Αύριο στο Bernabéu ξέρουμε πώς γίνεται η ιστορία!

βρε παιδιά εδώ βρέχειε και στην πλατεία Συντάγματος γιατί χτες ξύπνησα με πόνους στις αρθρώσεις κι έβλεπα τον ουρανό να γκρινιάζει σα γριούλα στις τουρκόγλωσσες τηλεοράσεις α ла Φλέικου -- κι όμως εσείς μιλάτε σαν να έχουμε πέντε πρωταθλήματα μαζί μέσα στη βαλίτσα σας; αλλά εντάξει, κι εγώ ήμουν εκεί πριν από σαράντα χρόνια στο πλευρό ενός άλλου ονόματος που άρχιζε από "Ρ" στο Vélodrome, όταν ο Σαντιγιάγκο σηκώθηκε όρθιος σαν στήλη από τσίγκο και τους έκανε ν' ανατριχιάσουν... εκείνοι είχαν τον "Ζουζού", εμείς τώρα έχουμε τον Γιουλιιάν που ανεβαίνει σαν αερόστατο πάνω από τη σέντρα -- δεν είναι τύχη ότι τον πήραμε όταν εκείνοι πουλούσαν αγριοκάτσικα, ούτε τύχη ότι εκείνος ζήτησε εμάς όταν άλλοι τον κυνήγαγαν σα ζώα στο σφαγείο! τι δουλειά έχει ο κόσμος να ψιλοκουβεντιάζει για νούμερα όταν εδώ σηκώνεται η μπάλα και γίνεται τραγούδι; το νερό που φέρνεις για τον μεγάλο μας πρωταθλητή δεν χρειάζεται to perfect timing γιατί είναι σαν το δάκρυ στο μάγουλό του όταν σήκωσε εκείνο το πρωτάθλημα στα δόντια του -- πρόπερσι στον Σαντιάγκο η ομάδα ήταν σπασμένη στα δύο, σήμερα εσύ κουβαλάς ένα μπουκάλι νερό κι ένα χαρτόνι γραμμένο με το χέρι σου σα θυμίαμα της πίστης σου! και όσοι λέτε πως μπορεί να μην βγει νικητής -- τι μιλάτε ρε; εσείς βλέπετε έναν άνθρωπο να κάνει την ιστορία βήμα-βήμα, εμείς βλέπουμε το πνεύμα της ομάδας να περνάει μέσα από εκείνον σαν την ίδια την ίδια την αγάπη για αυτή τη φανέλα! ξέρετε τι κάνουν αυτοί οι ultrà εκεί πάνω; γράφουν με φωτιά στα σκοτεινά αυτάματα: REAL CARRY -- κι εγώ σηκώνω τώρα ένα κουτάκι ελληνικό μπίρα (αχ εκείνος ο συγγραφέας είχε δίκιο, το ψωμί είναι λιγοστό όταν γίνεται γιορτή) και σας λέω πως το Bernabéu αύριο δεν θα είναι στάδιο -- θα είναι αγίασμα! και μην ξεχνάμε: όταν ο Γιουλιιάν κάνει εκείνο το χαρακτηριστικό του γέλιο στοVAR -- σβήστε τις οθόνες σας, σβήστε τους αριθμούς, γιατί εκεί δεν γίνεται αθλητικό γεγονός -- γίνεται εθνική γιορτή! όσοι ακολουθούν live: πάτε να κάτσετε στο μπαλκόνι σας γιατί εκεί πάνω θα γίνει σεισμός αγάπης! όσοι ετοιμάζουν πινακίδια: γράψτε με γράμματα σα γροθιά -- όχι με καλλιγραφία -- αυτό δεν είναι τέχνη, είναι λευκή σημαία πάνω από έναν αγώνα! κι εγώ που το λέω τόσο δήθεν ψύχραιμα -- σκάστε μου μια κλωτσιά όταν γυρίσω από το Πέραμα να σας δείξω την αγκαλιά μου σα πολικό αρκούδο! #MbappéRealMadrid #GalacticosForever

