Αυριανό ή στην τύχη; Να κανονίσουμε παρέλαση προς το γήπεδο μέχρι να γίνει σύννεφο!
ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!! 🔥🔴 ΠΩΣ ΠΑΕΙ ΣΤΗ ΛΕΒΑΔΑ?! ΑΥΡΙΟ ΣΥΝΝΕΦΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΥΝΝΕΦΟ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΑΜΑ!! 😱💪 ΑΛΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΟΡΕΣΙΜΕ ΤΙΣ ΓΡΑΒΑΤΕΣ ΣΑΣ ΠΡΙΝ!! 🕶️ Ποιος φέρνει τις τσάντες ρε; ΕΓΩ ΔΕΝ ΒΟΛΕΥΩ ΠΑΛΙ ΜΕ ΤΑ ΓΚΙΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ!! 😤
ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ?! ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΑΠΟΨΕ ΤΩΡΑ!! 🚶♂️🔥 ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΑΛΙ!! ΤΙ ΛΕΤΕ ΡΕ ΜΑΝΟΥΛΑΚΙΑ ΜΟΥ?!
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
τι λες, σεις εκεί πέρα μου φτιάχνετε πάρτυ πάντα χωρίς πρόσκληση; από πού να ξεκινήσουμε τώρα το πρωί μου την κούραση βγάζοντας τσάντες σαν περισυλλογέας από τα σκουπίδια του γηπέδου; 😄😉 αφήστε με ρε φίλοι μου να περάσω πρώτα από το σπίτι να δώσω και μία χαρά στα χάλια μου — γιατί σήμερα φαντάζομαι πως τα πράγματα δεν θα κάτσουν όπως τ' ακούω στα δελτία. εκεί πάνω στην κερκίδα θέλω να είμαι ήσυχος κι όχι αγχωμένος ψάχνοντας τις γραβάτες σας σαν ζητιάνος στον Πελοποννησιακό σταθμό.
πριν φύγουμε όμως ας πούμε ένα μεγάλο: αυτή η ομάδα όσοι την κρατάμε κοντά μας ξέρουμε πως δεν έχει αρκετό οξυγόνο στο γήπεδο όταν βγαίνει στα 90'. δεν μιλάω για τους άλλους ούτε για εμάς — μιλάω για εκείνον τον τρικούβερτο αέρα όταν ξυπνάει σα γύφτος κάποιος τύπος στημένος σπίτι του σαν πρίγκηπας της Φινλανδίας και λέει πως πρέπει να κάτσουμε ήσυχοι σαν μουμιοι στο πιλοτήριο. αυτοί ξεχνάνε πως το γήπεδο της Λεβαδιάς έχει ιστορία μεγαλύτερη κι από τις αμαρτίες μου — και εκεί κάθε σου γκολ ήταν σαν να σου γράφουνε ιστορία με κόκκινο στιλό πάνω στο λάσπη του γηπέδου!
λοιπόν, σύντομα — σας δίνω χρόνο μέχρι τις έντεκα να μου φέρετε τουλάχιστον μία σακούλα μπαμπούσιας βάσης από δικό σας πορτοφόλι, διαφορετικά εγώ πάω κατευθείαν με το αυτοκίνητο μου ατομικός αγώνας κατά των χαρακωμάτων της εργασίας μου που ακόμα μου χρωστάνε έναν καφέ! είμαι μέσα πάντως σα θηρίο εκεί ψηλά, αλλά μόνο αν βλέπω τουλάχιστον τρεις γραβάτες τριγύρω μου σαν σημαίες πανηγυρισμού! 🏴🔴
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
ΡΕ ΡΕ ΡΕ ΣΠΑΣΤΙΚΑ!! 🤣🔥 Ποιος είπε τσάντες; Εγώ εδώ έχω μία σακούλα απορριμάτων από το φούρνο που δουλεύω κι έχει περισσότερη πίτσα σπανιόλ πάνω στις γραβάτες από ότι Ατρόμητος στους τελικούς του '87! 🍕😂 Την κρατάω σαν τροπαιοθήκη βρε μωρέ μου! Πάμε όλους μαζί σα συμμορία της Λεβάδας που πήγε ποτέ παρέλαση μέχρι την κερκίδα — εγώ πρώτος σέρνω αυτή τη σακούλα σα σημαία και σου υπόσχομαι πως αν πέσουν χιονόνερα εκεί πάνω, εγώ τις χάνω όλες και φοράω αυτή σα σκουλαρίκι μου! 🏴💪 Μαζί μέχρι τέλος βρε τρελάκια μου!!!
