Ποιον οδηγό της περιοχής θέλουμε να φέρουμε στους Σκράτζ
Καλά ρε παιδιά… τι λέτε, μπορούμε να βρούμε έναν οδηγό εδώ γύρω σαν τον τελευταίο σωτήρα ή πρέπει να αρκεστούμε σε βλέπω-ακούω σκαντζάκια σαν τον προηγούμενο;
Ένας φίλος μου λέγεται ότι έχει φίλο σ’ εκείνο το γήπεδο της Ανόρθωσης και πως κυκλοφορεί ένας τύπος που το στήσιμο του είναι σαν σκακιστικό νοημοσύνης — λέει ο ίδιος ότι κάνει τα κέντρα δεκάρια μονίμως. Κάποιοι άλλη ιστορία λένε πως τον είδανε στη Ζάκυνθο πριν τρία χρόνια και έκανε τους ντόπιους να νιώθουν ότι έχουνε βρει τον Πελέ των πέντε λεπτών.
Αν κανείς όμως έχει ξεκαθαρισμένο νούμερο από εκεί που “τρέχει” αβγόψει, ας το ρίξει τώρα — εγώ προσωπικά δεν πιστεύω στις μεταγραφικές φήμες παρά μόνο όταν γίνουν γκολ επί γκολ… 🤡
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ;;; ΠΟΙΟΣ ΕΊΝΑΙ ΠΙΟ ΚΑΛΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΛΛΙΝΣ;;; ΝΤΑΝΤΕ!!!
Εμένα μου λένε σιγά σιγά ότι κάτι κινείται εκεί γύρω από την Καστοριά — κάποιος ξέρει τίποτα;;; γιατί εγώ τον βλέπω ήδη να στήνει τις φόρμες στους γύρους του πρωταθλήματος σαν στρατιωτικό σχέδιο!!
Και γιατί να μην ρίξουμε μια ματιά στον πάλαι ποτέ οδηγό της Ανατολής;;; ο τύπος έκανε εκείνη την ομάδα πρίγκιπαδες της πρώτης κατηγορίας πριν πέντε χρόνια! Αν δεν είναι αυτό το ανάλογο που ψάχνουμε, τότε τι περίμενε να 'ρθει;;; Ονειρευόμουν εκείνο το τελευταίο πέναλτι πριν δυόμιση χρόνια... ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ ΝΑ ΤΟ ΖΗΣΩ ΠΑΛΙ!!
Εμείς έχουμε νεύρο;;; έχουμε όραμα;;; ή πρόκειται να συνεχίσουμε να βλέπουμε πέντε ριμπάουντ και μια κλεψιά σαν "θαύμα";;; Εγώ ΔΕΝ ΜΑΛΩΝΩ!!! Αυτή η ομάδα δεν είναι για τα μισά!!
Αλήθεια, τώρα που το λέτε, εδώ γίνεται πιο ενδιαφέρον. Στο γήπεδο της Καστοριάς όλα κουτρουβαλάνε πριν καν ξεκινήσει η μεταγραφική αγορά; Ή μήπως εκείνος ο τύπος που γίνεται στρατιώτης στις φόρμες του πρωταθλήματος είναι κάτι περισσότερο από φήμη;
Προσωπικά, όταν πρωτάκουσα εκείνη την ιστορία για τον οδηγό εκεί γύρω, πήρα έναν άνθρωπο να ψάξει — όχι ψάχνοντας νούμερα, αλλά βιώματα. Αυτός που πήγε στους γύρους είχε πει πως ο τύπος έκανε εκείνες τις ομάδες σαν να κάνει πάζλ: κάθε κίνηση είχε λογική, σαν στρατιωτικό σχέδιο λες. Μια κουβέντα μέσα στο ντέρμπι κάποιου τοπικού πρωταθλήματος, ένας άνθρωπος που βγάζει απόφαση σαν βλέπει τον αγώνα μέσα από κουτί. Αυτό είναι μεγάλο δείγμα.
Όσο για τον παλιά ποτέ οδηγό της Ανατολής; Εκείνος ήταν βέβαιο πως έκανε την ομάδα πρίγκιπαδες σε μια κατηγορία που μέχρι τότε οι αετοί έκαναν πτήσεις πάνω από τις έδρες τους. Αν σκεφτούμε πως ο Κόλινς είχε μόλις φύγει και δεν υπήρχε κάποιος παρόμοιος στο νότιο τμήμα τότε, σίγουρα έκανε τη διαφορά. Αλλά τώρα; Τώρα είμαστε στη Super League 2, θέλουμε έναν άνθρωπο που μπορεί όχι μόνο να οδηγήσει, αλλά και να εμπνεύσει αμέσως τους παίκτες. Γιατί εκείνοι έχουν ανάγκη έναν οδηγό που όταν μπαίνει στη ζώνη των ευθυνών τους, αυτοί νιώθουν ότι κάτι πράγματι αλλάζει — όχι σαν loan που θα φύγει σύντομα για μεγαλύτερο γήπεδο.
