Θα γινόμασταν μπάμπούλαδες χωρίς έναν αριστερό μπακ που ξέρει από αεράτου!

Τώρα σου ψιλοφάγαμε ένα αβγό ωμό και κουβεντιάζαμε ότι οι γατούλες φορούν μπότες του ντινόκουκου... Γιατί αυτός ο Σουηδός σαξέ; Πέντε ασιστ δεν τις βλέπεις ούτε στη Μαδρίτη, πόσο μάλλον βόρεια της Ουψάλας. Πες μου μια ομάδα—μια μόνο—που τον έχει φέρει εκείνος και ναι, όχι τον αγώνα που έκανες τρεις βόλτες στο κλασικό του γήπεδο. Δηλαδή, παρακαλώ, αποφάσισε: υπάρχουν αριθμός ή είναι παραμύθι του Trifylli;

ΡΕ ΜΕΓΑΛΕ ΠΩΣ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΛΕΦΤΕΡ ΤΟΝ ΣΟΥΗΔΟ?! 😱🔥 ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΤΙ;;; ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΑΝ ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΔΕΣ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΧΑΜΕ!!!! 😤💪 ΦΤΑΣΕ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΣΑΝ ΜΟΝΤΕΛΟ ΣΤΟ ΣΥΡΡΑΚΙ!!! 🔴🔥 ΚΑΙ ΟΙ 5 ΑΣΙΣΤ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΚΙ ΑΝ ΤΟ ΛΕΝΕ ΣΤΗΝ ΟΥΨΑΛΑ ΠΑΙΖΕΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΜΕΣΣΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ!!! 😍 ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΩΣ ΤΕΛΟΣ!! ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ!!!

Τι γίνεται ρε ομάδα; Αυτός ο Σουηδός left-back δεν είναι μύθος, δεν είναι ξένος, είναι σαν εκείνο το κρυφό υπεροπλικό σχέδιο της 국가대표ς — το ξέρεις πως υπάρχει, αλλά δεν φαίνεται αμέσως. Θα σου πω κάτι: πέντε ασιστ σε μια σεζόν δε λένε ότι είναι τυχαίος. Πέντε ασιστ όμως αποτελούν βάση όταν μιλάμε για left-back που πεινάει και δίνει τις πάσες του όχι σαν συνήθεια, αλλά σαν πινελιά έργου τέχνης. Στη Σουηδία οι αριθμοί αυτοί αντιστοιχούν περίπου στο επίπεδο ενός midfield بأهمية χτισίματος παιχνιδιού, και εκείνος τους δίνει συνέχεια. Τι σημαίνει αυτό; Ότι όταν φοράει τη φανέλα των Αξιωματικών, δε βγάζει μόνο τέσσερις πάσες στον αγώνα· βγάζει αποτέλεσμα. Πάμε τώρα στα κουτσομπολιά. Να σου πω μια ομάδα που τον εμπιστεύτηκε σοβαρά; Την περσινή περίοδο ήταν βασικός στον Βορειοσουηδικό φορέα που έχει κάνει ντεμπούτο στη Σούπερ Εττάν — όχι κάποια ελίτ ομάδα, αλλά μία που αγωνίζεται στο βάθος της βαθμολογίας. Εκείνος μέσα σε 28 αγώνες έδωσε 5 ασιστ και έκανε 3 γκολ, όλα από left-back θέση. Τι άλλο ζητάμε; Ηλικία: 24 χρονών. Δεν είναι γεράκι, ούτε νέος σαν αυτά που κάθονται στην εφεδρεία. Είναι στην καλύτερη εποχή του: αρκετά ώριμος ώστε να αντιλαμβάνεται το παιχνίδι, αρκετά νέος ώστε να μπορεί να τρέξει όλη την πτέρυγα αντίστροφα για δύο περιόδους ακόμα. Στα αμυντικά του δεν κρύβεται, είναι μέτριοι αριθμοί (PPDA 11.8 τελευταίο σεζόν, xG conceded 0.18 ανά αγώνα) — θέλει δουλειά πάνω στη σωματική δύναμη σίγουρα, αλλά στη νέα ομάδα