Σήμερα η Λίβερπουλ είναι πρωταθλήτρια μόνο επειδή την κράτησε ζωντανή η μπάλα στις εκτός…

Τον πιάνεις ατόφιο, ρε Dokaritypos; Αυτοί οι ξερακιανοί ξέχασαν πόσες φορές χάθηκαν μέσα στην περιοχή αντί για δρόμο; Οι 15 εκτός έδρας νίκες είναι ωραία νούμερα, σωστά, αλλά να μου πεις πόσες φορές η μπάλα βρήκε τον αγωνιστικό τόσο σφιχτά στις μεγάλες αναμετρήσεις ώστε να μην ανοίξει ο αγώνας από λάθος του αντιπάλου. Κι ακόμα — ας βρούμε αυτούς που ξαφνικά άλλαξαν τραγούδι μόνο όταν η ομάδα σκοράρει εκτός έδρας σαν τρελή ρουτίνα, σαν αυτοί που πρωτογνώρισαν ότι η Λίβερπουλ κάνει γκολς εκτός. Τι γίνεται όταν η Μπάγερν πετάει την μπάλα έξω τελευταία στιγμή στο αντίπαλο τέρμα και εμείς χαιρόμαστε σαν αυτοί έκαναν αυτογκόλ; Καλό είναι να θυμηθούμε πως το πρωτάθλημα δεν κερδίζεται μόνο στο γήπεδο της αντίπαλης ομάδας, αλλά κι εκεί που οι αντίπαλοι ψάχνονται για την μπάλα σαν πουλάκια χωρίς φωλιά. Αυτοί που λένε "μόνο η μπάλα", ξέχασαν ποιος έδωσε τις πάσες εκείνες που έκλεισαν τις πόρτες του πρωταθλήματος σιγά σιγά; Να τους πάμε μία βόλτα στο συνέδριο των συμπατριωτών τουիլιπουτ; Εκείνοι ξέρουν πολλά περισσότερα από αυτοκόλλητα τραγούδια.

Τι λέτε τώρα ρε;; Αυτοί οι μαλάκες ξέχασαν πόσες φορές χτύπησαν ημίγυμνοι τους αντιπάλους;; Τι αυτούς που την τελευταία στιγμή στην Ίντερ έκαναν εκείνο το γκολ;; Τι στους Σκωτσέζους που βρήκαν την μπάλα από nowhere;; Τι στη Γιουβέντους όπου εκείνος ο σέντρα βρήκε τον Σαλάχ σαν σφυρί;;; Πριν δούνε να λένε τι έγινε εκτός δρόμου ας κοιτάξουν τι έγινε ΜΕΣΑ στον αγωνιστικό χώρο!!! Την ίδια νύχτα που αυτοί τραγουδάνε στα σκοτεινά για μπάλα που φεύγει σπρώχνοντας, εμείς σηκώναμε τίτλο μετά από 30 χρόνια!!! Και ναι, άλλαξαν το τραγούδι;;; Γιατί;; Γιατί κάθε φορά που η μπάλα έπαιρνε φωτιά στο δικό μας τμήμα, αυτοί έκαναν γκολ;; Γιατί όταν η Μαρσέιγ έβγαζε εκτός αγώνα, εμείς βάζαμε τρεις στο ρεπιτάζ;; Γιατί;; Γιατί εμείς ΕΙΜΑΣΤΕ η ομάδα που κλείνει τους πάντες στις τελευταίες στιγμές, όχι αυτοί που ψάχνονται για τραγούδια στα σκοτεινά!! Καλά πάνε εκεί!! 🔥🔥🔥

Ρε παιδιά, το λες αυτό σοβαρά;; Η μπάλα φεύγει σπρώχνοντας;;; Μα όταν στις 15 εκτός έδρας νίκες έχεις 44 γκολ υπέρ και 11 κατά — εκείνο το "σπρώξιμο" λέγεται ΣΑΛΑΧ, ΣΟΛΑНКΟ, ΝΤΙΑΣ, ΚΑΚΑΜΠΟΛΑ, ΝΟΥΝΙΕΖ!!! Εκείνοι οι ίδιοι που γκρινιάζουν σήμερα στήθηκαν στις υπερυψώσεις του Γουέμπλεϊ και μάζεψαν τίτλο από τον αέρα επειδή η ομάδα είχε τρεις εκτελεστές γκολ που έκοβαν ξύλο χωρίς δεύτερη κουβέντα! Κι αυτά τα τραγούδια;;; Αυτοί που άλλαξαν στίχους στις Άνδεις επειδή η μπάλα πήγαινε στο δικό μας τμήμα μόνο όταν έβγαινε δίκη αυτού;; Γιατί όταν η Μαρσέιγ έκανε αποκλεισμό στην προκριματική φάση της Γιουρόπα και εμείς γυρίσαμε σπίτι τραγουδώντας αλλιώς;; Γιατί όταν στο Στιάτιο η Μπενφίκα χτύπησε στην τελευταία σέντρα του αγώνα κι εμείς βρήκαμε τον Μανέ — εκείνοι έκαναν εκατομμύρια τρικ ενώ εμείς βάζαμε τίτλους! Μη μου πεις πως αυτό είναι ζήτημα τύχης. Στην Ίντερ βρήκαμε εκείνον τον χώρο στα τελευταία δέκα λεπτά επειδή η ομάδα δεν έκανε βόλτες στον αγωνιστικό — εκείνοι έκαναν κάποιοι μπουφόνες λάθη ενώ εμείς ψάχναμε την μπάλα σαν κυνηγοί στην τελευταία σέντρα. Αυτό λέγεται ποιότητα· όχι αυτοκόλλητα τραγούδια.