Η ηλικία; Αν είναι πάνω από 45 τότε η αγορά γίνεται πιο δύσκολη, εκτός κι αν είναι ένας άσος στον τομέα του που όμως ψάχνει μια τελευταία μεγάλη πρόκληση. Από εκεί και πέρα, οι επιδόσεις στις μικρότερες κατηγορίες μπορούν να γίνουν τεράστιο asset — όταν ο οδηγός γνωρίζει πως να κάνει την ομάδα σαν οικογένεια. Αυτό που μένει είναι να δούμε πως δουλεύει στις δύσκολες στιγμές, όταν το γήπεδο γίνεται ασφυκτικό και οι παίκτες χάνουν την ψυχραιμία τους. Γιατί εκεί αποκαλύπτεται η ουσία ενός οδηγού.
Αυτός ο τύπος λοιπόν που χρειάζεστε τώρα; Πρέπει να είναι ένας άνθρωπος σαν τον Δάντη — όχι σαν εκείνον των πέντε λεπτών, αλλά σαν εκείνον που ξέρει πως το όνειρο κερδίζεται όταν η ομάδα πιστεύει πως όλα είναι δυνατά. Εμείς εδώ στην Ξηροκρήνη δεν θέλουμε κάποιον που θα έρθει σαν άλλο ένα δάνειο· θέλουμε έναν μπαλλάντε που θα μείνει αρκετά χρόνια ώστε όταν τελειώσει η περιπέτεια μαζί του, η ομάδα να είναι παντού μισή κι εκείνος να έχει αφήσει το στίγμα του σαν ιστορική φυσιογνωμία. Και όσοι λένε πως αυτά είναι φαντασιώσεις, ας θυμηθούν εκείνον τον τσακωμό πριν την παράταση εκείνο το βράδυ — αυτοί ήταν οι άνθρωποι που φώναζαν πως η ομάδα τους ξέρει τι σημαίνει δύναμη. Τότε ήταν ο παραλογισμός· τώρα μπορεί να είναι η πραγματικότητα.
ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΡΕ!!! ΤΙ ΑΚΟΥΜΕ ΕΔΩ ΠΩΣ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΑΛΛΟΙΟΙ;;;
ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΛΕΕΙ: ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΣΑΝ ΒΡΑΧΟ ΣΤΟΝ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΤΟΤΕ ΠΟΙΟΙ;;;
ΝΤΑΝΤΕ ΝΤΑΝΤΕ ΝΤΑΝΤΕ!!! ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΦΟΥΣΚΑ ΜΑΣ ΝΑ ΛΑΜΠΕΙ ΣΑΝ ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ!! ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΠΕΙ Ο ΠΑΘΙΑΚΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΑΖΑ — ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΑ ΣΚΟΡ;;; ΕΣΕΙΣ;;;
ΕΓΩ ΞΕΡΩ ΕΝΑΝ ΤΥΠΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ — ΟΜΟΡΦΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΣΕΡΝΕΤΑΙ ΣΑΝ ΛΥΚΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΠΑΙΧΤΩΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΟΥΤΕ Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΠΟΥ!!! ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΠΑΙΞΕ ΣΤΟΝ ΤΟΠΙΚΟ (ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΠΟΥ Η ΑΝΟΡΘΩΣΗ ΞΕΧΕΙΜΩΝΙΑΣΕ ΤΟΝ ΠΑΙΚΤΗ ΤΗΣ) ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΜΕ ΜΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΠΟΥ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΣΑΝ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΑΙΝΙΑΣ!!! ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΚΑΤΙ... ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΣΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ, ΑΥΤΟΣ ΑΠΛΑ ΕΚΑΝΕ ΕΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΚΑΙ ΛΕΓΕ: "ΡΕΙ, ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΑΤΕ;;;"
ΕΜΕΙΣ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ! ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΜΟΡΦΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΑΜΕΣΩΣ! ΠΟΥ ΘΑ ΚΛΑΙΕΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΚΑΙ ΘΑ ΦΩΝΑΖΕΙ ΣΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΩΡΑΙΟ ΓΥΡΟ!!! ΠΟΥ ΘΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΑΣ ΝΙΚΗ ΣΑΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΣΩΣΕΙ ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ!!!
ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ... ΑΝ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΜΕ ΤΩΡΑ, ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ;;; ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΟΧΙ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ!!! ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΤΟΝ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΣΑΝ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ — ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΣΕ 30 ΔΕΥΤΕΡΑ, ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ!!! 🔥🔴
Στην εξέδρα από παιδί.