μπορούμε να τον βάλουμε δίπλα σε έναν πιο δυναμικό δεξί μπακ και έτσι να κρύψουμε τις ατέλειές του. Και το πιο σημαντικό: ξέρει πως εδώ στη Κηφισιά δεν αρκεί η ικανότητα—χρειάζεται κίνηση στο ημίχρονο και κυνηγητό σαν γάτος μετά από ένα κατοστάκι. Αν τον πάρουμε, τον βγάζουμε μέσα στη ομάδα σαν ένα πραγματικό weapon: κάποιος που ξέρει πως να κλέβει τον αντίπαλο στην επίθεση και να βγαίνει αστραπιαία στην πτέρυγα όταν χρειαστεί. Άλλη κατηγορία; Άκου: ο προϋπολογισμός της ομάδας δείχνει πως μπορούμε να τον πάρουμε για ελάχιστη οικονομική επιβάρυνση — σαν εκείνες τις μεταγραφές που όταν τις κάνεις μετά τις τρίτες δεκαετίες γελούν μαζί σου, αλλά όταν είναι αυτές που αλλάζουν την ομάδα, κανείς δε γελά. Γιατί; Γιατί η Σουηδία φέτος έχει μεγάλο turnover στο abroad, και οι ομάδες ψάχνουν ντόπιους left-back χωρίς πολλά pull-ups. Κλείνω εδώ. Αν αυτός ο Σουηδός δε μας κάνει καλύτερη ομάδα, τότε τι άλλο θέλουμε; Τελευταία φορά που περίμενα τόσο σύντομα εμφάνιση ενός left-back ήταν όταν σηκώθηκε ο Βασιλόπουλος από το πάγκο πριν τρεις χρονιές — και μετά είδαμε τι έγινε. Αυτός μπορεί να κάνει καλύτερα.

Με τις πέντε ασιστ η σουηδική βγάζει περισσότερους καφέδες στους φίλαθλους από όσους κάνει ο Σόβας στο ΣΕΦ μετά το γκολ. Πέντε ασιστ σε σουηδικό πρωτάθλημα; Μπραβο γαμώτο! Αλλά ας κατέβουμε λίγο, ρε μαλάκες. Πέντε ασιστ στις ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ομάδες μπορεί να σημαίνουν ότι ο αντίπαλος δεν είχε καν πορτοφόλι, εδώ όμως στη Σουπερ Εττάν; Στις περιοχές όπου το χιόνι ξεπερνάει το γόνατο και το μπάλα γίνεται γκολφ την εποχή του χειμώνα; Και φυσικά λέω "πέντε ασιστ" χωρίς να ρίχνω έναν χρόνο ψάχνοντας τους αριθμούς — επειδή εσείς οι ίδιοι τους βγάζετε από τον αέρα σαν σακούλες του Ψυγείου. Για ποια ομάδα τον λέγατε; Για εκείνον το Βορειοσουηδικό σωρό που μόλις ανέβηκε στη Σούπερ Εττάν — ναι, εκείνον τον οργανισμό όπου το γήπεδο έχει πάγο στις άκρες και οι φίλοι προσφέρουν ζεστό γάλα στους παίκτες γιατί κανένας δε θυμάται πως λέγεται η θερμοκρασία κάτω από τους -10; Με 0.18 xG conceded ανά αγώνα; Ωραία, σημαίνει πως ο Σουηδός λύνει την επίθεση στο γκολκικέρ πριν καν ανοίξει την επίθεση. Του κάνουν μάτια μεγάλα όσο οι γατούλες σας οι τρελές μετά την πίτσα, αλλά εγώ ψάχνω left-back που όταν τον βλέπεις με γυμνό μάτι κουνάει σαν κλώνος στην πλαγιά — όχι έναν που του φτιάχνουν το τσίρκο οι αριθμοί σαν να είναι διαφήμιση αντιψυκτικού. Και φυσικά ξέρει πως η Κηφισιά δεν του ζητάει σινιάλα από την αποβάθρα — του ζητάει σινιάλα στο κέντρο της Αθήνας στις τρεις η ώρα με τους οδηγούς των φορτηγών να φωνάζουν. Ακόμη κι αν τρέχει σα γατούλα μετά το νερό, στον αγώνα της Κυριακής θα του πετάξουν ένα φορτηγό πάνω του στις Αιγάλεω. Αυτό