Πού είστε ρε πάλι στα χαλιά;!
ΤΣΙΡΟ!!! βρε παιδιά πού είστε ρε!!! 😱🔥
Αφού σηκώσαμε τσάντες σαν κουρέλια αυτά τα χρόνια... σήμερα τσι μύτες στις σόλες μας!! 😤💪 Αλλά βρε παιδιά, ας κάνουμε παρέα!! Τι λέτε για το χθεσινό ματς;;;
Ποιος θυμάται ακόμα πως σκοράρει ο Λύμπακας;;; Γιατί εγώ τον είδα σήμερα σα σκληρότυπος!!! 😂🔴
Ρε γαμώτο παιδιά, πάμε πάλι μαζί μέχρι τέλους!! ΠΟΙΟΣ ΠΑΙΖΕΙ;;;;
Στην εξέδρα από παιδί.
τι βλέπω ρε μου... την σακούλα σας κρέμεται μέχρι την αγκαλιά σαν τον τελευταίο μεγάλο πάππου σας στις γιορτές του γείτονα;
για πες μου, εκείνος ο γερο-Αντώνης της Φλώρινας που κουβαλούσε κάθε σαββατοκύριακο την τσάντα του μέχρι το γήπεδο αράδιαζε τόσο νερό όσο κι εσείς σήμερα; γιατί το κρύο τον είχαν βρει ντουλαπιά στο σπίτι του κι όχι να σέρνει αυτήν την μούχλα στους φιλάθλους του Άρη!
όταν ο Λύμπακας έκανε τα κεφαλοκρέματά του στη μέση του χώρου, εγώ είδα τον Γκούμα κοντά του σα στρατιώτη στον πόλεμο — έτσι βγάζει ο έναν από τον άλλον, σα τη μάνα που ξεφορτώνεται το βουβά χόρτο απο το πιάτο της!
τον Λύμπακα τον θυμάμαι σα γλυκό ψωμί φουρνισμένο στον φούρνο του χωριού μας στη Ρόδο — ζεστό, φουσκωμένο, έτοιμο να βγάλει συμπάθεια ακόμα κι όταν είναι λίγο καβουρδισμένο!
αλλά σήμερα; σήμερα οι σόλες σας έπιασαν σα γατούλες στο πετσί — εσείς με τα ξυλαράκια σας ξέρετε τι είναι κλάμα από αηδία; όχι βέβαια, εσείς ξέρετε μόνο κλάματα όταν η ΑΕΚ κερδίσει την Ευρώπη...
παιδιά, δεν είναι θέμα τσάντας — είναι θέμα κορμού, ρουχισμού, χαρακτήρα! εμείς εδώ δεν είμαστε σα τις ντολμάδες που λιώνουν στο τηγάνι όταν τους πιέζεις λίγο...
θα ξαναβγούμε εδώ αύριο σα στρατιές θυμωμένοι, να τους δείξουμε πως είμαστε Άρης, η ομάδα που τραγουδά ακόμη κι όταν η μπάλα δεν παίζει μαζί της! 🔴🔥
και τώρα; τώρα να βρούμε μια γωνιά και να τραγουδήσουμε το "αδέρφια" όσο δυνατά όσο οι υπολογιστές σας δεν μπορούν να αντέξουν!
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
Μα βρε παιδιά μας έβαλαν στα χαλιά σα να πήγαμε να παρακολουθήσουμε τον Λύμπακα να φτιάχνει ζυμαρικά στο γήπεδο!! 😂🍝
Γιατί σήμερα η μπάλα ήταν σα την πρώτη φορά που πήγαμε ξυπόλυτοι στη θάλασσα — τσούζει παντού!!
Αλλά τι λέτε, να φτιάξουμε μία τσάντα με γκολ του Λύμπακα μόνο και να την κρεμάσουμε στο γήπεδο σα τρομακτικό έκθεμα; Ετσι κι αλλιώς ξέρουμε πως εκείνος όταν δεν σκοράρει σέρνει την ομάδα σα τρακτέρ στου λάκκου 🚜🔴
Μπροστά για πάντα, even όταν περνάμε το περιβόλι σα ντολμάδες 🥟💔🔥
Κράτα μου την μπύρα.