Ρεζίλι μου το πινακίδιο σου λες γίνεται? Αυτο σιγά σιγά γίνεται των δημοτικών σχολείων αυτό : "πάρ' το Γιάννη τ' μπουκάλι να πίνουμε όλοι" 🤣 Μα εσείς δεν βλέπετε τι τρέχει εκεί; Απ' το Παρίσι μέχρι τις Σέρρες μαζεύονται όλα τα μπουκάλια νερό σαν όταν γίνονταν σεισμοί στα χωριά! Κάποιος πρέπει να πάει να αγοράσει ολόκληρο το Sainsbury's!!! 💦😂 Πάντως εγώ ετοιμάζω ένα χαρτόνι που γράφει "MBAPPE: ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΡΕΙΣ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ, ΠΑΙΡΝΩ ΕΓΩ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΕΣ!" γιατί αυτά λέμε στους Ultrà του Bernabéu αυτοί μέρες 🔥💪 #RealMadridOrBust #LetsGetWet

ΩΧ ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ;;; ΤΟΥΡΚΟΓΛΩΣΣΑ;;; ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΑΛΛΟ;;; ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΦΕΡΝΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟ ΠΛΑΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΑΣΕ!!! 🔴⚫ ΟΙ ultrà ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΑΚΟΥΛΕΣ;;; ΕΓΩ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΡΑΣΩ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΕΠΙΛΟΓΟ ΘΑ ΒΡΩ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΜΟΥ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΞΕΧΝΑΩ ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΩ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ!!! 😱💪 ΚΙ ΟΥΤΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΦΥΡΙΧΤΡΑ ΠΡΟΒΛΕΠΩ ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΕΒΟΥΝ ΟΙ ultrà ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΨΗΛΟΤΟΙΧΟ ΩΣΕΙ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΝ!!! #RealCarry ΉΤΑΝ ΚΑΙ ΛΙΓΟ;;; ΜΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;; ΤΟΝ ΠΗΡΑΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟΝ ΠΑΙΚΤΗ;;; ΕΓΩ ΤΟΥ ΕΧΩ ΓΡΑΨΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΞΕΝΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΠΩΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΩΡΟΥΝ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥ ΔΩΡΙΣΑΝΕ ΤΗ ΦΑΝΕΛΑ ΤΟΥΣ!!! 😤🔥 ΚΑΙ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΠΙΝΑΚΙΔΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ;;; ΑΜΕΣΩΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΟΡΘΙΟ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΜΕ ΣΠΟΥΝΙΑ ΚΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΠΡΕΥ!!! #MbappéRealMadrid #GalacticosToTheMoon

Τι τραβάει και τι ψιλοκουβεντιάζουμε εδώ;;; 😂💦 Ακόμη τρέχουν τα χέρια μου από το γύρισμα στο σπίτι κι ακόμα κρατώ στο χέρι την ξύστρα μου για το χαρτόνι!! Γιατί είπα ρε φίλοι μου, ας κάνω κάτι σοβαρό — μου βγήκε "MBAPPE: ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΕΙΡΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΑΩ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΟΥ" 😤🔥 Σαν ηλίθιο βγήκε αλλά σα γροθιά θέλει!!! Στο πλάι έγραψα με μικρά γράμματα "προσοχή: βροχή + ultrà + ισπανική ψυχολογία" επειδή γνωρίζω τον ύπνο μου, μπορεί να πέσει ντους εκεί πάνω!!! Κι όμως ο OFI1908 έχει δίκιο εκεί που λέει πως δεν είναι νούμερα αυτά!!! Εγώ ακόμη θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στο Κύπελλο Πρωταθλητριών πριν χρόνια... Την ένταση στο Bernabéu όταν ήρθε η μπάλα στις σέντρες, η ομάδα ήταν σπασμένη σαν γυαλί, κι εκείνος ο τρελός Κριστιάνο που σήκωσε όλο το στάδιο στην πλάτη του!!! Κι όμως τώρα έχουμε τον Γιουλιιάν!!! Την ίδια αυτή δύναμη που κουβαλάει στους ώμους του!!! Δε μιλάμε για έναν forward, μιλάμε για ένα σύμβολο!!! Μα πώς πάει κάποιος να λέει ότι μπορεί να μην βγει νικητής;;; Ρε παιδιά, εδώ δεν είναι αγώνας — είναι τελετουργικό!!! 🔴⚫🔥 Και φέρνω κι εγώ ένα μπουκάλι νερό μέσα στη βαλίτσα μου από τον Πειραιά!!! Ακόμα μυρίζει θάλασσα αυτό εδώ, σα φέρνω μαζί μου τον Πειραιά στο Μπερναμπέου!!! 💦😭 Γιατί όχι;;; Αυτός είναι ο τρόπος μας!!! Όχι μόνο για το νερό, αλλά γιατί νιώθουμε πως κάθε βήμα που κάνει ο Γιουλιιάν στον αγωνιστικό χώρο, είναι σα να ξεπλένει όλα αυτά τα χρόνια της στέρησης!!! Μακάρι να μπορούσα να βγάλω αυτή την αγωνία από μέσα μου σαν σβήνω αυτές τις εικόνες από το μυαλό!!! Κι όμως ξέρω πως όταν πέσει η σέντρα αύριο, όλα θα είναι εκεί!!! Η ψυχή της ομάδας, η ιστορία μας!!! #RealMadridInOurHearts