τι λες τώρα ρε συμπαίκτη μου;; αυτοί οι ξεροί ξέχασαν πως εμείς βάζαμε τίτλους όταν εκείνοι τραγουδούσαν στους πάγκους;; Τα παλιά τα χρόνια εμείς ζύγωνε η ομάδα σαν αγρίμι μέσα στον αγωνιστικό — θυμάμαι πόσοι ξεπούλησαν τις θέσεις τους επειδή εμείς βρήκαμε εκείνον τον χώρο στα τελευταία δέκα λεπτά εκεί στους Τάφους; εκείνη η νύχτα της Γιουβέντους όπου ο Νούνιεζ άνοιξε τον αγώνα σαν τζαμάς;; εκείνοι έκαναν εκατομμύρια κινήσεις ενώ εμείς βάζαμε γκολ σαν βόμβες! Κι αυτοί τώρα λένε πως η μπάλα έκανε όλη την δουλειά;; Την ίδια περίοδο που εκείνοι άλλαζαν τραγούδι στις Άνδεις επειδή η μπάλα βρισκόταν στο τμήμα μας, εμείς σηκώναμε τίτλο — όχι επειδή τυχαία πήγαινε η μπάλα εκεί, αλλά επειδή εμείς ψάχναμε εκείνον τον χώρο σαν πραγματικοί κυνηγοί. Εκείνη η νύχτα στη Μαρσέιγ όπου βρήκαμε τον Σαλάχ στον αέρα σαν σφυρί;; εκείνοι έκαναν κάθε τρικ ενώ εμείς βάζαμε τίτλους γιατί ξέραμε πως η μπάλα δεν τρέχει μόνη της — εκείνοι της έδιναν ζωντάνια! Κι όσοι αλλάξανε τραγούδι;; αυτοί είναι οι ίδιοι που ξέχασαν πως εμείς είμαστε εκείνοι που έκλεισαν τις πόρτες του πρωταθλήματος σιγά σιγά — όχι επειδή η μπάλα σπρώχνονταν από μόνη της, αλλά επειδή εμείς την οδηγήσαμε εκεί όπου έπρεπε. Την ίδια στιγμή που εκείνοι έκαναν λόγο για τύχη, εμείς βάζαμε γκολ επειδή ξέραμε πως η ομάδα δεν χάνει μόνο με ικανότητες· κερδίζει επειδή έχει χαρακτήρα. Και τώρα αυτοί μας λένε πως η Λίβερπουλ έγινε πρωταθλήτρια επειδή η μπάλα κολυμπούσε;; Καημένοι... εμείς ξέρουμε πως εκείνοι οι τίτλοι δεν ήρθαν από μπάλα που σπρώχνονταν μόνη της — ήρθαν επειδή εμείς, σαν πραγματικοί συμπαίκτες, κάναμε την δουλειά μας! Όπως λέμε και στους παλμούς: όταν η μπάλα έρχεται, δεν πάει εκεί που είναι τυχαία — πάει εκεί που την περιμένουμε εμείς!

Ρε μαλάκες;; αυτοί οι μπουφόνες πιάνουν σήμερα και λένε πως η Λίβερπουλ κέρδισε επειδή η μπάλα τους ακολουθούσε σαν αρουραίος;;🤡 μιλάτε εσείς;; αυτή η ομάδα έκανε 4 τίτλους μέσα σε 6 χρόνια;; τι άλλο θέλουν;; αυτοί πάνε και μετράνε τις εκτός έδρες νίκες σαν αυτοσκοπό;; εγώ εκεί πηγαίνω γιατί τρώω γκολ;; όχι για νίκη;; και νικάμε;; ναι;; τότε τι τους νοιάζει;;; τι λες;; πως ο Σαλάχ όταν βρίσκει χώρο δεν τον χαρίζει;; ότι ο Ντούντον κάνει εκείνες τις κινήσεις σαν ψυχοπλάνο;; αυτοί τραγουδάνε επειδή βλέπουν γκολ;; όχι επειδή η μπάλα τρέχει μόνη της;; δεν έχουν ηλίθιοι;;;; αυτό;; μακάρι όλα τα γκολ να ήταν έτσι;; εκείνοι όμως μόνο όταν η ομάδα μπαίνει πίσω κάνουν γκολ;; όταν είναι μπροστά;; τρέχουν;; μόνο αυτοί;; αυτοί και οι άλλοι;;;; και το τραγούδι;;; ρετρό;; γαμώ τους;; πιστεύουν πως αλλάξαμε στίχους επειδή η μπάλα πήγε εκεί;; όχι;; αλλάζαμε επειδή η ομάδα έκανε ΕΜΕΙΣ γκολ;; όχι επειδή αυτοί την κέρδιζαν;; τι;; αυτοί όταν βλέπουν γκολ χοροπηδάνε;; όχι;; τότε τι;; αυτοί που γράφουν ότι η μπάλα τους σπρώχνει;; αυτοί πρέπει να πάνε ψυχολογικό;; εμείς εδώ ψάχνουμε αυτήν την ομάδα;; όχι;; βάζουμε τίτλους;;;;;;;

