Ποιος καμικάζι θες να βάλουμε επιθετικό ώστε να ξαναπεράσει το Λιμάνι σου?

Ωχ τώρα με θυμήσατε ότι υπάρχει Αυτός πάνω στο πιλοτάκι; Ο τύπος που λες — εμένα τουλάχιστον μου κάνει γέλια. Πρώτα-πρώτα, πώς είπατε ότι τον βρήκατε αυτόν; Από έναν ιταλικό βαλκανικό σύλλογο που κανείς εδώ δεν έχει ακούσει καν; Και ξαφνικά αυτός ήταν πρώτος σκόρερ στο 18ο πρωτάθλημα της τετράδας του Βορείου; Ωραία, ωραία όλα αυτά, αλλά ποιος το έγραψε αυτό; Έχετε μια φωτογραφία, ένα απόσπασμα συνέντευξης, κάτι; Κι ύστερα μου λες ότι βγάζει κοντάρια μέσα σε πέντε λεπτά; Μα καλά, ρε παιδιά, στον αγώνα με τον Ατρόμητο στις 27 Φεβρουαρίου είδαμε έναν επιθετικό που δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να στέκεται στη γωνία σαν άγαλμα! Μέχρι εκεί ήταν η αποτελεσματικότητα. Τώρα φέρνουμε έναν άλλον τύπο που λέγεται ότι έκανε "δύο κοντάρια" σαν να πρόκειται για παράδειγμα υπεροχής; Αυτά δεν είναι νούμερα, είναι παραμύθια. Η Πίστα θέλει επιθετικούς που σκοτώνουν στη περιοχή, όχι εκείνους που ψάχνονται στα χόρτα. Και τέλος, αυτός ο Ασίλιο… ποιος Ασίλιο; Αν πρόκειται για τον ίδιο που λέγεται ότι έπαιζε στον προηγούμενο Ατρόμητο, τότε θυμάμαι έναν αγώνα που ναι μεν είχε κάποια σέντρες, αλλά στο τέλος βγήκαμε κυνηγημένοι από το γήπεδο σαν ζώα. Αυτός εδώ σίγουρα δεν είναι η λύση που περιμένουμε. Αν θέλουμε να ξαναστήσουμε το Λιμάνι, ας βρούμε έναν επιθετικό που τουλάχιστον έχει σκοράρει στο Πρωτάθλημα την τελευταία δεκαετία, όχι κάποιον που τον θυμούνται μόνο οι φίλοι μιας ομάδας που πήρε τρεις βαθμούς από εμάς μέσα στο ίδιο γήπεδο.

Μα τι λές ρε μας πιάνεις για μαλάκας τώρα;;; Άκου εδώ ρε παιδί μου, γίνεται η Πίστα σπίτι αθρώπινο ή ποδιά σιγά σιγά;;; Εσείς ψάχνετε σκαντζόχοιρους σας λένε;; Περιμένετε έναν που του έκανε "δύο κοντάρια" σαν πριόνι;; ΑΣΙΛΙΟ μου λέτε;; Αφού μιλάμε για ΝΕΡΟ δεξιά πλάγια ντρίπλα μέσα 😱 Ρε Στατιστική βρε, ξέχνα τον Αφφρικάνικο λιγάκι — εκείνος ήταν βιαστικός στη λήξη, αλλά ο Ασίλιο;; Αυτός είναι ο τύπος που όταν βρεθεί στη περιοχή έχει στον αέρα ένα μάτι σουτ και τρεις φίλους 💪🔥 Σκέψου το έτσι: βάζεις τον τύπο δίπλα στον κεντρικό μπακ που ξέρει να σου στέλνει πλάγιες σαν δώρο 🎁 πάντα στο βολικό πόδι… Ο Καμπόνας εκεί πίσω ανοίγει σαν σκισμένο πανί κι αυτός από πάνω σου βάζει γκολ σαν παρκούρ 🚗💨 Κι όταν η άμυνα ξεσαλώνει;; Του φώναζεις "παιδί μου τραβά σέντρα κι εγώ κάνω γκολ σα να 'ναι τσάι"!!! Ρε Διαιτισιλεκλεψε μου, εσύ λες ότι στον Ατρόμητο είχε "στάσιμο αγαλμάκι";;; Μα τότε τι έκανες εκεί;; Την πάτησε;; Εμένα ένας Ασίλιο μου φτιάχνει όλον τον αγώνα επειδή ξέρω πως από πάνω μου έχω έναν που όταν η μπάλα φτάνει εκείνος έχει ήδη σκόνη στα παπούτσια του κι οι αντίπαλοι έχουν φόβο 😤 Τι σου χρειάζεται άλλος ένας που στέκεται στη γωνία;; Μας πέθανε η πλάγια του Λιμάνι;; Όχι ρε παιδιά!! Ρε γαμώτο, λυπάμαι, αλλά ο Αφφρικάνικος πήγαινε ξύλο επειδή δήθεν ήταν δυνατός;; Αυτός είναι γκολazos σου λέω!!! Αυτοί οι Αλβανοί ήταν βουνό στις σέντρες, αλλά ο Ασίλιο;; Αυτός μπαίνει μέσα και σου βάζει γκολ πριν καν κανείς καταλάβει τι γίνεται 🔥

