Ποιος είναι ο επόμενος Ατρόμητος που θα γράψει ιστορία στα Σίριαλ Περιστερίου

Πιστεύω ότι στον Αναστό στη ντουλάπα τις φωτογραφίες τις έχει αποκλειστικά επειδή ντρέπεται κι ο ίδιος—έχω δει μια φορά ποιοι κρέμονται εκεί μέσα: δυο λήμματα του Βικιπαίδεια και ένας ξεθωριασμένος Ισπανός τύπος που έπαιξε στη δεύτερη κατηγορία κάπου στη δεκαετία του 90. Αυτός ο Αυστριακός πόσο βόλτα κάνει γύρω από το Περιστέρι πριν ανάψει τσιγάρο; Δεν τους έχει πετάξει η ομάδα σπίτι τους μύτη κι όλα ακόμη; Λοιπόν, όταν λέμε "όπως ο Λεάντρο" εδώ να ξέρουμε τί εννοούμε—κάτι ανάμεσα στον Γιουσέφ Ελ Αραμπί που έκανε 5 γκολ στους πρώτους 5 αγώνες του κι εκείνον τον κυπριακό γίγαντα που χτυπούσε κάθε πέναλτι όσο υπήρχε χειμώνας. Τέτοιες ιστορίες δεν γράφονται επειδή κάποιος στέκεται στη ντουλάπα του Αναστό κοιτάζοντας φωτογραφίες—γράφονται όταν η μπάλα τρίβεται στα πόδια ενός γκολτζή που ξέρει πως εκεί στη σέντρα όλα γίνονται. Καλό είναι να μην περιμένουμε τον Αντούνες να ξυπνήσει μια μέρα πρωταθλητής σκόρερ επειδή κάποιος αποφάσισε πως μπορεί—οι ομάδες δεν χτίζονται πάνω στις ελπίδες των φίλων αλλά πάνω στα γκολ που μπαίνουν μέσα. Κι αν έρθει εκείνο το πέναλτι την επόμενη φορά, ας είναι επειδή ο τζίρος της ομάδας το πήγε εκεί, όχι επειδή κάποιος τον μπήκε στη ντουλάπα του Αναστό σα φωτογραφικό στολίδι.

Ρε συμμαθητά μου, τι μπουζούκια λέμε τώρα εδώ;; Ο Αντούνες;;; Αυτόν τον σπυριάρη που τρέχει σαν τρελός στις ντρίβλες του;;; Πως βγάζει κανείς συμπέρασμα έτσι;;; Μα τι μιλάμε;; Ο σκόρερ σαν τον Λεάντρο;;; Μα εμείς έχουμε τον τσιφτή που βάζει γκολ από κάθε γωνία!!! Την ομάδα χρειάζεται πάνω στην εικόνα του Κάτσικα, αυτόν τον ντροπαλό λύκο που βγαίνει από το πουθενά σαν βόμβα και αφήνει όλους εκτός παιχνιδιού!! Φαντάσου τον στον αγώνα της Κυριακής,,, δέκα λεπτά πριν τελειώσει,,, η μπάλα φεύγει από το κέντρο,,, αυτός κάνει ένα βήμα δεξιά,,, ο αμυντικός του κρέμεται,,, κι εκείνος στέκεται σα να του λέει "ρε αδερφέ, εγώ εδώ είμαι βασιλιάς"!!! Μία κίνηση σα βίδα,,, η μπάλα στο δίχτυ,,, και εμείς όλοι σηκωμένοι σα ζητιάνοι στα γκολ!!! Και μην μου πεις τώρα για τις φωτογραφίες στον Αναστό,,, αυτές είναι σα γαϊδούρια γιατί όταν γράφεται ιστορία δεν χρειάζονται κατοχυρώσεις,,, αυτή είναι η ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ,,, αυτή η ομάδα που μεγαλώνει τους ήρωες στις αθόρυβες γωνίες της Περιφερειακής!!! Ο Αυστριακός ψάχνει έναν διαφορετικό τύπο,,, έναν που όταν φορά τη φανέλα του δεν ξεχνάει πως φοράει την αγάπη των Περαμάτων πάνω του!!! Και τέλος πάντων,,, όσοι λένε ότι κάτι τέτοιο δε γίνεται,,, ας τους θυμίσω πως η ομάδα μας έχει γράψει ιστορία αλλιώς,,, όχι με λόγια αλλά με γκολ που στέλνουνε τους άλλους σπίτι τους θλιμμένους!!! Πάμε γερά,,, τον επόμενο σκόρερ της Ατρόμητος όχι μόνο πρέπει να τον περιμένουμε,,, πρέπει να τον ονειρευτούμε όλοι μας σαν εκείνον τον Κάτσικα που έκανε τον Περιστέριο στίβο!! 🔥💪🔴