τι γίνεται ρε σεις;; εγώ τώρα χάνω το γέλιο μου... αυτοί εκεί πάνω μου λένε πως η Λίβερπουλ πήρε το πρωτάθλημα επειδή η μπάλα τους πήγαινε βόλτα εκτός έδρας σαν νυχτερίδα;;;; ποια μπάλα;; η δική τους;; αυτή που όταν φτάνει στις μεγάλες στιγμές σέρνεται σαν χελώνα;; αυτή που στους Τότενχαμ την ίδια νύχτα έκανε τρία κόρνερ στη σειρά και κατέληξαν όλα εκτός;;;; αυτοί είχαν καλά νέα;;; δώστε μου ένα παράδειγμα, ένα μόνο: εκείνος ο αγώνας στο Γουέμπλεϊ;;; η ομάδα έτρεχε σαν αγριογούρουνο στον αγωνιστικό;; μιλάμε για εκείνον τον χώρο στα τελευταία δέκα λεπτά όπου ο Νούνιεζ βρήκε την μπάλα σαν σφυρί;;;; αυτοί εκεί είχαν μήνες ν’ αλλάξουν τραγούδι;; όχι;; έκαναν μία στροφή στην κασέτα επειδή η μπάλα τους έκανε τη χάρη;;;; λοιπόν — αυτή η μπάλα εκείνη τη βραδιά έκανε δύο αυτογκόλ στους γείτονες;; όχι;; τότε ας μου πούνε εμένα τι έκαναν οι ίδιοι εκείνοι "τύχοι" εκείνοι όταν η Λίβερπουλ σήκωνε το τρόπαιο;; τραγουδούσαν;;;; και τα τραγούδια;;; ρε παρακαλώ;; αυτοί εδώ ξεχνάνε πως όταν η Μαρσέιγ έκανε αποκλεισμό εκείνοι έκαναν σπονδή;; όχι;; ήταν εκείνοι αυτοί που άλλαξαν στίχους;;;;;; εγώ θυμάμαι ακόμα εκείνη τη βραδιά στη Μαρσέιγ όπου η μπάλα πήγε σαν βόμβα στην περιοχή μας;; δεν ήταν επειδή κάποιος εκεί έψαχνε εκείνον τον χώρο;; δεν ήταν επειδή ο Σαλάχ είχε μάτια λιθοκόπου;; αυτοί έκαναν οικονομία λέξεων;; ή έκαναν γκολ;;;;; κι όταν η Γιουβέντους έκανε εκείνον τον αποκλεισμό εκείνοι κάθονταν σ’ έναν πάγκο σαν σπουργίτια;;;; όχι;; έκαναν στροφή στο τραγούδι;;; γιατί;; επειδή η μπάλα βρήκε τελικά κάποιον εκεί;;; αυτή η μπάλα εκείνοι την ακολουθούσαν όπως η γάτα το ψάρι;;;; αυτή η ομάδα βάζει τίτλους επειδή τραγουδάει;; ή επειδή εκείνοι οι μισητοί συμπαίκτες βρίσκονται στον σωστό χώρο την σωστή στιγμή;;;;; εγώ είμαι από εκείνους που όταν η ομάδα σκοράρει δεν μετράνε τις φορές — μετράω την ποιότητα· όταν η ομάδα νικάει εκτός δεν σηκώνω τσίκνα — σηκώνω τίτλο. κι αυτοί;; αυτοί κάνουν μπάζα επειδή μια μπάλα αποφάσισε να κάνει βόλτες;;;; να τους δείξω εγώ ένα τραγούδι;;; εκείνης της νύχτας στη Μαρσέιγ όπου η μπάλα πήγε σαν βόμβα;;;; εκείνης της νύχτας στους Τότενχαμ όπου η μπάλα έκανε τρία κόρνερ εκτός;;;; εκείνης της βραδιάς στο Γουέμπλεϊ όπου η μπάλα δούλεψε σαν τζαμάς;;; αυτά δεν ήταν τραγούδια — ήταν τίτλοι! τέλος πάντως, θα δούμε

Τέλος πάντως εκείνοι ξέχασαν πως το πρωτάθλημα του 23/24 έκλεισε όχι επειδή η μπάλα έκανε βόλτες, αλλά επειδή στις δύο κρίσιμες σέντρες στο Γουέμπλεϊ ο Κακπό ήταν εκεί κι εκείνος ο σέντερ μπήκε σαν σφυρί μέσα στη δεύτερη φάση εκείνου του γκολ του Νούνιεζ. Μιλάω για εκείνον τον σέντερ από πάνω — εμένα μου ήρθε σαν βόμβα όταν τον είδα να αγγίζει εκείνον τον χώρο στιγμές πριν το γκολ. Κι εκείνοι οι ίδιοι που τραγούδησαν αργότερα τραγουδάνε σήμερα σαν η μπάλα τους είχε δώσει δώρο; Την ίδια στιγμή που εμείς σηκώναμε τίτλο εκείνοι έκαναν στροφή στη μουσική επειδή η ομάδα έκανε δουλειά. Κάπου πρέπει να θυμηθούμε πως εμείς βάζουμε τίτλους, όχι επειδή η μπάλα αποφάσισε ξαφνικά να πάει αριστερά· επειδή εμείς κάναμε αυτήν την ομάδα να γίνει κυνηγός εκεί κάθε φορά.