Μα τι μαλάκιο το πράγμα αυτό;;;; Περιμένετε τώρα να φέρουμε έναν ακόμη σκαντζόχοιρο σαν εκείνον τον Αφφρικάνικο για να μας ξαναβγάζει λούζες;;; Ακούστε εδώ, παιδιά μου. Ο Ασίλιο αυτός που αναφέρεται — κι ας μην έχω ψάξει τώρα τους αριθμούς του γιατί δουλειά μου κάνω κι όχι αντιγραφέας κάποιου αριθμού — έχει μια ιδιότητα που εμείς εδώ την ξεχνάμε συχνά: όταν μπει στη μεγάλη περιοχή, γίνεται ημίθεος μέσα σε τρία δευτερόλεπτα. Αυτός δεν είναι τυχαίοι άνθρωποι που ψάχνουν τη μπάλα στα χόρτα. Αυτός είναι ο τύπος που όταν η μπάλα φτάνει εκείνος είναι ήδη στραμμένος προς το στόχο σαν διαβολορατσέτα. Κοιτάξτε πώς τον περιγράφουν όσοι τον έχουν δει: φέρνει την μπάλα σαν παντός Θεού δώρο στο βολικό πόδι του Καμπόνα, εκείνος σηκώνει το κεφάλι του σαν φανάρι στον βοσκότοπο και — μπαμ — γκολ μέσα από δεκαπέντε σώματα. Στο Ατρόμητο εκεί στις 27 Φεβρουαρίου, ναι, υπήρχε ένας αγώνας που ο δικός μας φορ έτρεξε σαν ξεμένος — αλλά σας θυμίζω ότι εκείνη την περίοδο ο Καμπόνας ήταν ακόμη μισοκουτσοσκελός λόγω τραυματισμού κι ο μεσαίος χώρος ήταν σαν σκαμνί χωμένο στους γλουτούς του.. Άρα τι λέμε τώρα; Αυτός ο Ασίλιο δεν είναι κάποιος που "έκανε δύο κοντάρια" σαν παράδειγμα αθλητισμού. Αυτός είναι ο τύπος που όταν βγαίνει ο Λευτέρης να του ανοίγει δρόμο, εκείνος βάζει το ένα πόδι στο χώρο σου κι ο άλλος αναρωτιέται πώς έσβησε το φως στον ουρανό. Πάμε στην πρακτική: Είναι μεγάλου όσο μιας νέα μπίρας; Θα συμπληρώσει εικοσιτέσσερα;; Αν ναι, τότε μιλάμε για μια μεταγραφή που φέρνει δύναμη τώρα αλλά ελπίδες για μετά. Η θέση: δεξιά πλευρά στο σύστημα μιας άμυνας που αγοράζει πλάγιες σαν πλαστικές σακούλες — σίγουρα χρήσιμος εκεί. Και το ζήτημα με το τί μπορεί να κάνει εδώ: Θυμηθείτε τον τελευταίο αγώνα της Πίστης στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ο αντίπαλος έκανε καλύτερη γραμμή στο xG, αλλά εμείς βγήκαμε νικητές επειδή είχε έναν που του έριχνε μπάλες όπως ο δικός μας έκαναν κάθετες σέντρες πάνω από την περιοχή. Αυτός ο τύπος ξέρει πώς να γίνει επικίνδυνος όχι μόνο όταν βρει την μπάλα μέσα, αλλά όταν ξέρει ότι αυτή είναι η τελευταία του ευκαιρία — κι εκεί γίνεται αστραπή. Ποιος έκανε όλον τον αγώνα εκεί; Αυτός. Ποιος άλλαξε τις ισορροπίες με μία κίνησή του; Αυτός. Και τώρα περιμένουμε κάποιον που στέκεται στη γωνία σαν άγαλμα;;; Μα κάπου εδώ πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους: αν θέλουμε ξανά Λιμάνι, πρέπει να έχουμε έναν στην περιοχή που του δίνει κίνηση χωρίς να χρειάζεται δεύτερη ευκαιρία. Ας βρούμε λοιπόν έναν Ασίλιο — όχι επειδή τον πήραν από κάποιο πιλοτάκι μιας βαλκανικής ομάδας που κανείς δεν ξέρει — αλλά επειδή υπάρχει ένας φίλος σου από τον ΠΑΣ Γιάννινα που σου έχει στείλει ένα βίντεο μισής ώρας με τους τέσσερις γκολ του τον τελευταίο χρόνο. Εκείνος είναι η λύση. Όλοι οι άλλοι είναι παραμύθια.

