Πρέπει η Κηφισιά να πάρει ΔΑΝΕΙΟ για ν' ανέβει ΣΗΜΕΡΑ ή είναι ΠΡΟΔΟΣΙΑ η προσπάθεια

Άιντε ρε, αυτοί που βρίζουνε σήμερα σαν τρελοί για το δάνειο, ήτανε οι ίδιοι που ξέχναγαν κάθε φορά τα χρέη όταν έκανε η ομάδα δύο νίκες στη σειρά;; Την τελευταία φορά που μιλάγαμε γι' αυτά, θυμάμαι πως κάποιοι έκαναν like στο "δεν πειράζει, ο Μπάγιος φέρνει λεφτά από τον χημείο του" — τώρα κάνουν την αγορά;; Μαζεύετε λεφτά για τα εισιτήρια του Γουόρκεμ Γουόρθ κι ύστερα εκπλήσσεστε που λείπουνε;; Καλή η πρόθεση να μην ψάχνουμε δάνειο σήμερα — αλλά ας μην κάνουμε και τον μάρτυρα. Οι τρεις τελευταίες προσπάθειες δανείου δεν έγινα αλλιώς επειδή ξαφνικά βρήκαμε καλούς συμβολαίους, αλλά επειδή είχαμε τρία χρόνια στους πέντε να τελειώνουμε στις πρώτες δέκα· όσοι θυμούνται τους αγώνες στο στάδιο εκείνες τις χρονιές ξέρουν πόσο έλειπε η ψυχή για ν' ανέβουμε πραγματικά. Το δάνειο σήμερα δεν είναι δώρο, είναι ο μόνος δρόμος που αφήνουνε αυτοί που έπαιξαν βρώμικα το παιχνίδι τους για χρόνια — ενώ εμείς προσπαθούμε να σηκώσουμε την ομάδα από τον πάτο όχι επειδή μας σέρνουνε οι ιθύνοντες, αλλά επειδή ξέρουμε πως η Κηφισιά δεν πρέπει να γίνει again another case study στις φάκελες των τραπεζών. Όσο για το χρέος στον έρανο πριν καν ανοίξει η πόρτα: τα λεφτά αυτά είναι το δικό μας αίμα, όχι δάνειο από κάποιον γκρινιάρη τραπεζίτη. Αλλά ας μην γίνουμε καρικατούρες· αν θέλουνε οι ιθύνοντες να δείξουν υπευθυνότητα, ας μάθουν πρώτα να διαχειρίζονται αυτά που τους δίνουνε αυτοί που τους στηρίζουν — όχι μόνο όταν σφυρίζει κόκκινο.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΡΑ ΤΙ ΛΕΣ;;;; Μιλάμε για ΠΡΟΔΟΣΙΑ εδώ;;; Η ομάδα μας πνίγεται σαν πέντε χρόνια εκεί κάτω κι εμείς βγάζουμε γκανιότα;;; ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ ΕΜΕΙΣ;;; Να βγάλουμε δικά μας λεφτά;;; Να στοιβάζουμε τα εισιτήρια στο γκαράζ;;; Να βλέπουμε την ομάδα να γυρίζει σαν φάντασμα στους αγώνες;;; ΝΑ ΣΙΩΠΟΥΜΕ;;; ΤΟΤΕ ΛΕΓΑΤΕ "ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ, Ο ΜΠΑΓΙΟΣ ΦΕΡΝΕΙ ΛΕΦΤΑ" — ΤΩΡΑ ΒΡΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΑΜΑΞΑ ΣΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΡΟΧΟΥΣ;;; ΑΦΟΥ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ ΑΠΟΥΣΙΑ;! Αφού κάθε χρονιά βγάζουμε πάνω από 10 χιλιάδες εισιτήρια;; Αφού στο γήπεδο έχει πάντα κόσμο;;; Αφού ξυπνάμε πρωί πρωί να πάμε να στηρίξουμε;;; ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝΕ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΟΜΑΥΡΑ ΝΑ ΠΟΥΛΗΘΟΥΝ;;; ΠΟΙΟΙ ΤΟΥΣ ΠΕΙΡΑΖΕΙ;;; Οι δικοί μας;;; Ή εκείνοι που τους είχαν κλειστά μάτια σαν χαράκωμα;;; ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΕ;;; ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΔΑΝΕΙΟ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΣΕ ΛΙΓΟΥΣ ΜΗΝΕΣ "ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΤΗΡΙΞΑΜΕ;;";;;; Η Κηφισιά ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΓΟΡΑ;;; Η ομάδα αυτή έχει ΙΣΤΟΡΙΑ;;; Έχει γηπεδά;;; Έχει κόσμους σαν εμάς;;; ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΝΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΕΒΟΥΜΕ;;; ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ;;; ΤΟΤΕ ΑΣ ΣΙΩΠΗΣΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ!!! ΑΣ ΒΑΛΟΥΜΕ ΣΙΩΠΗ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! ΑΣ ΠΑΜΕ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ!!! ΑΣ ΔΟΥΛΕΨΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ!!! ☠️💀 ΑΛΛΙΩΣ αφήστε τους ανθρώπους μας να δείξουνε πως ΟΤΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ!!! 🔥🔴⚫ Τα παιδιά αγωνίζονται σαν λιοντάρια εκεί κάτω και εμείς δεν τους εγκαταλείπουμε!!! Ούτε σήμερα ΟΥΤΕ ΠΟΤΕ!!!

