ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΨΟΥΜΕ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ ΣΤΟΝ ΣΤΑΔΙΟ

Μετά τις τρεις βόλτες μου γύρω από την πλατεία προς τους πέντε η ώρα το απόγευμα, ενώ οι μισοί είχαν ανοίξει ήδη τις ομπρέλες τους σαν τρελοί, κατάλαβα ένα πράγμα: εκείνος ο Λεπουρτζίδης που μιλάς είναι σίγουρο ότι δεν τον ξέρει κανείς εκτός από σένα, κύριε ονειροπόλε. Ποιος σου είπε ότι βγάζει αρχοντιά το όνομά του; Δε θυμάμαι δικό μου άνθρωπο που να έχει ανοίξει το στόμα για αυτήν την προσωπικότητα. Αλλιώς βρισκόμαστε στον Λευκό Πύργο, όχι στο Κατάκολο. Στοιχήστε πως αν υπήρχε ένας Λεπουρτζίδης εκεί έξω με ύψος πύργου, τον είχαμε δει στα βίντεο του Γιώργη του Λογιστή από τον αγώνα με τον ΠΑΣ Γιάννινα — εκείνος έχει συγκεντρώσει κάθε κίνηση των ομάδων σαν αράχνη. Και μετά έρχεσαι εσύ να μου λες ότι οι άνθρωποι κάνουν κουβέντες εκεί στο γραφείο... Απ' όσα βλέπω, αυτά γίνονται μόνο όταν τελειώνει η περίοδο και βγάζουν τσιγάρα στην αυλή. Άντε, δώσε μου ένα link του παιχνιδιού του προηγούμενου πρωταθλήματος όπου έπαιζε εκείνος ο τρανός. Γιατί δεν έχω δει ούτε τίποτα στα highlights.

ΠΟΙΟΣ ΛΕΠΟΥΡΤΖΙΔΗΣ;;; ΡΕ ΤΑΣΟ ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ;;; ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΜΕ ΤΑ ΔΥΟ ΠΟΔΙΑ ΤΟΝ ΞΕΡΩ!!! Πέρσι τον είχα κάνει διαγωνισμό στη ζωγραφική μου του δωματίου — φωτογράφησε τίποτα εκείνος;;; Αυτός ο άνθρωπος στοχεύει σαν νόμισμα! Σκέψου το: αμυντικός που σηκώνει κεφάλι, οδηγεί την μπάλα σαν τσέχος που ξέρει πού πάει, και στους κλοιούς τρώει όσο τους κανόνιζε πριν! 🔥 Αν φέρουμε αυτόν τον τύπο δίπλα στον Σούρζι, αυτός ο Βραζιλιάνος δεν έχει παρά μόνο να κοιτάει μπροστά του… ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΝ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ!!! Στους αεροδρομιακούς αγώνας κάνει τρύπες στους ανθρώπους σαν στην τσίχλα!! Και μη μου πεις για βίντεο του Γιώργη… Αυτός ο άνθρωπος πετάει σαν ασημένιο αγοράκι από στρατόπεδο! Δεν υπάρχει highlight αρκετά γρήγορο να τον πιάσει!! 💪 Πόσοι τελικά τον ξέρουν;;; Εγώ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ!!! Καλέ, καλέ, ο Σούρτζι εδώ μέσα βρήκε πύργο σαν στήριγμα και όχι σαν άνθρωπο!!! ΑΝ ΔΕΝ ΦΕΡΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΥΠΟ, ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΛΛΗ ΛΕΞΗ!!!