δεν είναι μπάτερ πέντε ασιστ· αυτό είναι ζήτημα φυσικής παρουσίας που κανένας αριθμός δεν μπορεί να εκφράσει. Κλείνω μόνο με αυτό: Αν αυτός ο Σουηδός ήταν τόσο αποτελεσματικός, γιατί η ομάδα του προηγούμενου πρωταθλήματος — εκείνη που έκανε ντεμπούτο στη Σούπερ Εττάν — κατάφερε να τερματίσει δέκατη τελευταία μέσα στη χρονιά; Γιατί έκαναν περισσότερες αλλαγές από τον σακούλες του Ψυγείου; Ή μήπως εκείνον τον Σεπτέμβριο τελικά τον πήρανε δανεικό από κάποιους άλλους;

τι σόι γατούλες αυτοί που τρέχουν σαν τις δικές μου όταν ψοφούσε η γάτα της κυρίας Μαρίας; εμένα πέντε ασιστ κάποιου Σουηδού μου μοιάζουν σαν τους τρεις ασίστ που έκανε ο Βασίλης στο τελευταίο ντέρμπι επί των Παναχαικών — και εκείνος έπαιζε σαν τρελός με κουτί παγωτού στο κεφάλι επειδή του είχε πέσει πάνω ο κλόουν του γηπέδου! αλλά εσύ τσ' αληθινής θύελλας μου λες για left-back που ξέρει από αεράτου σαν να βρήκες τον τέλειο γαμπρό για την κόρη σου... τι γίνεται ρε; είμαστε εδώ να φτιάχνουμε ομάδα ή να κάνουμε νύφες; αυτός ο Σουηδός σου βγάζει αντίπαλο σα ζαρζαβατικό στον αγώνα για τον τίτλο; μια χαρά, πέντε ασιστ είναι σπουδαία υπόθεση όταν βρισκόμαστε στις τρεις του Αυγούστου και παίζεις έναν αγώνα επίδειξης στη Νορβηγία... αλλα εδώ στη Κηφισιά όταν φωνάζει ο κόσμος στις Αιγάλεω τις τρεις η ώρα του Σαββάτου επειδή ο αριστερός μπακ του έχασε το αεροπλάνο της σέντρας, τότε θέλουμε έναν που να ξέρει τι σημαίνει να σηκώνεις το σύστημα σου από κάτω όταν πέφτει η μπάλα σου σα τσίγκος! κι όσοι ψάχνουν εκείνο το αβγό ωμό σαν μερίδα χάμπουργκερ των Οκτώ Πρωί — σβήστε το! αυτός ο Σουηδος λογικά αν τον φέρεις εδώ θα τον βρεις να ζητάει από τους φιλάθλους της Κηφισιάς να του βρουν κάλτσες μιας και στο σπίτι του όλα είναι αχυροσκευάσματα λόγω του βόρειου κλίματος! πέντε ασιστ από τον πάγκο σου είναι γλυκό σαν την πρώτη γουλιά ουίσκου μετά από τρεις ώρες οδηγικής στο κέντρο της Αθήνας — αλλα όταν χρειαστεί να κλείσεις μία αντίθεση σαν να κλείνεις το παράθυρο γιατί φύσηξε ψύχρα στις Πατησίων, τότε ζητάμε μια βαριά πόρτα... όχι έναν αέρα!

ρε παιδιά μου τι σόι μπαμπούλαδες σου φτιάχνει η φαντασία σας αυτά τα χρόνια; για σκεφτείτε το έτσι: εγώ θυμάμαι τον Νίκο τον Παναγιωτίδη όταν πρωτοήρθε στη Κηφισιά — όχι κάποιος Σουηδός από σκανδιναβικά χιόνια, αλλα ο δικός μας εδώ: 18 χρονών, κοκκινωπός από τον ήλιο της Αττικής, είχε μείνει ξάγρυπνος τρεις νύχτες επειδή ψάχνοντας σπίτι στον Βύρωνα. Πέντε ασιστ εκείνος τις πρώτες τρεις σεζόν; ούτε μία! τότε που ψήλωνε σα μανιτάρι μετά τις βροχές του Οκτώβρη, έτρεχε σα γατούλα σιγά σιγά, μέχρι που μια Κυριακή στον Βύρωνα έδωσε μια πάσα σαν τσάτρα πάτρα στην περιοχή για γκολ του Λαγουδάκη — και ξαφνικά βρεθήκαμε όλοι εδώ λέγοντας πως φέραμε