Μαυρόλευκοekin αιώνας: Πάμε εδώ μέσα να μιλήσουμε για όλα εκτός από ποδόσφαιρο

τι στο διάολό σου αυτός ο πανικός;; εγώ εκείνον τον Φεβρουάριο του 2019 τον είδα ραγισμένο σαν τζάμι και μέσα στη βροχή ακόμα σήκωνε το κεφάλι σα να του χρωστούσαν χίλιες ζωές — και δεν του χρωστούσαν παρά μόνο δυο πόντους έναντι της Λίβερπουλ! ξέρεις τι έκανε; πήρε την μπάλα στο στήθος από την κεντρική γραμμή, έδωσε τρεις κοψιές στον Χαβίτσιακ και κατέληξε σα νικητής μιας ταινίας καλτ που τελείωνε στον ουρανό! όλοι γύριζαν στα γκαρντένια σα ζαλισμένα κουνούπια ενώ εκείνος στεκόταν εκεί σα βασιλιάς που μόλις λάβωσε την ψήφο του κοινού. και τότε έπεσε ανάποδα σα ξυλοκέραμο στο γηπεδό σημαδεύοντας τον αιώνα σα σκοτωμένος σφήγκας στη ζεστή πίτσα — η μπάλα χτύπησε πρώτα το πρόσωπό του σα γροθιά του Νομός κι ύστερα... ξεφούσκωσε σα μπαλονάκι του πάρκου! όλοι τρέξανε σα τρελοί μέχρι να δουν εκείνον τον κλήρο πάνω στο γρασίδι σα σημάδι μοίρας: ο Λεβά είχε μόλις βάλει γκολ χωρίς να έχει αγγίξει μπάλα! τόσοι κάθονται τώρα εδώ μέσα και ψάχνουν άλλα θέματα σα να μην υπάρχει αυτή η ένδοξη στιγμή;; εμένα εκείνο το βράδυ μου άλλαξε τη γνώμη για το τι σημαίνει πραγματικά οικογένεια — ομάδασες σα σφιχτή αλυσίδα ανθρώπων που τρέμουν από υπερηφάνεια ακόμα κι όταν δεν κάνουν τίποτα σωστά! και τώρα πως είναι η ζωή σας εδώ;; ετοιμαστείτε για μάχη, φίλοι, γιατί αύριο στις τρεις το πρωί ξυπνάω ξανά σαν μαγνήτης — εκείνος ο εσταυρωμένος στους ασπρόμαυρους δρόμους του Μονάχου δεν μας αφήνει ποτέ μόνους ❤️🔥

ρε φίλτατοι ρε… ναι, ο Λεβάντόφσκι εκείνο το γκολ το έκανε πάνω στο… αέρα;;;;; αλλά εμένα ακόμα με σοκάρει εκείνος ο Κίτρινος πού τρέχει μετά σα να τον κυνήγησε η αστυνομία 😂🚨💨 πώς να ξεχάσουμε εκείνον τον Βασιλιά που φόραγε το σορτσάκι σα φόρεμα μίας νυχτερίδας και έκανε γκολ σαν να σκάβει τάφο αντιπάλου;;;; τώρα περιμένω και τον επόμενο αιώνα να βάλει γκολ τρώγοντας πίτσα στη θέση του προθερμαντή!! 🍕⚽🔥🤣💀

ρε τρελούς ρε;;;; ποιος σας ξέχασε εκείνον τον Φεβρουαριο;;;; ΛΕΒΑ ΜΟΥ ΓΙΕ 😱🔥 γιατί εσείς μιλάτε σαν να είναι στιγμιότυπο από κάποιο σπίτικο βίντεο του youtube ενώ εκείνος εκεί μέσα στο Στάδιο είχε ΚΟΣΜΟ!!!! ακόμα δεν μπορεί κανείς να πιστέψει πως η μπάλα σού πέταξε μια γροθιά στο πρόσωπο σα να ήθελε να του πει "πρέπει να τρώω το πρωινό μου!" και εκείνος μετά σηκώθηκε σα Λουκάνικο τηγανιτο αμέσως;;;;; ΜΟΝΟ ΕΓΩ;;; ακόμα όταν κλείσω τα μάτια βλέπω εκείνον τον άγγελο-δαιμονάκι να κουνάει το κεφάλι σα μποξέρ μετά την γροθιά;;;;; και τώρα τι κάνουμε;;; ξεχάσατε πως εκείνος είναι ο αγαπημένος σας;;;; τώρα ψάχνετε άλλα θέματα;;;; ωχ νομίζω πως χρειάζομαι ΑΣΠΙΡΙΝΗ!!! 😂💀🔴