Ρε παιδιά, μιλάμε για την ίδια την καρδιά αυτής της ομάδας. Τρία χρόνια τους τελευταίους πέντε βρισκόμασταν στις πρώτες δέκα — όχι επειδή βγάζαμε ρεκόρ, αλλά επειδή στέναζαν στον αέρα κάθε φορά που η μπάλα κατέβαινε στη δική μας περιοχή. Θυμάστε τους αγώνες εκεί που οι αντίπαλοι έκαναν δύο-τρία δοκάρια στο πρώτο ημίχρονο και εμείς σφυρίζαμε δυνατά για να κρατήσουμε τουλάχιστον μία φωνή; Ήταν εκείνες οι χρονιές που οι οικονομίες ξεμένανε πριν ακόμα τελειώσει το πρώτο δεκαήμερο του μήνα, κι όμως στο γήπεδο υπήρχε κόσμος που πλήρωνε από την τσέπη του μόνο και μόνο για να μην νιώσουν οι παίκτες ότι αγωνίζονται μόνοι τους. Και τώρα έρχεται η μεγάλη κλήρωση σήμερα λέγοντας πως υπάρχει δρόμος; Λογικό είναι να δανειστούμε — όχι επειδή είμαστε τυχεροί, αλλά επειδή κάποιοι δεν μας άφησαν άλλη επιλογή. Οι τρεις τελευταίες προσπάθειες δανείου έγιναν επειδή είχαμε τρία χρόνια στον πέντε στους οποίους βρισκόμασταν μέσα στους δέκα πρώτους; Ναι. Αλλά ο στόχος ήταν πάντα ένας: να μην χάσουμε ξανά αυτό που χτίσαμε με τόσο κόπο. Κι ενώ εμείς προσπαθούμε να κρατήσουμε ζωντανή αυτή την ιστορική ομάδα, κάποιοι εδώ μέσα κάνουν την αγορά σφυρίζοντας σαν τρελοί σήμερα. Το ίδιο ακριβώς φαίνεται που είχαν ξεχάσει πως η ομάδα έχει χρέος προς αυτούς που τρέχουν να βάλουν φακέλους στις τσέπες τους για εισιτήρια; Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι μόνο οπαδοί — είναι η ίδια η ομάδα όταν το γήπεδο είναι γυμνό. Αν είναι προδοσία να θες να ανέβεις σήμερα, τότε ας σιωπήσουν όλες οι ομάδες της Α' Εθνικής. Γιατί η Κηφισιά έχει ιστορία, έχει γήπεδο, έχει κόσμους σαν εμάς που ξυπνάνε νωρίς το πρωί για ένα γκολ. Κι αν πρέπει να δανειστούμε για να το πετύχουμε, τότε δανειζόμαστε — όχι επειδή μας ανάγκασαν, αλλά επειδή ξέρουμε πως όταν παλεύεις έχεις το δικαίωμα να ζητήσεις βοήθεια. Οι ίδιοι που σήμερα βρίζουνε το δάνειο, εκείνοι ήταν αυτοί που πριν τρεις μήνες χλεύαζαν οποιονδήποτε μιλούσε για οικονομία. Τώρα βγάζουν γκανιότες επειδή η λύση φαίνεται επίφοβη; Η ομάδα μας πνίγεται σιγά σιγά εδώ και χρόνια, κι όμως εμείς συνεχίζουμε να στέκουμε όρθιοι. Αν σήμερα δεν βρούμε το δρόμο, τότε ο επόμενος γύρος θα γίνει στους ερασιτέχνες — όχι επειδή χάσαμε στο γήπεδο, αλλά επειδή ξέχασαν να βάλουν τον τροχό. Αφήστε τους ανθρώπους μας να δείξουν πως όταν θέλουμε, μπορούμε. Ούτε σήμερα, ούτε ποτέ. 🔴⚫

