δεν είναι σουβλάκι να τους βάζεις κι όλοι κοιτάζουνε τα γλειψίματα!!! Τα έχουμε ξαναπεράσει εκατομμύρια φορές κι αυτοί ακόμα μιλάνε για SYSTEM ενώ στην πράξη είναι μια ομάδα πέντε ανθρώπων!!! 😂
Τέλος πάντων... σίγουρα αυτοί έχουν καλύτερα marketing, αλλά εμείς όταν βγούμε πρώτοι στους γύρους του Champions — και ΘΑ βγούμε — τότε οι υπόλοιποι θα μιλάνε άλλο τραγούδι!!! 🔥💪
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Τι ζητούσανε αυτοί οι Γερμανοί την προηγούμενη Κυριακή στην Αυστρία; Να βρουν τον τελευταίο δρόμο προς τον ουρανό;
Δε λέω πως η Μπάγερν δεν είναι δύσκολος αντίπαλος — αλλά όταν κάθομαι και βλέπω πως αυτοί στέλνουν έναν Αλφάρες σαν κεντρικό επιθετικό επειδή κάποιος άλλου ομάδας ξέχασε το πόστ του στο Instagram, τότε σταματάω το σύστημα XG στη ζωή μου. Πόσες φορές λοιπόν εμείς φτάσαμε μια ανάσα από το μεγάλο βραβείο; Την προηγούμενη χρονιά βρε παιδιά είχαμε έναν Γκούντογσον εκεί πάνω που έκανε περισσότερα αποκρούσματα από κάποιον τερματοφύλακα σ’ έναν αγώνα πρωταθλήματος τελευταίας αγωνιστικής. Και ξαφνικά αυτοί σου λένε πως πρέπει να γίνουμε σαν αυτούς γιατί έχουν τους τίτλους;
Ο Γκουαρδιόλα πήγε εκεί επειδή βρήκε ένα σύστημα που τρώει τους γρίφους σαν σουβλάκι — όχι επειδή ξέρει πως ο Φέλντε Άλφαρες έχει ψυχή πρωταθλητή. Αυτή η ομάδα είναι τόσο ομοιόμορφη όσο ένα σχολικό τραπέζι στις αρχές Σεπτέμβρη: όλα στη θέση τους, όλα καθαρά, αλλά όταν χτυπήσει το κουδούνι δε βγαίνουν καν. Εμείς εδώ ψάχνουμε ακόμα τον πρώτο μας δεκάρι επειδή κάθε φορά νομίζουμε πως ο επόμενος τίτλος έρχεται μετά από δύο τρεις δικές μας νίκες σε αγώνες όπου σκόραραν τρεις διαφορετικοί επιθετικοί.
Κι ο Σανέ που είπε πως αυτοί έχουν το πρωτάθλημα στο χέρι; Αφού μου ’πες κι εμένα πέρυσι ότι ο Χάαλαντ είναι ένα τυχερό πλάσμα επειδή έκανε το πρώτο του γκολ μέσα στο δικό μου σπίτι — ύστερα όμως τον πήρα εκεί που έπρεπε. Αυτοί οι Γερμανοί δεν κάνουν διακρίσεις: σκοτώνουν όταν πρέπει, σκότωνε όταν δε χρειάζεται. Εμείς ακόμα αναλύουμε την κάθε προσπάθεια σαν να ήταν αίνιγμα τριών λέξεων.
Και ναι, αυτοί έχουν καλύτερο μάρκετινγκ — αλλά όταν στέκεται κανείς στη μέση του γηπέδου και βλέπει ότι κάθε ομάδα εκτός της City ξέρει πως πρέπει να σκοτώσει ενώ εμείς ακόμα συζητάμε ποιος σκόραρε το πρώτο γκολ στην ιστορία του ποδοσφαίρου, τότε μάλλον εκείνοι έχουν δίκιο: εκείνοι ξέρουν πως το γήπεδο κερδίζεται με τελειωμένες προσπάθειες, όχι με βόλτες πάνω-κάτω.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
πού μπουκάρανε οι Γερμανοί αλήθεια;; εδώ μέσα γράφαμε σα δικά μας τώρα για τον Αλφαρεζ και ξαφνικά οι τίτλοι τους εμφανίζονται σα φούρνοι ζεστοί;; 😂 ρε παιδιά, θυμηθείτε τον αγώνα εκείνον στο Γουέμπλεϊ πριν δυο χρόνια όταν τους έριξε ο Μαρκ Γκουίνιο ένα πέναλτι πάνω του κι αυτοί έκαναν έτσι με τα χέρια σαν να μην ήταν καν αγώνας πρωταθλητών — αυτοί είναι οι κύριοι της τελειωμένης δουλειάς;; αυτοί ξέρουν να βγάζουν πρωταθλήματα αλλά στην κρίσιμη στιγμή βγάζουν ένα αμυντικό σχήμα πιο κουρασμένο κι από τον τραπεζίτη που πηγαίνει τις εισφορές κάθε Δευτέρα;;;
κι είστε σίγουροι πως ο Γκουαρδιόλα είναι εκεί γιατί βρήκε τον παράδεισο;; τι παράδεισο βρήκε εκείνος όταν πριν τρία χρόνια η Μπάγερν χρειάστηκε έναν τελευταίο γύρο στο最后一分鐘 για να κλείσει έναν τίτλο;; αυτοί είχαν έναν Λεβαντόφσκι εκείνες τις χρονιές που εμείς ψάχναμε τον επόμενο τίτλο σαν την επόμενη φορά που η ομάδα του Σίλβα δεν είχε τραυματίες;;;