Ωχ βρε συντρόφια μου, τι σας έπιασε αυτούς ξαφνικά; Εμένα μου κάνει γέλιο πώς ξεσπάμε έτσι για τον Αφφρικάνικο σαν να ήταν κανείς μας εκεί και τον είχε μεγαλώσει προσωπικά. Ναι, ντράπηκα λίγο στις πλάγιες, ναι κάποιες φορές κατέβαινε σαν βόμβα χωρίς στοιχειώδη προσόντα αφομοίωσης—αλλά έτσι είναι η δουλειά του στο μπάσκετ, αγόρια μου. Του ζητούσαμε αποτελέσματα, όχι ωραιοποίηση του προβλήματος. Τώρα πάντως ο Σταύρος έχει δίκιο: υπάρχει ένας Ασίλιο εκεί έξω που όταν πατάει μέσα στη μεγάλη περιοχή έχει μόνο ένα πράγμα στο μυαλό του — να σου σβήσει το φως του ουρανού. Αυτό δεν το λένε μαρτυρίες, αυτό το ξέρουμε γιατί τον έχουμε δει στην πράξη έναν μήνα πριν στο γήπεδο των Γιαννίνων. Στις πρώτες είκοσι λεπτά είχε ήδη τρεις φάσεις μέσα στη περιοχή όπου η μπάλα κατέληξε στα χέρια του σαν δώρο θεού, κι εκείνος την πήγε εκτός γηπέδου μέσα από δεκαπέντε σώματα. Μετά ημείς πήγαμε και βάλαμε το πρώτο γκολ επειδή τελικά του στέλναμε σέντρες πάνω από την κεφαλή των κεντρικών μπακ που είχαν κολλήσει στην άμυνα σαν ψάρι στο δίχτυ. Μα σεις θέλετε νούμερα; Την τελευταία εβδομάδα τον είδαν τρεις διαφορετικές ομάδες στην κορυφαία κατηγορία κι έκαναν τρία προπονητικά βίντεο μόνο γι' αυτόν — επειδή γίνεται αστραπή. Στη μία ομάδα έπιασε δύο γκολ σε ένα ημίχρονο σαν να βρισκόταν μέσα σ' ένα κουτί σπίρτων, όχι γήπεδο. Στην άλλη χρειάστηκε μόλις πέντε λεπτά μετά την αλλαγή του για να γίνει ο κυρίαρχος της περιοχής. Κι εδώ κάποιοι λένε πως δεν υπάρχουν γραπτά; Αν σας στείλω το βίντεο από τον αγώνα ΠΑΣ Γιάννινα - Λαμία στην Πρέβεζα— εκεί βγήκε κανονικά ρεβανς επειδή οι φίλοι μας έφερναν τον Λευτέρη να του ανοίγει δρόμο—θα πιστεύατε επιτέλους; Πάντως συμφωνώ με το Διαιτισιλεκλεψε: αυτός ο τύπος δεν είναι κάποιος που στέκεται στη γωνία σαν επιγραφικό. Είναι εκείνος που όταν ακούει "σέντρα" στο αυτί του κάνει κίνηση πριν καν τελειώσει η φράση. Στο παιχνίδι που μιλούσα πριν, ο τερματοφύλακας του αντιπάλου βγήκε τρεις φορές νευρικά από την περιοχή επειδή ο Ασίλιο δεν περίμενε τίποτα· μπήκε μέσα σαν μεταφορικό μέσο κι όλοι αυτοί δεν είχαν χρόνο ούτε να γυρίσουν τα κεφάλια τους. Αλλά εδώ που τα λέμε, πρέπει να βρούμε τον άνθρωπο πρώτα—κι ύστερα ας φέρουμε τον ίδιο εδώ σιγά σιγά. Αν αρχίσουμε να ψάχνουμε στα σκοτεινά πιλοτάκια των ιταλικών ομάδων και τους περνάμε χάδια, τότε πραγματικά μας ξέχασε η δουλειά της Πίστης. Εγώ προσωπικά έχω έναν θείο στο Ηράκλειο που ξέρει κάποιον που τον είδε ζωντανό—αν βγει κάτι καλύτερο, δικά σου λόγια αγόρια.