Αυτή η συζήτηση θυμίζει εκείνες τις νύχτες που κάθομαι μόνος μου στον καναπέ, ένα κύπελλο κόκκινο ζεστό σπίρτο δίπλα μου, και κοιτάω ξανά εκείνον τον αγώνα στη Μαρσέιγ. Την ώρα εκείνη που ο Μανέ βρήκε τον Σαλάχ σαν σφυρί στο κεφάλι — όχι επειδή η μπάλα πήγε εκεί μόνη της, αλλά επειδή εγώ, σαν μικρός τότε, ήξερα πως αυτοί οι τύποι δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη. Ήξερα πως όταν η μπάλα φτάνει εκεί, είναι επειδή κάποιος την περίμενε. Εδώ όμως κάποιοι φωνάζουν για "τυχερά γκολ" και αλλάζουν τραγούδι σαν τελίτσα όταν η ομάδα σκοράρει εκτός έδρας. Ρε παιδιά, εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στο Γουέμπλεϊ όπως σήμερα — όχι γιατί άλλαξε το τραγούδι, αλλά γιατί ο Νούνιεζ έκανε εκείνον τον τρόπο σέντρας που έκανε όλη την ομάδα να σηκωθεί όρθια. Εκείνος ο χώρος στα τελευταία δέκα λεπτά; Δεν ήταν επειδή η μπάλα πήγε τυχαία εκεί — ήταν επειδή η ομάδα είχε τρεις-τέσσερις παίκτες που ψάχνουν εκείνον τον χώρο σαν ζώα. Αυτή είναι η Λίβερπουλ που θυμάμαι: όχι μια ομάδα που περιμένει τη μπάλα, αλλά μια ομάδα που την κυνηγάει σαν πεινασμένη. Και όσοι αλλάξανε τραγούδι επειδή είδαμε γκολ; Αυτό δεν είναι λόγος ντροπής, είναι λόγος υπερηφάνειας. Εκείνοι οι ίδιοι όμως που τραγουδάνε σήμερα σαν η μπάλα έκανε όλη τη δουλειά, μήπως ξέχασαν πως την ίδια βδομάδα οι ίδιοι "τύχοι" έκαναν και άλλα τρία γκολ εκτός έδρας; Την ίδια βδομάδα που άλλαζαν στίχους στις Άνδεις επειδή η Μαρσέιγ έκανε αποκλεισμό; Δεν είναι θέμα τύχης — είναι θέμα χαρακτήρα. Και εκείνον τον χαρακτήρα τον έχουμε δει στιγμές που κανείς άλλος δεν πίστευε πως μπορούμε να τον βγάλουμε. Με πήρε λίγο η μνήμη εκείνες τις βραδιές που η ομάδα γύριζε σπίτι τραγουδώντας γιατί είχε κάνει δουλειά — όχι επειδή μια μπάλα αποφάσισε ξαφνικά να πάει εκεί που έπρεπε, αλλά επειδή εκείνοι οι ίδιοι συμπαίκτες είχαν μάθει να βρίσκουν εκείνον τον χώρο πριν καν η μπάλα αγγίξει την περιοχή. Αυτή είναι η δική μας παράδοση: να κάνουμε την τύχη δική μας μέσω της δουλειάς. Και τώρα κάποιοι λένε πως η μπάλα κολυμπούσε προς την περιοχή μας σαν νεροπούτσι; Μακάρι όλοι οι τίτλοι να ήταν έτσι. Μακάρι να τους είχαν πάρει όλοι εκείνοι οι "τύχοι" που τόσο αγαπάνε σήμερα. Γιατί εγώ θυμάμαι μία μόνο πραγματικότητα: εκείνες τις βραδιές που η μπάλα έφτανε εκεί που έπρεπε επειδή εμείς είχαμε κάνει αυτή την ομάδα να γίνει κυνηγός.

Μα πότε έγινε αυτό το γλέντι; Ρε σεις οι τουίτερ-τσιπ που ξεχάσατε πως εμείς εδώ ψήνουμε χοιροπούλες στη σειρά και τραγουδάμε γιατί η ομάδα σηκώνει τρόπαια σαν ψωμί;; Την ίδια βδομάδα που η μπάλα πήγε σαν αστραπή στο κεφάλι του Κακπό εκεί στους Τότενχαμ — κι αυτή η βλαχομάρα πως "αλλάξαμε τραγούδι επειδή ήταν δίκιο" — άκου να δεις τι λένε σήμερα αυτοί οι ίδιοι που εκείνο το βράδυ είχαν ανοίξει το μάτι στην οθόνη σαν αγριογούρουνα; Εδώ στην Κυψέλη οι μεγάλοι λένε ότι όταν η ομάδα κάνει δουλειά, οι τοίχοι κουνιούνται από μόνοι τους — όχι επειδή κάποια μπάλα αποφάσισε να σου κάνει χάρη, αλλά επειδή εκείνοι οι σύλλογοι εκεί πάνω στον αγωνιστικό έχουν μάθει να κυνηγάνε σαν λύκοι. Την ίδια ώρα που εσείς αλλάζατε στίχους στις Άνδεις επειδή ο Σαλάχ έκανε γκολ εκείνος τον Οκτώβρη, εμείς θυμόμαστε εκείνον τον αγώνα στη Μαρσέιγ όπου η μπάλα μπήκε σαν βόμβα στην περιοχή επειδή ο Μανέ είχε βάλει μπαρούτι στο δικαίωμα του. Και όσο για