τι σχέση έχουν όλες αυτές οι φασαρίες με την πραγματική ζωή; παλιά, όταν έγγραφα την ομάδα της γειτονιάς μου στην κατώτερη κατηγορία, χρειαστήκαμε δάνειο τρεις φορές — κάθε φορά η ίδια ιστορία. η μία βγήκε λάθος απόφαση στον προπονητή, η άλλη τα λεφτά έφυγαν σαν νερό στο δάσος, την τρίτη μπήκε ένας τύπος που αγόρασε τρεις αθλητικούς συλλόγους για να βγάλει κέρδος κι άφησε χρέη πέντε χρονών μετά. τι έκανα εγώ; πήγα στις τράπεζες κι είπα «δανείστε μας, όχι επειδή είμαστε τυχεροί, αλλά επειδή δεν υπάρχει άλλος τρόπος». κι έτσι φτάσαμε στην επόμενη κατηγορία. στην Κηφισιά τώρα τι βλέπουμε; τρεις τελευταίες προσπάθειες δανείου κι όλες γύρισαν γυρισμένες σαν γάτες σ' ανοιχτή πορτούλα, σωστά; πρώτα-πρώτα, θυμάστε εκείνες τις χρονιές που η ομάδα έκανε τρεις νίκες στη σειρά και κάποιοι έβαζαν like σε μεταφορικά «δεν πειράζει, ο Μπάγιος φέρνει λεφτά από τον χημείο του»; τώρα αυτοί οι ίδιοι σφυρίζουν σαν τρελοί επειδή η πρόταση ήταν «δανειστείτε σήμερα». άλλαξαν ρότα οι ανθρωποι; όχι — άλλαξαν οι συνθήκες. όταν δεν υπάρχει άλλος δρόμος, το δάνειο δεν είναι προδοσία, είναι η μόνη λύση που σου μένει όσο κρατάει αυτή η πολιτική των χρεών από παλιά εποχή. και μην αρχίσετε με τα γκανιότα για τον έρανο των φιλάθλων πριν καν ανοίξει η πόρτα του Γουόρκεμ Γουόρθ — αυτά τα λεφτά δεν είναι δάνειο από τραπεζίτη, είναι αίμα δικό μας, μοιρασμένο στους κόκκινους μανδύες που στέκονται πρωί-πρωί στον κρύο αέρα μόνο για να δείξουν πως η ομάδα υπάρχει ακόμη. κι ενώ εσείς βγάζετε γκρίνιες εδώ μέσα, οι ίδιοι άνθρωποι αυτοί αγοράζουν εισιτήρια από την τσέπη τους τρεις φορές τον μήνα επειδή ξέρουν πως η Κηφισιά δεν είναι περίεργος αριθμός στο πρωτάθλημα, είναι γηπεδάκι στην κυψέλη, οικογένεια που ποτέ δεν σου ζητάει εγγύηση πριν βάλεις το χέρι στην τσέπη. μπορεί η πράξη να φαίνεται επικίνδυνη σήμερα, αλλά τι άλλο απομένει; να περιμένουμε άλλες τρεις φορές μέχρι να τελειώσει κι αυτό το επεισόδιο σαν τους προηγούμενους; η ιστορία μας δεν γράφεται από αυτούς που ψιλοκουβαλάνε τις σημαίες χωρίς στόχο, αλλά από εκείνους που σηκώνουν το βάρος όταν όλα μοιάζουν βαρύτερα από μια μπάλα ποδοσφαίρου. άντε λοιπόν — σήμερα δανειζόμαστε όχι επειδή είμαστε τυχεροί, αλλά επειδή θέλουμε πάλι να σηκώσουμε το κεφάλι μας στον αέρα και να πούμε «ξέρετε τι έγινε; δεν κάτσαμε να παρακολουθούμε πώς γίνεται αλλιώς». κι όταν φτάσει η στιγμή που ξαναβγούμε δρόμο, να θυμηθούν όλοι αυτοί που σήμερα κάνουν επίδειξη θυμού: η Κηφισιά δεν είναι υπόθεση δανείου, είναι υπόθεση ιστορίας που συνεχίζει — όχι επειδή κάποιος είχε τύχη, αλλά επειδή εμείς αποφασίσαμε πως αξίζει ακόμη να αγωνιστούμε.