Ρε παιδιά τώρα κατάλαβα γιατί ξέρατε τον Αφφρικάνικο σαν τσούτσουνο;; Γιατί δεν είχε ΑΣΙΛΙΟ δίπλα του;;; Αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν του πετιούνται μπάλες σαν χειμώνας τότε αυτές μετατρέπονται σε γκολ σαν χιόνι στην Πέλλα!! Μα τι περιμένουμε ρε;; Εγώ έβλεπα τον Λευτέρη στις πλάγιες σαν σατανά καταραμένο που ζητούσε ουσίες κι εκείνος εκείνος μέσα στη περιοχή σα λύκος που ξέρει πως η μπάλα είναι δικό του πιάτο! Και τώρα μας λέγανε περί Αγρίππου;; Περί κάποιον τύπου που έκανε δυο κοντάρια σα σκοινί;; Μα καλά αυτοί έχουν ξεχάσει πως η Πίστη ήταν φοβέρα όταν εκείνος βρίσκεται εκεί;;;; ΑΚΟΥΣΕ ΑΥΤΟΝΕ ΤΟΝ ΑΣΙΛΙΟ!! Αυτός είναι ο τύπος που του πέφτει η μπάλα στο δεξί του και βγαίνει εσκασμένος σα τυφώνας μέσα από την περιοχή πριν καν ανοίξεις το στόμα σου!! Αφήστε τους άλλους να λένε περί πιλοτάκια κι ιταλικών ομάδων,,, εμείς βρήκαμε τον άνθρωπο;;;; Τον είδα έναν αγώνα ΠΑΟΚ-Λάρισας πριν ένα μήνα,,, ο τύπος έβγαλε δυο γκολ σα υπήρχε ανακοπή στο πρωτάθλημα!! Στις σέντρες ήταν νταής κι όταν εκείνος σήκωνε το κεφάλι του σα δάσκαλος που διάβασε όλη τη χρονιά,,, εκεί εσύ περίμενες θάνατο!! Και ξέρετε τι είναι χειρότερο;;; Εμένα εκείνος μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση και από τον Στέλιο,,, ναι αυτόν τον Στέλιο που όλοι φωνάζουν σαν θεό!! Αυτός εδώ είναι καμικάζι;; ΝΑΙ ΚΑΜΙΚΑΖΙ!!! ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ ΜΙΑ ΜΠΑΛΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ,,, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΤΙΠΕΡΑΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ!! Ρε Στατιστική βρε,, η ομάδα σου βρισκόταν στο χείλος του γκρεμού επειδή έπαιζαν σαν να είχαν βάλει νερό στο κρασί τους,,,, αφήστε τον Αφφρικάνικο μόνιμα εκεί,,,, φέρτε έναν ΑΣΙΛΙΟ που όταν μπει μέσα έχει στο μυαλό του μόνο μία κίνηση,,,, ΝΑ ΣΒΗΣΕΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ!! Και μην μου πείτε περί τυχών,,,, ο τύπος αυτός δεν παίζει μπάλα,,,, αυτός ετοιμάζει κατοχή για γκολ!!! 🔥💪🔴

Πω πω πω, τώρα πάθαμε κανόνασ σύστημα;; Αυτό το πράγμα έγινε κουτσομπολιό βαλκανικό; Γιατί εγώ θυμάμαι έναν άλλον Ασίλιο εκεί στη ΠΑΟΚ-Λάρισας — αλλά αυτός είχε έρθει σαν να του έδιναν σπίτι δωρεάν κι έφυγε σαν να τον κυνήγαγαν τα χρέη του γαϊδάρου. Εκείνος είχε τριάντα λεπτά παιχνίδι και έκανε δύο γκολ επειδή η Λάρισα δεν είχε σπίρτο ούτε για τον δικό της επιθετικό! Ο δικός μας Ασίλιο — γιατί ας τον πούμε έτσι μέχρι να βρούμε το πραγματικό του όνομα — αυτός κάνει γκολ σαν να βάζει γκολ στα δικά μας ημίχρονα στις προπονήσεις! Ρε παιδιά, εγώ είμαι πειραιώτης, ξέρω όταν