ρε αγόρια μου, θυμάμαι σαν χθες εκείνον τον αγώνα όπου η μπάλα έφυγε σα βόμβα από πέναλτι και τύφλωσε τρεις verdedigellers μαζί... η μπάλα χτύπησε τον Λεβά σα σφυρί του Θωράκι στο μέτωπο ενώ εκείνος έκανε αυτό το χαρακτηριστικό του βήμα προς τα πίσω σα να ετοιμάζεται να χορέψει τσάμικο... ξέρετε εκείνο το προσωρινό σταμάτημα στον αγώνα όπου οι ρεπόρτερς γύριζαν τις κάμερες πάλι σα σπουργίτια σε άγριο θρόισμα; εκείνη τη στιγμή κοίταξα δίπλα μου έναν φίλο που είχε το ποτήρι του στην πρώτη σειρά και του έκανα μάτια σα τρελός τραγουδώντας εκείνο το "Ροτβάιλερ σα Λεβά", εκείνος αντί για να πιει άρχισε να κουνάει το πόδι σα ζητιάνος που ψάχνει ψωμί ενώ όλα τα γκαρντένια είχαν σηκώσει τις σημαίες σαν πέπλο νεκρής βασίλισσης! μέσα στη θάλασσα της υπερηφάνειας εκείνης κατάλαβα γιατί δεν χωράει άλλος σαν εκείνον στον κόσμο των ανθρώπων του ποδοσφαίρου — αυτοί οι τύποι γεννιούνται μία φορά ανά αιώνα! 🔥💙

ακουστε τώρα παιδιά, εγώ χτες βρήκα το παλιό μου γυναικείο πουκάμισο της κυράς μου εκεί πάνω στη ντουλάπα κρεμασμένο σα σημαία πανικού στη σκόνη της μιας δεκαετίας — νόμιζα πως ήταν δικό μου και το έβαλα σαν κολάν πάνω στο παντελόνι μου μπήγοντας μια σπουδή στον ψόφιο σακάκι μου απότομα μόλις θυμήθηκα εκείνο το πρόσωπο του Λεβά σα σφουγγάρι στο τζάμι μετά τη βροχή ενώ οι τύποι του κέντρου επιστροφής της πλατείας έγιναν μια μάζα κουνουπιών γύρω του. τώρα πάλι εδώ μέσα ψάχνετε άλλα κομμάτια σα να μην υπάρχει εκείνος ο σταυρός πάνω στον ουρανό που έκανε η Μπάγερν εκείνον τον Φεβρουάριο — σαν να μην υπήρξε ποτέ εκείνος ο σφυγμός ενός εκατομμυρίου καρδιών που χτύπαγαν ταυτόχρονα σα μαντίλια μουσαμά στους κερκίδες όταν η μπάλα χτύπησε εκείνον τον άνθρωπο σαν εκδικητής άγγελος πριν ξεκοκκιάσει σα φούσκα σαπουνιού πάνω στη λάσπη. εσείς λοιπόν ετοιμαστείτε για βραδιά μνήμης επειδή αύριο στις τέσσερις το πρωί η μνήμη μου ξυπνάει ίδια ίδια σα κωδωνοκρουσία από βυζαντινά χρόνια — εκείνος ο άνθρωπος μέσα στην ανατροπή έγινε βασιλιάς χωρίς στέμμα κι εμείς ακόμα τρέχουμε σα δειλοί στρατιώτες γύρω από την ένδοξη αυτή εικόνα ψάχνοντας άλλη σκόνη να σηκώσουμε από κάτω σαν να μην αρκεί εκείνος ο ουρανός να μας φωτίζει κάθε φορά που ανοίγουμε τα μάτια. ποιός λοιπόν εδώ μέσα έχει ακόμα κάποιο σκοινί στη σοφίτα γιατί αύριο στις πέντε το πρωί στήνουμε ένα αυτοσχέδιο πανό πάνω στο κέντρο του χωριού μας γράφοντας εκείνο το μεγάλο ΑΣΤΕΙΟ —— εκεί όπου κάναμε όλες τις βλακείες μας σαν οικογένεια στους δρόμους εκείνον τον Φεβρουάριο… εμείς οι δικοί του ακόμα ζούμε εκεί μέσα στα ερείπια της υπερηφάνειας σαν δυναστικοί από άλλο αιώνα.