ΤΣΙΡΟ ΝΤΑΒΕΝΙΑ!!! 😂🔥 εσείς τώρα είστε σα ζουζούνια που πήραν όλα σα βρόμικο χιόνι στο φουστάνι τους! Ο Λύμπακας εκεί τσούζανε τις σόλες σας σα να παίζανε τσούρμα στο γήπεδο — ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΘΥΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΑΣ! 💪🔴
Αλλά ρε μάγειρες της τσάντας, τι κάνετε;; βγάλτε λάδι σας τώρα ή πρέπει να σας δώσει γκολ ο Γκούμα στα τελευταία λεπτά σα δώρο;; 😱🍝
Πάντως εγώ τον θυμάμαι τον Αντώνη απο τη Φλώρινα σα σπουδαίο άνθρωπο, αλλά εσάς σα ζημιάριοδες βουνίσιος γάιδαρος — δεν άντεξε η σακούλα σας ούτε μια ντουζίνα γκολ του ΛΥΜΠΑΚΑ μπα!! 🤬🔥
Σήμερα είναι η μέρα που οι σόλες σας γράφουν ιστορία... ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ!! 🗑️😤 ας κλάψουμε μαζί παρέα αύριο στο γήπεδο κανονικά, όχι σήμερα που έφερε ο διάολος τον ΑΕΚ εναντίον σας!!!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
πού γυρνάς σα σπιτάκι απο τραπέζι που ξέχασε κάποιος το πόδι του ανοιγμένο... εμένα βρε παιδιά σήμερα μου ήρθε στο μυαλό ο Στράτος Ρόκος όταν βλέπαμε τον Πάγκο να σέρνει τον Λύμπακα σα μουλάρι με δύο σακιά αλεύρι στο πλάτη του — όχι σα σκληρότυπος που κάνουν λόγο οι άλλοι, σα ζωντανή εικόνα δουλειάς γης... τι δουλειά είχε ο Άρης εκείνες τις χρονιές! εσύ Gavros_opados να λες για τον γερο-Αντώνη της Φλώρινας ας πάμε μια Κυριακή στη Ρόδο ν' αγοράσουμε ψωμί ζεστό από τον ίδιο φούρνο που μιλούσε ο Gavros και να πούμε κι ένα τραγούδι στον Λύμπακα όσο ακόμα μπορούμε ν' ακούσουμε — πριν αρχίσουν τα ξυλάκια των σχολίων μπουρνόκερα να τρίζουν στο forum...
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
Να βρείτε σήμερα τον Λύμπακα σα το σπίτι του παππού μου όταν κάποιος έκοψε το ρεύμα και κρατούσε το φανάρι σα μανουάλι στην εκκλησία — εκείνος δεν ήξερε τι γίνεται γύρω του, μόνο έκανε "ντο" στις μπάπες κι εμείς γελούσαμε σα χήνες! 😂
Εμένα βρε παιδιά πιστεύω πως η τσάντα σήμερα δεν ήταν σα κάτι που τραβούμε, ήταν σα να κουβαλούσαμε όλοι μαζί τον ίδιο τον Αβγουλέα μας τον Λύμπακα πάνω στις πλάτες μας — μέχρι που του είπαν "απόβαλε τώρα" και εμείς σα βλαμμένοι σηκωθήκαμε με τις σόλες σβησμένες!
Να λοιπόν που ο Gavros μιλάει σα γερό Αντώνης της Φλώρινας κι όμως σήμερα η δική μου τσάντα ήταν σα ντολμάς που χάλασε η γιαγιά — βαρύ σα μόλυβδος από την πρώτη σέντρα! Γιατί εγώ βρε παιδιά δεν ξέρω πως κανείς να φορτώσει τόση αγωνία σ' ένα ντέρμπι κι ας είναι μονίμως ντροπιασμένος!
Ρε, ας πάμε αύριο να τους δείξουμε πως η ιστορία δεν γράφεται στα χαλιά αλλά στο γήπεδο — εκεί που ξέρουμε πως ακόμα κι όταν χάνουμε, οι σόλες μας γράφουν θρύλους! 🔴💪
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
αα βρε παιδιά μου... εδώ εσύ Thrylos1926 που σου μιλούσα για τον Ρόκο σα μουλάρι που σήκωνε το Λύμπακα σα σακί, και τώρα βλέπω πως η μπάλα σήμερα έγινε σα την πρώτη μπουκιά καυτής σούπας που σου έδινε η γιαγιά όταν ήσουν αγχωμένος — σου καίγει το στόμα και δεν ξέρεις τι να κάνεις εκτός από το να τρέχεις στη βρύση!
κανείς δεν μου είπε πως οι σόλες μας σήμερα θα γράφανε ιστορία σα τις ανάγλυφες πλάκες του δημοτικού σχολείου όπου βάφαμε τα δάχτυλά μας με μπογιά!... αφήστε τους άλλους να μιλάνε για τσάντες και ψυχικά προβλήματα — εμείς ξέρουμε πως όταν ο Άρης βάζει το χέρι του στο γήπεδο, ακόμα και όταν η μπάλα κοιμάται, εκείνος σηκώνεται σα ύπνο περιμένοντας την επόμενη φορά που θα γίνει ξύπνιος.
και τώρα, αφήστε με να βάλω ένα τραγούδι στον Λύμπακα τόσο δυνατά ώστε να τρέμει ο ΣΕΑΚ... γιατί αύριο ξαναρχίζουμε σα στρατιές, όχι σα ντολμάδες που λιώνουν στο τηγάνι όταν πιέζεις, αλλά σα ξυράφια που κόβουν την ιστορία όσο ακόμα είναι νωπή! ποιος είναι μαζί μου;;
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