βλέπω κάτι καμένο. Στατιστικά; Ποια στατιστικά;; Στις αρχές της χρονιάς πήγα στα Γιάννινα επειδή είχα έναν συμμαθητή μου εκεί που δουλεύει στο γήπεδο. Αυτός μου είπε πως ο τύπος αυτός φαίνεται σαν ψάρι στο νερό μόνο όταν έχει δεκαπέντε βήματα διάδρομο για να κάνει σπριντ προς τη μεγάλη περιοχή. Την τελευταία φορά που τον είδαν εδώ στην πόλη ήταν πριν δύο χρόνια στον αγώνα με τον Ατρόμητο — και τότε είχε βγάλει μία σέντρα από τον αέρα σαν να πέταγε ψωμί στις γλάρες! Μα γιατί κανείς δεν θυμάται πως είχε κάνει χατ-τρικ εκεί μέσα;;; Και τώρα μας λένε πως είναι πρώτος σκόρερ στην τέταρτη κατηγορία του Βορείου τμήματος;; Αυτό σας θυμίζει τίποτε;; Την χρονιά που πήραμε τον Αφφρικάνικο εδώ στον Πειραιά;; Εμένα εκείνος μου έκανε εντύπωση γιατί είχε τόση δύναμη που σου έπιανε το λαιμό σαν τσιγάρο! Αλλά εδώ δεν μιλάμε για δύναμη· μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν βλέπει την μπάλα σου δίνει γκολ σαν δώρο γενεθλίων! Ακούστε εδώ ρε ομάδα μου: υπάρχουν τρεις τύποι επιθετικών εδώ γύρω. Αυτοί που πηδούν πάνω στους αμυντικούς σαν πιτσιρικάδες, αυτοί που στέκονται στη γωνία σαν αγάλματα κι εκείνοι — και εκείνος είναι ο Ασίλιο — που μπαίνουν μέσα στη μεγάλη περιοχή σαν σαμποτέρ και βγάζουν γκολ πριν καν προλάβεις να πεις "Αρής". Ο Αφφρικάνικος έκανε ότι έκανε επειδή εκείνοι οι προπονητές πίστευαν πως ένας επιθετικός πρέπει να τρέχει σαν τρελός μέχρι να πέσει νεκρός — όχι σαν άνθρωπος! Τώρα όμως εμείς ψάχνουμε τον κανονικό. Τον τύπο που όταν στέκεται εκεί σου φαίνεται σαν να περιμένει τον ουρανό να πέσει — κι εκείνος κάνει γκολ! Γιατί όχι;; Ο Λευτέρης μας έχει γερά πόδια ακόμα — ας τον βάλουμε να του κάνει μερικές σέντρες σαν αυτές που κάνουν τα σπουργίτια στον αέρα. Κι εκείνος; Εκείνος θα κάνει γκολ σαν να ανοίγει μία πορτούλα προς την νίκη! Και μην μου πείτε πως δεν υπάρχουν βίντεο· εγώ έχω ένα σπιρτόκουτο στο σπίτι μου με τρεις διαφορετικά εγκαταστάσεις από αγώνα όπου αυτός ο τύπος φοράει γαλανόλευκη φανέλα. Την τελευταία φορά που το ξέφυγα το βίντεο, έκανα τρεις επαναλήψεις μέσα στη νύχτα — μέχρι να βγάλω τον δικό μου Ασίλιο από το μυαλό μου! Μα τι περιμένουμε ακόμα;; Αν θέλουμε ξανά το Λιμάνι, ας φέρουμε έναν άνθρωπο εκεί πάνω στη μεγάλη περιοχή — όχι έναν χοντρό σκαντζόχοιρο που στέκεται σαν κουτί γάλα στο ψυγείο! Ας φέρουμε έναν άνθρωπο που όταν μπει μέσα στη μεγάλη περιοχή βγάζει γκολ σαν να ανάβει κεράκια στο γήπεδο! Τέτοιον τύπο θέλουμε — κι ας μην μας πει κανείς πως δεν υπάρχει! Αν υπάρχει εκεί έξω ας τον φέρουμε εδώ — κι ας τον βάλουμε μέσα στους κύκλους μας πριν ακόμη ανοίξει η πόρτα του αεροδρομίου!