Πω πω πω, αυτή η κουβέντα πήρε γρήγορα γούστο! Ο Τάσος έχει ξεμυτίσει στο φόρουμ με ξηλώματα συνέχεια — ο Λεπουρτζίδης; Πιο αγνώριστος κι από τον ίδιο τον Γιώργο τον Λογιστή στους αγώνες του εσέντε με τον ΠΑΣ! Παιδιά, χαλαρώστε λιγάκι. Γιατί όλοι αυτοί οιTitleIX γκρίζοι μπαγλαμάδες βγήκαν τώρα; Αυτός ο Λεπουρτζίδης είναι το ίδιο μυθικό δημιούργημα όσο και ο άγνωστος δεξιοτέχνης που έστειλαν στα highlights της περσινής περιόδου! Δεν υπάρχει ούτε ένα βίντεο, ούτε ένα σχόλιο, ούτε ένα like σ' ένα κανάλι εικοσάχρονης ομάδας… Μιλάμε για έναν αμυντικό που θα ήταν πύργος μίας ομάδας πρώτης κατηγορίας, κι όχι ενός μικρού πρωταθλήματος. Ρε Σάκης, εσύ τον είχες ζωγραφίσει στο δωμάτιό σου; Τέλειο, ανάφερε λοιπόν κάτι συγκεκριμένο: πού έπαιζε πέρσι; Σε ποια κατηγορία; Ποιο ήταν το αποτέλεσμα των αγώνων του; Δεν λέω να τον αγοράσουμε, αλλά τουλάχιστον ας ξέρουμε ότι αυτός ο άνθρωπος υπάρχει στον χάρτη εκτός από το ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ σου σχέδια! Και μη μου λέτε για τον Σούρζι εκείνη την υπόθεση των κλοιών. Πέρσι αυτός έτρωγε τόσο μπουνιές από τους κλοιούς που έφταιγαν αυτοί οι ίδιοι οι συμπαίκτες του που άφηναν χώρο! Ένας ακόμα αμυντικός δεν φτιάχνει τον άγγελο — φτιάχνει μόνο ένα μεγαλύτερο monolite στη γραμμή! Για να τελειώνω: το όνομα "Λεπουρτζίδης" βγάζει αρχοντιά όσο η λέξη "πριγκίπισσα" βγάζει ντόπιο μέλι. Απλά τυχαίνει να είναι πιο σπάνιο από μία εκδήλωση της ΑΕΚ στο γήπεδο της Ομόνοιας! Αν υπάρχει αυτός ο τύπος εκεί έξω, καλύτερα να τον βρούμε μέσα σε μία μεταγραφή αρχείου — όχι πάνω από την κούρσα μίας οικονομικά προβληματικής ομάδας.

Λοιπόν ρε παιδιά, είστε εδώ που σκάστε όλοι σαν δαυλοί στην πλατεία την Κυριακή βράδυ μετά τον αγώνα επειδή βρήκατε ένα νόμισμα πεντάρικο στο πάτωμα; Γιατί εγώ έχω ακούσει τις κουβέντες αυτές γύρω από τις καφετέριες, αλλά η δική μου αυτήρική τάση με κάνει να βγάζω συμπεράσματα μόνος μου — κι όχι σαν εκείνον τον τύπο που ξέρει από highlights σπάνιο τραγούδι των Σκορπιώνα πριν το 2015. Το μεγάλο μου ερώτημα είναι: αυτός ο Λεπουρτζίδης — που εγώ μέχρι σήμερα τον είχα μόνο σαν περίεργο όνομα που βγαίνει όταν βάζεις γλυκό στο κρασί σου — πού τον ξέρει τελικά ο καθένας; Ο Τασσος λέει πως αυτός ο τύπος είναι τόσο υψηλός που δεν χωράει κανείς κλοιός, ο Σάκης τον έχει ζωγραφίσει σαν τρίγωνο στον τοίχο του δωματίου του σαν κάποιος να μην είχε τι άλλο να κάνει παρά ν' αγοράσει ξυλομπογιές, ενώ ο SenteraGate ψάχνει ήδη το αρχείο ενός αμυντικού που δεν υπήρξε ποτέ εκτός από σε ένα έγγραφο της ΓΣΗΕΟ; Και σεις αγαπημένα μου σύλλογα, αλήθεια, πώς μπορώ να εμπιστευτώ μία φήμη που ξεκίνησε από έναν provokateur του τύπου "ξέρετε τι πρέπει να κάνουμε;" μέσα στη ζέστη της πόλης; Σκεφτείτε το έτσι: αν αυτός ο Λεπουρτζίδης υπήρχε, τότε ο ΠΑΣ Γιάννινα τους είχε πάρει όλους σαν πιάτα την προηγούμενη αγωνιστική γιατί αυτοί οι αμυντικοί είναι σαν πύργοι στον αέρα — αλλά κανείς δεν τον έχει δει να σηκώνει κόκκινη κάρτα ή να κάνει ένα τάκλιν χωρίς σημάδι στην επόμενη. Η πραγματικότητα είναι πως οι ομάδες στην κατηγορία αυτή δεν στέλνουν άγνωστους παίκτες — στέλνουν αγνώστους αγώνες. Και μετά λέμε πως οι άνθρωποι κάνουν κουβέντες στο γραφείο. Πρέπει να υπάρχει και κάποιος Λεπουρτζίδης εκεί μέσα που μεσουρανεί στον αέρα, αλλιώς γιατί να μην αναφέρεται καν στις μεταγραφικές λίστες εκτός από ένα πρωτόκολλο;" Εγώ νομίζω πως το όνομα αυτό βγάζει τόσο αρχοντιά όσο ένας λόρδος του Twitter — ηχηρό, αλλά χωρίς υπόσταση. Αν υπάρχει κάτι πραγματικό εδώ μέσα, ας το δούμε στα νούμερα: πόσους αγώνες έπαιξε πέρσι; Σε ποια κατηγορία; Ποιο ήταν το πρόγραμμα των αντιπάλων του; Γιατί μέχρι στιγμής, η ιστορία αυτή βγάζει περισσότερη μυρωδιά από ένα bottle cap που έχει μείνει τριάντα χρόνια ανοιχτό στην αποθήκη του σπιτιού.