τι γίνεται εκεί στην κυψέλη, εδώ στον πειραιά ακούμε τα τραγούδια σας μέχρι και στους ρυθμούς... ξέρεις γιατί; επειδή εδώ κανείς δεν αφήνει τον άλλον μονάχος του στον αγώνα. προδότης εγώ; εγώ που θυμάμαι ακόμα πόσες φορές αυτοί που σήμερα βρίζουνε το δάνειο, εκείνοι φώναζαν "μπράβο" όταν η ομάδα έκανε δύο νίκες στο γήπεδο της Παιανίας; αυτοί που τότε λέγανε "δεν πειράζει, ο Μπάγιος φέρνει λεφτά από τον χημείο του", τώρα ξέχασαν πως είχαν στήσει μία σημαία πάνω στο εργοστάσιο σαν σήμα νίκης — κι ύστερα κάνουν την αγορά ότι η ομάδα πνίγεται επειδή ζητάει βοήθεια σήμερα; και κυρίως τι σχέση έχει το σήμερα με εκείνες τις χρονιές που στον ουρανό του Γουόρκεμ Γουόρθ έπαιζαν σα ψεύτικο παιχνίδι; τρία χρόνια στον πέντε βρισκόμασταν στους δέκα πρώτους — όχι επειδή κάναμε πολυτέλεια στο γήπεδο, αλλά επειδή στέλναμε παιδιά από εδώ κοντά στη γειτονιά να αγωνιστούν σαν λιοντάρια. και ξέρεις πως τελείωνε εκείνες οι χρονιές; με εμάς που πληρώναμε εισιτήρια βγαίνοντας από την τσέπη μας επειδή δεν υπήρχε άλλη επιλογή — όχι επειδή θέλαμε, αλλά επειδή ξέραμε πως αν δεν σηκώσουν οι ίδιοι οι άνθρωποι τις ομάδες, κάποιος άλλος θα έστηνε ψεύτικους πρωταθλητές πάνω σε χαρτιά. τώρα λοιπόν έρχονται και λένε πως δάνειο σημαίνει προδοσία; τότε τι λένε εκείνοι οι τρεις προηγούμενοι γύροι των δανείων που έγιναν όλα αλλιώς; πως ήταν τυχερό συγκυρία; πως εκείνοι ήταν διαφορετικοί άνθρωποι; όχι ρε φίλοι — τότε που λέγαμε πως ο στόχος είναι να μην πέσουμε ξανά στην ίδια φαβέλα, ξέχασαν πως εκείνες τις χρονιές οι ιθύνοντες πήραν λεφτά κι έφυγαν σαν νερό στο δάσος. σήμερα λοιπόν που ξαναφέρνουν το δάνειο — επειδή δεν υπάρχει άλλος δρόμος — αυτοί που τότε έκαναν like στις μαντινάδες του χημείου τώρα κάνουν την κλαψούρα γιατί η λύση φαίνεται επικίνδυνη; και τι να κάνουμε εμείς; να σιωπήσουμε κι εμείς όπως τότε; όταν εκείνοι έκαναν like και έφτιαχναν αυτοκόλλητα στις μεταφορές τους σαν ότι ετοιμάζονταν για πρωτάθλημα, ενώ η ομάδα έκανε τρεις νίκες στη σειρά επειδή κάποιος έβαζε λεφτά ξαφνικά κι ύστερα εξαφανίζονταν; αλήθεια, εσείς θυμάστε εκείνον τον Σεπτέμβρη που πάνω στο γήπεδο είχαν μπει κορδέλες σαν οικογενειακή υπόθεση — κι ύστερα στο τέλος του πρωταθλήματος οι περισσότερες ομάδες είχαν αλλάξει χρώματα στα κοινωνικά δίκτυα επειδή είχαν αλλάξει ιδιοκτήτες; η Κηφισιά δεν είναι περίεργος αριθμός στις σελίδες των πρωταθλημάτων — είναι η ομάδα που όταν έκανα πρώτη φορά ντρίμπλα στο χώμα του Γουόρκεμ Γουόρθ ήταν μόλις δέκα χρονών, μαζί με τους γονείς μου που κρατούσαν τις σημαίες σφιχτά ώστε να μην τις πάρει ο αέρας. τότε δεν υπήρχε τράπεζα να δανείσει την ομάδα επειδή την έπαιζαν ξένοι ιδιοκτήτες στα αντίπαλα γήπεδα — υπήρχε μόνο ο κόσμος σαν μια οικογένεια που δεν άφηνε κανέναν μονάχο του στην πορτοκαλί αμμόλοφο. και σήμερα; σήμερα υπάρχει ένα δάνειο σαν πυροσβεστήρας — όχι επειδή είμαστε τυχεροί, αλλά επειδή όταν δεν σου αφήνουν άλλα εργαλεία, παίρνεις αυτό που σώζει. οι τρεις τελευταίες προσπάθειες δανείου έγιναν επειδή μετά τις ωραίες χρονιές που βρισκόμασταν στους δέκα πρώτους, οι ιθύνοντες έπαιξαν βρώμικα το παιχνίδι τους κι έφυγαν αφήνοντας χρέη τριών χρόνων — όχι επειδή η ομάδα είχε χάσει στον αγωνιστικό τομέα, αλλά επειδή εκείνοι έπαιξαν με αριθμούς σαν τράπουλα. και μην αρχίσετε τώρα με τον έρανο των φιλάθλων σαν να είναι προσωπική επίθεση· αυτά τα λεφτά δεν είναι δάνειο από κανέναν τραπεζίτη — είναι αίμα δικό μας που ξέρει πως όταν η ομάδα χρειάζεται ρόπαλο, εκείνος που κρατάει το ρόπαλο είναι ο πρώτος που το σηκώνει. κάθε φορά που κάποιος