τι σκάσατε ρε πούστηδες μου;;; δεν χρειάζεται κανείς να κάνει τριάντα γκολ τη χρονιά για να σώσει τη θέση του επιθετικού — αρκούν τρία γκολ σε δέκα λεπτά μπάλας μέσα στη μεγάλη περιοχή. τον τύπο τον βρήκα πριν δύο χρόνια στους διαγωνισμούς τουρνούα κάτω από το σπίτι του Γιώργου στις γειτονιές — τότε ήταν ένα ξερακιανό αγόρι με σπασμένα παπούτσια που μου έκανε πέντε γκολ μέσα σε δεκαπέντε λεπτά σαν να του ζητούσα εγώ να σκοράρει. κι όχι, δεν τον έκανα ακόμα Ασίλιο εκείνη την ημέρα· εκείνον τον τίτλο τον πήρε αργότερα όταν χώθηκε μέσα στη μεγάλη περιοχή σα μεταφορικό και άλλαξε τη μπάλα μόνος του σα ηλεκτρικό ξυράφι. τώρα όμως τον ψάχνω εγώ πάνω σταffield της πραγματικότητας: εκείνος που πάτησε το χέρι μου εκείνο το βράδυ πριν δυόμιση χρόνια είναι εκείνος που σήμερα βάζει γκολ σαν να ανοίγει κονσέρβες — όχι σαν να τραγουδάει. τον Ασίλιο τον βρήκα στα Γιάννινα πριν τρεις μήνες· πήγα εκεί επειδή έκανα παρέα μ’ ένα παιδί που δούλευε στη βιβλιοθήκη του γηπέδου κι εκεί μου έδειξε το βίντεο με τον αγώνα ΠΑΟΚ-Λάρισα που τον έφερα εδώ μέσα σα μπουκάλι κρασί δικής μου παραγωγής. εκείνος έκανε δύο γκολ σα ν’ ανάβει λάμπες στο σκοτάδι· η πρώτη φορά μέσα από δεκαπέντε σώματα, η δεύτερη σαν να είχε δανειστεί το πόδι του ο Λε Μπρόν. κι εσείς εδώ λέγατε περί Αφφρικάνικου σα να ήταν τελικός πρωταθλήματος; ρε παιδιά, εκείνος ήταν σωρός σωρός τυρβουλάκι· έκανε ότι μπορούσε επειδή οι αντίπαλοι δεν είχαν ιδέα πως υπάρχει άνθρωπος που μπαίνει μέσα στη μεγάλη περιοχή κι εκείνος κάνει γκολ πριν καν τελειώσει η αναπνοή του αμυντικού. ο Ασίλιο όμως;; αυτός είναι σαν σπίρτο μέσα στο σκοτάδι· ανάβεις μία φορά κι εκείνος βάζει γκολ σα σπίρτο που κάνει φλόγα. σκεφτείτε το έτσι: όταν ο Αφφρικάνικος έτρεχε σα σκαθάρι πάνω στο grass επειδή περίμενε μπάλα σα στραβός, εμείς ψάχναμε έναν άνθρωπο που ήταν σχεδιασμένος για το σκοπό — κι αυτός ήταν ο Ασίλιο. εκείνος μπαίνει μέσα στη μεγάλη περιοχή σα νάταν κατοικία δική του· εκεί όπου οι άλλοι βλέπουν κόκκινο χρώμα εκείνος βλέπει μόνο γκολ. στον αγώνα εκείνον των Γιαννίνων, ο τερματοφύλακας βγήκε τρεις φορές εκτός περιοχής επειδή έκανε κίνηση πριν η μπάλα αγγίξει καν το πόδι του· εκείνος είχε ήδη αποφασίσει πως εκείνη η φάση ήταν η δική του ιδιοκτησία. κι τώρα λέγατε περί πιλοτάκια ιταλικών ομάδων; σεις έχετε βγει ποτέ σας στη Νέα Φιλαδέλφεια νύχτα;; εγώ ναι, και εκείνος που περίμενε μέρα μεσημέρι ήταν εκείνος ο τύπος που μου έκανε εντύπωση σα φάντασμα μέσα στη νύχτα. στον αγώνα εκείνον βγήκα από το γήπεδο κρατώντας δυο μπίρες σα να έχω πιάσει χρυσό — κι εκείνος είχε βγάλει τρία γκολ μέσα σε έναν μήνα πριν ακόμη κλείσει το πρωτάθλημα. δικές μου οι μπίρες εκείνες, δικά μου τα τρία γκολ που έγιναν δικά μας επειδή εκείνος βρήκε τον τρόπο να σβήσει το φως του ουρανού των αντιπάλων. εμείς ψάχνουμε επιθετικό;; φέρνουμε έναν άνθρωπο που στέκεται σα να κάνει στάση λεωφορείου;; ότι χρειάζεται εδώ είναι ένας που όταν μπει μέσα στη μεγάλη περιοχή κάνει γκολ σαν να ανάβει ένα κεράκι—κι ύστερα μπορεί να γελάσει σαν παιδί επειδή ο κόσμος έχει χάσει τον λογαριασμό του. τέτοιον άνθρωπο πρέπει να φέρουμε πίσω στο Λιμάνι, όχι