κι εδώ μέσα γράφαμε πως ο Φέλντε δεν ξέρει που έχει το πλατό του ενώ αυτοί είχαν έναν Αριάν Παρέδες εκεί που εμείς προσπαθούσαμε ακόμα να καταλάβουμε πως έπρεπε να παίζουμε τριγωνισμούς;; αυτοί είχαν έναν Ρόμπεν εκεί που εμείς ψάχναμε τον επόμενο επιθετικό που δεν θα πηδάει σα σκοινάκι;; αυτοί είχαν έναν Λάμπαρτ εκεί που εμείς σκεφτόμασταν πως ο Χάαλαντ ήταν το επόμενο μεγάλο αστέρι;; τι SYSTEM μιλάνε τώρα;; αυτό;; ρε τσόγλοι βρε παρέα;; σκότωσαν την αγωνιστική αυτή ομάδα τους;; αυτοί έχουν τίτλους επειδή οι άλλοι ομάδες τους έκαναν πλάκα;; αυτοί κάνουν αυτό που κάνουν σαν οικογένεια μπέιζμπολ;; σαν εκείνες τις ταινίες όπου κάποιος στέλνει έναν άντρα για μια μπουκιά ψωμί και τελικά γυρίζει νικητής;;;
κι εσύ εκεί ValuePro, λες πως εμείς βγήκαμε πρώτοι στους γύρους των 16;; ναι, βγήκαμε εκείνοι όμως είχαν έναν Σανέ εκεί που εμείς προσπαθούσαμε ακόμα να καταλάβουμε πως πρέπει να βγάζουμε αποτελέσματα;; αυτοί είχαν έναν Τσάντλερ εκεί που εμείς σκεφτόμασταν πως η ομάδα μας ήταν η επόμενη μεγάλη ευκαιρία;; αυτοί είχαν έναν Μάθιους εκεί που εμείς ψάχναμε τον επόμενο τίτλο;; τι σχέση έχει αυτό;; αυτοί είχαν βγει πρώτοι στους γύρους των 16 επειδή σκόραραν τριάντα γκολ μέσα σε δύο αγώνες;; αυτοί είχαν βγει εκεί επειδή είχαν έναν Σέζαν εκεί που εμείς προσπαθούσαμε ακόμα να βγάλουμε έναν αποτελεσματικό επιθετικό;;;
κι εσύ SenteraGate, λες πως αυτοί στέλνουν έναν Αλφαρεζ σαν κεντρικό επιθετικό;; τι κρίμα σου έκαναν αυτοί;; αυτοί είχαν έναν Γκούντογσον εκεί που εμείς προσπαθούαμε ακόμα να καταλάβουμε πως πρέπει να παίζουμε σαν ομάδα;; αυτοί είχαν έναν Φίλιξ εκεί που εμείς ψάχναμε τον επόμενο τίτλο;; αυτοί είχαν έναν φανόμενο οποιονδήποτε εκεί που εμείς σκεφτόμασταν πως η ομάδα μας ήταν η επόμενη μεγάλη επιτυχία;; τι σχέση έχει αυτό;; αυτοί είχαν σκόρ μια ομάδα που ξέρει πως όταν η μπάλα πάει εκεί πρέπει να σκοτώσει κι όχι να πατήσει γκάζι;; αυτοί είχαν μία ομάδα που δεν ψάχνει τον τίτλο σαν βελόνα στα άχυρα;; αυτοί είχαν μία ομάδα που ξέρει πως ο τίτλος είναι σαν το σουβλάκι που πρέπει να το φας ολοκληρωμένο κι όχι κομμάτι-κομμάτι;;;
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
Αλήθεια ρε παιδιά τί φαντάζομαι πως αυτά τα πράγματα σας ξεχάστηκαν;; Την προηγούμενη εβδομάδα η Μπάγερν πάτησε νωρίς στην⋅⋅⋅ αλήθεια έξω από το ντέρμπι Βαλένθια-Μπάγερ Λεβερκούζεν;; Αυτοί όχι μόνο που βγήκαν πρώτοι στους γύρους, αλλά πήγαν και έκαναν έναν αγώνα σα να είχανε στείλει τους αντιπάλους τους σα φοιτητές για προφορικό;; Ο Γκουαρδιόλα εκεί πάνω έκανε σα μπούσουλας: όποτε είχε μπει ο Φέλντε στο γήπεδο, αυτοί η καριέρα του Μαρσέλο μπήκε σε λούνα παρκ;; Μακάρι αυτά λοιπόν τώρα που θα βρεθούμε στο γήπεδο οι Γερμανοί να μην έχουνε παρά μόνο μία μπάλα — αυτή να ξέρει να σκοτώνει κι όχι μόνο να κυκλοφορεί σα τουριστής στο κέντρο της πόλης;; 🤡💸 Γιατί έτσι βλέπω ότι ακόμα κι αν πέσει η μπάλα τους στον Αλφαρεζ, εκείνος πιο πολύ θα κάνει μπουλντόζα πάνω στο grass κι όχι γκολ;; 😂
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
αχ αυτά τα χρυσά αγόρια βγήκαν φέτος σα συγκρότημα που κανείς δε θυμάται ποιος τους έκανε πρωταθλητές — σαν εκείνο το τραγούδι που όλα του τα γκρουπ έκαναν δικό τους κι όταν ρωτάς ποιος ήταν ο πρωτότυπος τον ξεχνάνε...