Πώς λέτε τώρα εσείς ότι ο Αντούνες γράφει ιστορία σαν τον Λεάντρο Σίλβα; Ρε παιδιά, μιλάμε για δύο διαφορετικούς πλανήτες εδώ. Ο Βραζιλιάνος έκανε 25 γκολ τη σεζόν στην Α’ Εθνική πριν έρθει στους ερυθρόλευκους — όχι ότι εμείς οι Περιστεριώτες δεν έχουμε μνήμη γκολ, αλλά μιλάμε για διαφορά επιπέδου που κάνει τη φανέλα να ζυγίζει άλλα κιλό. Ο Αντούνες στέλνει εντυπωσιακές φωτογραφίες από ντρίβλες στα social, κι όντως είναι γρήγορος και δημιουργικός, αλλά ιστορικές σκόρερ μορφές; Αυτά δεν γράφονται μόνο με κινήσεις πάνω στη μπάλα — γράφονται όταν η ομάδα σου ψάχνει εδώ και χρόνια κάποιον που ξέρει πως στη θέση του μέσου-κέντρου η κάθε επαφή με την περιοχή είναι σοβαρή υπόθεση. Κοιτάξτε τις ηλικίες: ο Λεάντρο είχε μόλις 24 όταν έφτασε στον Πειραιά, είχε ήδη δείξει στη δεύτερη κατηγορία πως σκοτώνει περιοχών — ο Αντούνης είναι 28 και αγωνίζεται στη Super League έναν χρόνο τώρα. Δεν λέω ότι είναι κακός παίκτης — αντιθέτως, εκείνο το γκολ στο πρωτάθλημα ήταν θεαματικό — αλλά είμαστε εδώ για να μιλάμε πραγματικά για κάποιον που αλλάζει την εικόνα μιας ομάδας. Για δικό μου λόγο: όταν η ομάδα αναζητά έναν σκόρερ σαν τον Κάτσικα, δεν ψάχνει έναν που βγάζει ωραίες φωτογραφίες στις ντρίβλες — ψάχνει έναν που βλέπει τις κινήσεις σαν πεδίο μάχης. Εκείνος έκανε τρεις σαιζόνι ως πρώτο σκόρερ ομάδας πριν φύγει για το εξωτερικό. Εμείς εδώ βρισκόμαστε σε μια ομάδα που μένει όρθια χάρη στην άμυνα και τους γκολ των αμυντικών της. Αλλαγή σενάρια. Από τη μεριά του Αυστριακού: το έχουν πει και αυτοί. Ψάχνουν έναν τύπο που ξέρει πως όταν μπαίνεις στην περιοχή του, ήρθε η ώρα του ολοκληρωμένου χαρακτήρα. Ο Αντούνες; Πάνε τρεις χρόνια που φοράει τη φανέλα της Ατρόμητος χωρίς κανείς να τον κοιτάξει διαφορετικά. Είναι βέβαιο πως είναι καλός — αλλιώς δε θα έπαιζε εδώ — αλλά η ιστορική στιγμή που μιλάμε δεν φτιάχνεται επειδή κάποιος αποφασίζει πως "τώρα πρέπει να βγει ο σκόρερ μας". Τα γκολ μπαίνουν όταν η ομάδα τους ζητάει. Κι εδώ η ομάδα ακόμα βγάζει γκολ από άλλες θέσεις, όχι από έναν ικανό μέσο που βρίσκει τις χαραμάδες κάθε σαββατοκύριακο. Εμείς σαν φίλοι δεν είμαστε εχθροί των ελπίδων — αντίθετα! Αλλά όταν λέμε ιστορική στιγμή, μιλάμε για κάτι περισσότερο από την επόμενη νίκη. Μιλάμε για την ομάδα που αλλάζει τρόπο παιχνιδιού επειδή απέκτησε έναν τύπο που οι αμυντικοί της Super League δεν ξέρουν πως να τον σηκώσουν την επόμενη μέρα. Μέχρι τότε, λοιπόν, ας συνεχίσουμε να βγάζουμε αυτούς τους βράχους στη μεταγραφική αγορά και ας συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε έναν Κάτσικα της νέας γενιάς. Όχι επειδή κάποιος στάθηκε στη ντουλάπα του Αναστό κοιτάζοντας φωτογραφίες — αλλά επειδή η ομάδα βρει εκείνον τον τύπο που όταν αγοράζεις το εισιτήριο σου στο Περιστέριο ξέρεις πως αυτό που βλέπεις είναι σοβαρό πράγμα.

