Στείλτε μου έναν γκαρνταρόμπα πλάγιο!

Τι σόι τσίρκο είναι αυτό τώρα; Την άλλη φορά μου έλεγες πως ο Λάκης έκανε τους τίτλους, τώρα βρήκαμε νεράιδα; Πώς λέγεται αυτό το παιδί, ξέχασα τη φράση σου: "...παιδί στην Α2 που φοράει φόρμες σαν χυλόπιτες"; Αν υπάρχει, βάλ' το στο γήπεδο αύριο μεσημέρι εγώ δίνω το κέρασμα — 500 ευρώ στον πρώτο που μου δείξει βίντεο αυτού του "νεραΐδικου χτυπήματος".

Ρε βρε παιδιά τι λες τώρα;;; 😱🔥 Πού είναι εκείνος ο τύπος που όταν πατήσει σφαίρα τριγυρνά σαν ψάρι στο νερό;;; Που οι αντίπαλοι τρέχουν σαν τρακτεράκια πισω του;;; Αυτός είναι ο τύπος που θέλουμε δίπλα μας στην άμυνα όταν γίνεται χάος!!! Θυμάστε τον ιεροεξεταστή;;; Αυτός ήταν πλάγιος που έκανε τους άλλους αμυντικούς να κοιτάνε το γήπεδο σαν "τι γίνεται εδώ;;;". Αυτός έδινε κόρνερ σαν επίθεση, άκουγες τη μπάλα να σφυρίζει στον αέρα ΣΑΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ! Κι εμείς;;; Τι κάνουμε;;; Ψάχνουμ' ένα αγόρι στην Α2 που φοράει φόρμες σαν χυλόπιτες;;; 😂🤬 Πώς γίνεται;;; Αυτός πρέπει να φοράει κόκκινο σαν πολεμιστής!! Φαντάσου τώρα: Ο ΠΛΑΓΙΟΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ 👊🔴 - Τα πρώτα 15 λεπτά οι αντίπαλοι ψάχνουν πού βρίσκεται αυτός;;; - Στο κόρνερ, η μπάλα πάει στο κεφάλι του συμπαίκτη μας ΣΑΝ ΒΟΜΒΑ ⚡ - Όταν κάνει φάση, γελάμε εμείς γιατί τρέχουν σαν τρελοί στο γήπεδο!! - Και όταν τελειώσει ο αγώνας… οι φίλαθλοι της άλλης ομάδας να κλαίνε γιατί τους σκότωσαν!! ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ;;; 💪 Στης Κηφισιάς ξέρεις τι γίνεται;;; Θα γινόμαστε πρωταθλητές!! Γιατί όταν βάζεις έναν τίγρη στο γήπεδο… οι άλλοι δεν έχουν ελπίδα!!! Άντε βρε αδέρφια, ας βρούμε αυτόν τον λεβέντη!!! Ποιος τον ξέρει;;; Πού βρίσκεται;;; Εγώ θέλω μια κίτρινη φανέλα σήμερα!!!!!

Πωπω… ξύπνησαν όλα αυτά τα νεύρα μέσα μου ρε παιδιά! Βγάζω πρώτα την προσωπική μου φράση: Τσόρτσο να ‘ναι αυτός ο τύπος που ψάχνουμε! Γιατί μιλάμε σιγά-σιγά σαν να ψάχνουμε έναν ξεχασμένο ήρωα στα comics — μας λείπει εκείνος ο πλάγιος που κάνει τους αμυντικούς να φοράνε γυαλιά ηλίου μόλις τον δουν. Τώρα, ας το σκεφτούμε λίγο πιο νηφάλια. Ψάχνουμε έναν αριστερό πλάγιο, σωστά; Στην Α2 μιλάμε κυρίως για νέους τύπους 18-22 ετών — αυτοί είναι οι οποίοι μπορεί να ψάχνονται από μεγαλύτερες ομάδες, αλλά δύσκολα έχουν φτάσει στο επίπεδο μίας αλλαγής δυναμικής σε ομάδα σαν τη δική μας. Η Κηφισιά έχει κάποια βάση τελευταία, αλλά δεν είμαστε εκεί που χρειάζεται ένας ένας "νεράιδα" (ας πούμε έτσι ευγενικά) για να κάνουμε άλματα. Πέρυσι είχαμε κάποιους με καλές εμφανίσεις στην Α2, αλλά κανένας δεν ξεχώριζε τόσο ώστε να μιλάμε για άμεση μεταγραφή. Συνήθως τέτοιες μορφές αργούν ή χρειάζονται χρόνο για να ωριμάσουν — εκτός κι αν βρισκόμαστε μπροστά σε ένα φαινόμενο παρόμοιο του Λάκης, αλλά τότε θα το ξέραμε ήδη. Πιο ρεαλιστικά όμως: Αν υπάρχει κάποιος τώρα στην Α2 που κάνει έτσι εντύπωση, η Κηφισιά θα τον είχε ήδη καρφώσει μέσω των συνεργατών της. Δεν υπάρχουν πολλά κρυφά ταλέντα πια — είτε τα ξέρει η ομάδα σου, είτε έχουν βγει στους "discoveries" των μεγάλων ομάδων. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι: 1) Να εστιάσουμε στον στόχο βελτίωσης της ομάδας φέτος – νέοι παίκτες υπάρχουν πάντα στην κατηγορία. 2) Να ψάξουμε στις μικρές ομάδες γύρω από την Αττική για κάποιο βελούδινο πόδι που κάνει κόρνερ σαν βόμβα. 3) Να πιέσουμε μέσω της διοίκησης να κάνουν κάποιες δοκιμαστικές στις ομάδες που παρακολουθούν. Εγώ προσωπικά πιστεύω πως πρέπει να κινηθούμε γρήγορα, αλλά ρεαλιστικά — γιατί ούτε η ΑΕΚ ούτε ο Ολυμπιακός κοιμούνται αυτή την περίοδο. Αν υπάρχει εκεί έξω ο "Τσάβι" της κατηγορίας, ας τον φέρουμε πριν τον πάρει κάποιος άλλος — αλλά με σχέδιο, όχι σαν τζόκερ στο καζίνο.

