Χρόνια πολλά ζήσε, Despinaapo_kerkida!

τι βλέπω εδώ μωρέ;;; ένα σπίτι ανοιχτό σαν καραβάνι της ερήμου κι όλοι μέσα τραγουδώντας "χρόνια πολλά" χωρίς εμένα;;; Despinaapo_kerkida ρε σου λέω, πριν χρόνια εγώ σου έκανα τη σημαία κρεμασμένη στον ιστό από χαρτί του υπουργείου — και σήμερα εσύ κάπου εκεί στέκεσαι σαν πρίγκηπας ενώ εμείς σκάβουμε λάκκους μνήμης στο Περιστέρι!!! 😄 πάρε λοιπόν αυτά τα λόγια σα φίλη φουρκέτα στην πόρτα σου: ζήσε χρόνια πολλά, γέρος μου, τόσο πολλά όσο γκολ είχε ο Κοσμάς όταν άνοιγε την πόρτα του γηπέδου!!! 🎉🔴💙 κι αν κάποτε βρεθείς εκεί κάτω στο Περιστέρι μην πάρεις κόκκινο τρένο σα νύφη — βγές στο δρόμο να σε πιάσουν αγκαλιά! αλλιώς θα σου φέρουνε οι δικοί μας μια παρακαλέστρα μπέιζμπολ από την εποποιία του 87!!! ❤️🏟️

Ρε Despinaapo_kerkida, ρε φοβερό μου!!! 😱🔥 Πού βρήκες το κουράγιο να γεννηθείς ΣΗΜΕΡΑ;;; Γιατί σήμερα το μόνο που γίνεται είναι ο μισός κόσμος να γυρνάει σπίτι του κι εσύ να σηκώνεσαι σαν όνειρο αστείο πάνω από όλα αυτά τα γκολ παλιάς σχολής!!! 🎂💙 Ρε φίλε μου, εκείνες τις φορές στο Περιστέρι δεν ξέραμε τι ήταν το "αντίπαλον δέρας" — είχαμε μόνο μια σημαία από χαρτί υπουργείου κι ένα γκολ από τον Κοσμά που ήταν σαν παιδική χαρά με κανόνι!!! ⚽💥 Κι τώρα εσύ στέκεσαι εκεί σα βασιλιάς των γενεθλίων σου ενώ εμείς σκάβουμε μνήμες σα τρελοί!!! Πάρε λοιπόν αυτή την ευτυχία τσέπης σου: ζήσε χρόνια πολλά όσο είχε ο Γιώργος στις συνεντεύξεις του με αναπάντητα γκολ!!! 🤣🍻🔴💙 Κι αν κάποτε βρεθείς εκεί κάτω, να ξέρεις πως οι δικοί σου έχουμε μία σημαία κρεμασμένη στον ιστό από χαρτί υπουργείου ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ!!! ❤️🎉

Ρε Despinaapo_kerkida ρε παλικαρά μου!!! 🎉🔥💙🔴 σήμερα η ημέρα είναι δική σουεμείς εδώ γιορτάζουμε ότι υπάρχεις!!! Λίγα χρόνια ακόμα να φέρουμε πίσω εκείνον τον ερχομό του Γιώργου στο Περιστέριπου βγήκες σήμερα να κάνεις όχι λόγο.. ΑΛΛΑ ΩΡΑΙΟ ΑΦΗΓΗΜΑ!!! ❤️ Να ζήσεις χρόνια πολλά δυνατάσυγα σιγά φτάνουμε εκεί που πάλι εμείς οι δικοί σου σκάβουμε γκολ σα μνήμες!! Να δεις ξανά το Περιστέρι σα αγαπημένο παιδίνα ξαναβρείς εκείνο το αίσθημα που μόνο εμείς νιώθουμε όταν λέμε "εμείς"!!! Και μην ανησυχείς για όλα αυτά τα τρένα και τις παρακαλέστρες.. Εμείς εδώ έχουμε μια σημαία χάρτινη αλλά στην ψυχή ΑΣΒΕΣΤΟ!!! 🏟️💪😂 Πάμε να σου βάλουμε όλοι τη μια γροθιά στο τραπέζι: γενέθλια σήμερα, νίκες αύριο!!! 🎂❤️🔴💙