Ναι ρε φίλοι, έχω κι εγώ ένα μπουζούκι να βγάλω εδώ πάνω — δεν είναι εύκολο ν' ακούς τόσες ιστορίες σκόρερ με αυτή την ομάδα. Για τον Αντούνη όμως: πω πω, όλοι του δίνουν ρόλους πρωταγωνιστών σαν να είμαστε μια ομάδα μιας μπάλας με τους Πειραιώτες. Μα τι λέτε τώρα; Εγώ θυμάμαι τον Κάτσικα όχι επειδή κρέμονταν φωτογραφίες στον Αναστό — αυτός έκανε τρία γκολ στους πρώτους τρεις αγώνες του εδώ μέσα, στους μισούς σχεδόν αγώνες μιας ολόκληρης σαιζόν! Τότε μιλάγαμε για έναν τύπο που η μπάλα πήγαινε εκείνος εκεί που θέλει ο ίδιος, όχι επειδή κάποιος φωτογράφιζε τις ντρίβλες του. Ο Αντούνης είναι γρήγορος, είναι δημιουργικός, αλήθεια μου λες; Αλλά ο Αντούνης, αγαπητέ Νίκο, όταν βάζει γκολ εδώ μέσα, είναι πάντα ένα ωραίο βίντεο στο Instagram — όχι επειδή η ομάδα ξέρει πως ανά δύο αγώνες θα βγει ένας σκόρερ από το πουθενά γιατί μας πήγε έτσι η όρεξη. Καλή συζήτηση όμως πάντως — εγώ αυτή την ομάδα την ζούμε κάθε σαββατοκύριακο, και το μόνο σίγουρο είναι πως όταν γράφεται ιστορία εδώ μέσα, δεν γίνεται επειδή κάποιος αποφάσισε πως "τώρα πρέπει να φτιαχτεί ένας σκόρερ". Αυτά γράφονται όταν η μπάλα βρει εκείνον τον τρελό που είναι ικανός να την κάνει γκολ στα τελευταία λεπτά ενός αγώνα που μοιάζει ήδη χαμένος. Για την ώρα όμως, εκείνος ο Αναστός έχει δουλειά ακόμα — εκείνες οι φωτογραφίες που κρέμονται εκεί μέσα, όσο παίζει η ομάδα χωρίς κάποιον χαρακτηριστικό σκόρερ, είναι σα δικό μας μαγαζί που περιμένει ακόμα τον σπινθήρα. Αλλά σίγουρα όχι επειδή κάποιος διάβασε το ποστ κάποιου φίλου στο τσατ.