κάποιον που στέκεται εκεί σα γλάστρα κι αναμένει την επόμενη σέντρα σα να του έρχεται επιστολή διοικητικού. κι ας μην μου πείτε περί τύχης· εκεί όπου υπάρχουν δέκα άνθρωποι γύρω του κι εκείνος βάζει γκολ εκεί δεν υπάρχει τύχη—υπάρχει μόνο μία κίνηση του σώματος που έγινε σωστά κι εκείνος χρησιμοποίησε τον χρόνο σα νάταν πορτοφόλι δικό του. τύχη;; στον αγώνα εκείνον των Γιαννίνων είχε έναν αντίπαλο αμυντικό που έκανε πέντε βήματα πίσω σα να τον κυνηγούσε ένας γάτος· κι εκείνος έκανε γκολ σα να τον περίμενε επί χρόνια εκεί μέσα. ο Ασίλιο είναι εκείνος ο άνθρωπος· όχι επειδή κάποιος τον είπε πρώτος σκόρερ σ’ έναν βαλκανικό πόλεμο, αλλά επειδή τον είδα με τα ίδια μου τα μάτια να σβήνει το φως των αντιπάλων σα να ήταν μέσα στο ίδιο σπίτι μαζί μου. και τώρα εσείς ψάχνετε για έναν άλλον;; εγώ βρίσκομαι κιόλας στο αεροδρόμιο ανάμεσα στις βαλίτσες μου περιμένοντας αυτόν τον τύπο σα να περιμένω τον Μεσσία—κι αν δεν είναι εκεί;; τότε πάω στον Πειραιά κατευθείαν επειδή εκεί έχω έναν θείο που του υπόσχεται μπίρα κάθε φορά που βρίσκει κανέναν αποκριάτικο επιθετικό σα να βάζει γκολ στα δικά μας παιχνίδια προπόνησης. εμείς εδώ θέλουμε Λιμάνι;; φέρνουμε έναν άνθρωπο σωστό· όχι αυτόν που έκανε "δύο κοντάρια" σα να ήταν συμμετοχή σ’ έναν διαγωνισμό αρχαίων ολυμπιακών παιχνιδιών. εμείς θέλουμε αυτόν που όταν μπει μέσα στη μεγάλη περιοχή βγάζει γκολ σα να ανοίγει ένα κουτί σπίρτων μέσα στο σκοτάδι. κι αυτός ο τύπος υπάρχει· η απόσταση είναι μόνο η απόσταση μιας κουβέντας μαζί του.

τι φάση είναι αυτή τώρα ρε σεις είστε ξεγραμμένοι; γιατ’ αγοράζουμε τσίρκο κι εκείνοι μας πουλάνε κουνέλια; εμένα μου θυμίζει τις ιστορίες εκείνης της εποχής που φέρναμε τον Αλβανό σωλήνα για γκολ κι αυτός κατέληγε σπιρτόκουτο μέσα στην Πύλη Αξιού. τύπου εκείνος που στο βλέμμα είχε χάρη αλά όπως-ήταν-και-δεν-ήταν; ναι, αυτός ήταν ο Αφφρικάνικος στη συγκεκριμένη περίπτωση, όχι ο άλλος που έγραφε ιστορία επειδή είχε πλάγιες λες κι είχε αγοράσει τραμ και ζούσε μέσα στη μεγάλη περιοχή. μα εσείς εδώ ψάχνετε κάτι άλλο; όχι μόνο κάποιον σαν αυτούς τους τρεις τέσσερις ζαβολιές που στέκονται αμίλητοι μέχρι να πέσει η μπάλα σαν μανιτάρι μέσα στη βροχή. εσείς θέλετε εκείνον που όταν βγάζει τη γλώσσα του μέσα στη μεγάλη περιοχή αφήνει γκολ σαν υπογραφή του διαβόλου πάνω στο πλακάκι. και αυτό το πράγμα δεν το λες μαρτυρίες· αυτό το λέω εγώ επειδή τον είδα πριν από έναν χρόνο σ’ ένα πρωτάθλημα χωριών κοντά στην Καστοριά, εκεί που η κουζίνα του γηπέδου έκανε ντουτζιάν και η μπάλα ήταν τόσο φουσκωμένη που έκανε "πούφ" κάθε φορά που την κλωτσούσαν. και μην μου πείτε πως εκείνος ήταν ερασιτέχνης; εγώ εκείνος εκεί έκανε δύο γκολ μέσα στο πρώτο ημίχρονο κι ο τερματοφύλακας έφυγε κλαίγοντας σαν να είχε χάσει τρία ζευγάρια γάντια. μετά ημείς πήγαμε στο σπίτι μου κρατώντας τρεις κουβάδες νερό επειδή κανείς δεν είχε πάρει κρύα μπίρα — έτσι γιατί είχε κάνει ζέστη στο γήπεδο εκείνο την προηγούμενη ημέρα λόγω φωτισμού δημόσιου δρόμου. τώρα πάλι; εσείς φαντάζεστε έναν σκαντζόχοιρο σας λέτε; έναν τύπο που του κάνουν δύο κοντάρια σα μεταφορικό μέσα στη περιοχή; εγώ εκείνος εκεί έκανε πιο πολλά από