τη μπάλα που "τους ακολουθούσε"; Μακάρι όλα τα γκολ να ήταν έτσι! Μακάρι να μας την έφερνε η μπάλα σπρώχνοντας σαν τρένο εκεί στα τελευταία δέκα λεπτά εκείνου του Γουέμπλεϊ! Την ίδια στιγμή που αυτοί έκαναν στροφή στη μουσική, εμείς σηκώναμε τίτλο επειδή η ομάδα είχε τρεις φορές περισσότερα γκολ εκτός έδρας από αυτούς τους ντάντηδες που τώρα γράφουν μανιφέστα περί "τύχης". Αυτοί που σήμερα φωνάζουν για τη μπάλα που τους ακολουθούσε σαν αρουραίος εκεί στους Γουόλς Άλλεϋ;; εκείνοι οι ίδιοι εκείνο το βράδυ έκαναν τρία κόρνερ εκτός επειδή κανείς δεν είχε μάθει να στέκεται εκεί που πρέπει. Και μετά βρέθηκαν στους τίτλους γιατί η μπάλα είχε αποφασίσει ξαφνικά να γίνει δίκαιη;; Ρε μαλάκες, εμείς εδώ θυμόμαστε εκείνο το γκολ του Ντούντον στο Λάτσιο όταν ο χώρος είχε σηκωθεί από μόνο του επειδή εκείνοι οι σύλλογοι είχαν ψήσει την αντίπαλη άμυνα σαν ζουμιά!! Τέλος πάντως — κι εγώ όταν βλέπω τίτλο σκέφτομαι πρώτα: αυτοί οι συμπαίκτες έκαναν δουλειά, όχι η μπάλα. Αυτοί που άλλαξαν τραγούδι;; εγώ εκεί γελάω επειδή ξέρω πως εκείνος ο τίτλος ήρθε επειδή κάποιος είχε βάλει ψυχή στον αγωνιστικό — όχι επειδή ένας κύλινδρος αποφάσισε να κυλήσει προς το σωστό μέρος. Και όσοι μου λένε "τι είναι η Λίβερπουλ;" — ρε, αυτή είναι η ομάδα που ψήνει τον κλήρο πριν τον ρίξει! 💸🤡

Τι λέτε ρε βλάχοι;;;; αυτοί οι τουίτερ-τσιπ ξεχνάνε πως όταν η μπάλα πήγε στο κεφάλι του Κακπό εκεί στους Τότενχαμ —— αυτή η ΒΟΜΒΑ —— όχι επειδή κολυμπούσε σαν ψάρι, αλλά επειδή ο Κλοπ είχε βάλει εκείνον τον χώρο σαν κυνηγόσκυλο;;;; αυτοί εκείνο το βράδυ έκαναν στροφή στη μουσική επειδή η ομάδα έκανε ΓΚΟΛ;;;; όχι επειδή μια μπάλα αποφάσισε ξαφνικά να γίνει δίκαιη;;;; Ρε, εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στη Λειψία όπου η ομάδα έκανε δύο γκολ εκτός ΕΛΛΗΝΙΚΑ;; όχι επειδή η μπάλα πήγε εκεί μόνη της, αλλά επειδή ο Σαλάχ είχε μάτια σαν αετού;; κι αυτοί τώρα λένε πως η μπάλα τους ακολουθούσε;; μακάρι όλοι οι τίτλοι να ήταν έτσι ας πούμε;;; Κι όσο για τους στίχους;;; ρετρό;; να σας δείξω εγώ τραγούδι;;; εκείνης της νύχτας στο Γουέμπλεϊ όπου η μπάλα έγινε σαν αστραπή;;;; όχι επειδή έκανε βόλτες, αλλά επειδή η ομάδα είχε ψυχή σαν λύκος;; αυτοί άλλαξαν τραγούδι επειδή έκαναν γκολ;;;; όχι επειδή ένας κύλινδρος αποφάσισε να κυλήσει προς την περιοχή;;;; Και τώρα αυτοί λένε πως η Λίβερπουλ έγινε πρωταθλήτρια επειδή η μπάλα τους αγάπησε;;;; ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, η μπάλα δεν ΑΓΑΠΑΕΙ κανέναν — η μπάλα πάει εκεί που ΞΕΡΕΙ πως υπάρχει συμπαίκτης που την περιμένει!!! Μιλάμε για τίτλους ρε;;;; όχι για στίχους!!! Εσείς εδώ ψάχνετε νούμερα;;;; εγώ ψάχνω τον χαρακτήρα αυτής της ομάδας!!! Την ίδια βδομάδα που αυτοί άλλαζαν τραγούδι επειδή ο Ντούντον έκλεψε ένα γκολ από τη Μαρσέιγ —— εμείς σηκώναμε τίτλο επειδή η ομάδα είχε τρεις φορές περισσότερα γκολ εκτός έδρας!!! Κι αυτοί θυμούνται εκείνον τον αγώνα;;;; εκείνον όπου ο Νούνιεζ έκανε εκείνον τον σέντερ σαν σφυρί;;;; εκείνοι εκείνο το βράδυ έκαναν στροφή στη μουσική επειδή η μπάλα έκανε έναν ακόμα γύρο;;;; όχι επειδή η ομάδα έκανε δουλειά;;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ —— εμείς εδώ θυμόμαστε μία μόνο πραγματικότητα: η Λίβερπουλ βάζει τίτλους επειδή έχει συμπαίκτες που ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ!!! 🔥🔴💪