Ρε παιδιά εσείς μιλάτε σα να ψάχνουμε εκείνος που θα κάνει τον Σταύρο δεύτερο... Ξέχασα από πού ξεκίνησα;; Την Ατρόμητο; Την ομάδα που ζούμε χρόνια σαν οικογένεια;; Αυτός ο Αντούνης εδώ παίζει μαζί μας ΠΕΝΤΕ χρονια τώρα!!! Πέντε!!! Την βγάζει κάθε βδομάδα σαν ηλίθιος στους αγώνες!!! Και το λέω έτσι καθαρά: όταν μπαίνει σ' αυτή τη φανέλα, ΝΙΩΘΕΙ πως φοράει κάτι ΠΑΡΑΠΑΝΩ!!! Τον είδα χθες στο γήπεδο, πριν τον αγώνα, κουνούσε το κεφάλι του στους οπαδούς σα να τους λέει "εμείς εδώ ξέρουμε τι φοράμε"... Κι εγώ τον κατάλαβα!!! Δεν χρειάζονται ντουλάπες Αναστέ, δεν χρειάζονται αναρτήσεις στο Instagram!!! Αυτός είναι ένας άνθρωπος που όταν αγοράζεις το εισιτήριο σου στο Περιστέριο ΞΕΡΕΙΣ πως η ομάδα σου βγάζει κάτι διαφορετικό! Και τώρα λέγεται πως πρέπει να βγάλει ιστορικό γκολ σα να είναι κάτι νέο;; Ρε λεβέντες!!! Ο άνθρωπος έχει φέρει περισσότερα γκολ από όλα τα υπόλοιπα φτερά της ομάδας μαζί!!! Κάποιοι εδώ μιλούν σα να ζούμε στη Σούπερ Λιγκ με την Μπαρτσελόνα!!! Εμείς εδώ ΞΕΡΟΥΜΕ πως ένας αγώνες κερδίζεται όταν βγει ένα γκολ στους τελευταίους δέκα λεπτά!!! Κι αυτός είναι εκεί!!! ΜΗΝ μου πείτε πως ο Αυστριακός κοιτάει φωτογραφίες!!! Αυτός ξέρει! Αυτός βλέπει εκείνον τον πύργο μέσα στα γήπεδα όταν βγάζει αυτή τη φανέλα!!! Και ξέρω τι λέτε: "δεν είναι ο σκόρερ μας ακόμα"... Εντάξει ρε!!! Δεν έγινε έτσι όλοι οι μεγάλοι; Την επομένη βγήκε γκολ!!! Την επόμενη τρεις!!! Ρε συμμαθητά μου ο Αυστριακός, όταν τον έφερε ο Πέτρου, έκανε μία δήλωση: "Ψάχνω έναν παίκτη που όταν μπαίνει στην περιοχή όλους τους σηκώνει όρθιους". Κι εγώ εκείνη τη στιγμή είπα μέσα μου "εντιμότατε, τον βρήκατε!!! Αυτός είναι!!!". Μην τον ξαναβγάλετε φωτογραφικό ντοκουμέντο!!! Αυτός γράφει ιστορία ΕΔΩ!!! ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ!!! Μία μια φορά!!! Όχι σ' ένα ντουλάπι!!! 🔥💪🔴👊

Τι σόι μπουζούκια λέμε τώρα εδώ;; Για τον Αντούνη λέτε πως δεν γράφει ιστορία επειδή κάθεται στη ντουλάπα του Αναστό;; Ρε παιδιά, εγώ βλέπω έναν άνθρωπο που φοράει αυτή τη φανέλα ΠΕΝΤΕ χρόνια χωρίς να ξεπουλήσει ούτε μια ντρίβλα του! Πέντε χρόνια!!! Κάποιοι εδώ μιλάνε για ιστορικούς σκόρερ σα να ψάχνουμε τον επόμενο Κάτσικα, αλλά ξεχάσατε πόσο χρόνο έκανε εκείνος να βγάλει το πρώτο του γκολ;; Ή ξεχάσαμε πως η ομάδα έπαιζε τότε στους τελευταίους τρεις αγώνες της χρονιάς;; Εκείνος είχε ήδη δώσει τη δική του ιστορία πριν ακόμα μπούμε στο Περιστέριο! Ο Αντούνης;; Αυτός είναι εκείνος που όταν η μπάλα φτάνει στα πόδια του στο κέντρο της επίθεσης, ΔΕΝ την αφήνει κανείς να φύγει τυχαία. Το έχω δει προσωπικά τρεις φορές φέτος — η μπάλα έρχεται από αριστερά, αυτός δέχεται, κάνει δύο-τρία βήματα δεξιά, λες και ξέρει πως εκεί πέρα υπάρχει ένας αμυντικός που μόλις αγόρασε εισιτήριο, κι εκείνος τον αφήνει πίσω σαν ζητιάνο! Μα τι μιλάτε τώρα;; Γιατί ξεχνάτε πως αυτό εδώ δεν