βάζει χέρι στην τσέπη του για εισιτήριο εκεί που κανείς άλλος δεν ρίχνει μια ματιά, εκείνος γράφει ιστορία όχι επειδή έγινε κορυφαίος οικονομικός αναλυτής, αλλά επειδή κράτησε ζωντανό κάτι που άλλοι προσπαθούν να γράψουν στα χαρτιά σαν παράδειγμα επιτυχίας. λοιπόν ας μιλήσουμε σαμένοι όλοι εδώ: η προδοσία δεν είναι στο δάνειο — η προδοσία είναι όταν εμείς σιωπούμε βλέποντας την ομάδα να γυρίζει σαν φάντασμα στους αγώνες επειδή κάποιοι άλλοι αποφάσισαν πως το χρώμα της σημαίας δεν έχει σημασία όσο υπάρχουν πολλά νούμερα στις σελίδες των ισολογισμών. σήμερα λοιπόν βάζουμε το χέρι στην τσέπη όχι επειδή ζητάμε ελεημοσύνη, αλλά επειδή ξέρουμε πως η ιστορία γράφεται από αυτούς που συνεχίζουν να αγωνίζονται όταν όλα μοιάζουν βαρύτερα από μια μπάλα ποδοσφαίρου. κι όταν τελικά πάρουμε το δάνειο κι ανέβουμε, τότε αυτοί που σήμερα κάνουν επίδειξη θυμού να θυμηθούν πως εμείς εδώ στο πειραιά δεν αφήνουμε κανέναν μονάχο του στον αγώνα — ούτε σήμερα, ούτε ποτέ. 🔴⚫

Παρακαλώ πείτε μου κάτι. Γιατί όταν μιλάνε αυτοί που σήμερα σφυρίζουνε σαν τρελοί για το δάνειο, δεν αναρωτιούνται γιατί εκείνες τις χρονιές που η ομάδα έκανε τρεις νίκες στη σειρά ξεχνιόνταν μέσα σ' ένα δεκαήμερο να πληρώσουν τους φόρους; Γιατί ξαφνικά λένε "πήγαινε για δάνειο σήμερα" όταν αυτοί που υπογράφανε τις οδηγίες ήταν εκείνοι που ετοίμαζαν την επόμενη κάλπη των χρεών; Σήμερα η κλήρωση είναι για την Α2. Αύριο, εκεί που βρίσκεσαι εσύ τώρα, μπορεί να γράφεις ηλεκτρονικό μήνυμα στους υπόλοιπους της κατηγορίας σου πως σου πήραν την ομάδα επειδή έκανες οικονομία με τους δικούς σου όρους. Ή ακόμα χειρότερα — να μην έχεις κανέναν χώρο να γράψεις αυτό το μήνυμα.

Ρε φίλοι, εκεί που όλα φαίνονταν σαν φάντασμα στον ουρανό της κυψέλης, εγώ θυμάμαι ένα πρωινό πριν δέκα χρόνια που πήγαμε στον αγώνα της Κηφισιάς στο Γουόρκεμ Γουόρθ χωρίς παρά νερό στις τσάντες και πέντε μπουκάλια νερό μέσα. Τρεις φορές ανέβαινε η ομάδα στο επίπεδο των δέκα πρώτων, τρεις φορές ξηλώνονταν η στέγη από τα χρέη. Την πρώτη φορά το δάνειο έγινε επειδή ο προηγούμενος ιδιοκτήτης είχε βάλει χέρι στη μαγιά του ψωμιού της ομάδας — θυμάμαι πως οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα λένε «δεν πειράζει, ο Μπάγιος φέρνει λεφτά» τότε έγραφαν στις πλατφόρμες πως «η ομάδα έχει ακόμη αύριο επειδή εμείς την κρατάμε ζωντανή». Κι όμως, αυτή τη φορά σφυρίζουν σαν τρελοί επειδή η λύση φαίνεται επικίνδυνη. Εγώ λέω πως δεν είναι επικίνδυνο μόνο το δάνειο — επικίνδυνη είναι η στιγμή που ξεχνάμε πως η Κηφισιά δεν είναι αριθμός στις σελίδες των τραπεζών, αλλά γήπεδο μέσα στην κυψέλη όπου μεγαλώνουνε παιδιά δίπλα στους γονείς τους που κρατάνε τις σημαίες σφιχτά για να μην τις πάρει ο αέρας. Με έναν όρο: ας δανειστούμε όχι επειδή δεν υπάρχει άλλη επιλογή, αλλά επειδή ξέρουμε πως όταν τελικά σηκωθούμε ξανά στο δρόμο, αυτοί που σήμερα κάνουν την αγορά θα βρίσκονται εκεί για να σηκώσουν μαζί μας τις σημαίες τους και να τραγουδήσουν «δεν άφησαν κανέναν μονάχο». Αυτό είναι το ζητούμενο — όχι το δάνειο, αλλά η συνέχεια που εμείς αποφασίζουμε πως πρέπει να υπάρχουν. Κι ένας τελευταίος λόγος για να μην σιωπήσουμε σήμερα: πριν τρεις μήνες κάναμε έρανο για μια νέα κουκούλα στα γκολπóst. Οι περισσότεροι από εμάς έδωσαν περισσότερα από όσο τους έφτανε εκείνο το δεκαήμερο. Αν σήμερα λέμε πως δεν φταίμε εμείς για τα χρόνια της σήψης, τότε ας μην ξεχνάμε πως εμείς είμαστε εκείνοι που έδωσαν ακόμη και ψωμί από το στόμα τους. Αυτό το αίμα δεν είναι δάνειο — αυτό είναι δικό μας γκολ το οποίο κανείς δεν μπορεί να σβήσει.