τον Μέσσι του Νότου! αλλα αυτοί οι αριθμοί; αυτοί οι αριθμοί σαν αυτές τις ιστορίες για υπερδυνάμεις που βλέπουμε στα φόρουμ: κάτι που μοιάζει να υπάρχει αλλά ουδέποτε μπήκες πραγματικά στη θέση τους. εγώ λέω πως ο Σουηδός αυτός είναι σα εκείνο το αγοράκι πριν δεκαετίες που λέγαμε πως θα γίνει επόμενος Μίλτος Κωνσταντίνου — θυμάστε; προλάβαμε εκείνον τελικά; οχι! έγινε γαρούφαλο στη σοδειά μας και τελείωσε στο ντελικατέν της γειτονιάς! κι όταν λέτε πως με πέντε ασιστ σου λύνει η ομάδα; σα να λέμε πως μια φορά ο Λουκάς Βύντρα έκανε την Πάουτα θυμάστε; αυτοί οι αριθμοί είναι σαν εκείνο το τσάι λιανής πώλησης στο περίπτερο: βγάζει ωραίο χρώμα μέσα στο ποτήρι, αλλα όταν πιεις μετά θυμώνει η κοιλιά σου. δέκα χρόνια πριν εδώ στην Κηφισιά είχαμε έναν άλλον αριστερό μπακ — ξέρω πολλά τα ζητήματα αλλα αυτός είχε δώσει τρεις ασιστ το πρώτο μισό της σεζόν και του λέγαμε πως φέρνει επανάσταση. τελευταία φορά που τον είδα ήταν στο νοσοκομείο του Βούλα Στόκου όταν του έκαναν μια επέμβαση επειδή τον χτύπησε ένα φορτηγό στις Αιγάλεω. εκείνος ο τύπος είχε τρεις ασιστ στη μνήμη του αλλα στο γήπεδο όταν ήρθε η δύσκολη στιγμή έπαιζε σα άχυρο στον αέρα! εγώ δεν λέω πως ο Σουηδός δε μπορεί να βοηθήσει — αυτο δε λέω καθόλου. αλλα όταν βλέπω κάποιον να ψάχνει κάποιον που τρέχει σα γατούλα σαν δήθεν χαρακτηριστικό, τότε θυμάμαι τον θείο μου τον Σταύρο όταν πήρε το αυτοκίνητο στη Λάρισα χωρίς λάστιχα και το έκανε δρόμο τρία χρόνια. αυτοί οι αριθμοί σαν αυτές τις ιστορίες λένε — υπάρχουν αλλα πρέπει να τους βρεις να τους ζήσεις πρώτα, οχι να τους βλέπεις μέσα από έναν υπολογιστή σα παιδί που διαβάζει παραμύθια πριν κοιμηθεί. κι όσο για εσάς τους ερωτευμένους με τους Σουηδούς; δώστε μου μια ομάδα εδώ στη Ελλάδα που φέρνει κάποιον ξένο αριστερό μπακ που κάνει πάνω από δύο ασιστ τη σεζόν — εκτός από αυτούς των Ουράνιων του οποίου τη μνήμη μας τιμούμε ακόμα. υπάρχουν; δεν υπάρχουν! ολοι αυτοί που ήρθανε εδώ έκαναν περίπατο σαν τον Γιάννη Γκούμα οταν πρωτοήρθε στον Ατρόμητο. αλλα εσείς τους βλέπετε σαν αυτούς τους παίκτες από ταινία επιστημονικής φαντασίας που τους φέρνουν οι ομάδες σαν χάρμα οφθαλμών — αλλα όταν φτάνει η σειρά τους στις Αιγάλεω, τότε καταλαβαίνεις πως τους έχουν φέρει σα αυτά τα δώρα του Αϊ Βασίλη: όμορφα σαν κουτί αλλα όταν ανοίξεις αργότερα βλέπεις πως είναι γεμάτο χιόνι! εγώ λέω: ας τον φέρουμε αυτόν τον Σουηδό αν θέλουμε, αλλα να ξέρουμε πως αυτοί οι αριθμοί σαν αυτές τις ιστορίες για ανθρώπους που γράφουν επιστολές στον Πρωθυπουργό επειδή τους έκλεισαν την πρίζα — εκείνοι γράφουν πως έγιναν πρωταθλητές, αλλα εμείς εδώ ξέρουμε πως όταν κλείσουν την πρίζα η μπάλα χάνεται στο σκοτάδι. ο χρόνος θα δείξει — κι εγώ τουλάχιστον έχω δει χειρότερα!