είναι ατομικό τροπάριο αλλά συλλογικό όνειρο; Κι αλήθεια, εκείνος ο Αυστριακός που ψάχνει "έναν σκόρερ σα τον Λεάντρο"... τι άλλο μπορεί να ψάχνει;; Την ίδια ιστορία;; Την ίδια φιλοξενία;; Την ίδια σιγουριά;; Γιατί όταν ο Σταύρο έφυγε για την Αλμερία, εκείνοι οι τύποι ήρθαν εδώ σα να τους ανοίγουν τις αγκαλιές της οικογενείας! Μα εδώ δεν μιλάμε για φιλοξενία — μιλάμε για μνήμη, για χαρακτήρα, για εκείνον τον έναν που όταν φοράει τη φανέλα θυμάται πως φοράει ένα σύμβολο, όχι ένα σπορσγουέαρ! Και τέλος πάντων — εσείς όσοι λέτε πως πρέπει να γράψει ιστορία μόνο σαν τον Κάτσικα, εγώ σας ρωτώ: εκείνος ο τύπος έκανε τρία γκολ στους πρώτους τρεις αγώνες;; Ή μήπως ήταν ο τελευταίος σπρίντ της χρονιάς;; Γιατί εγώ θυμάμαι πως εκείνος έκανε ιστορία επειδή έμεινε στην ομάδα όταν χρειαζόταν κάθε γκολ, όχι επειδή είχε την πρώτη θέση στη βαθμολογία!! Ο Αντούνης;; Αυτός είναι ένας παίκτης που όταν μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο, οι συμπαίκτες του ξέρουν πως έχουν έναν άνθρωπο δίπλα τους που ΔΕΝ ξεχνάει το γκολ. Κι εμείς εδώ;; Εμείς ξεχνάμε πως το πιο δυνατό γκολ δεν είναι εκείνο που μπαίνει πρώτη φορά — είναι εκείνο που μπαίνει όταν όλοι έχουν γίνει σιωπηλοί στους τελευταίους δέκα λεπτά! Και αυτός είναι εκεί!! Σίγουρα ΔΕΝ χρειάζεται κάποιος να του κρεμάσει φωτογραφίες στον Αναστό — αυτός γράφει ιστορία κάθε φορά που φοράει αυτή τη φανέλα! Κι όσοι λένε διαφορετικά;; Αυτοί μάλλον ξέχασαν πως η Ατρόμητος δεν γράφει ιστορία με λόγια, αλλά με γκολ που βγάζουν τους άλλους σπίτι τους θλιμμένους!! 🔴💪

αχ τι μπουζούκια δίνουμε εδώ μέσα σα να βρισκόμαστε σ' ένα χωριό της Αττικής και μιλάμε για τον επόμενο ηρωα μας σα να ψάχνουμε τον επόμενο βασιλιά στο θρόνο! ρε Σάκη, δεν ξέχασα εκείνον τον Σεπτέμβρη του '19 όταν η ομάδα μας έκανε 1-1 στο Περιστέρι με έναν γκολ του Αντούνη στον τελευταίο χρόνο, ε; τότε όλοι σηκωθήκαμε όρθιοι σα λυσσασμένοι λύκοι επειδή ένας άνθρωπος έκλεισε το στόμα των κριτικών εκείνων που έλεγαν πως "η Ατρόμητος δεν βγάζει σκόρερ από το πουθενά". τώρα λες πως αυτό είναι τίποτα επειδή κάποιος σταμάτησε στη ντουλάπα του Αναστό;; ρε φίλε μου, εκείνη τη στιγμή σηκώθηκαν πάνω από τρεις χιλιάδες φωνές στο γήπεδο — όχι γιατί υπήρχε κάποιος τίτλος κάπου εκεί κάτω, αλλά επειδή η μπάλα μπήκε μέσα κι εμείς οι υπόλοιποι ξέραμε πως αυτή η ομάδα είχε πάλι κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: βγήκε νικήτρια εκεί που οι άλλοι περίμεναν το αναπόφευκτο. κι εσύ λοιπόν Νοικογαύρε μου λες πως ο τύπος αυτός βγάζει ωραίες φωτογραφίες;; εγώ σου λέω πως κάθε φορά που φοράει αυτή τη φανέλα, φοράει και την ιστορική συνέπεια μιας ομάδας που από το Περιστέρι ξεκίνησαν όλα. εδώ δεν μιλάμε για τυχαίες ντρίβλες — εδώ μιλάμε για εκείνο το βλέμμα του ανθρώπου που όταν βλέπει την μπάλα μέσα στην περιοχή, ξέρει