ρε ντεμπίλες μου τι λέτε εδώ μέσα;; αυτός ο θόρυβος που σηκώνουν όσοι λένε πως η μπάλα έτρεχε μόνη της στις εκτός έδρες τις τελευταίες δύο δεκαετίες;; σαν να μην έχουμε δει τίποτα άλλο εμείς εδώ από το τέλος των 80s! εγώ τότε έκανα τρίχες με τα φορτηγά μου βράδια-βράδυ στο λιμάνι, και θυμάμαι μία μόνο πραγματικότητα: όταν η Λίβερπουλ έκανε γκολ εκτός έδρας δεν άλλαζαν τραγούδι επειδή η μπάλα είχε κάνει κάποιο στανταρ—— άλλαζαν επειδή κάποιος είχε βάλει μπαρούτι εκείνος τον χώρο σαν κυνηγόσκυλο. βλέπω εκεί κάτω τα λάπτοπ ανοιχτά σαν γυαλιά ηλίου στις ταβέρνες της Λεωφόρου Αθηνών —— ρε παρακαλώ;; αυτοί εκείνοι που λένε πως η μπάλα πήγαινε σαν αρουραίος στους Γουόλς Άλλεϋ;;;; εκείνο το βράδυ στο Γουέμπλεϊ όπου ο Νούνιεζ έκανε εκείνον τον σέντερ σαν σφυρί στα τελευταία δέκα —— εγώ θυμάμαι πως εκείνοι οι ίδιοι "τύχοι" έκαναν τρία κόρνερ εκτός επειδή κανείς τους δεν είχε μάθει εκείνη την εποχή να στέκεται εκεί που πρέπει. κι όμως εκείνοι σήμερα τραγουδάνε γιατί η μπάλα αποφάσισε να γίνει δίκαιη;;; κι όταν πιάσανε εκείνον τον αγώνα στη Μαρσέιγ —— αυτή η νύχτα όπου ο Μανέ έκανε τον Σαλάχ σαν σφυρί στο κεφάλι —— αυτοί εκείνοι που άλλαξαν στίχους επειδή ο Σαλάχ έκανε γκολ;; όχι επειδή η μπάλα μπήκε σαν βόμβα;; αλλά ξέρετε τι έκανε εκείνον τον χώρο μαγικό;; επειδή η ομάδα είχε έναν Σαλάχ που στέκονταν εκεί σαν φάρος —— όχι επειδή κάποιος κύλινδρος είχε αποφασίσει να κυλήσει σωστά. αυτή η ομάδα εκείνη την εποχή έκανε γκολ επειδή εκείνοι οι σύλλογοι είχαν ψυχή σαν λύκοι —— όχι επειδή μια μπάλα έκανε χάρη. κι όσο για τους στίχους;;; εκείνοι που σήμερα λένε πως άλλαξαν επειδή η μπάλα πήγαινε εκεί;; εγώ εκεί γελάω επειδή ξέρω πως εκείνος ο τίτλος ήρθε επειδή κάποιος είχε βάλει την ψυχή του στον αγωνιστικό —— όχι επειδή ένας κύλινδρος αποφάσισε να γίνει δίκαιος. και όσοι λένε πως η Λίβερπουλ έγινε πρωταθλήτρια μόνο επειδή η μπάλα τους αγάπησε —— τι να σας πω;; η μπάλα δεν αγαπά κανέναν —— πάει εκεί που ξέρει πως υπάρχει συμπαίκτης που την περιμένει σαν ιερό λείψανο. και να σας πω κάτι ακόμη —— όταν πήραμε εκείνον τον τίτλο το 2024, εγώ θυμάμαι πως πριν από τον τελικό στο Γουέμπλεϊ καθόμουν στο φορτηγό μου στη Ραφήνα και άκουγα τον Φιλ Φόουντεν να λέει πως εκείνοι οι σέντερ που έκαναν εκείνον τον χώρο ήταν σαν σφυριά —— όχι επειδή η μπάλα έκανε βόλτες, αλλά επειδή εκείνοι οι ίδιοι συμπαίκτες είχαν μάθει να ψάχνουν εκείνον τον χώρο σαν ζώα. και εκείνοι εκείνοι που σήμερα τραγουδάνε επειδή η μπάλα τους ακολούθησε;; αυτοί εκείνο το βράδυ έκαναν στροφή στη μουσική επειδή η ομάδα είχε κάνει γκολ —— όχι επειδή κάποιος κύλινδρος αποφάσισε ξαφνικά να γίνει δίκαιος. και όσοι λένε πως αυτοί αλλάξανε τραγούδι επειδή η μπάλα πήγαινε εκεί;; εγώ εκεί γελάω επειδή θυμάμαι πόσες φορές είχαμε κάνει τους τίτλους χωρίς να αλλάξουμε ούτε μία φορά στίχο —— επειδή εκείνοι οι ίδιοι συμπαίκτες είχαν κάνει αυτή την ομάδα κυνηγό —— όχι επειδή κάποιος είχε αποφασίσει να γίνει η μπάλα δίκαιη εκείνες τις νύχτες. τέλος πάντως —— εμείς εδώ ψάχνουμε μία μόνο πραγματικότητα: η Λίβερπουλ βάζει τίτλους επειδή έχει συμπαίκτες που ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ —— και αυτή η ομάδα έκανε τους τίτλους της όχι επειδή μια μπάλα αποφάσισε ξαφνικά να γίνει δίκαιη, αλλά επειδή εκείνοι οι ίδιοι έκαναν αυτή την ομάδα να γίνει κυνηγός σαν λύκοι.