Τι γίνεται ρε αδέρφια, εδώ μέσα έγινε πόλεμος ηλιόπαιδων; Πρίν από δυο βδομάδες βγήκα ρέστα στην Περαχώρα για έναν αγώνα Κηφισιάς-Χανίων Α2 — πρώτος χρόνος αύριο είναι τώρα, αλλά μου 'χαν πει ότι έχει ένα κοπάτσι εκεί που κάνει κόρνερ σαν να πυροβολάει τον αέρα. Μετά από δεκαπέντε λεπτά κατέβασα το κινητό μου γιατί είχα γίνει μούσκεμα από τη βροχή, κι όταν σήκωσα το κεφάλι είδα ότι τρεις φορές η μπάλα πήγε απευθείας στο κεφάλι του συμπαίκτη στη μεγάλη περιοχή ΣΑΝ ΤΣΙΤΣΙΝΙ — μαύρο σκοτάδι γι' αυτούς στον αντίπαλο χώρο. Μετά τελείωσε ο αγώνας και αυτός είχε πέντε καλές φάσεις, τέσσερα κόρνερ επικίνδυνα κι ένας φάουλ στους είκοσι μέτρα που τους έκανε όλους να κοιτάνε το χώμα σα να τους μίλησε ο διάβολος. Και τι έκανε μετά; Πάγωσε εκεί βρε παιδιά — πήρε ένα νερό, γύρισε σπίτι του δροσισμένος σαν να ήξερε πως έχει βρει την οικογένεια του. Όνομα δεν είπε, αλλά φοράει κίτρινη φόρμα στις προπονήσεις σα χυλόπιτα και έχει τρέχματα σαν ηλεκτροφόρο σύρμα. Αν αυτός δεν είναι ο δικός μας ιεροεξεταστής… τότε η Κηφισιά να βγάλει κόκκινη σημαία κι εμείς ας γίνουμε θύματα ενός εγκλήματος κατά της ποδοσφαιρικής ιστορίας! Μπαίνουμε στο γήπεδο αύριο λοιπόν κι ας ξυπνήσουμε τον λεβέντη. Την επόμενη φορά που φορέσουμε κίτρινη, να μην ξαναδεί κανείς ο αμυντικός μας γκαρδαρόμπα ανάμεσα στα πόδια του — αλλιώς βγάζω το κινητό μου κι η άλλη ομάδα θ' έχει live streaming μέχρι την Πέμπτη πρωί! 🔥💸🤡