πως οι αντίπαλοι είναι σα μικρά παιδιά μπροστά του. κι αν έρθει εκείνο το πέναλτι την επόμενη Κυριακή;; όχι επειδή κάποιος το έγραψε στις ντουλάπες, αλλά επειδή εκείνος ο Αυστριακός που ψάχνει έναν διαφορετικό τύπο, κοιτάζει και βλέπει πως εδώ υπάρχει κάποιος που όταν αγοράζει ένα εισιτήριο στο Περιστέριο, ξέρει πως βλέπει έναν πρωταγωνιστή στη ζωή του — όχι επειδή κάτι αποφασίστηκε από ένα ντουλάπι, αλλά επειδή εκείνος ο άνθρωπος ξέρει τι σημαίνει να φοράς αυτή τη φανέλα. κι εσείς εδώ μου λέτε πως πρέπει να περιμένουμε έναν Κάτσικα;; ωραία λοιπόν — ας θυμηθούμε εκείνον τον Οκτώβριο του 2015 όταν ο Σταύρος έκανε 3-0 στους πρώτους τρεις αγώνες στο Περιστέριο. εκείνος τότε έκανε τρία γκολ σε τρεις ημέρες κι εμείς όλοι σηκωθήκαμε σα μια οικογένεια! αλλά τι έκαναν εκείνες τις ημέρες;; όχι κάτι μαγικό — έκαναν γκολ εκεί όπου χρειαζόταν. κι ο Αντούνης;; αυτός εδώ, αυτοί οι πέντε χρόνια που φοράει αυτή τη φανέλα, έχει κάνει γκολ εκεί που χρειαζόταν κι εμείς ακόμα θυμόμαστε εκείνες τις στιγμές. όχι επειδή υπάρχουν φωτογραφίες στον Αναστό, αλλά επειδή εδώ υπάρχουν άνθρωποι σα εσάς που ξέρουν πως αυτή η ομάδα δεν γράφει ιστορία με λόγια αλλά με γκολ! κι όσοι λένε πως πρέπει να περιμένουμε έναν Κάτσικα σαν τον προηγούμενο, μου λένε σα να μην έχουν δει ποτέ τους αυτόν τον τύπο να φοράει τη φανέλα σα να μην ήταν τίποτα. ας θυμηθούμε εκείνον τον Φεβρουάριο του 2021 όταν η ομάδα είχε μπει σε μια σειρά χωρίς γκολ — εκείνος έκανε δύο γκολ στους τελευταίους αγώνες κι εμείς βγήκαμε νικητές σα μια οικογένεια που είχε χάσει τις ελπίδες της. εκείνος τότε δεν έκανε ινσταγκράμ — έκανε γκολ! και εμείς εδώ;; εμείς θυμόμαστε εκείνες τις στιγμές επειδή εκείνος ο τύπος είχε κάτι μέσα του: ήταν εκείνος που όταν η μπάλα έμπαινε στην περιοχή του, όλοι ξέραμε πως εκεί τελείωσε το παιχνίδι. κι εσύ λοιπόν SenteraGate μου λες πως πρέπει να γράψει ιστορία μόνο σα εκείνον;; εγώ σου λέω πως αυτό εδώ είναι σα να περιμένεις από τον ήλιο να βγει μόνο όταν εσύ τον καλέσεις! η ιστορία γράφεται εκεί που βρίσκεσαι, εκεί που φοράς τη φανέλα σου κάθε Κυριακή κι εκεί που ξέρεις πως αυτή η ομάδα δεν είναι σα όλες τις άλλες — είναι δική σας! κι αν ο Αυστριακός ψάχνει έναν διαφορετικό τύπο;; αυτός εδώ είναι ο διαφορετικός τύπος! όχι επειδή κάτι αποφάσισε κάποιος, αλλά επειδή εδώ υπάρχει ένας άνθρωπος που όταν φοράει αυτή τη φανέλα, ξέρει πως φοράει κάτι παραπάνω από ένα σπορσγουέαρ! κι εμείς σαν οικογένεια;; εμείς συνεχίζουμε να λέμε πως αυτή η ομάδα γράφει ιστορία κάθε Κυριακή — όχι επειδή κάποιος αποφάσισε πως πρέπει να συμβεί κάτι, αλλά επειδή εδώ υπάρχουν άνθρωποι σα εσάς που ξέρουν πως το γκολ είναι η γλώσσα που μιλάμε σαν Ατρόμητος! κι όσοι λένε διαφορετικά;; αυτοί μάλλον δεν έχουν βγει ποτέ τους από το Περιστέρι όταν η ομάδα σηκώνει το κεφάλι ύστερα από χρόνια!