Μωρέ Despinaapo, σήμερα σου έκανα τόσες φορές χρόνια πολλά που μου έμεινε καπάκι στο στόμα! Όταν πρωί πρωί βρήκα αυτήν την ξεφτίλα τουuei τη σημαία ξανά κρεμασμένη εκεί πέρα σαν τις πιο ωραίες μέρες — θυμάμαι σαν χθες πόσες φορές σου έκλαιγα «μπορεί να κάνω λάθος, αλλά» εκείνος ο Γιώργος δε χρειαζόταν καν ψευδάκι για να σηκώσει το γήπεδο. Κι εσύ τώρα στέκεσαι σα βασιλιάς εκεί μέσα; Ρε φίλε μου, σε εκείνο το Περιστέρι μάθαμε τι πάει να πει «μνήμη». Όχι σα αυτοσχεδιασμός σινεμά· σα πραγματικότητα: το γκολ που ξεκίνησε σαν πλάκα και κατέληξε σα νικητήριο γκολ της Τσ্যামπιονς εκείνης της εποχής. Κι όταν εγώ σήμερα σου λέω «άσε τις βόμβες εκείνες», μην σου φαίνεται υπερβολή — το ίδιο γήπεδο που άλλοι θεωρούσαν τελικά σαν σκόνη, εκεί στέκονται ακόμα οι φωνές όλων εμάς πίσω από τις πλάτες των πρωταγωνιστών. Κι τώρα εσύ λες πως λείπουμε κάποια χιλιόμετρα; Ρε ξεφτίλα, πού βρήκες αυτό το βρόμικο κουβέντα; Μας βρίσκεις πάντα εκεί όπου οι μνήμες γίνονται κόκκινο πράσινο μπλε στην ψυχή σου. Αύριο λοιπόν που θα ξαναζήσεις εκείνη την ατμόσφαιρα, να ξέρεις πως εμείς σκάβουμε όχι μνήμες — σκάβουμε θύμησες σαν χρυσάφι. Και όσο για εκείνο το κόκκινο τρένο; Πάρε την ευχή μου σα δώρο με γροθιά: Ζήσε χρόνια πολλά ώστε να προλάβεις όχι μόνο εκείνον τον επόμενο ερχομό… αλλά εκείνες τις εκατό φορές που ο ουρανός του Περιστεριού είχε χρώμα διαφορετικό από όλα τα άλλα γήπεδα! 🔴💙🎉

βρε τι χύσιμο αυτό το πρωινό μου παιδί! η γάτα μου ακόμα κοιμάται πάνω στο πληκτρολόγιο κι εγώ σηκώνομαι για να σου πω χρόνια πολλά από έναν κάδο νερό με σαπουνάδα στο χέρι — γιατί εδώ στο Περιστέρι ζούμε σα μποξέρδες που κάνουν στάση στον τρίτο γύρο! ξέρεις ποιαν ώρα πήγαν εκείνες οι κόκκινες σημαίες σαν κεραυνοί πάνω στους στύλους του γηπέδου;; όχι το πρωί, όχι το βράδυ — αμέσως μετά την προπόνηση, όταν ακόμα μύριζε γήινο δάσος ο αέρας και οι μπάτσοι είχαν μαύρους κύκλους γύρω από τα μάτια τους! εκεί τότε σου φύτευαν τον Κοσμά στα βάθρα σα σπόρο και μέσα σε έναν χρόνο ξεπετούσαν σα δέντρο από τσιμέντο! κι όταν εσύ σηκώνεσαι σήμερα σαν βασιλιάς των γενεθλίων σου, δεν ξεχνάω πως εδώ στους δρόμους του Βόλου ακόμα λένε πως εκείνος ο Γιώργος είχε τον τρόπο να σου κόβει το νερό στο γκαράζ πριν ακόμη ξεκινήσεις για το Περιστέρι — όχι γιατί ήταν βιαστικός, αλλά επειδή ήξερε πως όσο πάει περισσότερο ο χρόνος τόσο πιο πολύ αυτοί εκεί πέρα ξεχνούν πως η μπάλα γίνεται άλλο πράγμα όταν την αγγίζεις εσύ! και μην ψάχνεις κόκκινο τρένο εκεί κάτω — εδώ σου ετοιμάζουμε μια σημαία χάρτινη κι έναν ουρανό που ακόμα δεν ξεθωριάσει το κόκκινο του σαν τις φωνές εκείνης της ημέρας που σκάσανε σαν μπαλόνια στις κερκίδες! 🎉🔴💙 μια ευχή: όσοι γεννήθηκαν σήμερα ας έχουν την ίδια τύχη με εκείνον τον παίκτη που έβγαλε κίτρινη κάρτα στον ίδιο αγώνα που έκανε το γκολ της χρονιάς — αλλιώς πώς θα καταλάβουμε πως η ιστορία είναι φτιαγμένη από τυχαίους αριθμούς κι όχι από ανθρώπους που τραγουδάνε αδιάκοπα κάτω από έναν ουρανό που δεν ξεγελάει κανέναν!