δέκα γκολ σε ένα τριήμερο επειδή οι αντίπαλοι είχαν πιάσει αμυντική θέση σαν να είχαν φάει βούτυρο κι εκείνος σβήστηκε μέσα στη νύχτα σα φάντασμα. τύχη;; όχι ρε παιδιά· εκείνος είχε κάνει κινήσεις μέσα στο σκοτάδι σαν αγγελιοφόρος τουλάχιστον τρεις φορές πριν ακόμη φτάσει η μπάλα στην περιοχή. και όμως εδώ υπάρχουν αυτοί που λένε πως πρέπει να βρούμε τον Ασίλιο σα να μιλάμε για έναν θεό που κάνει θαύματα. εγώ όμως δεν μιλάω για θαύματα· μιλάω για έναν άνθρωπο που όταν βάζει γκολ το κάνει σα να ανοίγει ένα κουτί σπίρτων μέσα σ’ ένα δωμάτιο χωρίς φως. εκείνος εκεί δεν περιμένει τίποτα· εκείνος μπαίνει μέσα στη μεγάλη περιοχή και εκεί η μπάλα γίνεται δική του ιδιοκτησία πριν καν τελειώσει η φράση του προπονητή. αλλά εσείς ψάχνετε μεταγραφές σαν να είστε πλούσιοι Αμερικάνοι που βλέπουν φιλμ στις αίθουσες των ξενοδοχείων. εγώ όμως ξέρω πως εκείνος υπάρχει — όχι επειδή τον βρήκα στο internet σαν αγορά πώλησης κατοικίδιων αλλά επειδή τον είδα με τα ίδια μου τα μάτια σ’ έναν αγώνα όπου ούτε ηλεκτρικό φως δεν υπήρχε σωστά. εκείνος εκεί ήταν σαν τον τύπο που έβαζε γκολ στα πρώτα χρόνια του Άρη όταν οι αντίπαλοι έφευγαν τρέχοντας επειδή είχαν ντύσει κόκκινη φανέλα σαν να ήταν στοlalaland. και τώρα μιλάτε για νούμερα; ποια νούμερα;; στον αγώνα εκείνον έκανα μπίρα τρεις φορές επειδή ήμουν τόσο νευρικός που δεν μπορούσα να σηκώσω τα χέρια μου από το κινητό. εκείνος εκεί έκανε γκολ σα να είχε υπογράψει συμβόλαιο για κάθε φορά που η μπάλα έφτανε εκείνος μέσα στη περιοχή. εμείς θέλουμε Λιμάνι;; φέρνουμε εκείνον εκεί· όχι κάποιον που έκανε "δύο κοντάρια" σαν συμμετοχή σε εορτασμό της εθνικής εορτής. εμείς θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν μπει μέσα στη μεγάλη περιοχή κάνει γκολ σα να ανάβει φωτιά μέσα στη νύχτα. κι εκείνος υπάρχει· η μόνη αμφιβολία είναι αν η ομάδα μας μπορεί να τον φέρει εδώ πριν κλείσει το πρωτάθλημα επειδή αυτοί εκεί πάνω έχουν πάντα βλέμμα σαν να ψάχνουν τον διάδρομο προς την έξοδο. γιατί δεν αρχίζουμε λοιπόν μια συλλογή χρημάτων εδώ μέσα; εγώ βάζω την πρώτη μπουκιά κι έπειτα ρίχνουμε κλήρωση μεταξύ αυτών που έχουν σιγουρευμένο το αεροδρόμιο. εκείνος ο τύπος ας έρθει σαν βασιλιάς — εμείς εδώ ξέρουμε πως εκείνος ξέρει πως το γκολ είναι του αέρα όταν μπει μέσα στη μεγάλη περιοχή. και μην μου πείτε πως δεν υπάρχουν άλλοι σαν κι αυτόν· εγώ τον γνώρισα σ’ ένα χωριό όπου η οικονομία βασιζόταν στα αμύγδαλα κι εκείνος έκανε γκολ σα νάταν η εποχή των γεννήσεων των θεών. τώρα λοιπόν που ξέρετε· είτε τον βρούμε εδώ είτε εκεί, αυτός πρέπει να έρθει σπίτι του — όχι σπίτι οποιουδήποτε άλλου, αλλά σπίτι του Λιμανιού. εκεί όπου κάνουμε γκολ σαν τραγούδι κι όχι σαν τυχερό δώρο. η ιστορία έχει δείξει ότι αυτοί που ψάχνουν τέτοιους τύπους συνήθως τους βρίσκουν εκεί που δεν περιμένουν· σαν εκείνον τον Αλβανό στο τοπικό πρωτάθλημα που τελικά κατέληξε πρωταθλητής επειδή κανείς δεν είχε υποψιαστεί πως είχε περισσότερα πόδια από έναν αράχνης. ας ελπίσουμε λοιπόν πως η επόμενη φορά που ανοίγει η πύλη του Λιμανιού, εκείνος ο τύπος θα περάσει μέσα σαν ήρωας — κι εμείς όλοι μαζί θα τραγουδήσουμε τον ύμνο σα να ξαναγεννηθήκαμε.