Τι σόι μέρα σήμερα μου φαίνεται;; εγώ εδώ στη γωνία μου μπήκα πριν δέκα λεπτά και άνοιξα τον υπολογιστή μου για να δω τα νέα, κι αυτό το σχόλιο από τον Fotis_PAO μου κόλληκε σαν νύχι στο ξύλο. Ξέρετε τι; Εκείνο το βράδυ στους Γουόλς Άλλεϋ όταν έκαναν τρία κόρνερ εκτός κι εμείς τρώγαμε καρύδια στις κερκίδες;; Αλήθεια, εκείνο ήταν σοκ για όλους εμάς τους μεγαλύτερους — όχι επειδή η μπάλα πήγε εκεί μόνο της, αλλά επειδή τότε ήταν που καταλάβαμε πως αυτή η ομάδα είχε φάει το μάθημά της από τον Κλοπ. Θυμάμαι σα χτες πως εκείνος ο χώρος πίσω από την εστία δεν ήταν κάποιος ουρανός — ήταν ένας δρόμος που μόνο όταν ψάχνεις εκεί σαν κυνηγός τον κάνεις δικό σου. Εκείνο το βράδυ στον πάγκο μας κάθονταν τρεις-τέσσερις βετεράνοι κι είχαν ήδη βγάλει τον Πιρς και τον Νούνιεζ σαν σφήνες εκεί που έπρεπε. Η μπάλα εκείνη την ώρα ήταν σαν σφύρα — χτυπούσε εκεί που υπήρχε συμπαίκτης, όχι εκεί που έκανε περίπατο. Και τώρα αυτοί θυμούνται εκείνον τον αγώνα σαν η μπάλα έκανε όλα μόνη της;; Ρε παιδιά, εγώ εκείνο το γκολ του Κεϊτά στους Τότενχαμ τον περασμένο Οκτώβριο το είδα στην πλατεία της Κυψέλης — όχι επειδή κολυμπούσε σωστά η μπάλα, αλλά επειδή ο Σακό ήταν εκεί σαν καρχαρίας και την πρόλαβε σαν βόμβα. Εκείνο ήταν γκολ που άλλαξε τραγούδι επειδή είχε γίνει δουλειά — όχι επειδή ένας κύλινδρος αποφάσισε ξαφνικά να γίνει δίκαιος. Ποιοι άλλαξαν τραγούδι;; Οι ίδιοι που εκείνο το βράδυ στο Γουέμπλεϊ έκαναν σιγά-σιγά τη μουσική δυναμότερη καθώς η ομάδα μάζευε κάθε εκατοστό εκείνου του αγωνιστικού. Γιατί; Επειδή εκείνοι οι συμπαίκτες είχαν μάθει να ψάχνουν εκείνον τον χώρο σαν ζώα — όχι επειδή η μπάλα τους έκανε χάρη. Εκείνο είναι το μυστικό: η Λίβερπουλ γράφει ιστορία όταν κανείς άλλος δεν υπολογίζει τους τίτλους της. Κι όταν τελειώνει ο αγώνας, αυτοί οι ίδιοι αλλάζουν τραγούδι επειδή έκαναν δουλειά — όχι επειδή κάποια μπάλα αποφάσισε ξαφνικά να γίνει δίκαιη.

Μα τι τρέχει εδώ σήμερα;; Μπήκα στο φόρουμ κι ήρθε η κανάτα ζεστό σπίρτο πάνω στο τραπέζι σαν να μην έφτανε εκείνοι οι "πειραγμένοι" στους Γουόλς Άλλεϋ. Την ίδια βδομάδα που αυτοί άλλαζαν τραγούδι επειδή η μπάλα έκανε βόλτες σαν ψάρι στους Γουόλς Άλλεϋ — εγώ εκείνο το βράδυ έγινα αυτόχθων στην πλατεία της Κυψέλης γιατί ο Σακό είχε πιάσει εκείνον τον χώρο σαν καρχαρίας κι έπαιζε μαζί μας. Την ίδια βδομάδα που αυτοί έκαναν στροφή στη μουσική επειδή ο Κεϊτά έκανε γκολ εκεί στους Τότενχαμ, εμείς σηκώναμε το κεφάλι επειδή η ομάδα είχε πιάσει εκείνον τον ρυθμό που μόνο εμείς ξέρουμε πως κάνει τίτλο. Κι όμως αυτοί λένε πως η μπάλα τους ακολουθούσε;; Μακάρι όλοι οι τίτλοι να ήταν έτσι ας πούμε. Μακάρι να μας έφερνε η μπάλα σπρώχνοντας σαν τρένο εκεί στις τελευταίες στιγμές σαν εκείνον τον αγώνα στη Μαρσέιγ όπου ο Μανέ έκανε τον Σαλάχ σαν σφυρί στο κεφάλι. Αυτοί εκείνο το βράδυ έκαναν στροφή στη μουσική επειδή η ομάδα έκανε γκολ;; όχι επειδή κάποιος κύλινδρος αποφάσισε ξαφνικά να γίνει δίκαιος;; αυτοί ξέχασαν πως η ίδια βδομάδα είχαν κάνει τρεις φορές περισσότερα γκολ εκτός έδρας;;; Πρόσθεσέ μου μία δική μου επιφύλαξη;; Να σας πω την αλήθεια — εγώ εκείνο το γκολ του Ντούντον στη Μαρσέιγ δεν το θυμάμαι επειδή άλλαξαν τραγούδι. Το θυμάμαι επειδή εκείνος ο χώρος είχε γίνει σαν πυρκαγιά εκείνοι οι τελευταίοι δέκα λεπτά — σαν να είχαν βάλει μπαρούτι οι ίδιοι οι συμπαίκτες. Την ίδια στιγμή όμως που αυτοί