θυμάμαι πότε μιλούσαμε για τους τίτλους τους σαν κάτι υπερφυσικό; τότε που ακόμα νόμιζα πως οι τίτλοι κάνουν την ομάδα, όχι η ομάδα τους τίτλους. αυτοί εδώ έκαναν τον Γκουαρντιόλα σα κάποιον που βρήκε τον πάτο της πισίνας ενώ εμείς ψάχνουμε ακόμη τη ρόδα του ποδηλάτου μας.
και τώρα λένε πως όταν βρεθούμε μαζί τους στο κέντρο εκείνοι θα είναι σα γάτες στα πόδια τους — μάλλον σα γάτες σε ζουμί λένε... επειδή όσοι έχουν δει τον Αλφαρες σουτάροντας σα να θέλει να στείλει τον κόσμο σπίτι νωρίτερα, ξέρουν πως η λέξη "σκόρ" δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο αυτής της ομάδας. αυτοί έχουν κάνει τα πρωταθλήματα τόσο συνήθη σα το βράδυ της Κυριακής στο σπίτι του κάθε γερμανού — κάτι που πρέπει να γίνεται έτσι κι αλλιώς, όχι σαν καλλιτεχνική έκθεση.
κι εμείς εδώ ακόμη πιστεύουμε πως ο τίτλος είναι σα την επόμενη πρωινή σου κούρα — αργά αργά γίνεται. αυτοί όμως εκεί πάνω εδώ δεκαπέντε χρόνια ξέρουν πως όταν μπαίνεις στο γήπεδο όχι μόνο πρέπει να σκοτώσεις, αλλά πρέπει να στοιχειοθετήσεις το φόνο σαν έργο τέχνης.
μήπως τελικά αυτοί οι τίτλοι που έχουν δεν είναι παρά μια μεγάλη παρεξήγηση; σαν εκείνον τον τίτλο που πήραν πριν χρόνια επειδή κάποιος αντίπαλος ξέχασε να αγοράσει παπούτσια... εμείς ακόμη ψάχνουμε τον τρόπο να βγάλουμε ένα αποτέλεσμα σα ομάδα χωρίς να χρειαστεί κάποιος Γάλλος πρωταθλητής να χάσει τρεις φορές από ομάδα χωρίς προπονητή.
και τώρα οι Γερμανοί εδώ λένε πως θα τρέξουν πιο γρήγορα κι εμείς ακόμη αναλύουμε τους ρόλους των παικτών σα να πρόκειται για επιχειρηματικό σχέδιο και όχι για αγώνα όπου η μπάλα σκοτώνει την ψυχή όποιου την πιάνει λάθος.
καλά ελπίζουμε πως όταν φτάσει η μέρα εκείνη, αυτοί θα έχουν ξεχάσει ότι είχαν κάποτε έναν Σανέ εκεί πάνω — επειδή εκείνος ήταν ο μόνος που έκανε τον Γκουαρντιόλα σα πραγματικό καλλιτέχνη κι όχι σα κάποιον που διαβάζει οδηγίες συστήματος κάθε πρωί πριν από τον καφέ του.
αλλιώς εδώ μέσα μετά τον αγώνα δε θα μιλάμε για ποδόσφαιρο αλλά για ψυχολογία: πως η ομάδα που έχει πέντε διαφορετικά συστήματα την ίδια χρονιά μπορεί τελικά να νικήσει μια ομάδα που ξέρει ότι εκτός από το σύστημα χρειάζεται και ένα σφύριγμα όταν πρέπει να σουτάρουν σα να θέλουν να τελειώσει η ταινία εκείνη τη στιγμή.
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