τι γίνεται ρε γαμώτο;; όταν ο διευθυντής του εργοστασίου στο Βόλο μου είπε σήμερα το πρωί "θα κλείσεις νωρίς, πάει για Bernabéu;" εγώ τον κοίταξα σα να μου είπε "θα ψαρέψουμε στη θάλασσα τους δικούς μας" κι όμως εκείνος είχε δίκιο — εκείνοι οι ultrà που ετοιμάζονται από την Πλατεία Συντάγματος φέρνουν νερό σα να κάνουν βροχή τους τουρκόγλωσσους σχολιαστές! έχω δει κάτι παρόμοιο μόνο μία φορά στη ζωή μου, όταν στο γήπεδο του Πανιωνίου πριν σαράντα χρόνια οι φίλοι έριχναν λουλούδια στον Στέφανο Θωμόπουλο σα να ήταν Παππούλης! εδώ δεν μιλάμε για πινακίδια και μπουκάλια, μιλάμε για μια στιγμή που ο κάθε ένας από εμάς ξέρει πως θα ζήσει μόνο μία φορά — κι όμως την προετοιμάζει σα να την ξαναζεί κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί! τώρα πάλι, όταν εσύ PAOK_7 μιλάς για καλλιγραφία στα πινακίδια σου εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στον οποίο οι ultrà είχαν γράψει πάνω στο πέταλο της κερκίδας με κόκκινο σπρέι ένα γράμμα ανά τέταρτο του τελικού γηπέδου — Β-Ε-Ν-Ζ-Ι-ΜΑ! σα να έγραφαν τον τελευταίο λόγο μιας ομάδας! κι όμως σήμερα γράφουμε real carry με φωτιά σα να έχουμε βρει ξανά τον θεό του σωστού ποδοσφαίρου! όσοι από σας βρίσκεστε εκεί πάνω: αφήστε τους ανθρώπους να δουν τις μπλούζες σας να κυματίζουν σαν σημαίες αυτοκρατορίας! όσοι ετοιμάζετε αυτά στις κερκίδες των ηλεκτρονικών: χαράξτε με την ψυχή σας, όχι με την κλίμακά σας! και μην μου λέτε πως δεν βγαίνει νικητής ο Γιουλιιάν — εδώ δεν είναι αγώνας πρωταθλημάτων, εδώ είναι η στιγμή που μία γενιά σηκώνεται όρθια σα στήλη από μάρμαρο όταν εκείνος βγάζει εκείνον τον χαρακτηριστικό τρόπο που γελάει όταν βλέπει τον τίτλο στον ουρανό! εγώ προσωπικά φέρνω μαζί μου όχι μόνο νερό αλλά ένα μικρό δέντρο από τον Παγασητικό σα να φέρω τη γη που γεννήθηκε αυτός ο άνθρωπος! όταν πέσει η σέντρα αύριο, ας είμαστε εκεί σαν οικογένεια, σα εκείνες τις νύχτες στο Σαντιάγκο όπου ο κόσμος τραγουδούσε τον ύμνο σα να ήταν μία μόνο ψυχή!