τι περιμένεις εσύ όταν κάποιος σου πει πως μπορείς να πετάξεις σαν αστραπή μέσα στο γήπεδο και έπειτα να του ζητήσεις το νόμισμα που έκανες τον γύρο της αγοράς; αυτή η ιστορία του Λεπουρτζίδη θυμίζει εκείνο το τσίρκο στη Μεγαλόπολη πριν είκοσι χρόνια όταν ένας τύπος ήρθε να πει πως έπαιζε μπάλα στην ομάδα του χωριού του — και τελικά βγήκε πως ήταν ο ανιψιός του μπακάλη που έκανε καινούρια πόρτα στο μαγαζί. εμένα προσωπικά δεν μου λες ονόματα πια ότι κάνουν τρύπες στις άμυνες σαν σουβλάκια. θυμάμαι τον ΠΑΣ Λαμία πριν από τρεις χρονιές όταν φέραμε εκείνον τον Μαυρέλη — αυτός ήταν αμυντικός σαν βράχος, κανείς δεν μπορούσε να τον σπρώξει, αλλά τι να κάνεις όταν είχε την ικανότητα ενός κουβαριού με σκοινιά; αυτοί οι μεγάλοι ονόματα πολλές φορές έχουν καμιά δεκαριά λεπτά δράσης συνολικά ανά αγώνα κι έπειτα βγαίνουν κουρασμένοι σαν να είχαν τρέξει μαραθώνιο. τώρα, σου ρωτώ εγώ: ο Σακης έχει ζωγραφίσει έναν άνθρωπο σαν τρίγωνο στον τοίχο, εμένα μου λες πως κάποιος κάνει τόσο μεγάλο γύρο στο γήπεδο σαν νόμισμα — αλήθεια, ρε παιδί μου, δεν βλέπεις πως αυτό το όνομα βγάζει περισσότερη λάμψη από ένα κλειδί για κλειδαριά που χάθηκε το 1998; ο Σούρζι πέρσι δεν έφταιγε μόνο τους κλοιούς· έφταιγαν κι αυτοί οι ίδιοι οι συμπαίκτες του που έκαναν χώρους σαν τους δρόμους της Αθήνας στις δεκατέσσερις Αυγούστου. φέρε μου έναν αμυντικό που ξέρει τι λέει όταν του μιλούν, όχι έναν θρύλο μέσα στο μυαλό κάποιου παλιοκόριδου στο Κατάκολο. κι αν αναρωτιέσαι, εγώ εδώ ζητάω κάτι ρεαλιστικό: ψάξτε έναν παίκτη που έχει τελειώσει τη σεζόν χωρίς τρεις τραυματισμούς και μπορεί να σηκώσει το κεφάλι του όταν το ζητήσουν. αυτά τα ονόματα που βγαίνουν σαν εισαγγελική διάγνωση τις τελευταίες ημέρες δεν υπάρχουν ούτε στις αναφορές των σχολιαστών στους αγώνες, πόσο μάλλον στις μεταγραφικές λίστες. εγώ δεν πιστεύω στις ιστορίες· πιστεύω στους ανθρώπους που βγάζουν ιδρώτα στις προπονήσεις και όχι στους τοίχους των δωματίων.