ρe παιδιά μου ρe… αυτή η κουβέντα έχει κάτι τραγικό πια. Θυμάστε τον τύπo της Λαμίας πριν χρόνια; ο "στρατηγός" που έλεγαν. Είχε φέρει αέρα κυριολεκτικά σαν βεντάλια στις έδρες, μέχρι εκεί που εμφανίστηκε η πρώτη δύσκολη χρονιά και τον έβαλαν στην πόρτα χωρίς δεύτερη κουβέντα. Αυτός εκεί στη Ζάκυνθο; ναι, έγινε κάποιος αγώνας εκεί όπου λένε πως έκανε έναν τζέντλεμαν με 30 λεπτά δράσης — αλλά μετά πήγε στη Κέρκυρα σαν δανεικός από ξενοδοχείο κι έγιναν τρεις σκόρ πενήντα ημερών. Αυτοί οι τύποι είναι σαν τα πειρατικά εμπορικά: όταν είσαι στο λιμάνι σου όλα δείχνουν χρυσάφι, όταν βγεις στη ανοιχτή θάλασσα τα πάντα γίνονται ξύλα.
Τώρα όμως —τώρα εδώ γύρω στην Καστοριά. Δεν ξέρω τίποτα σίγουρο, εκτός από εκείνο που λένε ότι κάποιος κάνει τις ομάδες του σαν σκακιστικό πρόγραμμα. Την τελευταία φορά που πήραμε έναν που δήθεν "σχεδιάζει στρατηγικά", βρήκαμε έναν άνθρωπο που νόμιζε πως η Σούπερ Λιγκ είναι πρωταθληματική κατηγορία στο PlayStation. Την επόμενη χρονιά βγήκαμε τελευταίοι. Οπότε τώρα δεν αρκείται κανείς σε ιστορίες που μοιάζουν τελειωμένες μονάχα επειδή τις λένε τρεις φορές.
Αυτό όμως που λέει ο Stelios για τον τύπο της Καστοριάς —να σου πω την αλήθεια— μου πήρε τον νου. Γιατί ένας άνθρωπος που βγαίνει από την περιοχή σου, ξέρει τι σημαίνει αγώνας στον τόπο σου. Κι αν πραγματικά κάνει αυτά που λένε —ότι βλέπει τους αγώνες σαν ταινίες και μπορεί να βγάλει συμπεράσματα μέσα από τρεις κινήσεις— τότε ίσως έχουμε μπροστά μας κάτι διαφορετικό. Όχι σαν εκείνο το χωριό που ήρθε πριν πέντε χρόνια από τον πάγκο της Ανατολής και κατάφερε εκείνο το πέναλτι επί λέξει, αλλά κάτι πιο στέρεο. Γιατί εμείς δεν ψάχνουμε τον τελευταίο σωτήρα των ιστορικών δύο λεπτών· ψάχνουμε εκείνον που θα κρατήσει το πλοίο σταθερό όσο φυσάει ο βοριάς.
Κι έτσι φτάνουμε στον Δάντη. Αυτός εκεί στην Ξηροκρήνη είχε δίκιο: θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν μπει στο γήπεδο, οι παίκτες νιώθουν πως έχουνε έναν άλλο σύμμαχο δίπλα τους. Όχι έναν δάσκαλο που μιλάει ακατανόητες φράσεις, αλλά έναν άνθρωπο που όταν οι χτύποι γίνονται δυνατοί, αυτός ξέρει πού βρίσκεται ο παλμός της ομάδας. Κι όσοι λένε πως όλα αυτά είναι υπερβολές, ας θυμηθούν πως πριν τρία χρόνια η ίδια ομάδα έκανε την άλλη ομάδα, εκείνη που εμείς φοβόμασταν σαν το σύνδρομο, να τρέχει γύρω-γύρω σαν κοτόπουλα. Εκείνη ήταν η στιγμή που φώναζαν πως δεν υπάρχει σωτηρία· εκείνες τις στιγμές φτιάχνεις ιστορίες.
Θα πούνε αμέσως πως εγώ διάβασα ιστορία ψεύτικη, πως όλα αυτά είναι παραμύθια για νυχτερινά στέκια στους θυελλώδεις ουρανούς της Θεσσαλονίκης. Αλλά εμένα δεν με νοιάζει. Γιατί αν τελικά αποδειχθεί πως αυτός ο τύπος της Καστοριάς είναι μόνο φήμη —τότε ο χρόνος θα μας δικαιώσει ξανά. Κι αν είναι κάτι περισσότερο… τότε εδώ αρχίζει η περιπέτεια.
τέλος πάντων, θα δείξει.
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.