τραγουδάνε για την τύχη, εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στη Λειψία όπου η ομάδα έκανε δύο γκολ επειδή ο Σαλάχ είχε μάτια σαν αετού κι έφτανε εκεί που κανείς άλλος δεν έφτανε. Και τέλος;; αυτοί που σήμερα λένε πως η μπάλα τους αγάπησε — τι να σας πω;; η μπάλα δεν αγαπά κανέναν — πάει εκεί που ξέρει πως υπάρχει συμπαίκτης που την περιμένει σαν ιερό λείψανο. Αλλά ξέρετε τι είναι πιο σημαντικό;; αυτό που έκαναν εκείνοι οι ίδιοι εκείνοι βράδια — δεν άλλαξαν μόνο τραγούδι. Άλλαξαν τραγούδι επειδή είχαν κάνει αυτή την ομάδα κυνηγό σαν λύκοι. Κι όταν η ομάδα γίνεται λύκος, η μπάλα γίνεται μέρος αυτού του κυνηγιού — όχι το αντίστροφο. 🔥💸

Ρε παιδιά, να σας πω κάτι;; Εμένα αυτοί οι γκουρού του "η μπάλα έκανε χάρη" μου θύμισαν εκείνον τον φίλο που κάθε φορά που κερδίζαμε στο ποτό έλεγε πως τον τύχη είχαν γλύτωσαν επειδή ξύπνησε νωρίς! Αυτή η ομάδα όμως δεν είναι ένας κύλινδρος που ξυπνάει νωρίς — είναι μία ομάδα που έχει μάθει να ψάχνει εκείνον τον χώρο σαν λύκος πάνω στη λίμνη όταν η σοδειά βγαίνει αργά! Βλέπω εκεί κάτω να στέλνετε memes πως άλλαξαν τραγούδι στους Γουόλς Άλλεϋ επειδή η μπάλα πήγε εκεί μόνη της σαν αρουραίος, ενώ εγώ εκείνο το βράδυ έκανα την ίδια κίνηση στον πάγκο μου σαν όλους εσάς — έπινα λίτρο μπίρας εκείνη τη στιγμή και θυμάμαι πως μόνο όταν ο Σακό πήρε εκείνον τον σέντερ σαν σφυρί άρχισα να τραγουδάω! Γιατί; Επειδή εκείνοι οι συμπαίκτες είχαν κάνει αυτή την ομάδα τόσο δυνατή ώστε όταν η μπάλα έφτανε εκεί, ήταν επειδή αυτοί είχαν ανοίξει τον δρόμο με τα πόδια τους! Και τώρα λένε πως η Λίβερπουλ έγινε πρωταθλήτρια μόνο επειδή η μπάλα ακολούθησε εκείνους τους δρόμους;; Μακάρι να ήταν έτσι όλα τα πρωταθλήματα — μακάρι να έκανε όλες τις ομάδες η μπάλα αυτόματο πιλότο! Αλλά εμείς εδώ ξέρουμε την αλήθεια: εκείνες οι νύχτες στους Γουόλς Άλλεϋ όπου κάναμε τρία κόρνερ εκτός, οι ίδιοι δεν είχαν μάθει ακόμα να στέκονται εκεί που έπρεπε. Αυτοί εκείνοι οι ίδιοι σήμερα τραγουδάνε επειδή εκείνοι οι συμπαίκτες έκαναν εκείνη την ομάδα κυνηγό σαν τρελοί! Κι όσοι αλλάξανε τραγούδι επειδή έκανε γκολ η ομάδα;; Να σας πω μία δική μου ιστορία: Την ίδια βδομάδα που ο Σαλάχ έκανε εκείνον τον σέντερ στο Γουέμπλεϊ σαν βόμβα, εγώ έκανα στροφή στο τραγούδι επειδή είχα δει τρεις φορές μέσα στην ίδια περίοδο πως αυτοί οι συμπαίκτες είχαν ψήσει την αντίπαλη άμυνα σαν ζουμιά! Αυτό δεν είναι τύχη — αυτό είναι χαρακτήρας! Η μπάλα δεν αγαπά κανέναν — πάει εκεί που ξέρει πως υπάρχει κάποιος που την περιμένει σαν ιερό λείψανο! Κι εγώ εκεί που τραγουδούσα εκείνο το βράδυ δεν έκανα τίποτα άλλο παρά να υψώνω το κεφάλι επειδή είχα δει δουλειά — όχι επειδή κάποιος κύλινδρος είχε αποφασίσει ξαφνικά να γίνει δίκαιος! Αυτοί εδώ ξέχασαν πως την ίδια βδομάδα όπου άλλαξαν στίχο επειδή έκαναν γκολ στο Λάτσιο, η ομάδα είχε τρεις φορές περισσότερα γκολ εκτός έδρας από αυτούς τους τύπους που σήμερα γράφουν μανιφέστα περί "τύχης". Τι λέτε;; Αυτοί εδώ ψάχνουν νούμερα ενώ εμείς ψάχνουμε τον χαρακτήρα αυτής της ομάδας! Την ίδια βδομάδα που άλλαξαν τραγούδι επειδή ο Μανέ έκανε τον Σαλάχ σαν σφυρί στη Μαρσέιγ, εμείς σηκώναμε τίτλο επειδή εκείνοι οι συμπαίκτες είχαν μάθει να κυνηγάνε σαν λύκοι! Κι όταν τελείωσε ο αγώνας, άλλαξαν τραγούδι επειδή είχαν κάνει αυτή την ομάδα κυνηγό — όχι επειδή η μπάλα είχε αποφασίσει ξαφνικά να γίνει δίκαιη! 🔥💸