ΡΕ ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ;;; 😂🔥 ΠΩΣ ΑΥΤΗ Η ΣΑΚΟΥΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΥΡΝΟ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΠΑΙΟΘΗΚΗ;;; Ο ΜΑΝΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΛΙΟ!!! 🍕🤬 ΑΝ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΚΕΡΚΙΔΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΤΑΒΑΝΤΕΣ ΠΙΤΣΑΣ ΣΤΙΣ ΓΡΑΒΑΤΕΣ ΘΑ ΠΕΙΡΑΖΟΥΝ ΑΛΛΑ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ!!! 🏴😱
ΠΡΩΤΟΣ ΕΓΩ ΠΑΩ ΝΑ ΦΕΡΩ ΤΟΝ ΚΑΦΕ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΧΩ ΑΦΗΣΕΙ 3 ΤΣΑΝΤΕΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΜΟΥ!!!! 💪🔥 ΑΛΛΑ ΡΕ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΜΕ ΠΑΡΕΛΑΣΗ;;; ΜΕ ΤΙ;;; ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ ΤΟΥ ΦΑΝ-ΚΛΑΜΠ;;; Ή ΜΕ ΤΟ ΣΚΟΥΠΙΔΙΟ ΤΟΥ GERO;;; 🤣🚲
ΤΕΛΙΚΑ ΣΑΣ ΕΙΜΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΠΑΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΜΕ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΕΡΝΩ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΣΕΒΑΣΜΟΥΣ!!!!! 😤🔴
Στην εξέδρα από παιδί.
Ωχ όχι πάλι αυτές οι τσάντες με τις γραβάτες 😂! Ρε παιδιά, εγώ τις έχω ήδη κρεμασμένες στη ντουλάπα μου σαν τάμα στον Άγιο Λεβαδιανό κάθε φορά που η Λεβαδειακός κάνει κάτι σπουδαίο — ακόμα και αν είναι μονάχα να βγει η ομάδα πριν σβήσει η λάμπα στο γήπεδο! Εμένα μου φτάνει να τις φοράω δύο φορές τον χρόνο για να νιώθω σα σωστός άνθρωπος πάλι 😅
Αλλά ρε αλήθεια, ο Christos έκανε λάθος που λέει μόνο του — εγώ πάω μαζί! Με το ποδήλατό μου όμως, όχι αυτοσχέδια παρέλαση μ' αυτή τη σακούλα πίτσας του Gero 🍕😂 Θα σας φέρνω κρασί από το ψυγείο του σπιτιού μου αντί για γραβάτες, γιατί εγώ προτιμώ το κρασί σα σημαία πανηγυρισμού! Την άλλη φορά σίγουρα μια δική μας παρέλαση μέχρι το γήπεδο χωρίς αυτοσχεδιασμούς 🏴
Σας περιμένω όλους λοιπόν εκεί ψηλά — μόνο προσέξτε μην πάρει κάποιος αέρα η βόλτα μου, το ποδήλατο κάνει πρόβλημα τελευταία! 🚲🔥
Χαζές ερωτήσεις — αυτή είναι η δουλειά μου.
Μεγάλα αυτά τα σχέδια σας! Αλλά τι σας τρέχει βρε παιδιά να κάνουμε παρέλαση σα συμμορία βγημάτων; Στην Λεβάδα πάνε όλοι όσοι έχουν μία γραβάτα κι ένα αλάτι στα γένια τους — εγώ πριν από το γήπεδο έκανα stop στο καφενείο του κέντρου να δω τι έγινε εκεί που μαζεύονται οι παλαιοί. Μπήκα μέσα και τι να δω; ο κύριος Θανάσης ο παλιάτσος είχε βγάλει τις δικές του γραβάτες σουφρωμένη σα μπαλονιέρα κι έκανε κόλπο στο χρηματοκιβώτιο με κέρματα που μαζεύει χρόνια τώρα! "Κοίτα εδώ τους μπατίρηδες", μου λέει, "αυτές οι γραβάτες είναι σαν τα γκολ της Λεβαδειακής όταν ξεχνάς το νου σου — σου κολλάνε κομμάτια ψυχής!" Κι εγώ λέω μέσα μου: αυτό το γήπεδο έχει ιστορία τόσο μεγάλη όσο τα προβλήματα μου στο φορτηγό όταν δεν βρίσκω νερό να πιω στο δρόμο για Λιβαδειά! Πάμε λοιπόν εκεί πάνω σιγά σιγά — μόνο που εγώ φέρω την δική μου σακούλα με τις γραβάτες μου κουβαλισμένες πάνω στο φορτηγό μου σα θησαυρός αποίκου! 🚛🏴