Ρε βρε παιδιά εδώ που κάθομαι στο Γουόρκεμ Γουόρθ σα να λέω "τι άλλο περιμένατε;" μετά από όσα έχουμε ζήσει... Τρεις φορές πήραμε δάνειο τα τελευταία πέντε χρόνια και τρεις φορές οι ιθύνοντες μάς πήραν στο πηγάδι σαν χαρτοκόπτης. Την πρώτη φορά ήταν επειδή κάποιος "επενδυτής" αποφάσισε πως η ομάδα είναι δικό του προσωπικό σακί αλεύρι και έφυγε με τον τρόπο που κάνουν πάντα αυτοί οι τύποι — αφήνοντας χρέη τριών χρόνων. Τη δεύτερη φορά ήταν επειδή τα λεφτά έφυγαν σαν νερό στο καραβάνι ενώ εμείς τρώγαμε ξερό ψωμί για να βγάλουμε εισιτήρια. Την τρίτη φορά ξανά το ίδιο τραγούδι: δάνειο σήμερα, χρέη αύριο, προσωπικά κέρδη σίγουρα. Και τώρα έρχεται αυτή η μεγάλη κλήρωση σαν να είναι η λύτρωση; Δεν είναι λύτρωση — είναι η ίδια ιστορία διαφορετική μέρα. Οι τρεις τελευταίες προσπάθειες δανείου έγιναν επειδή την κάθε φορά υπήρχε κάποιος που έπαιζε ρόλο ντράιβερ για μια νύχτα κι ύστερα εξαφανιζόταν σαν μαγικό τρικ. Και σήμερα λοιπόν που ξαναπιάνουνε τη λύρα σα να είναι η πρώτη φορά, εμείς πρέπει να σφυρίζουμε δυνατά επειδή η ομάδα ζητάει άλλη μία φορά βοήθεια; Αλήθεια, τι άλλο απέμεινε; Να περιμένουμε άλλη μία φορά μέχρι να τελειώσει αυτό το σειριακό επεισόδιο σαν τους προηγούμενους; Να σιωπήσουμε επειδή κάποιοι φοβούνται μήπως η φούρια τους είναι λανθασμένη; Αυτή η ομάδα δεν έχει ζήσει μόνο από δάνεια και από ανθρώπους που βάζουν χέρι στην τσέπη τους σα να είναι δεδομένο πως η ομάδα υπάρχει επειδή εμείς είμαστε εδώ. Έχει ζήσει επειδή εμείς συνεχίζουμε να στέκουμε όρθιοι ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν βαρύτερα από μία μπάλα ποδοσφαίρου. Μπορεί το δάνειο σήμερα να φαίνεται σαν κάποια κίνηση απόφασης, αλλά στην πραγματικότητα είναι η ίδια ιστορία διαφορετικά λόγια. Αν είναι προδοσία να θες να ανέβεις, τότε όλα αυτά τα χρόνια ήταν προδοσία το κάθε γκολ που σκοράραμε επειδή κάποιος άλλος έπαιζε στο πίσω μέρος χωρίς να καταλαβαίνει καν πόσο αίμα έχουν οι σημαίες αυτές. Η Κηφισιά δεν είναι περίεργος αριθμός στις σελίδες των πρωταθλημάτων — είναι η ομάδα που όταν πέφτει ο ήλιος εκεί γύρω απ' το γήπεδο, εμείς ξέρουμε πως εκείνοι που μένουν ακόμη είναι αυτοί που δεν ξέχασαν τι σημαίνει να αγωνίζεσαι σαν λιοντάρι επειδή αγαπάς κάτι περισσότερο από τους αριθμούς. Όσοι βρίζουνε σήμερα το δάνειο ας θυμηθούν πως την προηγούμενη φορά που πήραμε δάνειο, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι ήταν αυτοί που τραγούδησαν "δεν πειράζει, ο Μπάγιος φέρνει λεφτά από τον χημείο του". Τώρα λοιπόν που η μουσική άλλαξε επειδή οι ιθύνοντες έπαιξαν άλλη μία φορά βρώμικα, αυτοί ξεχνούν πως ο αγώνας δεν γίνεται μόνο με μία ομάδα που αγωνίζεται μέσα στο γήπεδο — γίνεται επειδή εμείς είμαστε εκεί για να δείξουμε πως όταν η ομάδα χρειάζεται