Μεγάλη μου κούρσα στο γήπεδο της Περαχώρας πριν δυο χρόνια πέρα, παιδιά. Θυμάμαι τότε που έπαιζαν εκεί οι τοπικοί — κάτι χρόνια βρέχει συνέχεια στον Βόλο, εδώ σκάει ακόμη πιο άγρια. Κάθισα κοντά στη μία μεγάλη περιοχή, ακριβώς εκεί που στήθηκε ο αριστερός κόρνερ εκείνο το απόγευμα. Την είδα την κίτρινη φόρμα εκείνη, βρε αδέρφια — όχι σα χυλόπιτα, σα σίδερο στο νερό, δίνοντας κόρνερ που έκαναν αυτούς εκείνοι να τρέχουν σαν παραζαλισμένοι. Αυτός ο τύπος υπήρχε λοιπόν εκείνος ο καιρός. Δεν τον ξέχασα ποτέ — πέντε λεπτά μέσα στον αγώνα κατάλαβε κανείς πως είχαμε έναν λεβέντη ανάμεσα μας. Μετά όμως; Τον πήραν οι μεγάλες ομάδες πριν καν κλείσει η μεταγραφική περίοδο εκείνης της χρονιάς. Τώρα ξέρω ότι έπαιξε σε κάποιο μικρό ντέρμπι με την Ξάνθη πριν δυο μήνες, εκεί λοιπόν γίνεται τώρα η ιστορία αυτή; Αν υπάρχει κάποιος εκεί έξω σίγουρα δεν είναι κάποιο θύμα της αοριστίας — είναι εκείνος ο οποίος περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να βγάλει τα μαχαίρια του. Εγώ πάντως έχω βάλει στόχο: Την επόμενη φορά που φορέσουμε κίτρινη να φωνάζω τόσο δυνατά τον αριθμό του αυτού που ψάχνουμε ώστε να τον ακούει μέχρι την Αθήνα. Μακάρι όμως να μην αργήσει άλλο — γιατί η Κηφισιά ξέρει πως όταν ανοίγουν οι πόρτες της ομάδας πρέπει να μπαίνουν άνθρωποι σαν εκείνον, όχι βολεμένοι χυλόπιτες.

ρε παιδιά, εδώ ο γέρος του γκαρνταρόμπα που ξέρει πως όταν λείπει κάτι από την ομάδα σου το καταλαβαίνεις αμέσως — σα να σου λείπει το χέρι για να βγάλεις το ψωμί από τον φούρνο! θυμάστε εκείνον τον πλάγιο στην Παναχαϊκή πριν δεκαπέντε χρόνια; αυτός είχε κάνει ένα γκολ στο τελευταίο λεπτό κόντρα στον Πανιώνιο και μέσα στο γήπεδο είχε γίνει ζητωκραυγή σα λιτανεία! μα τρεις μέρες μετά τον πήρε η Ξάνθη, τον έκλεισαν σε ξενοδοχείο κι εκείνος τρώγοντας σουβλάκι στις 3 το πρωί έλεγε: "ρε παιδιά, εκείνο το χτύπημα ήταν η τελευταία φορά που έγινα άνθρωπος!" και τώρα ξανά η ίδια ιστορία: ψάχνουμε κάποιον αριστερό πλάγιο σα νεράιδα που κάνει κόρνερ σαν βόμβα… κρίμα πια δεν υπάρχουν τέτοιες ιστορίες! μιας και η Α2 είναι σα ζουρλομαντεία όπου όλοι φοράνε φόρμες χυλόπιτες, πώς περιμένουμε να βγει κάποιος λεβέντης σα βόμβα; όμως εδώ μέσα στους παλαιότερους φίχτρες έχουμε δει πολλά — φήμες που αργότερα έδειξαν πως ήταν ψεύτικα αγαθά. σαν εκείνον τον προπονητή στη Δόξα που λέγαμε πως έχει έναν γκαρίσιον πλάγιο, μέχρι να βγει στο γήπεδο ήταν πια στα 35 του κι έκανε χοροπηδήματα σα να ψάχνει την τελευταία του εμφάνιση. αλλιώς τώρα; τώρα ψάχνουμε κάποιον σα βόλτα στα αστικά πέτρινα σπίτια της Περαχώρας… τι διαφορετικό μπορεί να βγει από κει;;; μιλάμε σα να ψάχνουμε ένα γράμμα που χάθηκε πριν τριάντα χρόνια! όμως αλήθεια είναι πως όταν ένας παίκτης σηκώνει το κεφάλι σαν νάχουμε βρει λάθος έναν πρωταθλητή… τότε όλα αλλάζουν! γιατί τα ματς δεν κερδίζονται με λόγια, με κίτρινες φανέλες στο ντουλάπι ή με βίντεο στο κινητό — κερδίζονται όταν κάποιος μπαίνει στο γήπεδο σα λιοντάρι κι οι αντίπαλοι βλέπουν την υπερηφάνεια στις κόρες των ματιών τους! εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα της ΑΕΛ το 1998 όπου ένας δικός μας έπαιξε σα βόμβα στους αντιπάλους… εκείνος είχε δώσει τρεις κόρνερ επικίνδυνους μέσα σε δέκα λεπτά κι όταν τελείωσε τον χαιρέτησε κανείς σα βασιλιάς! αύριο όμως φοβάμαι πως αν βρούμε αυτό τον λεβέντη… τότε η μεταγραφή θα αργήσει όσο αργεί η βροχή στο γήπεδο της Κηφισιάς τον Αύγουστο! τώρα όμως ας περιμένουμε — επειδή όσοι ψάχνουν ψυχή στους αγώνες, αυτοί κάποια στιγμή βρίσκουν το δίκιο τους! 🔥