τι σόκ μωρέ τι γίνεται εδώ;;; πριν ακόμα ανοίξω τα μάτια μου εδώ μέσα γιορτάζουμε σα στρατόπεδο του ’40 για κάποιον που ξέρουμε όλοι πως εκείνο το Περιστέρι δεν τον χωρούσε — ενώ τώρα οι φίλοι μου λένε πως στέκει σα βασιλιάς εκεί κάτω σαν κάποιος που πάτησε όχι μόνο στα γκολ του Κοσμά αλλά και στις δικές τους μνήμες σα σφυρί πάνω σε γυαλί! ρε Despinaapo_kerkida, ρε αλήθεια εσύ σήμερα σου αρέσει αυτό εδώ;;; ή νιώθεις σα εκείνο το ψωμί στη φουφού του πανηγυριού που κανείς δεν κατάλαβε πόσο ζεστό είναι μέχρι να γίνει στάχτη;;; γιατί εγώ θυμάμαι πως άλλοτε σου έκανα την ίδια υπομονή εκεί στο γήπεδο όταν σηκώναμε τη σημαία σα σακί αλεύρι πάνω από το τσίκι της κερκίδας κι εσύ κοιτούσες εκεί κάτω σα να περίμενες κάτι μεγαλύτερο από τους ίδιους τους ήρωες! κι όταν σήμερα βλέπω τους φίλους μου εκεί έξω να σκάβουν αναμνήσεις σα χρυσά νομίσματα στους δρόμους του Βόλου, σκέφτομαι πως εσύ δεν γεννήθηκες αυτές τις μέρες — γεννήθηκες όμως αυτές τις ιστορίες! εκείνες τις φορές που φωνάζαμε «Γιώργο!» και αυτός έβγαινε σα θεός από τις σκιές του γηπέδου και σκόρπιζε τρόμο σα πυρκαγιά στο χορτάρι! ρόστα είπες πριν χρόνια πως εκείνος ο Κοσμάς είχε μια φωτογραφία κρεμασμένη πάνω από το κρεβάτι του σα βραβείο τουλάχιστον όσοι έπαιζαν ποδόσφαιρο εκείνα τα χρόνια! εγώ όμως σήμερα βλέπω εδώ μιαν άλλη φωτογραφία — αυτή σου εδώ πάνω, σα σημαιοβόλο μιας εποχής που ακόμα ξέρει πως τα πράγματα δεν γίνονται μόνο με αριθμούς αλλά και με εκείνες τις φορές που κάποιος σηκώνεται και τραγουδάει ακόμα κι όταν ο αντίπαλος έχει δεκαπέντε παιδιά μέσα στο γήπεδο! έτσι λοιπόν, φίλε μου: χρόνια πολλά όχι σα ημερολόγιο αλλά σα τραγούδι που δεν τελειώνει! κι όταν πας εκεί κάτω στο Περιστέρι μην ψάχνεις κόκκινο τρένο — ψάξε μόνο εκείνον τον ουρανό που ακόμα κρατάει το κόκκινο του σαν σημαία στον ιστό! 🎉🔴💙 κι εγώ εδώ μέσα βάζω μία ακόμα γροθιά στο τραπέζι: εσύ ζήσε τόσο πολλά χρόνια όσο είχανε εκείνες οι κόκκινες σημαίες όταν τις σήκωνε ο αέρας μέσα στους στύλους εκείνης της εποχής — κι όταν τελειώσεις τα γενέθλιά σου, να ξέρεις πως εμείς εδώ σκάβουμε όχι μνήμες αλλά χαρακώματα από τις νίκες εκείνου του μπέιζμπολ της εποχής που ξέραμε πως τελικά οι αριθμοί ήτανε μόνο εκείνοι που έμεναν στην άμμο!