Από εκεί που αγαπιόμαστε μέχρι εκεί που δε χορταίνουμε να τραγουδάμε
τι ωραίες νύχτες ήταν αυτές εδώ... σαν μπουκάλι κρασί που ξεπετιέται από την πλάκα όταν του δώσεις τη μια δυνατή πάτημα, έτσι κι η ομάδα μας φέτος — θυμάμαι εκείνο το βράδυ στη Λάρισα, στις πλαγιές του Αλκαζάρ, όταν ο Λαγός έκανε αυτό το γκολ που έγραψε ιστορία. είχαμε κατεβεί όλοι μαζί, τις φωνές, τους θορύβους, τις κραυγές των φίλων που έκαναν κράνος τα πρόσωπά τους για να μπουν στην ίδια κατεύθυνση κι εκείνος εκεί στον αγωνιστικό χώρο βρήκε το κενό μέσα από μια πλαγιά στο κέντρο και πήγε ντου! σα χαρακί στις γέφυρες της πόλης...
και τώρα ξαναζούμε κάτι παρόμοιο... όχι μόνο για το αποτέλεσμα, αλλά γιατί εδώ πάνω γράφουμε ξανά ιστορία μαζί. πόσες φορές έχουμε πει "δεν περιμένουμε τίποτα" και τελικά έχουμε γράψει τις πιο όμορφες σελίδες; εγώ τουλάχιστον από τότε που γίναμε μία παρέα ξέρεις τι κουβέντα κάνω στα βράδια της Περιφερειακής; λέγαμε πάντα πως δεν είμαστε αριθμοί, είμαστε τραγούδι! κι αυτό ακριβώς συνεχίζεται...
περάστε κοντά, οι πύλες είναι ανοιχτές ας τα ξαναζήσουμε αυτά μαζί. 😄
Άντε ξύπνα τώρα ρε φίλε να σηκώσεις το κεφάλι σου ψηλά!!!! 🔴💥
Εγώ εκεί στις 41' στις πλαγιές του Αλκαζάρ στεκόμουνα σαν ηλίθιος χάνοντας την μπάλα από τα χέρια μου και ξαφνικά... ΤΙΝΟΣ ΤΟΝ ΛΑΓΟ!!! Με χτύπησε σοκ από δυναμίτης αποστάσεως ένα βήμα στο κέντρο, έβγαλα τα χέρια μου πάνω από το κεφάλι σαν βλακός και άρχισα να τρέχω σαν τρελός μέσα στους ανθρώπους να ξαναζήσω εκείνο το γκολ που το είχα δει ΜΟΝΟ στην live από σπίτι!!! Μετά αμέσως βγήκα έξω τρέχοντας σαν ηλεκτρισμένος μέχρι να βρω τους δικούς μου να τραγουδήσουμε μαζί "ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ θριαμβευτής..." μέχρι να βγει η φωνή μου μέσα στη βροχή!!
Και τώρα;;;;;;;; Κάτι παρόμοιο;;;;;; ΑΝΕΚΛΑΛΗΤΟ!!! Αυτό που νιώθουμε είναι σαν να ανοίγει μια παλιά μνήμη μέσα στην καρδιά και ξαναζουμε ΠΑΛΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ!!! Οι πύλες είναι ανοιχτές και εμείς εδώ πέρα μόνο γιορτή κάνουμε!!! Πάμε γερά ακόμα μία φορά!!! 🔥💪😱
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
ρε παιδιά τι παραμυθάκι είναι αυτό; ξυπνήστε εσείς πρώτα που ξεχάσατε πως ήταν εκείνο το βράδυ στην Καλλιθέα όταν πάλι η ομάδα μας είχε σκάσει σαν φωτιά από την τρίτη μίνι γειτονιά! Θυμάστε; ο Λαγός εκεί γύρω στα δεκαεννιά του, ξυπόλητος ακόμη σαν αγρίμι στο χώμα, πήγε να σουτάρει κι έκανε ένα πράγμα που τότε δεν το λέγαμε "ελεύθερο σουτ" αλλά "τρύπα στο τείχος του εχθρού". Κάπου εκεί κάτω στις ανατολικές κερκίδες είχε μπει ένας δικός μας βαρκάρης από την Πάτμο και μάζευε χρήματα σ' ένα ντουκάλι για το πέρασμα των εκατό ανθρώπων που πήγαιναν ξανά εκεί. Κι εμείς κάτω τραγουδούσαμε σαν καλόγεροι, σα νάταν οι μοναχοί της Πάτμου και όχι οι φίλοι της Ατρόμητου!
και τώρα πάλι εκείνος ο παλμός; αυτές οι φωνές που δεν σβήνουν; κοιτάξτε εδώ γύρω σας... κάποιος κρατώντας μια μεταλλική σφυρίχτρα από εκείνον τον αγώνα τον '98, κάποιος άλλος φοράει τη μπλούζα που είχε φτιαχτεί για την εκτός έδρας νίκη επί του Απόλλωνα Σμύρνης όταν ακόμα το γήπεδο είχε σκαλιά σαν σκάλα ελικοφόρου — εκείνες τις φορές που η ομάδα μας έκανε το γήπεδο θέατρο και όχι αρένα.
εσείς λέτε στις πλαγιές του Αλκαζάρ; ωραία λοιπόν... εγώ θυμάμαι πως εκείνες τις νύχτες βγαίναμε έξω σαν ποτάμια ζεστό αίμα στους δρόμους της συνοικίας μας, τραγουδώντας μέχρι να φύγει η βροχή από πάνω μας. και τώρα ξανά; σηκωθείτε λοιπόν να ξαναπιείτε από το ίδιο ποτήρι που πίνει χρόνια τώρα η ίδια ψυχή!
οι πύλες είναι ανοιχτές, κι εμείς είμαστε εκεί. πάντα εκεί.
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
ΩΧ! ΤΟΝ ΛΑΓΟ! Την επομένη εκείνης της βραδιάς στη Λάρισα, ξύπνησα σπρώχνοντας την πόρτα σπίτι μου κι εκείνος καθόταν έξω στο πεζοδρόμιο με το ίδιο τζάκετ του από αγώνα, κρατώντας δυο σακουλάκια ψωμί "για τους κατοίκους του πολυκατοικίου" λέει... 🤣😂🍿
"Μα ρε Λαγέ, εσύ μετά απο γκολ τρέχεις σαν τρελός για πρωινό;"
"Ρε Γιώργο, εγώ δεν τρώω πρωινό, τρώω ιστορία!"
Και μας είχε προτείνει να πάμε στο ιερό μαγαζί της γειτονιάς για πίτσα... όχι πως είχαμε χρήματα, αλλά η ομάδα είχε φέρει τύχη (ήταν η χρονιά που ξέραμε όλους τους νόμους του σύμπαντος)... πήγαμε λοιπόν, ξύπνησε ο Πάνος ο ξυλουργός, είπε "μα τι πίτσαι;;;" κι εμείς τραγουδάμε μέχρι να κλείσει το μαγαζί...
Κάτι τέτοιες βραδιές φτιάχνουν ιστορία, όχι οι στατιστικές σας! Οι πύλες είναι ανοιχτές, είμαστε εδώ για μια ακόμα βόλτα στους δρόμους με το τραγούδι στην τσέπη!!! 🔥💪😂
Τα meme είναι κι αυτά ανάλυση.