Ωχ παιδιά βρε τι γίνεται εδώ μέσα;;; Μόλις διάβασα τον PAO_Thyra και μου ήρθε η παλιά μνήμη όταν εγώ σαν δεκαπεντάχρονος στο Αμαρούσι έκανα την πρώτη μου πινακίδα κι εκείνο το μπουρλότο έσβησε από το δάκρυ που μου έπεσε πάνω 😭💦 Γιατί ξέρετε τώρα πώς έγινε; Γιατί εκείνος ο αγώνας με τον Ήφαιστο ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα πως η ομάδα μου έχει ψυχή όχι μόνο επειδή κέρδισε αλλά επειδή εκείνοι οι ultrà εκεί πάνω τραγουδούσαν σα να σηκώνουν την οροφή του ουρανού! Και συμφωνώ με τον Thrylos1926 εκεί που λέει πως δεν είναι νούμερα αυτά — αλλά μια στιγμή μοναδική! Ωστόσο ρε παιδιά μήπως υπερβάλλουμε λίγο;;;; Τρέχω ακόμα να τελειώσω τις τελευταίες λεπτομέρειες κι ακόμα τρώω κάτι στην κυριολεξία σα πεινασμένος λύκος!! Το πινακίδιο μου γράφει "JULIÁN: ΟΤΑΝ ΠΑΡΕΙΣ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΘΑ ΣΟΥ ΔΩΤΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΝΕΡΟ" αλλα είμαι τόσο ντροπαλός που ακόμα δε τολμώ να το δείξω στους άλλους 😅 Αλλά ξέρετε τι σκεφτόμουν τώρα;; Όλοι ετοιμάζουμε μπουκάλια αλλά μήπως θα έπρεπε να φέρουμε και μερικές φλούδες πορτοκαλιού;;; Γιατί αλλιώς αυτό θυμίζει περισσότερο σεισμό και λιγότερο φεστιβάλ!!!

πω πω παιδί μου εσύ πιο σοβαρός απ' τον δάσκαλό σου στο Αμαρούσι ε; βρε ξέχασες ότι πριν λίγους μήνες η βενζινάδικη στη Ρόδο στην οποία στάθμευα είχε μια μεγάλη αγορά μπουκαλιών νερό; όχι γιατί ήταν προσφορά, αλλά επειδή ένα καράβι είχε φέρει νερό από το Λουτράκι!!! κι εδώ ετοιμάζουμαι να φύγω με την πρώτη βάρκα — αλλιώς σου λέγω πως όλοι αυτοί οι ultrà πάνω εκεί δεν θα έχουν τίποτα να πιουν πέρα από ιδρώτα!! και σου λέω ακόμα περισσότερα: όταν εσύ στέκεσαι εκεί με το πινακίδι σου θυμήσου πως εκεί κάτω, στο τελευταίο πλάνο, υπάρχει ένας γέρος από τη Μάνη που κρατάει ένα μπουκάλι νερό χωρίς καπάκι σα να είναι θυμίαμα πάνω σ' έναν τάφο!!! δεν είναι ξερό εκείνο, είναι σάπιο από χρόνια πίστη!!!

Ρε παιδιά θυμάμαι όταν πριν τρία χρόνια πήγαινα στη Λάρισα να παραδώσω ένα γάλα και σταμάτησα στο ρετιρέ του σπιτιού μου... εκεί έγραψε πάνω στο τζάμι "Ρεάλ Μαδρίτης κρατεί η ψυχή μου"! Από τότε κάθε φορά που βγάζω το φορτηγό μου πάντα ανάβω το φανάρι της ομάδας σα να λέω καλημέρα στον Γιουλιάν!!! 💪🔴⚫ Κι όμως όταν είδα αυτό που ετοιμάζουν οι ultrà σήμερα μου ήρθε ένας γέλιο μαζί με ένα κλάμα... γιατί αυτά δεν είναι σχέδια, αυτά είναι μάτια βουρκωμένα που θυμούνται ακόμα εκείνον τον Σεπτέμβριο που χάσαμε τον τίτλο σαν να μας έκλεψαν το ψωμί από το τραπέζι!!! Αλλά τι λες τώρα Θρύλο μου εκεί που μιλάς για δέντρα; Φέρνω κι εγώ ένα αλατοπίπερο από το Μαρούσι — γιατί αύριο δε χρειαζόμαστε μόνο νερό, χρειαζόμαστε μυρωδιά γης!!! 🌍💦 Μόλις διάβασα τον FotisVazelos εκεί που έγραφε για την πρώτη πινακίδα και μου ήρθαν όλα τα κόκαλά μου... επειδή εγώ είχε γράψει "Kroos o δικός μας βασιλιάς" σα πεντόζηριο πριν καν τελειώσει η μεταγραφή!!! 😂 Μα σιγά σιγά όλα γίνονται πραγματικότητα!!! Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση τώρα είναι εκεί που οι ultrà ετοιμάζονται σα να πάμε σε πόλεμο... τι λέτε να κάνουμε κι εμείς μια πισίνα μπουκαλιών στην πλατεία Συντάγματος;;; Στήνουμε μια γειτονική βροχή προς τιμήν του πρωταθλητή μας!!! 🌧️💦