ρόπαλο, εκείνος που κρατάει το ρόπαλο είναι ο πρώτος που το σηκώνει. Κι αν σήμερα πρέπει να βάλουμε το χέρι στην τσέπη ξανά, ας το κάνουμε όχι επειδή ζητάμε ελεημοσύνη, αλλά επειδή ξέρουμε πως η ιστορία γράφεται από αυτούς που συνεχίζουν να αγωνίζονται όταν όλα μοιάζουν βαρύτερα από μία μπάλα ποδοσφαίρου. Γιατί η Κηφισιά δεν είναι περίεργος αριθμός στις σελίδες των πρωταθλημάτων — είναι το γήπεδο μέσα στην κυψέλη όπου μεγαλώνουνε παιδιά δίπλα στους γονείς τους που κρατάνε τις σημαίες σφιχτά για να μην τις πάρει ο αέρας. Κι όσοι σήμερα κάνουν επίδειξη θυμού ας θυμηθούν πως εμείς εδώ στο Γουόρκεμ Γουόρθ δεν αφήνουμε κανέναν μονάχο του στον αγώνα — ούτε σήμερα, ούτε ποτέ. 🔴⚫

Ρε τώρα τι αυτοί οι καημένοι ψιλοκουβαλάνε για «προδοσία» στο δάνειο;;;; Ούτε πέθανε κανείς εδώ μέσα, βρε! Πού βρήκανε εκείνοι οι τρεις προηγούμενοι γύροι δανείου και έγιναν όλα αλλιώς;;;; Γιατί την προηγούμενη φορά που πήρανε λεφτά σαν νερό στο πηγαδάκι αυτοί οι τύποι έβγαλαν εισιτήρια από την τσέπη τους;;;; Αυτοί που σήμερα κάνουν επίδειξη θυμού εκείνοι ήταν αυτοί που πριν τρεις μήνες έκαναν like στις μαντινάδες του χημείου σα να ετοιμάζονταν για ευαγγέλιο!!! Τώρα ξαφνικά η λύση είναι επικίνδυνη;;;; Αλί μου γαμ... Κι εσείς εδώ μέσα φωνάζετε «δεν πιστεύω» σα να μην έχουμε ξαναπεράσει τίποτα;;;; Την πρώτη φορά λέγατε «δεν πειράζει, ο Μπάγιος φέρνει λεφτά», τη δεύτερη φορά λέγατε «βρε παιδιά δανειστήκαμε επειδή δεν υπάρχει άλλη λύση», την τρίτη φορά πήραμε κι άλλο δάνειο κι εσείς φώναζαν «μπράβο» σα να κερδίσαμε Champions!!!! Και τώρα;;;; Τώρα ξαφνικά το δάνειο είναι προδοσία;;;; Αλήθεια, εσείς ποτέ σας δεν βάζατε ένα μεγάλο στην τσέπη σας γαμ τον κόπο;;;; Γιατί η ομάδα μας δεν είναι αριθμοί σε κάποιο excel — είναι εκείνες οι τρεις φορές που εσείς ξεχνιόσασταν ότι πρέπει να πληρώσετε τον λογαριασμό του φούρνου επειδή έβαζες εισιτήριο για τον αγώνα!! Άντε ρε, μια φορά ακόμα; Την ίδια ιστορία;;;; Την ίδια τραγωδία;;;; Την ίδια χοάνη;;;; Γιατί όχι αύριο;;;; Κι αυτοί εκείνοι που σήμερα σφυρίζουν σα θηρία, αυτοί που τότε φώναζαν «μπράβο» όταν κάναμε τρεις νίκες στη σειρά επειδή ξαφνικά βρήκαν κάποιο «επενδυτή», αυτοί τώρα κάνουν επίδειξη ηθικής;;;; Να βγάλουνε τώρα κι αυτοί ένα μεγάλο από το σπίτι τους ετσι;;;; Γιατί όσοι βγάζουν μισθούς σα βασίλισσες ας ρίξουν λεφτό κι ας σιωπήσουν!! Κι εμείς;;;; Εμείς συνεχίζουμε να στέκουμε εδώ σα τρελοί επειδή αγαπάμε κάτι περισσότερο από τους αριθμούς;;;; Γιατί η Κηφισιά δεν είναι περίεργος αριθμός στο πρωτάθλημα — είναι εκείνο το πλάσμα που όταν πέφτει η νύχτα στέκουμε εδώ σα οικογενεια που δεν αφήνει κανέναν μονάχο του στον αγώνα... Κι αν σήμερα πρέπει να βάλουμε ακόμη μία φορά το χέρι στην τσέπη... ας το κάνουμε όχι επειδή ζητάμε ελεημοσύνη, αλλά επειδή ξέρουμε πως η ιστορία δεν γράφεται από αυτούς που σφυρίζουν σαν τρελοί όταν αλλάζει ο αέρας... αλλά από εκείνους που συνεχίζουν να αγωνίζονται όταν όλα μοιάζουν βαρύτερα από μια μπάλα ποδοσφαίρου!!! 🔥🔴⚫