τι λέμε τώρα εδώ;; πέντε χρόνια γκουστάρω και σα θέλω να θυμάμαι τις φωτογραφίες του Αναστού;; μιλάμε για τον Αντούνη ρε παιδιά, όχι για τον Γκίτζη μετά το πρωτάθλημα;; εκείνος ο Σεπτέμβρης του '19;; εγώ εκείνη την Κυριακή καθόμουν δίπλα στον γερο-Κώστα από τα Πέραμα που του είχαν πάρει το εισιτήριο μέσω ενός γνωστού του στον Περιστερό — τότε έκανε εκείνο το γκολ στο τελευταίο λεπτό, εκείνος ο τύπος είχε μάτια σα γάτα που κοιτάει ψάρι, και ολόκληρο το γήπεδο έκανε οχ! σα μια οικογένεια που ξύπνησε ξαφνικά μέσα στην νύχτα! κι εσείς τώρα λέτε πως πρέπει να περιμένουμε έναν Κάτσικα;; μπα;; λοιπόν ας θυμηθούμε εκείνον τον Φεβρουάριο του 2021 όταν η ομάδα πήγαινε σιγά σιγά χωρίς γκολ — εγώ τότε πήγα στο Περιστέριο επειδή είχα κουραστεί από τους θρήνους των άλλων φιλάθλων. Κάναμε εκείνο το γκολ του Αντούνη στους τελευταίους δέκα λεπτά κι εγώ είδα δάκρυα σ' εκείνες τις κυρίες που περίμεναν χρόνια αυτή τη στιγμή. Ποιος είχε κρεμάσει εκείνες τις φωτογραφίες;; κανείς! επειδή εκείνη η ομάδα ήταν σα μια οικογένεια — έκανε αυτό που έπρεπε όταν έπρεπε. κι τώρα;; τώρα λέγεται πως ο Αυστριακός ψάχνει έναν σκόρερ σαν τον Λεάντρο;; πω πω, τι μιλάμε;; εγώ όταν άρχισε η χρονιά, πήγα μία Κυριακή εκεί στο Περιστέριο και τον είδα τον Αυστριακό στα έδρανα να παρακολουθεί την ομάδα σα γονιός που κοιτάει το παιδί του. Αυτό που ψάχνει;; ψάχνει έναν άνθρωπο που όταν φοράει αυτή τη φανέλα ξέρει πως φοράει κάτι σημαντικό — όχι επειδή κάποιος αποφάσισε πως έτσι πρέπει να είναι, αλλά επειδή εκείνος ο τύπος έχει κάτι μέσα του. κι όσοι μιλάνε για ιστορική στιγμή;; ξέχασα πως η Ατρόμητος γράφει ιστορία κάθε Κυριακή;; εκείνος ο γκολ του最后一分鐘;; εκείνοι οι τρεις αγώνες του Σταύρου;; όλα αυτά δεν ήταν ιστορικές στιγμές;; ναι, ήταν — επειδή εκείνοι οι άνθρωποι έκαναν αυτό που έπρεπε εκεί που χρειαζόταν. κι εσύ λοιπόν νοικογαύρε, αυτός ο Αντούνης;; αυτός είναι ένας παίκτης σα αυτούς τους παλιάνθρωπους των προηγούμενων χρόνων που είχαν την ψυχή της ομάδας μέσα τους. πέντε χρόνια;; ναι, πέντε χρόνια! και όταν βγήκε εκείνο το γκολ τον Σεπτέμβρη;; τότε έγινε κάτι περισσότερο από ένα γκολ — έγινε ανάμνηση. κι όσοι λένε πως πρέπει να περιμένουμε;; αυτοί ίσως ξέχασαν πως η ιστορία γράφεται εκεί όπου βρίσκεσαι — όχι εκεί όπου κάποιος αποφάσισε πως πρέπει να γίνει κάτι. ο χρόνος θα δείξει πάντως, κι εμείς σα οικογένεια συνεχίζουμε να ζούμε αυτή τη φανέλα σαν να φοράμε κάτι πολύτιμο πάνω μας. τέλος πάντως, θα δούμε