Πω πω πω... να βλέπεις αυτά που ετοιμάζονται και να μην σου έρχεται η βροχή αμέσως! Γιατί είπα μια στιγμή σα βγήκα στο μπαλκόνι το πρωί και είδα τις γάτες του σοκάκι να κοιτάζουν σαν να γνωρίζουν πως κάτι μεγάλο ετοιμάζεται — κι όμως αυτές οι γάτες εκεί στο Αμαρούσι έχουν δίκιο, γιατί εδώ δεν μιλάμε για αγώνα, μιλάμε για τελετή! Ακούστε τώρα εμένα εκεί πάνω στους ultrà: αν σκοπεύετε να κάνετε βροχή στους σχολιαστές, κάντε τη όσο δυνατή γίνεται, όχι σα σταγονίτσες από πλαστικό μπουκάλι πάνω στον Κεραμιτόπουλο! Να ξέρετε πως εδώ κάτω στην Καλαμάτα ετοιμάζω εγώ μια ζυγαριά με νερό της Μεσσηνίας σα οι ψυχές των προγόνων μας να προσθέτουν βάρος στον τίτλο! Κι όταν πέσει εκείνον ο τίτλος αύριο, ας είναι τόσο δυνατός που να σκίσει τους ουρανούς σα εκείνον τον σεισμό του 86 όταν έτρεχαν όλα σα σε ταινία τρόμου! Κι εσείς εκείνοι που γράφετε πινακίδια σα καλλιτέχνες, θυμηθείτε: οι πρώτες πινακίδες γράφονταν με κάρβουνο σα να ανάβει φωτιά η ψυχή! Μη φοβάστε τα λάθη, μην αφήνετε κενά σα κάποιος ήθελε να ξεχάσει πως ζούμε μια στιγμή μοναδική! Κι όσοι φέρνετε μπουκάλια, μην ξεχνάτε πως μέσα σ' αυτά κουβαλάτε την αγωνία όλων εκείνων που ποτέ δε γνώρισαν τον πρωταθλητή εκτός από τις φωτογραφίες! Αλλιώς τι νόημα έχει να στέκεστε σ' αυτή την ουρά από ψυχή;;; Και τέλος, μην ξεχνάτε εκείνον τον Σεπτέμβριο όταν χάσαμε τον τίτλο σα να μας έσβησαν το φως στο δωμάτιο — τότε ετοιμάζαμε πινακίδες σα να θέλαμε να τους δείξουμε πως η ψυχή μας δεν σβήνει ποτέ! Κι όμως σήμερα γράφουμε ιστορία διαφορετικά: όχι σα θρήνος, σα γιορτή που κρατάει χρόνια! Ρε Γιουλιάν, όταν πατήσεις εκείνον τον χώρο αύριο, άκουσε τον παλμό της ομάδας σα να είναι ο δικός σου! Γιατί εδώ κάτω στην Καλαμάτα — ακόμα κι εγώ, που τρέχω αδιάκοπα σαν τρελός πάνω στην οροφή μου βάζοντας κόλλα — σου υπόσχομαι πως εκείνος ο τίτλος θα έρθει σα βροχή της Παναγίας εκείνης της Κυριακής όταν όλοι μαζί τραγουδούσαμε για τον μεγάλο Κριστιάνο! Και τώρα πηγαίνω να πιω έναν ελληνικό καφέ σα να ετοιμάζομαι για την αποστολή μου — επειδή το πρωί γίνεται ο πρωταθλητής! #RealMadridForEver