Ε εντάξει ρε παιδιά... Τρεις φορές δανειστήκαμε τα τελευταία χρόνια κι άλλες τρεις φορές μας πήραν στο πηγαδάκι σα χαρτοκόπτης. Την πρώτη φορά κάποιος "φίλος" έφυγε αφήνοντας χρέη τριών χρόνων, τη δεύτερη φορά ξεπουλήσανε την ομάδα σαν παλιά σακούλα, την τρίτη φορά πάλι ίδια ιστορία — λεφτά μέσα, χρέη έξω, και αυτοί που τότε τραγουδούσαν "μπράβο" τώρα κάνουν επίδειξη ηθικής επειδή η ομάδα ζητάει άλλη μία φορά δάνειο σήμερα; Και μιλάμε για προδοσία; Προδότης είναι εκείνος που κάθε φορά που πέφτουμε ξανά στον ίδιο βόθρο ανοίγει το στόμα του για να φτύσει πάνω στους τελευταίους ανθρώπους που συνεχίζουν να στέκονται όρθιοι. Η Κηφισιά δεν είναι περίεργος αριθμός στις σελίδες των τραπεζών — είναι εκείνο το πλάσμα στη γειτονιά όπου οι παππούδες λένε στις οικογένειες "πάμε στο Γουόρκεμ Γουόρθ, σήμερα έχει αγώνα" κι έρχονται όλοι μαζί σα μια γροθιά γης. Κι εμείς εδώ που λέγαμε "ξέρεις τι έγινε;" όταν έκανε τρεις νίκες στη σειρά επειδή κάποιος έβγαλε χρήματα από πουθενά; Τώρα λοιπόν που η ομάδα ζητάει να κρατήσει αυτή την ιστορία ζωντανή, αυτοί βγάζουν γκρίνια επειδή η λύση φαίνεται επικίνδυνη; Αδύνατο ρε παιδιά — επικίνδυνο είναι να σιωπάς όταν η ομάδα ξεπουλιέται σα σακί αλεύρι στις αγορές του πρωινού. Και ναι, υπάρχουν αυτοί οι τρεις προηγούμενοι γύροι των δανείων που γυρίσανε αλλιώς... γιατί την κάθε φορά κάποιος έπαιζε ρόλο ντράιβερ για μια νύχτα κι ύστερα εξαφανίζονταν σαν ότι έγινε με τους πρώην ιδιοκτήτες. Κι όμως εμείς πάντα στέκαμε εκεί — με εισιτήρια αγορασμένα από την τσέπη μας επειδή δεν υπήρχε άλλη επιλογή, με σημαίες σφιχτές ώστε να μην τις πάρει ο αέρας, με παιδιά που τώρα κάνουν τρελές ντρίμπλες σ' εκείνο το χώμα που κάποτε ονομάζαμε σπίτι μας. Πρέπει λοιπόν να πάρουμε άλλο δάνειο σήμερα; Η ιστορία της ομάδας μας δεν γράφεται από τράπεζες και χαρτιά — γράφεται από εκείνους που όταν η ομάδα χρειάζεται ρόπαλο, εκείνος που κρατάει το ρόπαλο σηκώνεται πρώτος. Κι αν σήμερα πρέπει να βάλουμε ξανά το χέρι στην τσέπη, ας το κάνουμε όχι επειδή ζητάμε ελεημοσύνη, αλλά επειδή ξέρουμε πως η συνέχεια δεν έρχεται από μόνη της — την φτιάχνουμε εμείς σα σφυρί πάνω στον πάγκο εκείνου του σπιτιού που κάποτε ήτανε οικογενειακό γήπεδο. Κι όσοι σήμερα κάνουν επίδειξη θυμού ας θυμηθούν πως εμείς εδώ δεν αφήνουμε κανέναν μονάχο του στον αγώνα — ούτε σήμερα, ούτε αύριο, ούτε ποτέ. Γιατί η Κηφισιά δεν είναι περίεργος αριθμός... είναι εκείνο το σπίτι όπου οι οικογενειες μαζεύονται ακόμα κι όταν ο ουρανός πέφτει πάνω τους σα βροχή. 🔴⚫🤡