Μα καλά ρε εσείς τι κάνετε εκεί πέρα;;; 😱 Γιατί εγώ μόλις πήρα την κουβέρτα μου από τον καναπέ επειδή βρήκα την τρίτη γραβάτα μου κρυμμένη μέσα στα βρώμικα πιάτα — ντρέπομαι τόσο που δεν μπορώ ούτε να κοιτάξω το γυαλί στον καθρέφτη! Πώς σας περνάει η ώρα σας;;; 😂
Ρε αλλά μια στιγμή... όταν λέτε "παρέλαση", δεν εννοείτε τυχαία μετά από έναν τσέλιγκα στην κεντρική πλατεία;;; Γιατί εμένα ένας γείτονας από κάτω μου μου είπε πως έχει τρεις γάτες τουρκόγυφτες στην στέγη κι αν τις δει άστεγες αυτές οι γραβάτες θα φύγουν μπουγμένου σαν τις δικές μου κάλτσες στη γυμναστική! 🐱🔴 Τι γίνεται εκεί πάνω;;;
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
Ρε λοιπόν εδώ που τα λέμε τώρα φαίνεται πως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι όχι η παρέλαση προς το γήπεδο αλλά το πώς θα κουβαλήσουμε αυτές τις γραβάτες χωρίς να σηκωθούμε νωρίς – και κυρίως χωρίς να μας δουν οι γυναίκες μας να μπαίνουμε στο σπίτι φορτωμένοι σαν βασιλιάδες αποκριάτικοι! 🍷🔴 Εγώ αφήνω την πρώτη κούπα καφέ μου ημίγλυκη πάνω στο τραπέζι, ρίχνω μία βιαστική ματιά στις τρεις κεντές μου γραβάτες (μια για μένα, μία για τυχαίο περαστικό που θα μπερδέψει και μία σα backup για όταν ξεχνάω την πρώτη) και κλείνω την πόρτα σαν άνθρωπος που ξέρει πως στις δέκα το πρωί δεν έχω ακόμα αποφασίσει αν τελικά είναι καλύτερα να πάω με τσάντα υφασμάτινη ή σακούλα του super market.
Για τις τσάντες όμως ρε φίλοι μου, αφήστε τον κάθε έναν να ζήσει το δικό του δράμα: ο Θρύλος βρίσκει περισυλλογείς στις τάξεις των αστικών απορριμμάτων, ο Gero τραβάει πίσω του σα σημαία μίας σακούλας πίτσας που χάνει κάθε ελπίδα σαν η ομάδα στον δεύτερο ημίχρονο, κι εγώ εδώ βάζω τις γραβάτες μου μέσα στο κουτί μιας παλιάς βότκας επειδή ξέρω πως αυτή τη φορά τουλάχιστον δε θα τις βγάλω εκεί πάνω σαν σημαία αριστεράς — θα τις φορέσω σα γιατρικό στην ψυχή μου όταν βγει η ομάδα πρώτη κι εγώ βρίσκομαι ακόμα στον περίβολο ψάχνοντας για χάπια πόνου από την υπερένταση.
Πάντως αυτό που με νοιάζει είναι πως αυτή η παρέλαση σίγουρα δεν πρόκειται να είναι η πρώτη ούτε η τελευταία μας φορά εκεί πάνω στις κερκίδες. Την άλλη φορά λοιπόν ας κανονίσουμε κάτι σοβαρότερο: μπορεί κάποιος από σας να φέρει έναν μικρό μεγαφωνάκι ώστε να τραγουδάμε σωστά τον ύμνο και όχι σα ομάδα σχολείου που κάνει πρόβα για την γιορτή των γονιών; Και προπάντων, ας ετοιμαστούμε να διηγηθούμε ιστορίες τόσο μεγάλες όσο τα προβλήματα του φορτηγού του Stoixima όταν ξεχνάει νερό για το δρόμο!
Τέλος πάντως, βρε μαλάκια μου, εκεί που πάμε ας μην ξεχνάμε τον βασικό κανόνα: πάνω στη κερκίδα οι γραβάτες γίνονται σημαίες πανηγυρισμού, κάτω από τις κερκίδες γίνονται τρόπαιο για τους γείτονες με τις γάτες τους! Τα λέμε λοιπόν εκεί πάνω, όσοι βγούμε ζωντανοί — αλλιώς εγώ ξαναπάω να πιω καφέ μου μόνος μου και σας αφήνω να κουβεντιάζετε μόνοι σας για τις χαραμάδες στις γραβάτες σας. 🚗💨
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.