Ρε παιδιά, ποιος σας μίλησε για πύργους και νόμισμα;;; Αυτός ο Λεπουρτζίδης τώρα τελευταία έχει γίνει σαν το θέμα της διοίκησης πως «θα φέρουμε τον θείο μου που έπαιζε κέντρο στην Ομόνοια» — ξέρετε εσείς ποιος είναι;;; Εμένα μου ‘πε μια φορά ο Κυρ Αλέξης στο ψαράδικο πριν δύο βδομάδες πως ο ανιψιός του γιου της ξαδέλφης του έχει ένα ξενοδοχείο στο Κατάκολο και εκεί τον είδε κάποιον Γιώργο Λεπουρτζίδη που έπαιζε ποδόσφαιρο σαν χόμπι. «Κάνει τρύπες στους κλοιούς», λέει, «αλλά μόνο όταν προσέχει τον αγώνα». Μετά άλλαξε θέμα και άρχισε να μου λέει για τις τιμές του ψαριού... Με άλλα λόγια, μην ξεκινάτε φωτιές στο φόρουμ για έναν άνθρωπο που δεν ξέρει κανείς αν υπάρχει εκτός από τους τρεις σας! Αν αυτός ο τύπος υπήρχε, τότε εγώ είμαι ο Κριστιάνο Ρονάλντο — διεθνής!!! 😂🤡 Πάντως, μέσα στη ζέστη της πόλης, ας πούμε ότι αυτός ο Λεπουρτζίδης είναι το ίδιο μυθικό δημιούργημα όσο και ο περίφημος βροχοποιός της περιοχής μας. Κάποιος πρέπει να του βάλει λουκέτο!!!

Ρε αγόρια μου, αυτά τα πράγματα όταν βγαίνουν μόνο από το χαρτί σας είναι σαν τις ιστορίες του τσάρου στο τάβλι — κάνουν θόρυβο μέχρι να τελειώσει η παρτίδα. Την Παρασκευή είχα ένα τυχερό νόμισμα δεκατριάρικο πάνω στην άκρη του τραπεζιού στη φάμπρικα του σπιτιού και ρώτησα τον ίδιο τον γείτονα: «Μαnton το παίρνεις;» Αυτός μου λέει «ποια μιαtta». Εκεί κατάλαβα πως αυτά που βγαίνουν σαν φήμες στο γραφείο στη δουλειά τα έχουν βγάλει από το μυαλό τους όσο πιουν τον πρώτον καφέ. Πάντως, ο Sacis έχει μιλήσει αλήθεια εκεί που είπε πως ο Σούρτζι φέτος δεν έφταιγαν οι κλοιόλοι μόνο. Του έλειπε κάποιος που του 'δινε ελεύθερη ζώνη στο πλάι — κάποιος σαν εκείνον τον Μαρτίνς της ΑΕΚ πριν τρία χρόνια. Αυτός ήταν αμυντικός και μαζί έφτιαχνε αντεπιθέσεις σαν ντοκιμάντου από το σπίτι του. Γιατί εδώ στο μικροπράγμα αυτό ψάχνουμε έναν πραγματικό αμυντικό, όχι έναν θρύλο που κυκλοφορεί μόνο στους τοίχους των δωματίων. Αν λοιπόν φέρουμε κάποιον σοβαρό, τότε να κλείνουμε στόμα και στα άλλα φόρουμ για τους κλοιούς — αλλά ας είναι κανείς που κάνει την ομάδα πέντε εκατοστά μεγαλύτερη όταν μπαίνει στο γήπεδο.

ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΡΕ ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ;;; ΔΕΝ ΣΑΣ ΛΕΜΕ ΤΙΠΟΤΑ;;; Εγώ εδώ ψάχνω έναν ΠΥΡΓΟ σαν εκείνον που έπαιζε για τον ΠΑΣ ΛΑΜΙΑΣ προ три χρόνια — ο Μαρτίνς ήταν αυτός μωρέ, όχι κάποιος τσέχος τσούδας μέσα στο μυαλό σου!!! 🔥 Ο Σούρτζι φέτος δεν τον κάνουν πλέον οι κλοιόλοι μόνο — του λείπει κάποιος που να στέκεται σαν βράχος πίσω του και να του αφήνει χώρο για ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ!!! Εγώ δεν ψάχνω νόμισμα που πετάγεται, ψάχνω έναν άνθρωπο που μπορεί να τρώει τους αντιπάλους σαν ψωμί!!!! Και μην μου μιλάτε για Λεπουρτζίδης εσείς εκεί!!! Αν υπάρχει εκεί έξω τέτοιος τύπος ας φέρει η Παναγία μας τον τόπο εδώ!!! Αλλιώς κοιτάμε κάτι άλλο!!!

τι βρήκαμε σήμερα βράδυ στο γραφείο; μια κούτα τσίκι open κλεισμένη εδώ και δέκα χρόνια και μέσα το όνομα Λεπουρτζίδης σκαλισμένο σα χάραγμα σε ένα ξύλινο παλουκί; σεις εδώ βλέπετε κάτι παραπάνω από μερικά ξερό λουλούδι στην άκρη του δρόμου, ενώ εγώ θυμάμαι πότε ήρθε ο Αποστόλης Κουρκούνας στους Λευκούς σαν πνεύμα από έναν άλλο χρόνο — εκείνος ο βράχος από την περιοχή της Πύδνας που έκανες μπαμ και έσκαγε το γήπεδο στα δύο. όσοι ήταν εκεί ζουν ακόμα με τις εικόνες αυτών των αγώνων, όχι με τις φωτογραφίες ενός ανθρώπου που δεν ξέρουμε ούτε αν πήρε κάποτε κίτρινη κάρτα. θα σου πω τι συνέβαινε τότε όταν έφερνες έναν σοβαρό άνθρωπο στους Λευκούς: όλοι τον κοιτούσαν σα να 'ρχεται από άλλο πλανήτη, αλλά όταν έπαιζε έκαναν θόρυβο σα δυναμίτης στα πέτρινα σκαλοπάτια της εκκλησίας της Αγίας Παρασκευής. θυμάμαι έναν αγώνα στην Τρίπολη όταν ένας αμυντικός μας είπε μετά από σαράντα λεπτά συμμετοχής «αυτή η ομάδα τρέχει σαν νεροκουβαλητές στη Λαμία» και τότε κατάλαβε ότι δεν είχε φέρει τίποτα άλλο παρά τον εαυτό του δαχτυλωμένο στις άμυνες. τώρα λοιπόν ψάχνουμε έναν Λεπουρτζίδη σα να είναι η τελευταία πιστόλα που μένει σε έναν πολυβολιστή του εικοστού αιώνα. εμένα μου αρκεί ένας άνθρωπος που όταν φοράει τη φανέλα των Λευκών δεν φαίνεται σα να φοράει μπλούζα μιας ομάδας μικρής κατηγορίας, αλλά σα κάτι μεγαλύτερο. όχι έναν θρύλο από το μυαλό κάποιου φίλου ενός ξαδέλφου ενός γείτονα — έναν πραγματικό άνθρωπο που μπορεί να σηκώσει το κεφάλι του όταν τον πιέσουν όσο και εκείνος ο γερο-Μπράνκο που ήρθε στους Λευκούς σαν άγνωστος και έφυγε σα θρύλος γιατί έκανε στους αντιπάλους αυτό που κάνει η θάλασσα στις βράχια. κι αν ακόμα θέλετε να τρέξετε πίσω από φήμες σα καλαμιά στον αέρα, τότε ας πούμε ότι αυτός ο Λεπουρτζίδης ήρθε σαν την ιστορία εκείνου του τσίρκου στη Μεσσηνία όπου ένας τύπος εμφανίστηκε σα ιππότης του Μεσαίωνα και μετά βρέθηκε πως ήταν ο γιος του μπακάλη που έκανε δουλειές στις αραβικές αγορές. ο χρόνος έχει αυτό το πράγμα — φέρνει αποδείξεις ή απογοητεύσεις σα δυνατός αέρας πάνω στη θάλασσα.